apt-get install ethtool

créer un script de démarage du wake on lan :

#!/bin/sh
## Script pour autoriser le wakeonlan
case "$1" in
start)
echo -n "Activation wol par Magic Packet..."
ethtool -s eth0 wol g # rajouter sudo sous ubuntu
echo "[Ok]"
esac

on va l'ajouter à la liste des scrips appelé.

update-rc.d -f wol defaults # rajouter sudo sous ubuntu

créer le fichier /etc/default/halt et y mettre

WOL=1

puis editez le fichier /etc/init.d/halt et juste avant log_action_msg "Will now halt" ajoutez

# dont shut interfaces down if WOL=1
wol="-i"
if [ "$WOL" = "1" ]
then
wol=""
fi

puis remplacer

halt -d -f -i $poweroff $hddown

par

halt -d -f $wol $poweroff $hddown

Pour pouvoir allumer votre ordinnateur à distance. Il faut installer wakeonlan (pratique car il marche en mode utilisateur)

wakeonlan ADDRESSE_MAC_DU_PC

Voilà, j'espère que ceci vous sera utile.

PS : Cet article a été importé de mon ancien blog.

Nah, sebagai lanjutan dari WOL Photo Challenge #1 Photographing waterdrops, kali ini Photo Challenge yang kedua menghadirkan 2 tantangan sekaligus dengan tema ANAK-ANAK DENGAN DUNIANYA dan RAMADHAN 2008, jadi peserta non muslim juga bisa berpartisipasi.

Kalo temen-temen pada mo ikutan, join dulu ya disini..

Syarat-syaratnya :

1. WOL PHOTO CHALLENGE terbuka untuk semua anggota WOL baik yang terdaftar di Millis, Forum, MP, Friendster, Facebook.

2. Foto harus sesuai dengan salah satu tema foto

3. Maksimal 2 foto untuk masing masing tema

4. Ukuran max. 500 x 500 pixels

5. Setiap foto harap di sertakan keterangan singkat dari foto tersebut, latar belakang foto tsb; juga EXIF DATA foto tsb (atau keterangan camera yang di gunakan)

6. Signature copyright di tulis di salah satu sudut bawah dan ukuran tidak terlalu besar sehingga tidak merusak keindahan foto

7. Foto haruslah merupakan hasil asli dari camera tidak merupakan hasil editing dari program program computer spt photoshop, paintshop, atau etc.

8. Penggunaan program computer seperti photoshop, paintshop, atau etc. hanya dipergunakan untuk standard Editing saja, yaitu CROPING, WATERMARK, REMOVING RED EYES

9. Foto tanpa frame

10. Foto terakhir diterima paling lambat tanggal 12 Oktober 2008 

11. Voting foto favorit akan dimulai pada tanggal 15 Oktober 2008

12. 5 buah Foto favorit dari masing masing tema dan mendapatkan pilihan terbanyak akan dimuat newsletter dan akan dipergunakan sebagai design kartu ucapan untuk keperluan C&C Crews

13. Tim Photography WOL berhak untuk menolak hasil foto yang tidak sesuai dengan syarat-syarat Photo Challenge

14. Foto dikirim ke http://ourspecialweb.com/forum/viewforum.php?f=140. Catagory : SEPUTARAN PHOTOGRAPHY, Subject : Challenge - Aktivatas Members Sehubungan Dengan Photography

Masih tanggal 12 Oktober kan deadline nya.. ayuk ayuk, bagi yang ingin partisipasi, dipersilahkan.. kita rame-ramein event yang dipromotor-in oleh Icha, Alice & Patty ini. Foto boleh make kamera apa aja lho, boleh pake pocket camera, kamera HP, DSLR, ato lain-lainnya.

Udah langsung nyantol kan ide buat jepret-jepretnya? Chayoo.. Keep jeprets !!

The real problem occurs when you configure cisco switches to use auth fail vlans, and guest vlans. These are designed for computers that fail authentication, or don't have a supplicant respectively. The interface commands would be something like this.

switchport access vlan 900

switchport mode access

dot1x pae authenticator

dot1x port-control auto

dot1x control-direction in

dot1x guest-vlan 999

dot1x auth-fail vlan 999

Now when a port has this type of config and the computer is turned off there is a very brief link state transition which causes the port to become unauthenticated. The switch will attempt to start authentication a number of times before timing out and placing the port into the auth fail/guest vlan.

Now most management software like SMS keeps an inventory of the PC's mac address and last known ip address.  The WOL magic packets are sent to the broadcast address of the network where the PC was last known.  All good except that the network card is now listening in the auth fail/guest vlan.  The WOL packets will never reach the intended destination.

I wish that I could say I had a brilliant solution, but unfortunately I only have a workaround that depends entirely on what wakeup product you have.

The workaround is to follow/tail the logs generated by your management software's wakeup package and extract the mac address and the IP address.  By performing a little math/scripting manipulation you can then execute a separate WOL destined for the mac address and the authfail/guest network.

I use MC-WOL, but any wake-on-lan utility will do. Obviously every network will be different, and the math you use to perform the broadcast IP address transform depends on your network structure.  If the subnetting is consistent it will be simple.  If not then it may pay to pre-fill a dictionary/hash and perform a lookup.

For SMS-Wakeup (an addon from 1E for M$'s SMS) the log files look like

9/5/2007 14:01:36: send_magicpkt (03) for 172.17.1.19 broadcast on 172.17.1.255 [00:40:CA:69:34:EE]

and we can use a simple vbscript filter to read the tailed output from the logfile and do the transform.  I used the code below  with the tail utility in the windows resource kit for my proof of concept. Whatever you do make sure to check behaviour of your code when the log file rolls over.  NetIQ security manager has the ability to tail text logs, parse them and execute programs in response to an event.  It also handles log rollovers gracefully. In my case using NetIQ was a no-brainer, but it really shouldn't be that difficult to customise code to suit your environment.

option explicit
Const IP_PARAM = 5
Const MAC_PARAM = 9
dim strLine,strArray,item,ip_addr,octets,strMAC,WshShell
Set WshShell = WScript.CreateObject("WScript.Shell")
Do While Not wscript.StdIn.AtEndOfStream
  strLine = wscript.stdin.readline
  if (instr(1,strLine,"send_magicpkt")> 0) then
    strArray = split(strLine)
    octets = split(strArray(IP_PARAM),".")
    octets(2) = octets(2) + 3 'perform the IP address transform to get the guest network
    octets(3) = 127               'broadcast address
    ip_addr = join(octets,".")
  end if
  strMAC = mid(strArray(MAC_PARAM),2,17) 'remove leading '[' and trailing ']'
  WshShell.run "mc-wol "  & strMAC & " /a " & ip_addr
Loop

Pincha en la imagen para entrar en Windows-on-line (WOL)

Das WOL-Signal besteht aus 102 Bytes. Es enthält 6x in Folge den Wert FF gefolgt von 16x der MAC Adresse. Diese Nachricht wird als Broadcast ans Netzwerk gesendet.

So, nun kam die Umsetzung. Die Syntax für broadcasting war mir leider mal wieder entfallen. Aber, wozu gibts das Internet? Über die Online-Hilfe von der Microsoft Visual Basic 2008 Express Edition fand ich dann auch die passende Syntax. Nun die erste große Frage: Wie bekomme ich diesen großen Wert in einen Send-Befehl unter?

instance.send(6*"FF", 12*"MacAdresse")

Prompt kam die Meldung, dass es keinen send-Befehl gäbe, der solch eine große Menge an Daten unterbringt. Ich probierte noch einige Stunden daran herum, bis ich letztendlich mit

Do while x = 6

endmessage.CopyTo(array, WOLSignal)

loop

ganz zufrieden war. Fast das gleiche dann nochmal mit der Mac-Adresse. Bis es dann ans verschicken der Daten geht, läuft das Programm einwandfrei. Nur leider meint Visual Basic:

Der Wert vom Typ "Byte" kann nicht in "1-dimensionales Array von Byte" konvertiert werden.

Nun, mittlerweile sind so ca 3-4 Stunden vergangen und ich habe immernoch keine Lösung für das Problem. Und die Jungs von Goggel sind auch schon am Boden ;-)

Mal sehn wie das noch weitergeht...

Een van die mooie dingen is een ftpserver die ik gistere op men 614c geinstalleerd heb.

Met name deze Mocha FTP. Een vroeger betalende versie die nu gratis is (licentie op naam van freeware, key 111425.
Meer info en download's kan je hier vinden.

Eens dit geactiveerd kan je prachtig via wifi/ftp naar al je opslag op je toestel!

Verder heb ik gisteren nog wat met Wake on lan zitten spelen.
Ik heb heel lang gebruik gemaakt van Depicus Wake On Lan for Pocket PC die je hier kan vinden.

Het spijtige van dit progsel is dat het geen adresboek heeft. Spijtig, want ik heb hier thuis al zeker 2 pc's die ik wil gebruiken om vanop afstand (lees: uit men zetel) op te zetten.

Maar dus zoals gezegd, gisteren nog wat achter zitten zoeken. En toen vond ik het mooie MJOWolPpc.

Dit progsel ondersteund al een beter adresboek, en heeft ook een mooiere interface. De gratis versie is wel slecht beperkt tot 2 computers... Ook weer spijtig. Maar daar vind ik misschien nog wel een oplossing voor :-)

WOL funktioniert im LAN, jedoch nicht über VPN? Dies hat einen einfachen Grund. WOL ist ein so genanntes "Magic Packet" und wird via Broadcast im Netzwerk versendet. Ein Internet Router ist ein Layer 3 Device. Layer 3 Devices bilden Broadcastdomänen (Diese leiten Broadcasts nicht weiter) dadurch wird das Magic Packet vom Internet Router nicht in das LAN weitergeleitet. Eine sehr leichter Workaround dafür ist ein statischer ARP Eintrag am Internet Router.

Omdat de kleuren voor volgende winter veel toon op toon zijn, zijn de stoffen heel belangrijk om een vernieuwend beeld te creëren.
Zowel glanzende stoffen, leer, wol, ... worden samen in 1 silhouet gecombineerd en ook combinaties in 1 kledingstuk.

vb. zwart bloesje links onder bestaat uit een zwarte stof en de mouwtjes hebben meer glans.

I came across Julien's post that describes using a free utility to manually wake up a computer.  MC-WOL can be used from a command prompt to manually wake a WoL configured computer.  The syntax to do so is:

 mc-wol.exe  MacAddressOfWoLMachine

I was able to successfully boot my machine using mc-wol.exe, so my problem must be in SCCM.

Note that the link to mc-wol.zip in the reference article is no longer valid.  I found the utility here.

Esta version es mas estable, y se han solucionado gran cantidad de bugs y ademas, se han añadido nuevas caracteristicas, bastante importantes, y utiles.

Aqui os dejo los cambios:
----> .NET 0.9 Beta [13-07-08] <-----

[+] En Herramientas; Copiar IP publica. Haciendo click en ese menú se obtiene la IP publica, y se copia al PP.
[+] Desde ahora es posible resolver los nombre de los Host cuando se añaden, editan, o se Escanea. (Se debe
introducir la IP primero para que funcione)
[+] Añadida la posibilidad de despertar a un host utilizando WakeOnLan/Wan (Paquete Mágico).
[+] Ahora, en la columna Ping(ms), se muestra el valor en Milisegundos de la ultima comprobación, y la media en
Milisegundos.
[+] Añadida la posibilidad de hacer Ping a una IP cualquiera desde "Herramientas -> Hacer ping a un host".
[+] Añadido "Info host" al menú emergente, para visualizar información sobre el host (No terminado todavía)
[+] Posibilidad de lanzar al navegador, el dispositivo seleccionado
[+] Añadida la posibilidad de Repingear en caso de que un host quede desconectado, para asegurar que no a sido algo
esporádico. Esta opción esta en herramientas -> Preferencias.
[+] Ahora, cuando un dispositivo conecta se muestra con un fondo verde claro durante unos instantes, y cuando este
desconecta
con un fondo rojo claro.
[+] Se ha añadido un modo debug (oculto para usuario final) y además, la posibilidad de guardar el log.
[+] Ya no es necesario el .NET Framework 3.5, Ahora solo es necesario tener como minimo el .NET Framework 2.0. :)
[!] ¡¡ Corregido grave bug que al usar una velocidad excesiva de ejecución, controleitor no paraba el escaneo, y se
producía un bucle sin fin escaneando dispositivos. !!
[!] Ahora al introducir la velocidad de ejecución, y timeout, Controleitor verificara si los valores puede
soportarlos.
[!] GUI Bugs solucionados
[!] Corregido bug que impedía iniciar el escaneo(Btn Play deshabilitado)cuando se añadían los dispositivos con el
escáner
[!] Corregido pequeño bug con la ruta del archivo a generar con la tabla html
[!] Al pulsar el boton cerrar de la parte superior derecha, Controleitor no cerraba el proceso, solo la ventana
[!] Solucionados algunos problemas con ventanas, y GUI del programa mejorado.
[!] Error producido al intentar copiar al portapales una selección vacía del log.
[!] Algunos bugs en el escáner de red han sido solucionados.
[!] Los comentarios de los dispositivos no funcionaba (en versión 0.7, y 0.8).
[!] Algunos bugs menos importantes solucionados.

y aqui un Screenshot:

Descarga:  Controleitor 0.9

Vrijdag hadden we de geplande uitstap die georganiseerd werd door de mensen van hier. Zo gingen we eerst kijken naar een aantal aboriginalssite hier en kregen we er de uitleg van Bob Faulkner bij. De tocht ging over de heuvels en de verschillende rotsen die hier overal uit het landschap uitsteken. We stopten ook even bij de rotstekeningen die gemaakt zijn op de rotswand met een okerrode kleur, echte pareltjes van de lokale cultuur. De tocht ging dan verder de heuvel op en zo stopten we op de top en kregen we een meer dan schitterend zicht op de vallei waar nauwelijks huizen in staan en dus een stukje ongerepte natuur is in de wereld. Het was een moment om even helemaal stil van te worden want zo'n vlakte zonder enig huis of nauwelijks een huis zijn we helemaal niet gewoon bij ons.

Daarna vertrokken we terug naar Tamworth voor een tussenstop aan de school om dan verder te rijden naar Nundle. De tocht duurde zeker een uur in de bus en rara, ik was weer in slaap gevallen. Het zijn hier best vermoeiende dagen en elke gelegenheid om wat te dutten wordt hier dan ook door iedereen aangegrepen om even bij te slapen. Aangekomen in Nundle reed de bus eerst naar een schapenbedrijf. Blijkbaar moesten we eerst ergens anders naartoe gereden zijn om te eten maar nu stonden we al in de middle of nowhere en gingen we dus eerst maar kijken naar hoe ze hier schapen scheren. Het ging bijzonder vlot en in kleine groepjes keken we toe hoe een 'wollig' schaap een 'geschoren' schaap werd.

Na het scheren van de schapen gingen we terug down town. Daar kregen we eindelijk onze lunch, Australische barbecue. Hier wil dat zeggen dat er veel vlees is en heel weinig groenten, eigenlijk het omgekeerde van wat wij gewoon zijn. Het werd een lunch in sneltreinvaart want we hadden bij het uitstappen uit de bus nog exact 1uur om en te eten, en de Woolen Mill te bezoeken en de gold mine...
Na de lunch ging het dus richting Woolen Mill waar we zagen hoe van de schapenvacht verwerkte wol gemaakt werd in de verschillende stappen. Er was daarna een korte gelegenheid om het winkeltje te bezoeken om daarna te hollen naar de Gold Mine. Daar zagen we de plaatselijke geschiedenis van het stadje Nundle dat eigenlijk speciaal gebouwd werd voor de ontginning van goud in de streek. Op een drafje (of rush) door de mijn en dan terug de bus in naar huis.

In Tamworth stond Sarah ons al op te wachten aan de bus maar ze was met de auto, terwijl we amper op 500m van de school zitten. Ze dacht dat we te moe zouden zijn om te voet terug te wandelen. De Aussies doen echt alles met de auto, hier is nauwelijks een fietser te zien en ver wandelen is helemaal not done. Hun idee is waarom je jezelf moe zou maken als het ook gemakkelijker kan... En dat staat dan in schril contrast met de hype die hier rond sport hangt, echt iedereen doet minstens 1 sport...

's Avonds hadden we een officiele receptie in Tamworth met de burgemeester en de organisatie van het stadje hier. Gastfamilies waren om de een of andere reden niet toegelaten. De dochter Rebekka stond er op om ons naar het stadje te voeren, ze stond haar moeder echt te overtuigen om ons te mogen wegbrengen. Toen we achteraf terug waren, vertelde Sarah dat Rebecca en Emma dachten dat we van die oerconservatieve neurds zouden zijn die heel de tijd niks anders zouden doen dan bidden en braaf wezen. Maar na een dag had Rebekka haar ongelijk al moeten toegeven en had Emma er blijkbaar ook al spijt van dat ze niet bij haar ouders thuis was op het moment dat wij zouden komen.
De receptie zelf was een stuk beter dan die in Armidale. Er waren verschillende soorten hapjes gaande van suschi tot warme worstjes, tot kaas, tot groentenzakjes... Ook de drank was een pak beter, er was nu ook alcohol voorzien, maar niet voor de minderjarigen natuurlijk.
Bij een officiele receptie hoort ook altijd een formeel gedeelte waarin hier de burgemeester ons namens de stad welkom heette en het een eer vond om pelgrims te mogen ontvangen. Omdat er ook iemand van onze delegatie het woord moest nemen, werd dit opgenomen door Dirk, de deken van Leuven, die voor de verandering zijn 'colleke' aan had. Hij werd voorgesteld als 'Father Durk' en natuurlijk lagen we al plat van het lachen omdat we helemaal niet gewoon zijn dat  onze priester 'vader' genoemd worden en ook met de grappige uitspraak van de naam 'Dirk'. Ook het Engels van onze dierbare deken kon een pak beter. Het was een toespraak met veel haar op en hier en daar was er ook een Nederlands woord te bespeuren. Toch roemde de burgemeester onze dierbare deken omdat hij het al aankon om zich verstaanbaar te maken in een andere taal, iets wat de meeste mensen hier niet kunnen.

Zaterdag was een dag die mocht ingevuld worden door de gastfamilies zelf. Er waren wel wat activiteiten voorgesteld maar we mochten dus vrij kiezen. Eerst hadden we een bezoek aan de 'Old peoples craft shop' op ons programma gezet. Dit stond niet op de lijst maar werd door Sarah voorgesteld als interessant om eens te bezoeken. Het idee achter deze craft shop is dat de gepensioneerden naar daar komen en zich leuk bezig houden met naaien, houtbewerking, steenbewerking, quilts... Alles wat dan gemaakt wordt, of toch heel veel, wordt dan in het winkeltje gelegd en verkocht. De opbrengst hiervan wordt gebruikt om gebouwen te kopen of te renoveren, materiaal aan te kopen, aan goede doelen te geven... Echt een zinvol bezig houden van de mensen op een oudere leeftijd en ze blijven ook samenkomen elke keer en leren zelfs bij, zoals met een pc werken.

Daarna trokken we even het stad in voor een wandeling langs de parken en de winkeltjes. De parken zijn hier allemaal met een thema gebouwd, zoals een park voor het 200-jarig bestaan van de kolonisatie of een warmemorial voor de soldaten die in Europa kwamen vechten tijdens de wereldoorlogen... De winkelstraat is heel typisch en kan bijna overal in de wereld gevonden worden volgens mij. Hier en daar is er wel een shopping center maar eigenlijk blijft dat al bij al beperkt. Tijdens onze wandeling kwamen we op verschillende punten pelgrims tegen en er heerst zo'n groepsgevoel en een nood om elkaar dan te knuffelen. Sommige mensen kwamen vragen wie we waren en waren echt heel curieus naar hoe het kwam dat er zoveel Belgen in de straten rondliepen.

Blijkbaar was er een onafgesproken plan om in de namiddag allemaal eens naar het rugby te gaan kijken. We aten daar zelfs de typische 'meat pie' en dronken er een goeie 'coke' bij. Van het spel heb ik nog altijd niets begrepen en dus deden we maar enthousiast elke keer de bal in de goede richting ging. Natuurlijk supporterden we voor Tamworth en wonnen ze op de koop toe. De rugbyspelers waren best wel knappe jongens maar ook de lijnrechters mochten er wezen ;)
Tijdens de match ontvouwden we de vlaggen van Belgie en Vlaanderen die een aantal mensen bij zich hadden en onder de break zongen we oa ons volkslied en wist dus iedereen ter plaatse dat er Belgische mensen aan het kijken waren. Na de match trokken we met een aantal het veld op om met de spelers te poseren voor een foto. De mannen wisten echt niet wat ze hoorden en zagen maar volgens Sarah waren ze best wel in de wolken met ons enthousiasme.

Na de match reden we nog naar het Endeavour Park waar we de kans hadden om heel kort bij de kangoeroes te komen en gingen we ook eens praten met de cacketoo's (hoe je het ook schrijft) die u dan mooi napraten... Op weg naar huis stopten we nog aan een look-out om te zien hoe uitgespreid Tamworth wel is en hoe er een groene lijn doorheen de stad gaat. De rivier stroomt dwars door de stad en als een voorzorgsmaatregel zijn er ruime oevers naast om bij veel water deze onder water te kunnen zetten. Hier trokken we wat originele foto's omdat we het gewone poseren al wat beu zijn (zie berichtje gisteren)

's Avonds werden we hier verwacht op de 'Country Line Dancing', een avond speciaal ingericht voor de pelgrims in Tamworth. Eerst was er een groot buffet met vanalles om te eten, en natuurlijk heel veel vlees waaronder kangoeroe. Nadat we onze buiken bijna letterlijk rond gegeten hadden, werd het tijd om de spieren los te gooien. We speelden eerst een kennismakingsspel met 2 cirkels die rondwandelden  en als de muziek stopte, moest je beginnen praten met diegene die voor je stond totdat de muziek terug begon te spelen. Daarna leerden we een echte countrydance en die danste we regelmatig op allerlei melodietjes, zoals wij hier de jig op vanalles kunnen dansen. We dansten ook nog een hoocky pooky en hadden veel plezier. Om de avond af te sluiten, leerden we de mensen hier het smidje dansen. Cd opgezet en een paar mensen achter de micro en vertrokken. De mensen hier waren er snel mee weg en waarschijnlijk hebben we hypes uitgewisseld.

Vandaag (zondag) hadden we nog een dagje met het gastgezin maar hier is iedereen het kot uit. Rebecca is naar Sydney vertrokken voor een stage in een ziekenhuis en John is zijn vader gaan bezoeken die hersteld van een hartoperatie. Blijkbaar moest hij vandaag nog een operatie ondergaan omdat er vocht op zijn hart zou zitten dus was het wel even spannend hoe dat vandaag zou aflopen. Gelukkig kregen we daarstraks een bericht dat de operatie heel goed verlopen is en het zelfs al beter gaat dan verwacht.

We trokken er vandaag op uit naar Gunnedah. We wilden koala's zien en dus had Sarah haar moeder gebeld. Die had voorgesteld dat we eerst naar een Wildlife Park zouden gaan en dan bij haar zouden komen lunchen. In het wildlife park waren er blijkbaar nog andere pelgrims aanwezig en dus werd het weer een samengaan van de pelgrims. We kregen in het park de kans om de koala's te aaien en dus van heel kortbij te zien. Eigenlijk waren er behoorlijk wat inlandse dieren aanwezig in het park en kregen we dus heel de fauna en flora van Australie te zien. Toen we gingen vertrekken, zagen we nog een kangoeroe kort bij het hek zitten en kregen we de kans om ook een kangoeroe te aaien. Hoe zacht deze beesten toch zijn! Ook koala's! Het zijn net teddyberen en ze zijn zo schattig dat ik ze wel direct zou willen meenemen naar huis...

Na het park gingen we naar Sarahs moeder die voor ons een hele lunch had klaar gemaakt. Lams vlees, boontjes en patatten, typisch Australisch om op een zondag te geven. Het eten was gewoon heerlijk en dat terwijl we het konden opeten op een terras buiten met een heerlijke temperatuur, wat kan een mens nog meer verwachten?
Voor we vertrokken, wilde Lois nog dat we in een atlas aanduidden waar we exact leven in Belgie. In de atlas vonden we een zeer gedetailleerde kaart van ons landje naar Australische normen en konden perfect aanduien waar Aarschot lag. Voor de mensen hier was dat een hele ervaring! De moeder stond er ook op dat we haar gastenboek zouden tekenen. Dit deden we dan ook zeer gewillig en zo was iedereen blij. Dan moesten we al terug vertrekken naar Tamworth, het was ongeveer een uur rijden vanuit Gunnedah.

Voor we naar huis gingen, stopten we eerst nog aan de 'Big Golden Guitar', het uithangsbord van het stadje hier. We namen weer in typisch toeristische stijl foto's en gingen ook even de giftshop binnen. Veel tijd om er te blijven hangen, was er niet want we moesten om half 6 in de kerk zijn voor de speciale misviering die voor ons hier werd gehouden. Na nog een korte stop thuis voor ons tochtboek te gaan halen, ging het richting kerk waar het echt zwart zag van het volk. De pastoor zei het al direct dat het elke zondag WJD zou moeten zijn... De mis verloopt hier echt een pak conservatiever dan bij ons en ook de preek was een beetje gedurfd naar onze standaarden, maar niet gezaagd, het kan altijd veel erger!

Na de kerk vonden we dat we nog iets moeten gaan drinken om onze laatste avond hier te vieren. Onze gastfamilies bedachten waar het best konden gaan. Uiteindelijk werd er beslist om naar een soort van casino te gaan. Maar dan moet ge minstens iemand bij hebben die lid is en dan moet ge u laten registeren als meerderjarige om gebruik te kunnen maken van alcohol en op de machines te mogen spelen. Na een tijdje waren we er echt met een hele hoop verzameld en was het dus een receptie bis. Sarah was een paar verschillende bieren gaan halen om ons te laten proeven van de Australische bieren. Het kon natuurlijk erger maar natuurlijk blijft ons Belgisch bier het enige echte bier. Tegen half negen waren we eigenlijk uitgehongerd en keerden we terug naar huis.

Hier verwende Sarah ons met allerlei zoetigheden en lekkere pompoensoep. Ineens zette ze ons allemaal in de zetel en had ze blijkbaar voor ons alle 4 cadeautjes voorzien vanuit de craft shop. Ze zijn echt geweldig. Ook Pieter zong even wat liedjes op de gitaar, wat een heel gezellige sfeer gaf. Tijdens zo'n liedje kwam John terug uit Sydney en vond het geweldig om ons bezig te horen.

Morgen vertrekken we hier alweer en gaan we richting Sydney waar Jeroen en ik blijkbaar weer in een gastgezin liggen, tenzij het weer allemaal veranderd zoals vorige keer...

Hopelijk tot in Sydney!

K

Here a small C example how to invoke Wake-On-Lan.

Algo is simple - broadcast UDP magic-packet.

Magic packet consists of:

1. Six 0xFF bytes
2. Target MAC address repeated sixteen times.

If, say, target MAC is 32:00:00:23:11:13. Magic packet is

FF FF FF FF FF FF 32 00 00 23 11 13 32 00 00 23 11 13 32 00 00 23 11 13
32 00 00 23 11 13 32 00 00 23 11 13 32 00 00 23 11 13 32 00 00 23 11 13
32 00 00 23 11 13 32 00 00 23 11 13 32 00 00 23 11 13 32 00 00 23 11 13
32 00 00 23 11 13 32 00 00 23 11 13 32 00 00 23 11 13 32 00 00 23 11 13
32 00 00 23 11 13

Ok, ive stop bugging you and here is the code:

/**
 * wol.c - Wake-On-Lan example.
 *
 * 2008, Michelle Beloshitsky (itanko@li.ru)
 *
 **/

#include "winsock2.h"
#include "stdio.h"

#define MYPORT 2050 

#define MAGIC_PACKET_SIZE 6*17

/**
 * Creates magic packet
 **/
char* do_magic(char* mac)
{
    int i; int j;

    char * res = malloc(MAGIC_PACKET_SIZE);
    memset(res, 0xFF, MAGIC_PACKET_SIZE);

    for(i=1;i<17;i++)
    {
        for(j=0;j<6;j++)
        {
           res[i*6+j] = mac[j]; // expected to be at least 6 chars
        }
    }
    return res;
}

int main()
{
    unsigned char test_mac[6] = {0x00, 0x29, 0xED, 0x46, 0xE2, 0x06};

    WSADATA wsadata;
    if ( WSAStartup(MAKEWORD(2,2), &wsadata) != 0 )
    {
    printf("WSAStartup() error %i\n", WSAGetLastError());
        return 1;
    }

    SOCKET sock;
    sock = socket(AF_INET,SOCK_DGRAM,0);
    if (sock == INVALID_SOCKET)
    {
        printf("socket() error %i\n", WSAGetLastError());
        return 1;
    }

    char bc = '1'; // broadcast

    if(setsockopt(sock,SOL_SOCKET,SO_BROADCAST,&bc,sizeof(bc)) < 0)
    {
        printf("setsockopt() error %i\n", WSAGetLastError());
        closesocket(sock);
        return 1;
    }

    struct sockaddr_in Sender_addr; 

    Sender_addr.sin_family       = AF_INET;
    Sender_addr.sin_port         = htons(MYPORT);
    Sender_addr.sin_addr.s_addr  = INADDR_BROADCAST;

    int res = sendto(sock,
                     do_magic(test_mac),
                     MAGIC_PACKET_SIZE,
                     0,
                     (struct sockaddr_in *)&Sender_addr,
                     sizeof(Sender_addr));

    if(res != MAGIC_PACKET_SIZE)
    {
        printf("sendto() error %i\n", WSAGetLastError());
        closesocket(sock);
        return 1;
    }

    closesocket(sock);
    WSACleanup();
}

Vier handen maken licht werk, een klein natviltexperimentje gemaakt samen met mijn nichtje. Wit en zwart kattenhaar (in het meervilt!huis overdadig aanwezig) gecombineerd met feloranje Merino. Vier lagen schapen,- en kattenhaar vochtig gemaakt met zepig warm water, voorzichtig aangedrukt, zachtjes gewreven en daarna nog veel meer gewreven tussen het bubbeltjesplastic. Uitspoelen, laten drogen en klaar is het dekentje voor in het poppenbed.

I love to eat! I am a foodie and this will never change. But I also like to be healthy, feel strong, and look my best. So I work out regularly, try to eat relatively clean, and do a lot of recipe renovations. I take foods that I love - like buffalo wings! - and tweak the recipe so that I can guiltlessly eat while still being healthy...and NOT sacrificing taste!

And I love to workout (well sometimes I hate it!). I like to run, and more importantly, I LOVE to hit the weights. I feel strong, empowered, and confident. I feel unstoppable. There is something so cool about being the only woman on that side of the gym! But more and more of us are doing it now. Strength-training is critical for females, especially as we hit our 30s.

And the two are symbiotic. I eat healthy to fuel my workouts and after busting my a$$ in the gym for an hour, I don't want to wreck it with a single meal that costs more calories then I just burned!

And I'm not perfect. I have to push myself and I have my ups and downs. In 2004-2005, I had a lot of free time and was able to spend tons and tons of time in the gym - and it showed! But life changes. I was in grad school, then switched jobs a few times, now working full time and in grad school. Making time for the gym and avoiding overindulgence is not easy but if I want it bad enough, I do it. I'm not quite as cut as I was back in '04/'05 but I'm on my way. I'm watching the muscles tear every day (this is a good thing!).

So come along with me on this ride. We'll do it together - let's Eat Well for Life!

Berguna untuk:

• Alat peraga bercerita
• Melatih imajinasi