Działalność von Rütelhelda na szkodę Monarchii zauważyli nawet członkowie jego gabinetu, jednak postanowili nie wychylać się przed szereg, przekonani przez Premiera o postępie w pracach Rządu.

Jak wszyscy wiemy zajmowałem w tymże gabinecie stanowisko Ministra Spraw Zagranicznych (Vidor Simon -przyp. red.) i starałem się nie mieszać w dziwne akcje Pana Premiera, które były o tyle irytujące, co niszczyły wizerunek Monarchii i wszystkich członków Rządu.
Czarę goryczy przepełniło jakże żywe "expose" Pana Premiera wtedy to podjąłem decyzję o podaniu się do dymisji oraz o wystąpieniu z Partii Umiarkowanego Postępu o czym poinformowałem Premiera C. i K. Pocztą, Ministra Spraw Wewnętrznych w prywatnej rozmowie oraz napisałem oświadczenie, któego tytuł wyjaśniał wiele. Pojawiło się ono na stronie Monarchii jednak klikając w odnośnik nic się nie działo. Dlaczego?
Otóż Premier przekonał mnie do tego, abym swoją dymisję wycofał, obiecując, że złoży projekty ustaw rządowych, powstrzyma się od sarkazmu oraz innych zbędnych zachować i działań, jakie prowadził.

Ostatnimi czasy doszło między nami do poważnego sporu o projekty, które przedstawił w Zgromadzeniu Parlamentarnym - godziły one w wszelkie normy, a tym bardziej w powagę Zgromadzenia, ale ja poddałem je pod debatę, licząc na to, że Pan Premier wprowadzi odpowiednie poprawki - cóż nie doczekałem się. I myślę, że nawet gdyby Premier nie podał się do dysmiji to byśmy się ich nie doczekali. (...)

Faktycznie, to oświadczenie dziwi. Dziwi tym bardziej, że sprawy wydały się już unormowane po uzyskaniu przez Rząd wotum zaufania w Zgromadzeniu Parlamentarnym.

Oświadczenie Przewodniczącego Zgromadzenia można potraktować jako swoistą publiczną spowiedź. Czy to zamiar kandydowania na Premiera nowego Rządu? Można tak to odebrać. Również Liberalna Partia Austro-Węgier przyspiesza, zapowiedziany na niedzielę kongres. Już dzisiaj można przeczytać, korzystając z naszych stron, program partii: program-lpaw.

Otto von Rütelheld był drugim Premierem z Zalitawii. Pełnił swoją funkcję od 31. maja. Może czas na osobę z Przedlitawii?

Ustawa powstała od "zera" i nie jest wzorem wcześniejszego "prawa prasowego", które Zgromadzenie Parlamentarne odrzuciło w pierwszej kadencji. Koncesje, których zarządcom miałoby zostać Ministerstwo Kultury, byłby wydawane na okres sześciu miesięcy, a dotychczas działające media musiałby ją uzyskać do 14 dni od dnia obowiązywania ustawy.

Madia państwowe (Staats Television oraz Monarchie Zeitung) stałyby się własnością Skarbu Państwa pod zarządem Ministerstwa Skarbu.

W Zgromadzniu toczy się również ożywiona dyskusja na temat zmiany administratora Bośni. Wg projektu rządowego władzę nad krajem miałoby objąć Ministerstwo Spraw Wewnętrznych. Przeciwnego zdania jest opozycja, która uważa, że to tylko zmiana kosmetyczna i niczego tak naprawdę nie zmieni.

Drugi (niekompletny) projekt rządowy o systemie szkolnictwa czeka na uzupełnienie. Jak dotychczas napływają tylko wnioski o zmianę nazw. Gdy wpłynie dalsza część aktu, Liberalna Partia Austro-Węgier zapowiada, że złoży obszerny projekt poprawek.

Zastanawiającym jest fakt, że pierwsza ustawa datowana na 13. czerwca (piątek), dopiero teraz trafiła pod obrady Zgromadzenia Parlamentarnego. Czemu miał służyć ten zabieg? Nie wiadomo. W drugiej ustawie brakuje art. od 6b do 10. Tutaj zadziwiające jest to, że Przewodniczący rozpoczął debatę nad takim niekompletnym wnioskiem. Wg pierwszych ocen opozycji, ustawę czeka gruntowna przebudowa, jeśli oczywiście zostanie dołączona treść, której nie ma.

Mija właśnie półmetek drugiej kadencji Zgromadzenia Parlamentarnego, a pracę właśnie rozpoczął Rząd. Dobrze, że w ogóle, bo jak mówi stare przysłowie: lepiej późno niż wcale.

Od ponad dwóch miesięcy pod obrady Zgromadzenia Parlamentarnego nie trafił żaden projekt rządowy. Świadczy to o niestabilności, jaka kryje się w Partii Umiarkowanego Postępu. Gdyby rządzący zachowywali się odpowiedzialnie względem państwa, już od trzech tygodni cieszyliby się wotum zaufania dla swojego przewodniczącego von Rütelhelda.

Premier w dzień przed wygłoszeniem swojego exposé rezygnuje z tego i chce uzyskać wotum nieufności dla swojego gabinetu. Jednak czy takie działanie jest zgodne z prawem? W kończu Rząd nie uzyskał wotum zaufania. Więc jak można je odebrać? Działanie Premiera poraz kolejny jest na granicy prawa i dobrego smaku. W 41-szym dniu kryzysu, kiedy Austro-Węgry pozostają bez Rządu z wotum zaufania, Premier kolejny raz zmienia zdanie, narażając tym samy na śmieszność kraj poza jego granicami.

Nowym Premierem miałby zostać Vidor Simon - obecny Minister Spraw Zagranicznych. Osoba najmniej konfliktowa i najmniej uwikłana w gry von Rütelhelda, jednak i to zaczyna się zmieniać. W poprzednim Rządzie był początkowo Ministrem Kultury później również Spraw Zagranicznych.

Premier von Rütelheld z pewnością wie, że rezygnując z premierostwa powróci na fotel ministra. Raz będąc premierem chce się zachować władzę na tyle, ile to możliwe. Zatem Simon nie byłby w pełni samodzielnym szefem Rządu. Mielibyśmy doczynienia z rządzeniem z tylego siedzenia, a w konsekwencji realizowanie zamierzeń von Rütelheld, który zwodził opinię publiczną przez cały okres swojego urzędowania.

Pod obrady Zgromadzenia Parlamentarnego trafił czwarty już projekt ustawy w ciągu ostatnich kilku dni. Dotyczy on powstania ÖU Bundesliga, której organizatorem byłaby Austro-Węgierska Federacja Piłkarska lub inny podmiot.

Liga znajduje się na serwerze xperteleven.com, przez co wymagane minimum to sześć drużyn. ID ligi to 162168. Obecnie jej członkami są FK Austria Wien oraz Honvéd Budapest. Jeśli do trzech tygodni nie znajdzie się sześciu chętnych chcących uczestniczyć w rozgrywkach - liga zostanie automatycznie usunięta.

Wczoraj Przewodniczącym Zgromadzenia Parlamentarnego został Vidor Simon. I choć wynik znany był już znacznie wcześniej jego poprzednik - von Rütelheld - zdecydował przedłużyć je o kilka kolejnych dni, tak by zagłosować mógł nieobecny von Rabl, który i tak nie pojawił się do piątku. Monarchia straciła kolejny tydzień przez nieudolną decyzję obecnego Premiera. Termin exposé wyznaczono na 20. czerwca.

Dzisiaj pod obrady Zgromadzenia trafiły trzy wnioski autorstwa von Rotberga. Wszystkie dotyczą powołania komisji stałych przy Izbie Niższej.

Pierwsza miałaby zająć się sprawami budżetu państwa. Do jej obowiązków należałaby współpraca, opiniowanie i kontrolowanie Ministerstwa Skrabu w obszarze: ustalania wydatków budżetowych, regulacji w strefie wynagrodzeń, monitorowania sytuacji gospodarczej, tworzenia prawa o charakterze skarbowym.

Druga to komisja stała ds. kultury, edukacji i sportu. Miałaby ona najszersze pole działania, a dotyczyłoby: funkcjonowania instytucji oświatowych, działalności publicznych uczelni wyższych, propagowania kultur narodów zamieszkujących Austro-Węgry, dostępu obywateli innych państw do własnych tradycji, tolerancji i wolności wystąpień mniejszości religijnych, etnicznych i seksualnych, propagowania sportu wśród mieszkańców Austro-Węgier, realizacji inwestycji związanych z obiektami sportowymi.

Trzecia to komisja stała ds. zagranicznych. Członkowie komisji zabieraliby głos w sprawie: obsadzania stanowisk dyplomatów poza granicami Austro-Węgier, promowania wizerunku Austro-Węgier poza ich granicami, tworzenia lub likwiodowania placówek dyplomatycznych, kontaktów dyplomatów Austro-Węgier z władzami innych państw, uznawania niepodległości innych państw.

Członkiem każdej komisji mógłby zostać każdy członek Zgromadzenia Parlamentarnego oraz obowiązkowo odpowiedni minister. Jej pracami kierowałby przewodniczący wybrany przez Zgromadzenie Parlamentarne.

Falstartem można nazwać pierwsze dni rządzenia von Rütelhelda. Nietylko przedłuża, na skandalicznie odległy termin, zakończenie głosowania nad wyborem nowego Przewodniczącego Zgromadzenia Parlamentarnego (gdyż nie chce by zakończyło się z obecnym wynikiem, a wygrałby je Riccardo von Rotberg), ale sam nie pojawia się jako aktywny obywatel, unikając ostrzału ze strony opozycji, jak również tłumaczeń swojego postępowania. Można wnioskować, że Partia Umiarkowanego Postępu nie ma pomysłu na objęcie rządów w Austro-Węgrzech, a jedynie apetyt na stanowiska.

Nieobecność Premiera, brak Przewodniczącego, brak reform w państwie, brak funkcjonującego Rządu, brak przedstawicielstwa na międzynarodowych forach to stagnacja w niczym nie przypominająca sielanki, jaka miała być pod zwierzchnictwem Premiera von Rütelhelda. Tak wygląda zapowiadana stabilizacja sytuacji w kraju.

Do tej pory nie poznaliśmy żadnego nazwiska z nowego gabinetu, a mija już piąty dzień odkąd Premier zaprzysiężył sam siebie.

Mimo to, obywatele pokładają jeszcze nadzieję w liderze Partii Umiarkowanego Postępu. Według trwającej sondy: "Co sądzisz o nowopowstającym rządzie?", aż 36% ankietowanych uważa, że będzie to dobry Rząd, tyle samo jest odmiennego zdania, a 27% nie wie co sądzić na ten temat. To znacznie słabszy rezultat niż Premiera Mortuusa. Jego gabinet popierało 50% badanych. Jednak sonda jeszcze trawa, a wynik może się zmienić.

Zaskakującym jest jednak to, że głosowanie nad wyborem Premiera - najważniejszej osoby w państwie - trwało po jednym dniu, natomiast głosowanie w sprawie Przewodniczącego ma trwać prawie tydzień. A wszystko dlatego, że Premier nie chce oddać stanowiska osobie spoza Partii Umiarkowanego Postępu. Gdyby zakończył głosowanie dzisiaj, wygrałby je Riccardo von Rotberg - niedawny konkurent w walce o premierostwo.

Decyzja jest tym bardziej kontrowersyjna, iż von Rütelheld ustępuje ze swojej dotychczasowej posady, tak więc nie powinien przedłużać głosowania z wyznaczoną wcześniej datą jego zakończenia (na 2. czerwca).

Opóźnienie w wyborze Przewodniczącego wiąże się z brakiem terminu exposé, który miał wyznaczyć następca von Rütelhelda. Być może to kolejny powód, dla którego tak zależy Partii Umiarkowanego Postępu nie chce dopuścić von Rotberga do obęcia przewodnictwa i tym samym przedłużyć sobie przedrządowe wakacje.

Dzisiaj decyzją Monarchy Premierem został Otto von Rütelheld. Zdaniem Józefa Franciszka II miał on większą szansę na pomyśle rządy i przeprowadzenie ustaw w Zgromadzeniu Parlamentarnych. Obecny stosunek głosów wynosi 3:2 dla Partii Umiarkowanego Postępu wraz z przedstawicielem Rządu.

O komentarz poprosiliśmy byłego już Premiera Victorio Mortuusa:

Mam nadzieję, że nowy premier się sprawdzi. Ja mogę służyć radą w każdej sytuacji, jako doświadczony kolega. Jednak, nie mnie to oceniać, czy wybór von Rütelhelda był słuszny. Ocenią to wyborcy przy okazji następnych wyborów. A teraz zamierzam zająć się pracą w prokuraturze i w Radzie Monarchii. Może pomyślę o gazecie, ale to dopiero wtedy, kiedy już będę miał więcej wolnego.

Termin exposé zostanie wyznaczony przez nowego Przewodniczącego Zgromadzenia Parlamentarnego, który zostanie wybrany 2 czerwca.

Nieoficjalnie jednak, decyzja o wyborze von Rütelhelda wywołała co najmniej zakłopotanie wśród wysokich urzędników. Tłumaczą oni, że względy arytmetyczne nie powinny przesądzać o wyborze Premiera, a zdolność prowadzenia do kompromisu. Cień pada tutaj na Monarchę. Wybrał szefa partii, której jest honorowym członkiem.

Specjalnie dla Wiener Rundschau nowy Premier udzielił krótkiego wywiadu.

• WR: Jak Pan Premier przyjął decyzję Monarchy?
• Premier: Zdziwiłem się. Przyznam, że ostatecznie inaczej typowałem.
• WR: Ustalił już Pan Premier skład gabinetu lub jego część?
• Premier: Mam już swoje typy. Wyniki powinny ukazać się za dwa, góra trzy dni.
• WR: Jakie będą plany Rządu na najbliższe dni?
• Premier: Uspokojenie sytuacji wewnętrznej, rozruszanie UKW, ożywienie w OPM i stworzenie sensownego ponadpartyjnego Rządu, w którym nie będzie liczyć się pochodzenie i poglądy, a dobro Monarchii.

Już teraz wiadomo, że nie będzie to prawdziwie ponadpartyjny Rząd. Pełnienia funkcji Ministra Skarbu odmówił Riccardo von Rotberg z Liberalnej Partii Austro-Węgier.

Nowemu Premierowi gratulujemy i mamy nadzieję, że efekty pracy Rządu będą lepsze niż te w snach redaktora naczelnego.

Premier Mortuus zrezygnował, ale nie wyznaczył swojego następcy, co znacznie ułatwiłoby prace Zgromadzeniu Parlamentarnemu. Niewyznaczenie sukcesora daje jednak możliwość spekulacji. Jednak i te szybko urywa hrabia Ervin de Csabathay:

W obecnej sytuacji nie widzę żadnego charyzmatycznego polityka, który móglby tą funkcje objąć. Owszem, na naszej scenie politycznej są osoby wartościowe, jak choćby pan von Rabl, ale w jego przypadku zauważyc można problematyczną frekwencję na stronie Austro-Węgier. Inni parlamentarzyści charakteryzują się różnymi talentami, ale i wzajemnymi animozjami. Siebie lub innych czlonkow Rady Monarchii również bym na to stanowisko nie polecał z uwagi na wiekowość i niskie zaangazowanie w sprawy polityczne Cesarstwa i Królestwa. Może jednak trzeba szukać takiej postaci poza Parlamentem?

A jeżeli poza Parlamentem? Wydaje się, że wszystkie znakomite osobistości posiadające poparcie społeczne powinny w nim zasiadać. Jednak Posłowie i Delegaci chyba również nie prędko znajdą odpowiedniego kandydata na to stanowisko. Co wtedy?

Cały czas apeluję do przedstawicieli spoleczeństwa o dojście do jakiś konstruktywnych wniosków. Jeśliby jednak spory były na tyle wielkie, że uniemozliwiłaby utworzenie Rzadu, który chociażby administrował przez pewien czas i doprowadził do wyborow, będę apelował do Jego Królewskiego Majestatu o interwencje w tej sprawie. Jego Cesarska Mość jest człowiekiem rozsądnym i wie, że angażowanie się bezposrednio w politykę nie sluży wizerunkowi bezstronnego monarchy, ale w wypadku tak dlugotrwalego kryzysu uważam, że albo winien skonstruować Rzad tymczasowy pod swoja kuratela albo osobiście przejąć władzę do czasu zażegnania problemu demograficznego. Każdy kolejny Rzad bowiem nie prowadzi polityki promujacej nasze panstwo, a przynajmniej nie widać jej efektow. Cesarz i Król robi to natomiast nieprzerwanie i jest człowiekiem na tyle doswiadczonym, że powinien swoją wiedzę w tej kwestii wykorzystać. - dodaje hrabia de Csabathay.

Propozycja ciekawa, ale chyba nie ma większych szans na realizację. Jak już wcześniej pisaliśmy w Wiener Runschau problem demograficzny jest, czego najlepszym potwierdzeniem są słowa hrabiego. A jak ocenił ustępującego Premiera?

Rzad pana Mortuusa nie spelnił moich oczekiwań. Jakoże cenię sobie bardzo Pana Premiera miałem nadzieję, że ludzie, na których postawił, będą wypełniać swoje obowiazki sumiennie i reformować nasze państwo. Niestety. Kulały wszystkie sfery, szczególnie jeśli chodzi o system gospodarczy i kulturę.

Miejmy nadzieję, że kolejny Rząd zadowoli oczekiwania wszystkich mieszkańców, nie tylko tych u władzy. Nadal jednak kwestią otwartą jest, pod czyim zwierzchnictwem ten Rząd miałby powstać. Rozwiązanie zagadki już niedługo, podczas prac Zgromadzenia Parlamentarnego.

Zaczęło się niewinnie, ale sprawa przybrała męczących społeczeństwo rozmiarów. Początkowo Przewodniczący Zgromadzenia Parlamentarnego, Wicepremier i Minister Spraw Wewnętrznych w jednym - Otto von Rütelheld zwrócił się, wydawałoby się żartobliwie, do Riccardo von Rotberga, w odpowiedzi na jego krytykujący rząd artykuł w Wiener Rundschau. Od tego czasu minęło już niespełna dwa tygodnie, a von Rütelheld nadal cierpi na kompleks słodkości.

Być może to wcale nie kompleks a choroba? Czy osoba, pełniąca tyle niezmiernie ważnych funkcji jednocześnie, powinna ukrywać schorzenia przed społeczeństwem, które poniekąd (w sposób pośredni) wybrało ją na te stanowiska? Von Rütelheld powinien przejść badania lekarskie by sprawę jednoznacznie zakończyć. Oprócz tych standardowych, chyba również psychiki, bo w końcu nigdy nie wiadomo, co w człowieku "siedzi".

A jeśli to nie choroba? To może... orientacja seksualna von Rütelheld? Właściwie tylko on zwraca się w takich słowach do von Rotberga. "Landryneczka", "Malinowy Miś"? Brzmi jak niespełnione fantazje erotyczne. Niestety, informujemy Przewodniczącego Zgromadzenia Parlamentarnego, Wicepremiera i Ministra Spraw Wewnętrznych w jednym, że delegat von Rotberg, nie podzielałby orientacji niedawnego jeszcze kolegi z rządu. Prowadzi szczęśliwe życie wraz z swoją dziewczyną Olą.

Po trzech miesiącach burzliwej debaty na temat ów dokumentem przystąpiono do głosowania. Projekt zmian złożył hrabia Ervin de Csabathay, który naturalnie go bronił. Za zmianami zagłosował również Szef Kancelarii Premiera - Mikloš Vay oraz Przewodniczący Zgromadzenia - Edmund von Rabl. Przeciwko proponowanym zmianom zagłosowali Prezes Rady Ministrów - Victorio Mortuus oraz Minister Kultury - Vidor Simon.

Przy takim stosunku głosów pojawiła się jednak wątpliwość czy hrabia de Csabathay, jako członek Rady Monarchii ma prawo głosu na forum Zgromadzenia Parlamentarnego. Powołał się przy tym na artykuł 1. rozdziału IX obowiązującej jeszcze Konstytucji Krajów Korony Świętego Stefana, który mówi:

"Zmiany w konstytucji może uchwalić Monarcha lub Sejm większością głosów z możliwym jednym głosem przeczącym w Izbie Poselskiej."

Według relacji hrabiego, Jego Cesarski i Królewski Majestat przyznał mu rację w interpretacji powyższego artykułu. Należy przez to rozumieć, że głos hrabiego Ervina de Csabathay'a będzie ważny.

Jednak odmienne stanowisko członków rządu w tej ważnej kwestii budzi zaniepokojenie. Być może jest to efekt sporu na linii między Kancelarią Premiera a samym Premierem.

Kolejnym jest aspektem jest odrzucenie przez Ministerstwo Kultury kandydatury Piotra Woleckiego na stanowisko Prezesa Austro-Węgierskiej Federacji Piłkarkiej, pomimo, iż spełniał wszystkie stawiane wymagania. Przyczyną takiej decyzji miały być zbyt silne relacje Woleckiego z Państwem Kościelnym Rotrią, w którym pełni funkcję Kamerlinga. Jest on również członkiem Liberalnej Partii Austro-Węgier, rekomendację której uzyskał w ubieganiu się na to stanowsko.

Liberalna Partia Austro-Węgier w kampanii wyborczej deklarowała poparcie dla rządu Mortuusa. Dziś kwestia jest już otwarta. Tak, więc pytanie o rozłam pozostaje bez odpowiedzi.