united-colors-of-benetton « WordPress.com Tag Feed

:ბის:

Tornike — Sat, 27 Sep 2008 18:37:17 +0000

მორიგი ლაშქრობა "სელიოზე" და "ბენეტონზე" წარმატებით დასრულდა.

ხვალ ცხოვრებას ოდნავი აზრი მიეცემა

Tornike — Wed, 27 Aug 2008 16:12:43 +0000

Benetton-ში, ESPRIT-ში და Levi's-ში სანადიროდ უნდა გავიდე და იმიტომ; უბრალოდ მაგ ყველა ადგილას მისვლა რომ მოვასწრო, შუადღეს უნდა გავიდე, რაც ძალიან არ მეხალისება. და საერთოდ, ზაფხული თბილისში არის ყოვლად აუტანელი რამ. იმ დღეს ერთმა გოგომ მსგავს აზრზე მყოფებს მიმართა - რა იყო, მზე არ გიყვართო? თურმე 40 გრადუსში დახრჩობა უნდა გიყვარდეს, თორემ გამოდის რომ მზე არ გიყვარს.

დავუბრუნდეთ თემას. განსაკუთრებით 'ბენეტონის' იმედი მაქვს - ზოგჯერ არანორმალურად მაგარ რამეებს აძრობენ ხოლმე. ისიც კი ვიფიქრე, რომ რამე რომ იყოს, მაგათი 'საროჩკების' ხათრით ისევ ჩავიცვამ პიჯაკს და სამინისტროში ვივლი თქო. ნუ მეორე ნაწილი არ ვიცი და კაი პიჯაკი კარგი რამეა.

ამჯერად მსგავსი რამეები მინდა:

უკვე მივეჩვიე ორი და სამი 'ფენა' რომ მაცვია, თუნდაც შუა ზაფხულში.

Levi's-ს ჯინსების განხრით ვუმიზნებ; აი 'ესპრიტთან' დაკავშირებით ზუსტი ორიენტირი არ მაქვს, გააჩნია რას აღმოვაჩენ დისლოკაციის ადგილზე.

United Colors of Benetton Long Sleeve Off Shoulder

gisellealyssa — Tue, 22 Jul 2008 10:34:15 +0000

[caption id="attachment_201" align="aligncenter" width="225" caption="Front & Back Same Design."][/caption]

[caption id="attachment_202" align="aligncenter" width="300" caption="Label"][/caption]

Brand: United Colors of Benetton
Description: Off shoulder, long sleeve. Can be paired with jeans and boots for a chic look.

Colour: Brown and pale yellow.

Material: Cotton

Condition: 10/10

Size: M

Approximate Pit to Pit: 18.5″
Approximate Length: 26″

Fits UK size 8-12.

Price: SGD $45

The Fashion Billionaires - parte II

carlamager — Wed, 04 Jun 2008 22:31:05 +0000

Bom, eu trouxe um post rapidinho sobre a lista da Forbes com os Fashion Billionaires há um tempinho e fiquei de complementar o post. Já que estou falando de luxo, nada melhor do que complementá-lo agora...

Vou escrever um pouquinho de cada empresário já seguindo o ranking, ok?

1- Bernard Arnault – patrimônio líquido US$25.5 bilhões

Ninguém menos que o homem mais rico da França, o presidente e chefe-executivo do poderoso grupo LVMH – Moët Hennessy Louis Vuitton -, que detém marcas como Christian Dior, Louis Vuitton, Marc Jacobs, Fendi, Thomas Pink e Donna Karan. Ninguém controla mais marcas famosas de moda do que Arnault. Recentemente, ele está aumentando sua participação no Carrefour, a segunda maior varejista do mundo, que fica atrás apenas do Wal-Mart.

2 - Amancio Ortega – US$20 bilhões

Seu pai fundou a empresa há 45 anos fazendo batas e lingeries com a ajuda de sua esposa. Hoje, a empresa Inditex é uma potência. Eles são associados de diversas empresas, entre elas o grupo Zara, Pull and Bear e Bershka. São 3.825 lojas em 68 países. Ortega está, inclusive, na 22ª colocação na lista publicada em março pela Forbes, dos “World's Billionaires”.

3 - Stefan Persson – US$17.7 bilhões

Stefan Persson é filho do fundador da Hennes & Mauritz, a H&M. Há 26 anos à frente da marca, Persson solidificou o império da família. A primeira loja foi fundada na Suécia em 1947, e agora existem 1.500 lojas em 28 países. A marca já fez parcerias com diversos estilistas, entre eles Karl Lagerfeld e Stella McCartney. O resultado das vendas dessas parcerias é incrível. Além de fortalecer a sua marca, a H&M fatura horrores. No último ano, a empresa teve uma receita estimada de US$15 bilhões.

4 - Francois Pinault – US$16.9 bilhões

Acionista majoritário do grupo do segmento luxo PPR, que possui marcas como Balenciaga, Gucci e Stella McCartney.

5 - Alan e Gerard Wertheimer - US$12.9 bilhões

Os irmãos Wetheimer controlam o grupo Chanel, fundado por seu avô e Coco Chanel. É umas das marcas mais desejadas no mundo e quem assina sua direção artística é o excêntrico Karl Lagerfeld. Inclusive na China a Chanel é a marca de luxo mais desejada.

6 - Philip Knight US$10.4 bilhões

Sua marca, a Nike, surgiu para fazer roupas para atletas e hoje é unânime neste segmento.

7 - Giorgio Armani - US$5 bilhões

Armani largou a faculdade de medicina em 1957 e começou a trabalhar como comprador em uma loja de departamentos. Com um olhar clínico, ele lançou a sua própria linha nos anos 70. Hoje a Armani é um grande case de sucesso com seus vários segmentos de atuação. Inclusive, a Samsung fechou parceria com Armani para utilizar seu nome em alguns aparelhos eletrônicos.

8 - Ralph Lauren - US$4.2 bilhões

Conhecido por levar classe à massa, agora está levando isso para o uniforme, de abertura e encerramento das cerimônias, da equipe Olímpica dos EUA. Suas marcas são Ralph Lauren, Polo e Club Monaco.

9 - Carlo, Gilberto, Giuliana e Luciano Benetton - US$2.9 bilhões cada marca

Os irmãos Benetton fundaram o Grupo Benetton em 1965. A empresa possui hoje 5.000 lojas em 120 países. Mas isso é resposta da dedicação dos irmãos, que no início faziam tudo com as próprias mãos: Giuliana produzia os suéteres e Luciano saía de bicicleta para vendê-los. Fazem parte do Grupo as marcas United Colors of Benetton, Sisley, Playlife e Killer Loop.

Depois de conhecer melhor os bilionários do luxo, entendemos porque este segmento cresce e é tão desejado por diversos empresários. Mas não basta querer, tem que ter precisão na estratégia e na gestão.

Geanta United Colors Of Benetton - VANDUTA

bunchofstuff — Sun, 01 Jun 2008 23:51:34 +0000

Material: 35% PVC 65% bumbac
Stare:Noua
Pret: 50 RON

Moheru Nieszczególna Teoria

procesVII — Sun, 11 May 2008 18:45:49 +0000

Moja teoria moheru albo mohera nie jest zapewne żadnym odkryciem i ktoś w przeszłości dostrzegł tę banalną prawidłowość. Schemat, który zdaje się być oczywistym, dla człowieka, który żyje już kilkadziesiąt lat. Albo dla takiego, którego interesuje historia ostatniego półwiecza.
W latach sześćdziesiątych świat, tę demokratyczną i bogatą jego część, ogarnął ruch hippisowski, dzieci kwiatów. Do Polski z racji tego, że byliśmy wówczas prowincją dla nowych trendów kulturowych ruch ten dotarł później, w latach siedemdziesiątych i zbiegł się on z dekadą Gierka, tą przerwaną, której właśnie prosperity i szczyt rozwoju wypadał na wczesne lata siedemdziesiąte. Wówczas modny był ten materiał, pochodzący notabene z Tybetu. Wówczas też ruch dzieci kwiatów miał zabarwienie pacyfistyczne. Zaczęło się jak zwykle w USA i od protestów przeciw amerykańskiej interwencji w Wietnamie. Można sprzeczać się o racje w wojnach, jednak interwencja amerykańska w Wietnamie miała wielu przeciwników, bo wówczas media nie były tak silne, szczególnie telewizja. I zawsze lepiej protestować jest przeciw wojnie, która jest daleko, przeciw prześladowaniom, których nie widzieliśmy. Irak odpada, bo jak wiadomo Hussein przestępcą był i chciał sprzedawać kontrakty na ropę naftową przeliczając je na euro.
Wracając do Moherów, który to gatunek, jako że ludzki, oznaczę dużą literą, można zauważyć, że okres ich - zwyczajnie związanej z młodym wiekiem - szczególnej aktywności erotycznej wypadałł na lata siedemdziesiąte. Poszaleli, zażyli wolności seksualnej, więc teraz naturalnym jest, iż chcą odkupić swe winy młodości i może się zdarzyć, że właśnie z szaf na różnego typu wystąpienia i manifestacje, wyjmują swą moherową, niemodną już dziś garderobę.
Część tego pokolenia zapewne spóźniła się z kontestacją, stąd walczy teraz. O byle co. Taka walka może mieć podłoże w fakcie przegapienia tego momentu. I ci starsi ludzie z Polski, zamiast szaleć, uprawiać wówczas seks, zajęci byli czymś innym. Na przykład chodzeniem do kościoła bądź aktywnością w różnych socjalistycznych organizacjach PRL, które też w zasadzie walczyły o pokój i wolność, tyle, że nieco mniej radykalnie niż wspomniany ruch dzieci kwiatów.
Późniejsze pokolenie było wychowywane w latach odbudowy tego, co w gospodarkach napsuły rządy socjalistów. Stąd lata osiemdziesiąte były siermiężne pod względem obyczajowości. Reagan w USA, Thatcher w Wielkiej Brytanii. Wszędzie konserwa, która próbowała ratować ekonomię. Na dodatek koniec lat osiemdziesiątych straszył młodych ludzi nieznaną i niezbadaną chorobą - widmem AIDS.
Właśnie w latach osiemdziesiątych pewien niemiecki pastor, opowiedział mi o tym, mnie młodemu chłopakowi, że jako młodzieniec głosował na socjalistów, którzy byli w sumie fajni, tyle, że zawsze narobili długów, które siłą rzeczy musiała potem spłacać wybrana po nich konserwa. Więc wyprowadzała gospodarki na prostą, ale skracała przy tym nieco obyczaje. Bo w sumie socjaliści, komuniści czy zieloni są fajni. Wolna Kuba, Che Guevara, wolność równość, prawa do opieki zdrowotnej, do aborcji, tolerancja dla inności, eliminacja przesądów rasowych, równość i braterstwo dla imigrantów. No ale powiedzmy sobie szczerze, ktoś musi za to zapłacić. Za tę wolność Tybetu, która teraz jest tak ważna dla wielu, może by jakoś Amerykanie zapłacili, ale niestety, nadrukowali już tyle tych swoich papierków z wizerunkami prezydentów, że u nas Waszyngtona można już kupić za niewiele ponad dwa złote.
Wracając do pokolenia, które młodość przeżywało w latach osiemdziesiątych, siłą rzeczy nie jest ono nasycone tą wolnością, ponieważ pracowało nad oddłużaniem lat siedemdziesiątych. W Polsce też pracowało, tyle że niestety przewodnia rola ekonomiczno - polityczno - społeczna skierowała impet w odwrotnym kierunku. Wycięto nie ten las.
Moher jest dziś też silną grupą docelową dla sprzedawców dóbr wszelakich. To pokolenie polskiej młodzieży lat siedemdziesiątych ma dziś władzę i pieniądze.
Wprawdzie samo niewiele korzysta już z nowinek mody czy techniki, ale ono dystrybuuje pieniądze, zarówno te prywatne jak i te państwowe. To prezes firmy - Moher wraz z rynkiem ustalają wysokość płac w firmach, ich strategię i kierunki. To minister czy poseł Moher - pięćdziesięciolatek decyduje o tym czy tak czy nie dla aborcji i tolerancji. On też decyduje o tym ilu ludzi chorych na raka ma rocznie być wyleczonych, a ilu ma umrzeć. Poprzez władzę nad państwową służbą zdrowia.
Zauważyłem też w sieci sporą ilość moherowców i moherowiczyńskich, którzy działają zakamuflowani. Intuicyjnie czują, że temat wzbudza emocje u ich rówieśników, więc stawiają kontrę. Objawia się to przesadną ekspozycją znaczenia Kościoła Katolickiego w naszym kraju. Tworzą mitologię, w której to jakoby ów kościół miał mieć wielkie wpływy na politykę i finanse kraju. Inteligentny człowiek spojrzy tylko na listę najbogatszych Polaków Wprost czy choćby listę Forbesa i nie znajdzie tam nijakiego dostojnika z żadnego kościoła. Spojrzy na strukturę własności wielkich firm notowanych na giełdach i nie znajdzie tam żadnych duchownych udziałowców. Ale będzie tam sporo takich, którzy właśnie końcem lat sześćdziesiątych czy początkiem siedemdziesiątych, kontestowali potęgę pieniądza i moralne wartości.
Argentyńczyk Julio Cortázar, urodzony w - centrum demokracji, wolności i eurokołchozu - Brukseli był poprawnym członkiem konserwatywnej społeczności i korzystał z bogactwa przedwojennej Argentyny jako chłopiec. Przed wojną Argentyna miała wyższy dochód narodowy niż Wielka Brytania. Angielskie nauczycielki wyjeżdżały tam do pracy, by pracować jako guwernantki u przemysłowców z Buenos Aires czy producentów wołowiny z Rosario, na którą spory popyt generowały wojny. Zaczął żyć pełnią, kiedy był już po pięćdziesiątce. Szalał jako kwiat w Paryżu, niestety, w tym czasie nie napisał już nic dobrego. Jego dzieła powstały właśnie wtedy, kiedy był uciskany, gdy zabierano mu wolność i nie mógł wykrzyczeć swobodnie swoich praw i prawd.
Krytyka Kościoła Katolickiego, to dobra reklama, choć już nie tak skuteczna jak kilkanaście lat temu. Wiedział o tym urodzony w Mediolanie Oliviero Toscani, który przygotowywał kampanię dla United Colors of Benetton. Ta reklama bulwersowała świat na początku lat dziewięćdziesiątych i podnosiła sprzedaż włoskiej firmie, która do dziś ma silną markę.
Ci, którzy dziś próbują stosować mechanizm przesadnej ekspozycji kościoła, a potem go krytykować, są tylko nędznymi epigonami artysty. I zdradzają w ten sposób swój moherowy kompleks.
Na koniec mógłbym napisać jakąś szumną frazę, jak to zwykłem był czynić:
Moher niejedno ma imię.
Udajesz liberała i socjalistę, a moher ci z majtek wychodzi.
Moher potęgą jest i basta!
Może być? Wiem, że niektóre pipcie lubią te moje zakończenia. Ten ostatni ruch batutą, po którym milkną instrumenty.

proces7

Emotionell/Rationell reklam

Alexander Hallberg — Tue, 25 Mar 2008 20:12:19 +0000

Vi fick i uppgift att ta fram fyra exempel på rationell och emotionell reklam, två bra exempel och två dåliga. Rationell reklam är reklam som fokuserar på en produkt och talar mycket om siffror och resultat medans emotionell reklam är inslag som fokuserar på känslor och en sinnestämmning.

Rationell:

Bra: MAC vs. PC - Grymt roliga reklamsnuttar ifrån Apple som inte bara framställer Mac som en mer avslappnad och hippare typ utan också mer användarvänlig och problemfri.

Dålig: Vanish - Reklam som är så pinsamt dålig att man knappt kan skilja på om det är parodi eller allvar.

Emotionell

Bra: United colors of benetton - Emotionella reklamens mästare. UCoB har gång på gång bevisat hur viktigt det är att kunna nå ut till människor och gripa tag i deras hjärna och sinne istället för deras plånbok.

Dålig: Playstation 3 - Reklamen i sig må framställa playstation 3 som något så häftigt att man knappt kan förstå det, lite övernaturligt nästan. Jag blir bara illa till mods när jag ser den...

Håller man bara ögonen öppna så kan man hitta en hel del guldkorn bakom alla smink, schampo och bil reklamer.

Läs även andra bloggares åsikter om dålig, marknadsföring, pr, reklam, united colors of benetton, playstation 3, mac, pc, vanish

United Dolors of Benetton

negroski — Fri, 15 Feb 2008 08:28:47 +0000

Oggi la Benetton punta sul futuro dell'Africa.
Ventanni fa puntò sul futuro della Patagonia con questi risultati.

îmi interzic să mă joc gri

ana pauper — Sun, 27 Jan 2008 22:31:42 +0000