W sobotę, 12 lipca br., postanowiliśmy wybrać się (niestety bez rowerów :/ ) w rejon wschodniej Wielkopolski: do Lednogóry, by m.in. obejrzeć tamtejsze wiatraki, znajdujące się na terenie Wielkopolskiego Parku Etnograficznego w Dziekanowicach nad jez. Lednickim. Nad tym jeziorem znajduje się również Lednicki Park Krajobrazowy.

Wycieczka zaczęła się na stacji PKP na (świeżo wyremontowanych) poznańskich Garbarach, gdzie -po kupieniu biletów /pociąg do Bydgoszczy/- o 8:05 ruszyliśmy w trasę ;)

Około 8:40 byliśmy już na miejscu:

/ja oczywiście z gipsikiem :P /

Wysiadając w Lednogórze -troszkę zaskoczyła nas wielkość, a raczej 'długość' tej miejscowości; od stacji PKP trzeba przejść jakieś 3 km, zanim -oczywiście cały czas w obrębie wsi- wyjdzie się na ruchliwą trasę: drogę krajową nr 5 Poznań-Bydgoszcz.

Choć wieś jest naprawdę pełna uroku: :)

Tutaj zdjęcie makro ślimaka :D pewnie też wyszedł sobie na spacer:

Nie wiedzieliśmy nawet, że przebiega tędy szlak rowerowy :) Trzeba będzie oblookać go niebawem na bike'ach ;)

W pewnym momencie po lewej stronie zauważyliśmy na horyzoncie 'sylwetki' trzech wiatraków...

...jednak nie były one tymi, których poszukiwaliśmy ;)

Będąc jeszcze w obrębie Lednogóry -na snopkach ujrzeliśmy wygrzewającego się na słońcu bociana:

też po lewej stronie :)

oraz jego gniazdo:

Jak widać, pogoda była przepiękna :) W sam raz na pieszy spacerek.

Niedaleko Muzeum:

i pozując z pierwszymi Piastami :P heh

Widać już Muzeum:

Drewniany Ziemek (albo Mieszko :P ) pilnujący obiektu:

I tak to idąc sobie spacerkiem, dróżkami i polami -a przy okazji omijając ogrodzenia Parku Etnograficznego-, spotkała nas mała przygoda :) ale o tym troszkę później...

Klucząc pszenicznym polem, szósty zmysł Wojtka znalazł pewne półmetrowe przejście na teren WPE;

jednym słowem nasz 'nielegalny wjazd' :D na teren skansenu stał się faktem ;)

Ścieżka (wydeptana! :P ) prowadziła przez dodatkową atrakcję, której w zasadzie się nie spodziewaliśmy -oryginalny młyn (niestety był nieczynny) :

Oto oryginalne żarna używane zapewne w tym młynie:

Niemiecka płytka na żarnie:

I oto naszym oczom ukazały się wychylające się zza drzew wiatraki :) Cel naszej podróży:

Pierwszy z wiatraków to tzw. wiatrak polski, drugi -powyżej- to tzw. 'holender'.

Nie mogłam się na nie napatrzeć, a co dopiero przestać fotografować ;)

Kilka ujęć 'wiotroków' :

Wojtek próbuje obrócić wiatrak: :D

Jezioro Lednickie:

Wiatraki położone są na wzniesieniu, gdzie bez przerwy wieje dość silny wiatr; również w tak słoneczny i ciepły, jak miniona sobota.

Przygoda, o której wspominałam, nadchodziła wielkimi krokami... a właściwie krokami dwóch panów z dyrekcji Parku Etnograficznego :D

Uczciwie przyznaliśmy się do braku biletów wstępu, co obiecaliśmy uregulować pod koniec zwiedzania, a ponadto jeden z panów miał klucze do 'holendra'! :D

Otworzył drzwi wiatraka i zaproponował darmowe zwiedzanie 'w ramach ceny biletu' :D

Po raz pierwszy miałam okazję zajrzeć do wnętrza takiego 'holendra'!

Wkroczyłam tam z aparatem:

Nie pytajcie mnie, do czego służyły te wszystkie mechanizmy ;) -nie mam pojęcia, ale generalnie przerabiały ziarna na mąkę :P :D heh.. to wiem ;)

To zdjęcie ma w sobie coś, taki jakiś niesamowity spokój i magiczną prostotę:

I ostatnie spojrzenie na oddalające się wiatraki... :

Zeszliśmy jeszcze do skansenu:

powyżej i poniżej: olęderska chata i podwórze

Zdjęcie makro kwiatu malwy nieopodal chaty: :)

...no i dumni uczestnicy wycieczki :D

-troszkę zmęczeni i opaleni, ale zadowoleni :D

Później poczłapaliśmy na stację PKP, skąd o 12:48 mieliśmy pociąg do Poznania :)

Cudowna wycieczka, którą na pewno powtórzymy niebawem na rowerach! :D

Marek Wozniak, Chief Executive of Wielkopolska

Following the shock 4 month suspension of steam haulage of the Wolsztyn - Poznan services from 1 June, the Wolsztyn - Leszno steam-hauled train is now officially due to be cease on Monday 16 June. A storm of protest has hit the office of the Chief Executive of Wielkopolska province. (Note that he is quaintly called the 'Marshal of Wielkopolska Region' on the English version of the authority's website.) Howard Jones is still hopeful that a deal can still be swung to save the Leszno service. Local authority officials are sounding him out as to whether he would be willing to fund the difference between steam and diesel haulage that they are being charged by PKP. So much for a 'fire risk' that conveniently disappears when money is being talked about! Howard is already paying PKP Cargo the difference between steam and diesel haulage, so it looks as if Cargo have been charging for steam haulage twice, sending bills to Howard and the local authority.

This sad story seems to be a typical case that when something is operating well in Poland, some stupid official has to come up with a way of ruining it. Howard has been providing the income stream that has kept Wolsztyn Depot open for 11 years as Europe's last motive power depot servicing steam locomotives that work regular service trains. Wolsztyn's visitors have spent millions of euros in the region! Howard should be feted by the Polish authorities and PKP for his achievements and they should have the courtesy to discuss any changes in arrangements with him well in advance.

Correction

The meeting that we originally reported as taking place between Howard Jones and Ministry of Infrastructure officials in Warsaw, in fact took place in Poznan between Howard and the Deputy Transport Director of Wielkopolska province. Our thanks to WE for pointing this out. The original article has been corrected.

Useful links:

Wolsztyn Experience - official website

Wielkopolska province - the office of the Chief Executive

Pomysły na wyjścia wielkopolskich wędrówek zaczerpnąłem, po części, z książki Jaśkowiaka. Autor proponował mniejsze spacery, do 10km, które połączyłem w większe całości i dzięki temu powstała kompilacja propozycji marszowych. Data wydania przewodnika to czasy, które nawet mnie nie pamiętają, także postanowiłem sukcesywnie w trakcie wakacji przemaszerować tymi szlakami i opisać je w tym miejscu, w innym poście. Wstępnie ograniczę się do wyliczenia pomysłów z przybliżonym dystansem.

1. Poznań-Kostrzyn-Nekla-Czerniejewo-Rakowo-Węgowo-Iwno-Kostrzyn-Poznań = 70km

2. Poznań-Zalasewo-Gowarzewo-Trzek-Czerlejno-Drzęzgowo-Gułtowy-Kostrzyn-Swarzędz-Poznań = 65km

3. Poznań-Naramowice-Umultowo-Morasko przez las na Górze Moraskiej w ierunku na Suchy Las i tu na początku wsi w prawo do Glinna, następnie drogą do szosy obornickiej i dalej-Chludowo-Zielątkowo-Sobota-skąd wzdłuż rzeki Samicy przez Pawłowice-Kiekrz do Poznania = 55km

4. Rożnowo-Łukowo-Staczanowo-Białężyn-Długa Goślina-Wojnowo-Łopuchowo-Głęboczek-Zielonka-Tuczno-Kołatka-Jerzykowo-Biskupice = 51km

5. Poznań-Głuszyna-Babki-Daszewice-Rogalin-Puszczykówko-Puszczykowo-Poznań = 45km

6. Poznań-Niepruszewo-Kalwy-Ceradz Kościelny-Jankowice-Rumianek-Tarnowo Podgórne-Napachnice-Kiekrz-Psarskie-jez. Rusałka-Poznań = 40km

7. Stęszew-Mirosławki-Tomice-Skrzynki-Otusz-Niepruszewo-Kalwy-Ceradz Kościelny-Jankowice-Tarnowo Podgórne = 33km

8. Szreniawa-Jarosławiec-Rosnówko-Trzebaw-Łódź-Dymaczewo Stare-Mosina = 29,5km

9. Kobylnica- Barcinek-Kowalskie-Jerzykowo-Biskupice-Jankowo- Święcinek-Uzarzewo-Kobylnica = 23km

10. (trasa TPN) Lasek- Kątnik-Puszczykowo-Puszczykówko-Jeziory-Osowa Góra-jez. Budzyszyńskie-jez. Kociołek-jez. Góreckie- jez. Skrzynka-Łąka Piskorzewska-Osowa Góra = 22,5km

Wielkopolska Szybka Setka odbędzie się w terminie 18-20 lipca 2008 r. w Skokach pod Poznaniem.

Organizacja ma przypominać Harpagana, także rewolucyjnych zmian nie będzie, punkty pod opieką harcerzy, czyli solidnie, relacja live w Internecie, prawdopodobnie 16PK do podbicia, start o 22.00.

Ruszyła strona zawodów WSS, możemy się już rejestrować i wczytywać w komunikaty.

No i najważniejsze, dystans: 100 km / 24 h na trasie pieszej, przewidziana też rowerowa: 150 km / 15 h.

A tereny ładne, atrakcyjne, o czym przekonali się uczestnicy tegorocznych Wertepów.

Polecam!

That's a wonderful news. If nothing unexpected happens, Lech is going to be vice-leader at the end of season!!

By the way - today a derby of Kraków will take place. I'm supporting Cracovia (because of traditional friendship between this team and Lech), but I realise they don't have much chance :( I hope there won't be any street-fights - the ones of Kraków are the worst (sometimes fans die).

Pierwszy etap to jazda pociągiem do Piły, wyjątkowo gładko przemieszczającym sie po remontowanym poznańskim węźle kolejowym ;) /..i nie tylko ;) /

Pogoda tego dnia wręcz zachęcała do jakiegokolwiek wyjścia, wyrwania się z czterech ścian, a już na pewno z twardych uczelnianych ław ;P (release! :D )

Niecałe 2 godziny i już jesteśmy w znajomej Pile, mieście odrobinę zapomnianym, stanowiącym jakby jedynie przedsmak Wielkopolskiej obyczajowości ;) (ach, ten ich deptak ;P hehe)

Poszukiwania czegoś w rodzaju baru mlecznego 'z prawdziwego zdarzenia' pochłonęło większość czasu w tymże miejscu, jedynie znajomego przystanku na naszej drodze w rejony dzikie i nieznane, niczym przypadkowe miejsce na mapie, wskazane w większości ciekawością odwiedzenia zagłębia zapomnianej, dawnej Wielkopolski... Czegoś na miarę klimatu zupełnie z innego rejonu Polski.

Chwilę przed godz. 12:00 i już siedzimy w pociągu do Bydgoszczy :) Nie wysiadamy jednak w Białośliwiu, mijamy to znajome już miejsce słuchając muzyki i podziwiając nadnoteckie spiętrzenia krajobrazu :)

Stacja docelowa: Osiek Nad Notecią :) /gm. Wyrzysk/ --> wysiadamy wraz z licznymi (zapewne) mieszkańcami tej dumnej metropolii ;)

Dojście do zbocza góry zajmuje odrobinę cennego czasu, ale czymże jest chwila pokonana miasteczkiem i to w dodatku główną ulicą! ;P Odprowadzani ciekawskim wzrokiem mieszkańców dochodzimy do granicy: oto przed nami nadnotecka Dębowa Góra w całej okazałości! :)

Skręcamy w dróżkę, Wojtek zaś wspina się na 'ambonkę' -budkę do polowań myśliwych ;)

Po drodze, na samym początku udaje nam się również odwiedzić ciekawy, ewangelicki cmentarz...

Wędrówkę na szczyt czas zacząć! :)

Muszę przyznać, iż droga nie należy do łatwych. Jako, że postanowiliśmy iść na szczyt dłuższą drogą (notabene -niezły objazd ;) ) -bardziej dały nam się we znaki standardowe poniekąd przeciwności terenu (tak tak, wliczając obecne w nadmiarze komary :/ ).

Droga, która w większości pokrywa się zresztą ze szlakiem rowerowym -pełna jest różnych spiętrzeń terenu, wzniesień, spirali... Ale wrażenia z jej przejścia rekompensują piękne widoki i przeświadczenie obecne na każdym kroku -to nie może być Wielkopolska!

Rejon Dębowej Góry jest bowiem jakby oderwany od standardowych poglądów na nasze 'płaskie, acz wyżynne' województwo -znacznie bardziej przypomina podkarpackie Bieszczady :)

Niesłusznie należy do niedocenianych terenów, mimo, iż jest tam przecież rezerwat 'Zielona Góra' (w czasie całej wędrówki po wzniesieniach napotkaliśmy dokładnie 2 ludzi i 1 traktor ;) hehe )

Cały czas towarzyszyło nam również niebywałe szczęście (albo szósty zmysł Wojtka ;P ), jeśli chodzi o orientację w terenie -mimo, iż szlak jest w miarę dobrze oznaczony ww. instynkt był niezwykle pomocny, szczególnie w okolicach szczytu Dębowej Góry :)

Dotarliśmy! :)

Satysfakcja z osiągnięcia celu, tak oczekiwanego -ustąpiła nieco zmęczeniu, czemu daliśmy wyraz poprzez zasłużony odpoczynek na łączce usianej pachnącą lucerną :)

Stamtąd już krótka droga do małego dworca PKP w jednej z okolicznych miejscowości /gm. Białośliwie ;)/ i równie krótkie oczekiwanie na 'banę' do Piły Głównej ;))

Jak już wspomniałam, cały dzień towarzyszyło nam niebywałe szczęście, nie tylko na szlakach, ale też w biegu na powrotny pociąg do Poznania ;)

Czas oglądania fotek z wypadu był jakby ukoronowaniem tego przepięknego dnia :)

Naprawdę, okolice odwiedzone przez nas w majowy jeszcze weekend pozostawiły trwałe przeświadczenie o naturalnych walorach tego niezwykłego miejsca.

Wielkopolskiego miejsca :)

Oto równie malownicze fotki: :D

]]>