W sierpniu 1968 roku, po ponad dziesięciu latach braku w ofercie modelu z  sześciocylindrowym silnikiem, Volvo zaprezentowało nową linię modeli marki. W jej skład wchodził również model 164, który był pozycjonowany w segmencie aut bardziej prestiżowych i luksusowych. Środkowa cyfra "6" w nazwie modelu oznaczała, że w odróżnieniu od samochodów serii 140, wyposażony on był w sześciocylindrowy silnik. W 2008 roku obchodzimy 40. rocznicę wprowadzenia tego historycznego dla marki modelu.

Model 164  był całkowicie nowym, ekskluzywnym autem, który uzupełnił ówczesną ofertę modeli: Volvo Amazon (P120) i Volvo 142/144. Premiera samochodu miała miejsce w sierpniu 1968 roku, a jego produkcja odbywała się w latach 1968-75. Ogółem wyprodukowano 144 179 sztuk tego modelu w różnych odmianach. Na jesieni 1971 roku wprowadzono model 164E z elektronicznie sterowanym wtryskiem paliwa.  Silnik oznaczony był symbolem B30E, zapewniał 160KM i posiadał praktycznie płaską charakterystykę momentu obrotowego o maks. wartości 235Nm  w zakresie 2300-4500 obr./min. Wysoka wartość momentu obrotowego w szerokim zakresie prędkości obrotowych silnika oznaczała dla kierowcy duży komfort, a przede wszystkim mniej zmian biegów podczas jazdy.

Potężny sześciocylindrowy silnik rzędowy

Wraz z zaprzestaniem produkcji modelu PV830 w roku 1958, zakończona została produkcja silników sześciocylindrowych w programie produkcyjnym firmy Volvo. Silniki B16, B18 oraz B20 różnych typów oraz różnej mocy stosowane były we wszystkich modelach aut w latach 1957-1968. Wielu ludzi pamiętało i ceniło duże, potężne, a przede wszystkim ciche „szóstki” Volvo oraz wygodne i przestronne wnętrza samochodów, w których je instalowano. Z tego powodu wkrótce po zaprzestaniu produkcji modelu PV830, rozpoczęto prace nad nowym projektem – oznaczonym kodem "358". Jego celem było opracowanie alternatywnej jednostki napędowej V8, oznaczonej jako B36, którą zainstalowano w prototypie Volvo Philip oraz również w lekkiej ciężarówce Volvo Snabbe (Szybki).
Wkrótce jednak porzucono plany wprowadzenia V8, a w zamian podjęto decyzję o wprowadzeniu sześciocylindrowego silnika o pojemności 2,7 litra z możliwością rozszerzenia jego pojemności do 3 litrów. Silnik B30 (pojemność 3 litry) posiadał w zasadzie budowę podobną do znanego i popularnego wówczas silnika B18, zachowując przy tym wszystkie cechy, które sprawiły, że  mniejsza jednostka zyskała sobie światowe uznanie jako trwała i niezawodna.