The course expands on a range of topics related to Translation Studies such as: Theory of Translation, Translation and its Context, Technological Tools for Translators and Interpreters, Research Methodology.

For the final dissertation I plan on producing an on-line course in simultaneous interpreting based on authentic audio material from the European Commission.

Demo units from Italian into English, and French into English will be made available on-line on my web-based Learning Content Management System (LCMS) at www.interpretersonline.info.

More specifically, the course will focus on helping students develop the ability to:

1. listen simultaneously to a speech and to its translation (dichotic listening)
2. anticipate content by inferring it from context
3. keep at at an optimal distance from the source language (décalage)
4. use appropriate compression techniques to help reduce the cognitive overload when interpreting faster speakers
5. critically evaluate their own performance.

Zmiana postrzegania funkcji tekstu w odniesieniu do Biblii implikuje konsekwencje co do strategii procesu przekładu. Przez wiele wieków Biblia, mimo specyficznej roli jaką pełni w chrześcijaństwie, postrzegana była (i często dzieje się tak do dzisiaj) przez tłumaczy przede wszystkim jako tekst literacki. Tymczasem już pobieżna analiza dyskursu sugeruje jej pragmatyczny charakter. Niestety dogmatyczna petryfikacja poglądów w tym zakresie sprowadziła teksty biblijne do poziomu powieści historycznej z wątkami filozoficznymi, otwierając przed tłumaczami przestrzeń z pogranicza adaptacji czy wręcz pisarstwa „na motywach”. Uświadomienie sobie, że Biblia (a przynajmniej Pięcioksiąg) stanowi pierwotne źródło prawa żydowskiego tj. jest tekstem ściśle prawodawczym, mogłoby pozwolić na lepsze zrozumienie nie tylko samego tekstu, ale przede wszystkim zawartych w nim wniosków praktycznych natury lingwistycznej i translatorycznej.

Według Judith Woodsworth „historia nie jest ot tak koniecznym elementem edukacji przyszłych tłumaczy; koniecznym elementem jest perspektywa historyczna i została ona włączona do ogólnego kanonu nauczania przekładu” (tłum. własne).[2] Mogłoby się zatem wydawać, że badanie przeszłości w kontekście współczesnej teorii i praktyki przekładu jest zajęciem cokolwiek zbędnym. Nic bardziej mylnego. Szereg nauk wykazało, że swego rodzaju retrospekcja w danej dziedzinie owocuje ukształtowaniem się nowych i nierzadko odkrywczych rozwiązań. Praktyka pokazuje także, że wiele ze współczesnych technik, uznanawanych za nowatorskie, zostało opracowanych już w bardzo odległej przeszłości ginąc poźniej w niejednej zawierusze dziejowej.

Z tych oto między innymi względów w swojej podróży do „źródeł metody”będę starał się konfrontować kryteria i koncepcje powstałe na różnych etapach historii myśli translatorycznej z ich odpowiednikami zawartymi w ustnym prawie żydowskim. Pozwoli to czytelnikowi uchwycić nie tylko podobieństwa i różnice, ale przede wszystkim poznać proces kształtowania się wewnątrzsystemowej unifikacji terminologii prawnej czy zweryfikować hipotezę Sapira-Whorfa o względnej nieprzekładalności.

Mam nadzieję, że zakończenie Konwersatorium „U źródeł metody”  zaowocuje co najmniej wskazaniem kilkunastu problemów badawczych wymagających dokładnego przeanalizowania lub przynajmniej weryfikacji wczęśniej uzyskanych wyników w kontekście  strategii podejmowanych przez tłumacza względem tekstów prawnych i prawniczych.

Ostatecznie spodziewam sie rozpoczęcia badań, które umożliwią wyodrębnienie tych pierwocin współczesnej metodologii przekładu prawnego i prawniczego, które z powodzeniem przyczynią się do wielowarstwowej optymalizacji jakościowej tekstów docelowych.