Kraj : Węgry

Region / Apelacja : rejony miasta Eger

Rocznik : 2006

Vol : 11,5 %

Węgry to kraj, w którym przepisy winiarskie są najbardziej rygorystyczne w całej Europie Wschodniej. Produkcja podlega stałej , bardzo dokładnej kontroli. Dzięki temu możemy cieszyć się doskonałym Tokajem, które są niezwykle cenione wśród win słodkich. Czerwonym , legendarnym winem Węgrów jest Egri Bikaver ( "Bycza krew z Eger" ).

Legend związanych z Egri Bikaver jest wiele. Jedna z nich mówi, że podczas oblężenia Egeru przez Turków, węgierski dowódca kazał obrońcom miasta wytoczyć beczki z winem. W alkoholowym szale szarżujący obrońcy miasta przerazili Turków swoim wyglądem, którzy odmówili dalszego oblegania. Cieknące po zbrojach czerwone wino wyglądało niczym bycza krew .

Egri Bikaver powstaje z mieszanki trzech różnych odmian winogron , Kékfrankos, Kékoporto i Merlot. Nie ma wśród nich Kadarki, najbardziej rozpowszechnionego na Węgrzech szczepu czerwonego. Egri Bikaver z pewnością jest winem dobrym, bo wysoka jego rozpoznawalność a także ceny nie mogą być dziełem przypadku. Degustowany przeze mnie okaz jest jednak zwykłym winem stołowym. Jeżeli coś nosi nazwę dobrego, markowego produktu, to musi być jeszcze wysokiej jakości. Niestety, podróbki zawsze były, są i będą .

Kraj : Chile

Region / Apelacja : brak

Rocznik : bezrocznikowe

Vol : 13,0 %

Krótki opis dotyczący tego wina spowodowany będzie zapewne moją niezdecydowaną opinią na temat tego trunku ! Wino nie zaskakuje swoim smakiem, nie jest jednak też całkowicie marne i puste. Dla mnie jest po prostu pospolite bo nie znajduję w nim nic co przyciągało by moją uwagę.

Wytrawny bukiet tego wina jest dziwny, bardzo chaotyczny; wydaje mi się , że wino nie jest dobrze ułożone. Jednocześnie wydaje się być dość silne.

Kraj : Hiszpania

Region / Apelacja : Catalunya Denominacio D' Origen

Rocznik : 2005

Vol : 13,5 %

Kolejne hiszpańskie wino, tym razem pochodzące ze słynnej rozlewni Torres. Nazwana przez pewien winiarski magazyn Najlepszą Europejską Winiarnią Roku 2006, niewątpliwie jest ważną pozycją wśród hiszpańskich producentów dobrych win =)

Wino zrobiło na mnie pozytywne wrażenie za pierwszym podejściem. Powstało ze szczepów Garnacha i Cariñena, których nigdy jeszcze nie próbowałem. Pijąc to wino do mięsa szybko wyczuwam jego zdecydowany charakter i głębokie taniny. Jest mocne, 13,5% i jego wytrawny charakter szybko rozgrzewają. W aromacie można wyczuć delikatny zapach śliwki, nie jest on jednak tak zdecydowany jak przy szczepie Tempranillo. Całość robi jednak miłe wrażenie, a wino warte jest swojej ceny. Na pewno warto spróbować innych win pochodzących z tej winiarni.

www.torreswines.com

apelacja web : D.O. CATALUNYA

Region / Apelacja : Cotes Du Rhone - bez apelacji - vin de table

Rocznik : brak danych

Vol : 12 %

Jeśli dotrzesz do końca tej recenzji i zadasz sobie pytanie "po co to piłeś ?" to nie dostaniesz odpowiedzi bo sam jej do końca nie znam. To wino kupiłem w Czechach, w kraju dość dziwnym jeśli chodzi o trunki tego typu ze względu na to, że na butelkach nie ma banderoli a co za tym idzie zapewne nie ma na nie akcyzy ( choć tutaj mogę się mylić ) . No , ale banderoli nie ma i są dość tanie. Na tyle tanie, że kupowanie wina polega na tym , że oglądasz etykietę wina, czytasz sobie co tam potrzebujesz, wkładasz do koszyka i powtarzasz ten sam manewr. Potem za wszystko płacisz i śmiejesz się, że tak tanio wyszło. Kiedyś kupiłem w Pradze doskonałe Rose d'Anjou za niespełna 14 pln i było przebojowe.

Do rzeczy. To wino kupiłem za ostatnie 39 koron ( 5.65 pln ). Przegiąłem.

Wino pochodzi z miejscowości Castillon Du Gard , czyli region Cotes du Rhone . Do apelacji Cotes du Rhone-Villages się nie zakwalifikowało bo jest pospolite i chude. Marne, rozlazłe po prostu byle jakie. O jakimkolwiek aromacie nie wspominając. I nie pomaga tłumaczenie, że to wino stołowe. Na bycie winem też sobie trzeba zasłużyć. To nawet nie stało koło wina .

Region / Apelacja : Kalifornia

Rocznik : 2004

Vol : 13 %

Jeśli prawdziwe są opowieści, że w 1976 roku wina kalifornijskie ze szczepów Chardonnay i Cabarnet Sauvignon wygrały wielką degustację pokonując wina bordoskie i burgundy, to jestem zaskoczony. To musiały być bardzo słabe białe burgundy albo bardzo dobre kalifornijskie Chardonnay.

W kraju, tak wielkim i tak bogatym jak USA, gdzie produkuje się praktycznie wszystko, zabrano się również za produkcję win. W Kalifornii ostatnimi czasy wychodzi im to przyzwoicie ale czy tak dobrze jak Francuzom ?

Degustowane Chardonnay jest dobre. Jedna z osób , która próbowała wino razem ze mną, stwierdziła, że niesamowita jest jego równowaga. To prawda. Wino nie posiada interesującego aromatu, jednak jego bukiet jest bardzo orzeźwiający i delikatny. Spektrum temperatur, które wino toleruje jest szerokie; smakuje zarówno mocno schłodzone jak i w temperaturze pokojowej. Jest delikatne i świeże dlatego określiłbym je mianem "kobiecego" .

http://wine.appellationamerica.com

Region / Apelacja : Appellation Bordeaux Controlee

Rocznik : 2006

Vol : 12 %

Jeżeli z Bordeaux to na pewno czerwone - nic w tym dziwnego gdyż połowa wszystkich szlachetnych czerwonych win pochodzących z Francji powstaje właśnie tutaj.

Znane francuskie 'chateaux' ( zamek ! ) bardzo często pochodzi z Bordeaux - jest tutaj aż 8. tyś różnych marek, które walczą o miano tego najwspanialszego.

Opisywane bordoske wino nie może poszczycić się nazwą 'chateaux'. Jest ona zastrzeżona dla win butelkowanych u producenta ( "mis en bouteille a la propriete" ).

Wina nie posiadające w nazwie słowa 'zamek' pochodzą najczęściej z firm spółdzielczych , które skupując nierzadko zbiory od najbardziej prestiżowych winnic, winifikują własne wina. Potem są one rozprowadzane za pośrednictwem dystrybutorów.

Jeżeli chodzi o aromat wino jest dość niemrawe - brak w nim bardziej wyrazistego zapachu. Bukiet wina średni, jednak co jest jego zaletą, szczery. Być może wino jest jeszcze zbyt młode do picia - mimo że nie znam dokładnego miejsca jego pochodzenia,z wykresu krzywej dojrzewania widać, że powinno jeszcze poleżeć. Wino bardzo wytrawne.

www.vinorama.pl

Kraj : Włochy

Region / Apelacja : Toskania / Chianti Classico DOCG

Rocznik : 2004

Vol : 12,5 %

W kranie czarnego kogucika ( Gallo Nero ) królem jest tylko jeden szczep : Sangiovese . Czymże byłoby Chianti gdyby nie to wspaniałe grono, zwane także Brunello lub Sangioveto ? Nie istniałoby w ogóle ! Najwyśmienitsze Chianti składa się wyłącznie z Sangiovese, dzięki któremu cały świat zachwyca się smakiem toskańskiego wina.

Najprawdziwsze z najprawdziwszych Chianti Classico podbija serca smakoszy i nie ma co się dziwić. Jest na prawdę wytworne. Wiele jest odmian Chianti ( np. Chianti Colli Aretini, Chianti Colli Senesi ) , jednak to najdoskonalsze to własnie Classico ! Powstaje wyłącznie na obszarze między Florencją a Sieną. Na powierzchni 70 tyś. hektarów.

Castelgreve przywiozłem w maju 2007 ; zakupione w San Gimignano. Degustowane właśnie Chianti składa się w 95 % ze szczepu Sangiovese, w 3% z Canaiolo, w 2% z Trebbiano Toscano oraz Malvasia del Chianti. Sangiovese to jak wiadomo podstawa, Canaiolo dostarcza wytwornego aromatu a Trebbiano oraz Malvasia rozjaśniają barwę.

Coś niebywałego ! Kolor wina rubinowy. W aromacie wyczuwam delikatny aromat owoców, które bardzo kusząco oddziaływają na zmysły. Zaprasza do degustacji. Pierwsze wrażenie po wypiciu jest dość zaskakujące; w pierwszej chwili nie odczuwam ciekawszego smaku, co może niecierpliwić - dopiero przy przełykaniu i chwilę potem dowiaduję się o kompozycji bukietu. Co tu dużo mówić; wino łobuzerskie , połykając pierwszy łyk otwieram szeroko oczy i już wiem że to wyzwanie. Jest jak zwinny bokser, który w ostatnim momencie zadaje Ci decydujący cios ;-) Wino "z nerwem", przy dość zrównoważonej kwasowości jest na prawdę rześkie. Smak pozostaje w ustach na dość długi czas. Czysta przyjemność ! Ach Chianti ...

www.castellidelgrevepesa.it

Region / Apelacja : Langwedocja - Roussillon / Appellation Corbieres Controlee

Rocznik : 2002

Vol : 12,5 %

Gdy zaczynałem swoją przygodę z winem, to Chateau było pierwszym białym winem jakie kupiłem. Był to rocznik 2004 i po 3-miesięcznym odpoczynku na stojaku, któregoś pięknego wieczoru, butelka została otwarta. Nie wiem czy wieczór był już piękny przed ale po wypróbowaniu był piękny na pewno ! Do rzeczy.

W tytule tego posta pojawił się rok 2002, ponieważ opisywany właśnie rocznik jest inny od tego z 2004 i należy to wyraźnie zaznaczyć. Krzywa dojrzewania umieszczona poniżej dobitnie pokazuje, że wino ma okres, w którym definitywnie powinno zostać wypite - wtedy prezentuje swoje wdzięki i jest najlepsze. W roczniku 2004 doskonały był aromat. Nie piłem jeszcze nigdy białego wina, które w tak wyraźny sposób prezentowało zawarte w sobie zapachy - tutaj miodowe. Bardzo wyrównany, aksamitny wręcz , bukiet tego wina, z doskonale wyczuwalnym smakiem miodu to istna uczta dla podniebienia. Tak było z rocznikiem 2004.

Rocznik 2002 pozostaje jednak w tyle. Nie da wyczuć się już aromatu miodowego - zarówno w zapachu jak i bukiecie wina. Wciąż jest delikatne, bo taka jest jego uroda, jednak w porównaniu z rocznikiem 2004 wypada gorzej.

3,5 letnie białe wino z regionu Corbieres doskonale nadaje się do spożycia. To z 2002 roku ma aktualnie 6 lat.

Gdy dotarłem do importera tych win oszalałem z radości. Podczas pobytu w hurtowni w wesołym szale kupowania do koszyka poleciały butelki z roku 2000, 2002, 2003 . Pełen przekrój, bo przecież 2004 też już piłem. 2000 było nie do wypicia - było zużyte, przykre w zapachu i smaku. Do spróbowania pozostał jeszcze rocznik 2003. Miejmy nadzieję, że pozostała w nim odrobina miodu.

Kraj :Włochy

Region / Apelacja : Toskania / Denominazione di origine controllata e garantita

Rocznik : 2005

Vol : 12,5 %

Butelka nr : 8725

Butelka tego wina przyjechała ze mną tego roku z Toskanii. Podczas pobytu w San Gimignano szperałem w miejskich sklepikach, pełnych win najróżniejszej jakości. Pierwszą z przywiezionych butelek tego wina wypiłem w wakacje, w Irlandii. Przyjemnie spędzało się przy niej czas. Dzisiaj kolejna degustacja.

Wino białe wytrawne. Bezpośrednio po otwarciu nie nadawało się do picia; dopiero bo 7-8 godzinach , gdy powietrze zaczęło robić swoje, zaczynam odkrywać jego prawdziwe możliwości. Aromat lekki,kwiatowy,jednolity. Bukiet delikatny i harmonijny jednak dość pospolity.

Żurawiną musi być ładna i przemrożona. Cukru niewiele — ma być czuć kwas. Smaży się ją króciutko — owoce powinny zostać całe. I do słoików, zamykanych na podpalony spirytus.
Borówki też muszą być ładne, do tego trzeba kupić gruszek: najlepsze są bery lub bergamoty. Ja daję kilogram gruszek na dwa kilogramy borówek. Gruszki się obiera i kroi w eleganckie paseczki. Borówki się smaży, też z niewielką ilością cukru, a kiedy się zagotują, dorzuca się gruszki. Po paru chwilach można przekładać do słoików. Jest też wariant, dobry, w którym najpierw rozgotowuje się kwaśne jabłka i do nich dopiero dodaje się borówki i gruszki.