W dniu wczorajszym przeżyliśmy drugi etap wyborów nowych Władz Rektorskich Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego. Gdy przed dwoma tygodniami zaufaliście mi Państwo powierzając zaszczytną funkcję Rektora WUM, podjąłem pracę nad przedstawieniem Państwu najlepszych kandydatów na funkcje prorektorskie. Spośród znakomitych, wybitnych Koleżanek i Kolegów przedstawiłem:
1. prof. zw. dr hab. Sławomira MAJEWSKIEGO - kandydat na Prorektora ds. Nauki i Współpracy z Zagranicą
2. prof. nadzw. dr hab. Annę KAMIŃSKĄ - kandydat na Prorektora ds. Kadr .
3. dr hab. Sławomira NAZAREWSKIEGO - kandydat na Prorektora ds. Klinicznych, Inwestycji i Współpracy z Regionem
4. prof. nadzw. dr hab. Marka KULUSA - kandydat na Prorektora ds. Dydaktyczno-Wychowawczych

Sylwetki kandydatów przedstawiłem w moim przemówieniu, które w całości załączam.

Jestem szczęśliwy, że i wczoraj zaufaliście Państwo, Wy - Elektorzy Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego, mnie i moim współpracownikom. Jestem pewien, że każdy z nowych Prorektorów będzie przykładem godnym do naśladowania.

Od lewej: Słamowir Nazarewski, Marek Krawczyk, Leszek Pączek - ustępujący Rektor, Anna Kamińska, Marek Kulus oraz Sławomir Majewski

Dziękuję Państwu z całego serca, a Prorektorom-Elektom życzę wiele siły i satysfakcji z tej jakże niełatwej pracy na rzecz naszego Uniwersytetu.

Fot.: Michał Teperek, Dział Fotomedyczny WUM

Pod linkiem http://www.federacja.org/newsy.php?subaction=showcomments&id=1207920190&archive=&start_from=&ucat=0&akcja=wiecej zamieszczono informację o zbliżających się wyborach w Żurominie.

4 kwietnia 2008 roku to szczególny dzień. Szczególny dzień dla mnie, szczególny dzień dla naszego Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego. Obdarzacie mnie dzisiaj mandatem zaufania, mandatem, który cieszy, ale wymaga ogromnej pracy, rzuciłem rękawicę temu wyzwaniu i jeszcze raz zapewniam, że to co powiedziałem, zrealizuję.

Drodzy Państwo, nie ma sukcesów bez przyjaciół i ich pomocy. To Wam wszystkim zawdzięczam dzisiejszy wybór, to nie ja, to Wy zapewniliście naszej Uczelni właściwego Rektora.

Jest wiele osób, które powinienem wymienić z imienia i nazwiska. Na pewno, kogoś pominę, za co z góry przepraszam.

Zacznę od prof. Jerzego Szczerbania – jego dzisiaj tu nie ma. Ten wspaniały człowiek kierował mną od lat. Pięknie mu dziękuję.

Dziękuję moim przyjaciołom z Komitetu Wyborczego, przede wszystkim prof. Sławomirowi Majewskiemu, prof. Markowi Kulusowi, prof. Andrzejowi Wardynowi i wielu, wielu innym. Całemu mojemu kolegium dziekańskiemu, ale przede wszystkim pierwszym damom tego kolegium prof. Renacie Górskiej i prof. Annie Kamińskiej. To Kolegium Dziekańskie pierwsze powiedziało, że to ja mam być rektorem.

Dziękuję za wsparcie byłym rektorom naszej Uczelni prof. Andrzejowi Górskiemu i prof. Januszowi Piekarczykowi.

Dziękuję J.M. Rektorowi Leszkowi Pączkowi za jego neutralność.

Dziękuję Panu Profesorowi Wiesławowi Glińskiemu, za partnerskie zmagania wyborcze.

Serdecznie dziękuję członkom mojej Rady i członkom Rad wszystkich wydziałów, a z nazwiska z innych Rad wymienię prof. Mirosława  Dłużniewskiego z Rady II Wydziału Lekarskiego, prof. Bożennę Gutkowską, prof. Helenę Nowak-Makulską  i prof. Jana Pacheckę z Wydziału Farmacji, prof. Bolesława Samolińskiego z Rady Wydziału Nauki o Zdrowiu, których mądrość pomagała mi podejmować dobre decyzje podczas ostatnich tygodni.

Dziękuję wszystkim, ale szczególnie elektorom z Instytutu Stomatologii i Szpitali Pediatrycznych.

Dziękuję dyrektorowi Centrum Biostruktury prof. Jackowi Malejczykowi za pomoc i wspieranie mnie podczas działań wyborczych.

Dziękuję dyrektorom i ich Zespołom wszystkich szpitali klinicznych, a szczególnie Szpitala przy ulicy Banacha i jego Dyrektorowi Pani magister Marzenie Pełszyńskiej.

Dziękuję studentom, a szczególnie Piotrowi Skarżyńskiemu za wspólne spotkania i wiedzę, którą mi przekazaliście.

Najserdeczniej dziękuję pracownikom dziekanatu I Wydziału Lekarskiego za ciągłą pomoc i zagrzewanie do walki wyborczej, ale szczególnie dwóm osobom Małgorzacie Sawickiej i mgr Lidii Otto.

Dziękuję całemu mojemu Zespołowi z Katedry i Kliniki, którą kieruję – i tym, którzy są elektorami i tym, którzy dzisiaj operują.

Dziękuję wszystkim Kolegom z wszystkich spotkań przedwyborczych, którzy pomagali i słusznie krytykowali.

Wreszcie dziękuję wszystkim elektorom, przede wszystkim tym, którzy na mnie głosowali, to Wy zdecydowaliście, kto ma być Rektorem, ale dziękuję także tym, którzy głosowali inaczej. Dołożę wszelkich starań, żebyście się nie zawiedli.

Dziękuję mojej żonie Grażynie i synowi Piotrowi, że znieśli moje napięcie nerwowe, dziękuję im za pomoc i miłość, którą mnie zawsze obdarzali.

Dziękuję wszystkim, za ten dzisiejszy Dzień Victorii.

Szanowni Państwo,

Serdecznie dziękuję wszystkim z Państwa, którzy dziś w liczbie 116 głosów spośród 191 (60,7%) obecnych PT Elektorów WUM oddali na mnie swój głos - głos zaufania. Moje szczególne słowa podziękowania składam tym z Państwa, którzy mnie dziś nie poparli, bowiem dają mi tym samym szczególną motywację by wykazać, że zaproponowany przeze mnie plan przemian w Naszej Uczelni jest realistyczny i konieczny.

Dziękuję również mojej rodzinie, przyjaciołom i wszystkim, którzy wspierali mnie i pracowali wraz ze mną w kampanii wyborczej.

Zapewniam Państwa, że moja służba na rzecz Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego spełniana będzie ku pożytkowi wszystkich jego studentów, pracowników i pacjentów.

Dziękuję za wybór.

Marek Krawczyk

Wszytskim Państwu, którzy wsparli mnie i nadal wspierają serdecznie dziękuję. Najserdeczniejsze podziękowania składam jednak wszystkim tym, którzy odnosząc się krytycznie do mojej wizji Naszej Uczelni, pozwolili mi przekonać ich do postawienia na mnie.

Teraz decyzja należy do Elektorów.
Do zobaczeia nia 4 kwietnia o godz. 12.00., przed urną wyborczą.

Przed nami ostatnie trzy dni kampanii wyborczej. Trzy dni intensywnych spotkań, rozmów i przedstawiania argumentów. Z niecierpliwością oczekuję na spotkanie ze studentami. Wybory elektorów studenckich odbyły się tuż przed Świętami Wielkanocnymi, a jutro wracają oni na zajęcia. Wtorek i środa, to jedyne dni spotkań. Podzielę się z Państwem refleksjami z tych ważnych dla mnie wydarzeń.

Juto zaś, 31 marca mamy w Uczelni ważną uroczystość związaną z odsłonięciem przez Rektora naszej Uczelni tablicy upamiętniającej udział studentów medycyny i innych Uczelni w wydarzeniach marca 1968 roku. Tablica zostanie odsłonięta w Collegium Anatomicum, bowiem tam przed czterdziestu laty odbył się wiec studentów Akademii Medycznej. W uroczystości weźmie udział między innymi Pan dr Wojciech Andrzej Celiński, były student Wydziału Lekarskiego, którego Prezydent Rzeczypospolitej odznaczył dnia 6 marca br. za zasługi w działalności na rzecz przemian demokratycznych w Polsce Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski.

Wspominam o tej uroczystości z dwóch powodów – sam byłem jako student V roku uczestnikiem zamieszek studenckich zarówno na Uniwersytecie Warszawskim, jak również brałem udział w wiecu w Anatomicum. Po drugie, inicjatywa przygotowania tablicy wypłynęła z Kolegium Dziekańskiego Wydziału, którym mam zaszczyt kierować. Tak więc utożsamiam się z tą uroczystością.

Wydarzenia tamtych dni zmieniły bieg historii.
Zmieniły ludzi.
Zmieniły naszą przyszłość.

1 kwietnia z Radą Ordynatorów Szpitala Pediatrycznego;

2 kwietnia z Radą Ordynatorów Szpitala przy ul. Lindleya.

W najbliższym czasie Samorząd Studentów zorganizuje spotkanie ze studentami naszej Uczelni.

Każde spotkanie jest dla mnie niezwykle ważne, ale szczególnie cieszę się z możliwości spotkania ze studentami. Moje rozmowy na obozach studenckich i podczas codziennej pracy, jako nauczyciela akademickiego, nauczyły mnie nie tylko studentom towarzyszyć, ale przede wszystkim słuchać ich uwag i reagować na nie, bowiem są one kopalnią ważnych informacji o naszej Uczelni.

Gorąco zachęcam Państwa do nadsyłania do mnie wszelkich pytań oraz zabierania głosu podczas naszych spotkań.

Niecałe 3 lata później Prezydent Rzeczypospolitej podpisał dokument powołujący Warszawskie Uniwersytet Medyczny. Chwała JM Rektorowi Leszkowi Pączkowi, że doprowadził do tego, o czym obydwaj mówiliśmy przed trzema laty.

Co oznacza to dla naszej Alma Mater? To nie chodzi o zmianę nazwy. Uczelnia nasza 22 marca 2008 roku weszła w nową erę. Erę Uniwersytetu Medycznego. Można powiedzieć, że koło historii wraca na stare tory. W 1917 roku Wydział Lekarski z Oddziałem Farmaceutycznym stanowiły jeden z pięciu wydziałów nowopowstałego Uniwersytetu Warszawskiego. Dzisiaj I i II Wydział Lekarski, Wydział Farmaceutyczny, Wydział Nauki o Zdrowiu i Centrum Kształcenia Podyplomowego odzyskały naszą uniwersyteckość, utraconą wbrew środowisku akademickiemu w 1949 roku choć ale tak naprawdę nigdy nie zatraconej. Podkreślali to kolejni nasi Rektorzy, Dziekani, podkreślała to społeczność akademicka.

Jaką Uczelnią jesteśmy dzisiaj, czy jaką powinniśmy być w tej nowej, niektórzy powiedzą starej epoce?

Edukacja uniwersytecka musi obejmować nowe jakości nauczania. Nauczanie w Warszawskim Uniwersytecie Medycznym, które nadal będzie dotyczyło medycyny na wszystkich 11 kierunkach, zobowiązuje nas także do szerszego spojrzenia na humanizm medyczny. Musimy uczyć naszych studentów spoglądania na chorego człowieka przez jego potrzeby nie tylko medyczne, ale także psychiczne, osobowościowe, spoleczne. Uczelnia nasza, szczególnie teraz, musi skoncentrować się na edukacji lekarzy, lekarzy dentystów, magistrów farmacji, analityki, magistrów pielęgniarstwa, położnictwa czy zdrowia publicznego nie tylko poprzez nauczanie badań podstawowych, nawet, jeśli są związane z najwyższą technologią, ale nieustannie pogłębiać humanizację wszystkich tych zawodów. Absolwent Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego powinien być pracownikiem ochrony zdrowia, zaufanym przyjacielem pacjenta, a nie jego wyników badań.

Uniwersytecki szpital, uniwersytecki ośrodek rehabilitacji, uniwersyteckie centra zdrowia publicznego etc. muszą posiadać stopień najwyższych umiejętności zawodowych i wyposażenia sprzętowego. Uniwersyteckie centra naukowe powinna cechować nowoczesna aparatura, doskonała kadra naukowa i mistrzowska organizacja pracy badawczej. Liderzy naukowi zawsze skupią wokół siebie najzdolniejszą młodzież studencką i młodych naukowców, a prowadzone przez nich badania będą osiągały powszechne uznanie.

Przedstawione przeze mnie cele Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego mają ogromną szansę spełnienia się tak, jak spełniła się wizja uniwersytecka wyrażona przed 3 laty, a tak naprawdę jeszcze wcześniej.

Ciekaw jestem czy ta wizja jest Państwu bliska?

Porozmawiajmy o niej. Serdecznie zapraszam do dyskusji na łamach mojej strony internetowej.

Federacja wspiera działalność młodzieżowych samorządów lokalnych, które powstają od 1990 roku, tj. od chwili odrodzenia polskiego samorządu terytorialnego. Ich celem jest partnerskie współuczestniczenie młodzieży w życiu społeczności lokalnej.

Federacja zaproponowała merytoryczne wsparcie dla przyszłej rady. Mając na uwadze fakt pionierskiego charakteru MRM w Żurominie, wszelka pomoc będzie mile widziana. Należy mieć nadzieję, że przyszli radni nawiążą owocną współpracę z Ogólnopolską Federacją Młodzieżowych Samorządów Lokalnych. Więcej o federacji na www.federacja.org

W dniu 14 marca 2008 roku na spotkaniu ze społecznością akademicką Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego przedstawiłem Państwu mój program, jako Kandydat na stanowisko Rektora w kadencji 2008–2012. Zawarłem w nim moje wieloletnie doświadczenie z pracy jako nauczyciela akademickiego, Senatora naszej Uczelni i Dziekana I Wydziału Lekarskiego.

Przyszłe lata naszego Uniwersytetu wymagają zmian w bazie dydaktycznej, poprawy jakości nauczania i jeszcze lepszego wykorzystania wiedzy nauczycieli akademickich. Zadania naukowe wiążą się z koniecznością współdziałania jednostek w obrębie Uczelni, ale także prowadzenia wspólnych badań z instytucjami naukowymi naszego kraju i zagranicą. Rozpoczęte zadania inwestycyjne powinny być nie tylko zrealizowane, ale także należy wprowadzać nowe. Zapraszam do prześledzenia dalszych kart mojej strony internetowej, a w załączniku znajdą Państwo obszerny tekst mego wystąpienia. Liczę na wszelkie komentarze i uwagi Państwa wierząc, że zdołam na każde z nich udzielić odpowiedzi na łamach witryny.

Serdecznie pozdrawiam,

Marek Krawczyk

PS. Pragnę w tym miejscu serdecznie podziękować Panu Ireneuszowi Rudnickiemu za udostępnienie materiałów fotograficznych.
Fot.: Michał Teperek, Dział Fotomedyczny AM

Zwróciłem między innymi uwagę na konieczność przywrócenia roli opiniotwórczej Senackiej Komisji Nauki. Po moim wystąpienia, odpowiadałem na pytania członków Rady.Pytano mnie o plany współpracy naukowej naszej Uczelni z jednostkami Polskiej Akademii Nauk, jak również z innymi instytucjami naukowymi. Istotne pytania dotyczyły programu naprawy bazy dydaktycznej Wydziału, zabezpieczenia dla jednostek, które będą musiały przenieść się z Krakowskiego Przedmieścia etc.Przedstawiciel doktorantów poruszył ważną kwestię, jaką jest wysokość stypendium dla uczestników studiów doktoranckich. Niezwykle trudnym zagadnieniem poruszonym przez członków Rady jest brak możliwości pozyskiwania aparatury do badań. Ponad godzinne spotkanie nie mogło wyczerpać wszystkich spraw związanych z Wydziałem Farmaceutycznym, ale dało mi wiele informacji o problemach, z jakimi boryka się Wydział.

Nie moją rolą jest oceniać, czy moje odpowiedzi zadowoliły członków Rady. Dla mnie było dużą satysfakcją samo spotkanie z Radą.

A jak Państwo sądzą? Zapraszam do podzielenia się Państwa uwagami.

Fot.: Wanda Widomska, Dział Fotomedyczny AM

- Macie Państwo swoją ogromną specyfikę. Prowadzicie zajęcia na kierunku lekarskim w języku polskim i angielskim. Przez chwilę zatrzymam się na tym drugim problemie. Nauczanie studentów w języku angielskim to trudna rzecz merytorycznie i administracyjnie. Zaczynaliście Państwo w 1993 r., dzisiaj liczba studentów anglojęzycznych niesie ze sobą nowe zadania. Moim zdaniem konieczne jest wsparcie dla Państwa poczynań na polu międzynarodowym ze strony władz prorektorskich. Dużą aktywność w tym zakresie przejawia Dziekan II Wydziału i te działania powinny być nadal kontynuowane przy większej pomocy najwyższych władz naszej Uczelni. Pan Dziekan Koszewski doskonale sobie z nimi radzi, ale to co mogę zasugerować, a co moim zdaniem niejako dorosło do rozwiązania, to stworzenie funkcji, powiedzmy pełnomocnika Rektora ds. studentów anglojęzycznych. Wiele zagadnień dotyczących tej grupy studentów ma charakter uczelniany i takie centralne stanowisko pomogłoby nie tylko koordynować niektóre problemy, ale nadać odpowiedni prestiż w spotkaniach z partnerami z innych państw.

Kontynuując podkreśliłem: - Władze Uczelni powinny zdecydowanie mieć ściślejsze kontakty z regionem. Warszawski Uniwersytet Medyczny jest największym pracodawcą w regionie, zwłaszcza, jeśli weźmie się pod uwagę szpitale kliniczne oraz tzw. bazę obcą.
Po prostu nie można nie zwracać uwagi na sprawy dotyczące szpitali na tzw. bazie obcej. Mają one często inne problemy niż szpitale kliniczne i wymagają one większej uwagi ze strony władz Uczelni.

Po moim wystąpieniu, wśród wielu pytań, jedno miało szczególne znaczenie – Jak przewidywałbym zabezpieczenie internetowe jednostek na bazie obcej, bowiem wg pytającego jest wyraźna dyskryminacja tzw. bazy obcej. - zapytał Pan prof. Polański.

Odpowiedźiałem: - Nie powinno być różnic między jednostkami z kampusów takich, jak Banacha czy Lindleya.