Dziś jeszcze bawiłam się Compizem Fusion. Niesamowite bogactwo jego funkcji mnie onieśmiela, a jednocześnie wprawia w podniecenie. Chciałabym już umieć wszystko ustawić i wszystkiego wypróbować. Na razie ustawiłam losowe animacje dla wszystkich zdarzeń, tak aby mój komputer miał okazję zaskakiwać i zachwycać mnie jak najczęściej. Wygląda to nieco odpustowo, ale ponieważ niespecjalnie obciąża procesor, niech hula.

A na koniec kolejny filmik. Mam nadzieję, że tym razem nieco lepszy.

Ten menedżer okien jest naprawdę zajebisty. Właśnie dla tej zabaweczki warto zainstalować Linuksa. Tyle że oczywiście nie może się obejść bez kłopotów. Nie wiem, czemu nie mogę mieć więcej niż jeden desktop. Nie da się ustawić więcej niż jeden. To irytujące... Oczywiście, jak wpisałam w gugle jakieś słowa kluczowe, to wyskoczyło mi tysiące artykułów o niedorobieniu Compiz Fusion i problemów ze współpracą z Ubuntu.
No cóż, będę próbować dalej.
Kolejny problem to fakt, że efekt kostki po prostu nie działa. A to przecież sztandarowa opcja Beryla, tak czy nie?
Na razie więc muszę się zadowolić podpalaniem pulpitu, kroplami wody i innymi pomniejszymi gadżetami.

PS Nie chodzi mi o jakieś śmieszne komunikatory, które przeważnie trzeba ustawiać, żeby przy starcie się nie uruchamiały, tylko wszystkie inne aplikacje, np. przeglądarkę, klienta poczty, procesor tekstu.

Wszystkie wymienione przeze mnie mankamenty tego programu to właściwie drobiazgi, ale jednak dość irytujące. O właśnie, zapomniałam o jeszcze jednej wadzie - jeśli wykasuję wszystkie artykuły z danej grupy, to potem nieustannie pyta mnie, czy chcę pobrać je jeszcze raz. Bez sensu.

PS Jeśli tin to to, co myślę, to chyba spasuję. Raz z tego korzystałam (fakt, że byłam wówczas na ostrej imprezie i nie w pełni władz fizycznych i umysłowych) i mi się nie spodobał.

Warto wypróbować czy raczej strata czasu?
Ktoś z Was tego używa?

Ogłoszenia parafialne:
- wedle statystyk dziś www.srubuntu.pl odnotowało 1000. odsłonę (całkiem nieźle po pięciu dniach; wszystkim Czytelnikom dziękuję za zainteresowanie);
- najdziwniejsza fraza, jaką ktoś wpisał w przeglądarkę, po czym tu wszedł, to "nie moge zrobić kupy co robić". Gdyby jeszcze ktoś z takim problemem się tutaj pojawił, to usłużnie informuję, że tę przypadłość zwykle cywilizowani ludzie określają jako zaparcie albo obstrukcję i sugerowałabym nażreć się śliwek.

Mam iPoda touch. I go zjailbreakowałam - żeby móc sobie zainstalować takie programy, na jakie mam ochotę, i żeby móc go używać pod Ubuntu. Problem polega na tym, że aby sobie zainstalować programy, muszę mieć dostęp do Internetu. Pomyślałam sobie - mam kartę wifi, iPod łączy się z wifi - nic prostszego. Nie muszę chyba pisać, że się myliłam?
Niestety, choć udaje mi się nawiązać połączenie ad-hoc, to zrywa się ono po kilku-kilkunastu-kilkudziesięciu sekundach. Nie wiem, od czego zależy czas trwania tego połączenie - może od odległości Marsa od Wenus.
Dokładnie wygląda to tak: iPod znajduje sieć stworzoną przeze mnie na kompie (i pod Windows, i pod Ubuntu). Próbuje się z nią połączyć, wyświetla komunikat, że "nie można połączyć się z siecią xy", po czym się łączy - pingowałam, ewidentnie jest połączenie. Po czym się rozłącza. I tak do usranej śmierci - mojej, bo w końcu niewątpliwie mnie szlag trafi.
Próbowałam wszystkiego - sieci wymagającej uwierzytelnienia i niezabezpieczonej. Ustawiałam statyczne IP, wpisywałam i w kompie, i w iPodzie wszystkie wartości: IP, podmaskę sieci, ruter itd. Wszystko na nic.

Pół biedy, że nie mogę pobrać instalek programów - mogę zawsze spróbować z jakiegoś hotspota czy u kumpla z routerem. Gorzej, że bez wifi nie mogę komunikować się z iPodem w Ubuntu.
Nie chcę kupować routera, bo poza tym iPodem nie jest mi absolutnie do niczego potrzebny. No chyba, że się okaże, że nie da się inaczej, bo po prostu się nie da.
Czy ktoś coś wie na ten temat?
Oczywiście powiesiłam zapytania na kilku forach, ale jak dotąd bez odpowiedzi (przydatnej odpowiedzi).

Mój Linux chyba nie zna tych żelaznych zasad. Już kilka razy go zawiesiłam. To chyba sukces, c'nie? Ponieważ mój linuksowy guru nie wyposażył mnie w wiedzę, co robić w takich wypadkach, a Ctrl+Alt+Del nie działa, musiałam dusić przycisk [power].
Teraz już wiem, co robić. Oczywiście, wciąż obowiązuje wersja, że Linux się nie zawiesza. To iksy się zawieszają. Phi. Jakby różnica była istotna.
Dziś nauczyłam się, że kiedy nic nie mogę zrobić z moją myszką, to wystarczy wcisnąć odpowiednią kombinację klawiszy (Alt+Ctrl+F2) i ubić dziada spod konsoli.
Można również wcisnąć Alt+Ctrl+Backspace. To zrestartuje iksy.
I można mieć włączone ssh i w razie potrzeby łączyć się z innego kompa czy iPoda, aby skillować zawieszoną aplikację. (Hm... kto tak robi, oprócz jakichś ześwirowanych nerdów?).

Zapisałam sobie ku pamięci i ku pomocy takim lamom jak ja.

A teraz pytanie serio: CO TO SĄ IKSY?

Używać tylko w komplecie ze sprawdzonym przyjacielem-specjalistą od komputerów.

Tak czy owak: KONSOLA MNIE PODNIECA!

PRZYKŁADY

indusia: Czy da się wyeksportować bibliotekę z Amaroka tak, aby można ją było zaimportować do iTunes, zachowując np. okładki, rating itp.?
Wujek Dobra Rada: W iTunes można dodać okładki, omijając konieczność posiadania karty [chyba kredytowej - przypisek redakcji].

Komentarz: Kupę mnie obchodzi, co można zrobić w iTunes. Stworzyłam moją bibliotekę pod Amarokiem sporym nakładem sił - scaliłam nazwy wykonawców, płyty, pobrałam okładki, dodałam (lub podmieniłam ręcznie) te okładki, których Amarok nie znalazł albo zidentyfikował źle. Słowem, spędziłam mnóstwo czasu na porządkowanie moich zbiorów muzycznych i stworzyłam moją idealną bibliotekę, a ktoś mi radzi, żebym zrobiła to jeszcze raz na toporniejszym programie. Wyobraźcie sobie, że na takie rozwiązanie sama wpadłam.
A wystarczyłoby po prostu napisać: nie, nie ma możliwości zaimportowania do iTunes biblioteki stworzonej pod Amarokiem, gdyż "coś tam coś tam" (jakieś mądre słowa o endemicznym sposobie zapisywania informacji przez dany program).
Dostając taką odpowiedź, jak zacytowałam, wciąż nie wiem, czy da się to zrobić. Może faktycznie się nie da i autor napisał, co on by zrobił na moim miejscu. A może on po prostu tego nie próbował.

indusia: Czy komuś udało się połączyć z Internetem z iPoda, korzystając z karty wi-fi w swoim kompie (windows/ubuntu)? Próbuję stworzyć sieć, iPod się łączy (choć pisze, że nie może się połączyć), po czym zrywa połączenie. Jakieś wskazówki?
Wujek Dobra Rada: Ja właśnie połączyłem się przez Macbooka, wszystko hula i jest banalnie proste. Korzystałem z programu xy [dostępny tylko pod MacOS-em, czytałam o nim już wcześniej - przypisek redakcji].
indusia: Cieszę się, że pod MacOS-em da się to zrobić. Zwracam się jednak do tych, którym udało się to zrobić pod Windowsem i/lub Ubuntu.
Wujek Dobra Rada: Kiedyś to zrobiłem pod Windowsem, też było banalnie proste, ale już nie pamiętam jak. A w ogóle to podepnij się kablem i wgrywaj muzykę przez iTunes.

Komentarz: Chyba nie trzeba nic komentować. Dodam tylko, że moja wymiana postów z tym wujaszkiem była znacznie dłuższa. Ale gość pisał w kółko to samo. Musi mieć małego [macbooka], skoro tyle razy uznał za stosowne napisać, że coś, nad czym biedzę się z kumplem od dwóch dni, jest banalnie proste.
No i oczywiście standardowa rada: nie możesz zrobić X? Zrób Y. A pocałujcie mnie w mój cellulit. Bez wifi nie mogę podmontować iPoda pod Linuksa, nie mogę ściągnąć oprogramowania i w ogóle jestem w czarnej jamie, a ten mi radzi połączyć się przez kabel. Niech on w końcu połączy się przez kabel ze swoim mózgiem.

Podobną sytuację miałam ostatnio z moim facetem. Nie hula mi oprogramowanie do Sony Ericssona. Kiedy łączę się przez Bluetooth w trybie telefon, spod kompa mogę jedynie podejrzeć zawartość telefonu. Kiedy łączę się w trybie transefer plików, nie widzę tego, co w pamięci telefonu. Ukochany stwierdził: łącz się kablem USB. No jasne, mam w kompie Bluetooth, wifi, czytnik kart, a utonę w gąszczu kabli. Skoro jesteście takimi fanami kabli, to je wam oddam. A wy możecie się na nich nawet powiesić. Sorry, kochanie.

Ludzie! Opanujcie się! Przecież nie musicie odpowiadać na posty z pytaniami, na które nie znacie odpowiedzi. Swoją drogą w FAQ rozmaitych forów zawsze jest 500 punktów o tym, jak zadawać pytania i jak ich nie zadawać. Za to o wiele mniej wskazówek na temat odpowiedzi. Przecież wśród pytających odsetek debili jest zwykle podobny, co wśród odpowiadających. Zresztą ktoś kiedyś powiedział, że nie ma głupich pytań, są tylko...

To korzystając z okazji:
CZY KTOŚ UDOSTĘPNIŁ INTERNET iPODOWI PRZEZ KARTĘ WIFI?
CZY JESTEM SKAZANA NA ROUTER?

Mnie osobiście przekonuje jeden - Linux jest darmowy... tylko te gazetki trzeba kupować. Pomyślałam sobie jednak, że skoro dobrze znam autora artykułów takich gazetek i mam swoje kobiece sposoby, aby zmobilizować go do pełnej współpracy, to będzie dobrze, a nawet lepiej!

Czekały na mnie całe pola nieodkrytych możliwości... Amarok, Beryl (czy tam Compiz Fusion), pięć tysięcy pulpitów, po prostu szał wolnego oprogramowania.

Od tygodnia jestem tak zajęta rozwiązywaniem problemów, na jakie nigdy nie natknęlam się pod windą, a które są niemal nierozwiązywalne pod linuksem, że nawet nie miałam czasu ustawić sobie tapety. Na początku zgrzeszyłam z kubuntu ze środowiskiem graficznym kde4. Okazało się, że nie mogę sobie nawet zmienić ustawień językowych czy daty i godziny w systemie, bo nie mam jakichś tam uprawnień. Po prostu Linux opanował mój komputer, a ja byłam kompletnie załamana.

Rozwiązałam ten problem, rezygnując z kubuntu i kde4.
Ubuntu jest ładniejsze.
I mogę se zmienić datę.
Pełen sukces!

Obecnie mam problem z:
- drukarką (już wiem, ze nie będzie mi działał przycisk kopiarki),
- wi-fi (nie chce mi się łączyć z iPodem, co prawda spod windy też nie, ale tam przynajmniej mam iTunes i mogę się łaczyć kablem),
- oprogramowaniem obsługującym Sony Ericssona (na szczęście podstawowe rzeczy mogę zrobić, podłączając go jako dysk).
Czytnika kart nie będzie obsługiwał.
A jeszcze nawet nie doszłam do obsługi wbudowanej kamery internetowej. W ogóle nie wypróbowałam setek rzeczy, z których przyzwyczajona jestem korzystać, nawet się nad tym nie zastanawiając.

KTO DA WIĘCEJ?