"Jak anioła głos" - ostatnio jest non stop puszczany w radio, aż do znudzenia, ale czy zdajecie sobie sprawę, że w tej piosence facet zakochał się w zakonnicy? I tu jest ukryty tragizm, rozdarcie wewnętrzne! Otóż facet śpiewa: "jak anioła głos, usłyszałem ją" - porównuje głos kobiety do anioła, czegoś boskiego, dobrego, nieskalanego, a następnie śpiewa: "powiedziała patrz… Tak, to On". Sprawa wygląda następująco, on ją kocha, chce ją zdobyć, chce się z nią spotykać, ale ona pokazuje mu Boga, że wybrała tego, który stoi na rozstaju dróg i wskazuje tę właściwą, dobrą drogę, ona nie będzie z młodzieńcem, niestety... ("na rozstaju dróg, stoi dobry Bóg, on wskaże Ci drogę") - ona jest zakonnicą, rozdartą między służbą Bogu, a tym młodzieńcem, który do niej śpiewa, ale ona tylko będzie mu wskazywała Boga, będzie starała się młodzieńca nawrócić, będzie marzyć o tym, by o niej zapomniał. Ale on chyba jest w niej tak zakochany, że słucha się jej i dostrzega obecność Najwyższego - widzi Jego obraz ("już pod koniec dnia, widzę obraz Twój, widzę miejsca w których byłem, widzę ludzi tłum") - on już widzi Boga, to dzięki niej, wszak mu go wskazała, wskazała mu jego miejsce pobytu, czy to nie jest piękne? I jaki z niego poeta: "Już pod koniec dnia, pustej szklanki dźwięk, to chyba sen"! - też bym myślała, że śnię, skoro raptem był sok, a potem go nie ma, hmm, może zapomniał, że go wypił? Zdarza się, naprawdę! "Już pod koniec dnia, widzę obraz Twój. W pustej szklance pomarańcze, to dobytek mój" - a to moja perełka, czarodziej!! W pustej szklance ma pomarańcze! Jak ktoś mi to wyjaśni, to podziękuję za to - czyżby to był cud i to na skalę światową? Pusta szklanka i niewidzialne pomarańcze? A może pomarańcze były, a potem się zmyły? "Już pod koniec dnia, pustej szklanki dźwięk, to chyba sen" - czyżby już swoje wszystkie pomarańcze zjadł i nie może uwierzyć, że sam nie podzieliwszy się z nikim je opędzlował? Tja, ja też bym myślała, że śnie - wszak zjeść pomarańcze z pustej szklanki tak by została pusta szklanka to wyczyn niesłychany!! A potem śpiewak nasz powtarza w kółko to samo.

Cuda cuda, miłość, miłość! A jednak mamy rząd cudów! Szukajcie od dziś w pustych szklankach pomarańczy - fala cudów musi i do Was dojść!! Kurczę, a w mojej jak była pustka, tak nadal jest. Chyba mam wybrakowaną pustą szklankę!