27 wrzesnia 2008 r. ok godz 9 udalo nam sie opuscic dom by po dziesiatej byc juz w wawozie/dolinie Glenmalure. W krajobrazie przypominajacym Bieszczady, TPP "B.U.K." wygramolilo sie z Karlosowej strzaly a oczom ich ukazal sie...   gigantyczny plecor Karlosa ktorego zawartosci wlasciciel nie chcial zdradzic i na dodatek uparl sie ze zabiera wszystko na gore. Karkolomne wyzwanie, ja np zrezygnowalem z zabrania lustrzanki bo za ciezka a tu taki bagaz, nie lada wyzwanie...

Karlos ruszyl pierwszy solo, my z Ula za nim. Wejscie po prawej stronie "wodospadu"/rzeczki, po pokonaniu stromej czesci wybralismy nowa droge. Wiodla ona przez zabojczo meczace dla nog trawy wysokosci nawet do pasa, ktore skutecznie zniechecaja podczas wchodzenia pod gore przytrzymujac buty, spowalniajac posuwanie sie naprzod i wymagajac wysokiego podnoszenia stop. Mimo ze bylo relatywnie sucho jak na ten teren to prawie godzine zajelo nam przeprawienie sie przez moczarowo-torfowy srodkowy odcinek szlaku. Wedrowka tamtedy polega na znajdowaniu gestych kep trawy oraz wysp torfowych pozwalajacych uniknac brodzenia po kostki w zapadajacym sie pod wode trzesawisku. Nie ma tam szlaku, samemu sie wybiera trase skokow i najmniej bagnistych stapniec.

W rozpadlinach, powstalych przez erozje wspomagana wypasem owiec, znalazlem skrzydlo samolotu. Rozgladalem sie za innymi szczatkami typu portfele pasazerow, licencja pilota albo chocby czarna skrzynka (dla Mamy pod pelargonie) ale ani sladu. Ci cholerni turysci UKRADZOM wszystko co tylko znajda.

Z wstepnych ogledzin skrzydla oraz sladow katastrofy, ktora miala tam miejsce wiemy niezbicie, iz transportujacy Generala Wladyslawa Sikorskiego samolot Liberator II AL523, ktory spadl do morza 4 lipca 1943 r. o godzinie 23:07, 16 sekund po wystartowaniu, w wyniku czego zginela corka generala i szef sztabu Naczelnego Wodza, Tadeusz Klimecki oraz siedem innych osob, z cala pewnoscia wlasnie tamtedy... nie lecial.

Po dokonaniu tego, badz co badz, przelomowego odkrycia (do dzis malo ktory badacz historii wie o powyzszym) pomaszerowalismy w lewo by wspinac sie grzbietem, tym razem po krotkiej trawce, owiewani zachodnim wiatrem, spotykajac pierwszych ludzi tego dnia. 30 min pozniej wedrowalismy przez prawie calkiem plaski i bardzo obszerny szczyt Lug, na ktorym w jednym miejscu zbudowano kopiec z kamieni, bez niego w wielu miejscach moze sie wydawac ze "to tu" co mogloby byc przyczynkiem do bojek o to kto wszedl pierwszy itp ;) Dla szukajacych ekstremalnie mocnych wrazen ta pekata gora ma dwa bardzo strome polodowcowe stoki zwane Polnocnym i Poludniowym Wiezieniem.

Tuz przy kopcu siedzial usmiechniety od ucha do ucha Karlos, obok niego stal sklesniety plecak z ktorego wybebeszono uprzednio maszynke turystyczna, patelnie, garnek i cala fure zarcia. To byla prawdziwa niespodzianka i dala nam strasznie duzo radosci i tylez samo energii: jajcowizna z 12 jaj smazona na maselku oczywiscie, mmmm....    kabanosy i kielbasa smazona z celula, czosnkiem i roznymi przyprawami, mmmm.....   goraca kawo-czekolada....   mmmmMMmmniam! I to wszystko 925m npm (niecale 3035 ft, Lug jest 13 co do wysokosci z 14 gor na wyspie, ktore przekraczaja 3000 ft), tym samym pobilismy wyczyn Betka i czekamy na rewanz (stukanie jajem o wschodzie slonca w Wielkanoc z CKF sie nie liczy Grzeniu hehehehe).

Zdumieni turysci zerkali nieco zazdrosnie tym bardziej ze zapach roznosil sie w promieniu kilkudziesieciu metrow. Pichcilismy gdzie Maklowicz nie pichcil! A wokol, jak donosi nie zawsze wiarygodna wikipedia, przy dobrej widocznosci okiem nieuzbrojonym winno byc widac, poprzez Morze Irlandzkie, wzgorza Llŷn Peninsula i gory Snowdonia w Walii (UK). Smiem powatpiewac gdyz podczas majowego wejscia mielismy nieskazitelna pogode co pozwolil zidentyfikowac wszystkie gory przedstawione na metalowej plycie a jednak nic "po drugiej stronie morza" nie rzucilo nam sie w oczy.

Zszamalismy do syta, poznalismy ciekawych ludzi - Toma i Ursule i wspolnie z nimi oraz pewnym czlowiekiem sprawiajacym wrazenie poszukiwacza swej wlasnej piatej klepki zeszlismy w dol wschodnim ramieniem Lug by skrecic w lewo i dalej samym brzegiem stromizny, znow skaczac przez mokradla, dojsc do poludniowej strony glownego strumienia. Sporo stromych zejsc, pozniej nieco skakania po glazach w rzece by wrocic na "szlak" w miejscu gdzie zaczyna sie ubita droga dla samochodu.

A tu specjalnie dla MTB wariatow:

Aha, dzieki przyrodniczym zacieciom atakze pewnej cierpliwosci lingwistycznej zapoznanych Irlandczykow udalo mi sie wreszcie ustalic iz tajemnicze zwierze ktore widzialem w gorach gdy wchodzilismy z Ula na Tonelagee, a byl to borsuk, to nie Ratcoon ale Badger (ktorego bralem za "bobra" podczas gdy ten ostatni to Beaver). Zas obszerne informacje o mokradlach irlandzkich, wraz z kilkoma wydobytymi z nich cialami ludzkimi z zachowana skora, wlosami i miesniami mozna posiasc odwiedzajac Muzeum Archeologii i Etnografii na Kildare St w Dublinie.

Zdjec jeszcze pare z tego wypadu trafi na bloga po dokonczeniu i wywolaniu filmu oraz gdy Ula opracuje swoje foty z wypadu. Pierwsze zdjecie (to "ladne) to ostatnia klatka na gratisowym filmie noname z labu a pozostale na zapozyczonym Ulczanym didżitalnym kąpakcie. Dla tych ktorzy wybieraja sie w Gory Wicklow - sprawcie sobie mape Ordnance Survey Ireland - Discovery series nr 56 (nielaminowana - jest lezejsza i duzo bardziej poreczna/elastyczna).

Do zobaczenia na szlaku. A przynajmniej na blogu ;P

Premier i prezydent udają się do Brukseli na nadzwyczajny szczyt UE poświęcony sytuacji na Kaukazie. Mają tam zaprezentować "solidarne" i "stanowcze" polskie stanowisko w sprawie konfliktu Gruzja-Rosja. Polskiej delegacji na szczycie przewodniczyć będzie Lech Kaczyński. Stanowisko Polski jest znane i jednolite. Prezydent Sarkozy przedstawił projekt własnego stanowiska, ale właściwym miejscem, żeby ogłosić to stanowisko jest Bruksela, a autorem, który ma prawo je przedstawić, jest Sarkozy - powiedział szef rządu.

Tusk podkreślił też, że Polska zachowuje się jednolicie. Jak ocenił, kreowanie różnicy na siłę, tam gdzie jej nie ma wydaje się nie na miejscu.

Premier zapytany, czy uważa za realne, że Rosja wstrzyma dostawy ropy naftowej i gazu, ocenił, że "wydaje się mało prawdopodobne, by Rosja podjęła tak nieracjonalną decyzję". Dla mnie najważniejszą sprawą jest, by tego typu ewentualne decyzje - ale podkreślam, nie sądzę, by się zdarzyły - nie były selektywnym działaniem wobec wybranych państw europejskich - dodał szef rządu.

Tusk zaznaczył, że nie odpowiada za działania rządu rosyjskiego. Dlatego jednym z tematów poniedziałkowych rozmów w Brukseli postawionym mocno przez stronę polską będzie klarowniejsza i bardziej zdecydowana definicja solidarności energetycznej - zaznaczył premier.

Tusk przekonywał, że Polska nie jest skazana na dostawy ropy wyłącznie "z jednego kierunku". Fakt, że istnieje naftoport i tak, a nie inaczej skonstruowana sieć ropociągów, a także zapasy, powoduje, że nie ma żadnych powodów do obaw - podkreślił. Ale nie wywołujmy wilka z lasu, bo rzeczywiście w tej chwili na razie chyba nie ma powodu - dodał na koniec premier.

wp.pl

Sikorka ostrzej pogrywa sobie niż kaczki

zagłębiamy się więc w lekturę na gazeta pl:

asz, PAP
2008-04-05, ostatnia aktualizacja 2008-04-05 15:11
Szef polskiej dyplomacji Radosław Sikorski miał ostro zaatakować Niemcy i Francję, a nawet grozić im podczas kolacji szefów MSZ w pierwszym dniu szczytu NATO w Bukareszcie - donosi niemiecki dziennik "Sueddeutsche Zeitung".

zaraz, zaraz

miał on przecież Merkelową Kanclerkę napastować przemocą

czytamy dalej:

Według "Sueddeutsche Zeitung" kanclerz Angela Merkel została otoczona przez grupę szefów państw i rządów, i wręcz "fizycznie" naciskana, by zmieniła zdanie w sprawie Ukrainy i Gruzji. - Widoczny w tym tłoku był, oprócz polskiego prezydenta Lecha Kaczyńskiego, także prezydent Litwy Valdas Adamkus - pisze "SZ".

no a gdzie  nasza bojowa sikoreczka?

poszla na kolacje ministrow SZ:

- Tylko polski minister spraw zagranicznych Radek Sikorski wyszedł, jak poinformowano, poza ramy tego, co w takim gronie powinno być dopuszczalne. Miał on otwarcie grozić francuskiemu ministrowi Bernardowi Kouchnerowi oraz jego niemieckiemu koledze Frankowi-Walterowi Steinmeierowi - twierdzi dziennik.
- Jeśli Paryż i Berlin utrudnią albo pokrzyżują realizację "strategicznych interesów" Polski na Ukrainie (w tym przyjęcie tego kraju do NATO i UE), będzie to miało swoje konsekwencje. Polska ma "długą pamięć" - przytacza "SZ" słowa, które miał wypowiedzieć polski minister.

albo ja czytać nie potrafię, albo ktoś robi sobie z czytelników balona

ciekawym ilu z tych, co krażą po sieci z piwkiem, ograniczy się do tego,
by przeczytać tytuł i na tej podstawie wyrobić sobie pogląd na temat
nieustępliwości Tuskowej dyplomacji

a teraz ćwiczonko z szukania

prosze wejsc na strone tego niemieckiego gazeta

wpisać w pole "suchen" Sikorski

...

Stanąć na szczycie góry – główny motyw przewodni z kazania ks. Wojciecha Pietrzaka przypomniał mi moje wrażenia z każdego lotu samolotem, jaki miałem okazję odbyć. Z pewnej wysokości wszystkie domy, bloki, fabryki, pola, ludzie stają się tak mali, że praktycznie ich nie widać. Z tej wysokości nie ma znaczenia, gdzie się pracuje, z kim, gdzie się mieszka i czy sąsiad jest trudnym typem. Z tej wysokości sprawy przyziemne stają się mniej znaczące. Będąc wyżej, to, co na dole przestaje mieć aż takie duże znaczenie. Im bliżej absolutu, tym dalej od przyziemności.

Dom - marzenie wielu ludzi, kupowany często kosztem kredytu na kilkadziesiąt lat i wielu wyrzeczeń, z wysokości wygląda tak marnie. Czy zatem warto całe życie żyć wyrzekając się chęci poznawania świata, rozwijania siebie, aby na koniec umrzeć we własnym domu? Ja chyba wolę żyć w mniejszym mieszkaniu, zobaczyć świat i życie innych ludzi, żyć tzw. "pełnią". Chcę nadać memu życiu przestrzeń, możliwość patrzenia dalej niż tylko kolejna wypłata. Przestrzeń, która będzie się rozrastać im dalej pójdę przed siebie. Chcę mieć czas na czytanie książek ludzi mądrzejszych ode mnie, chcę kochać i być kochanym, pomagać ludziom, mieć sprawdzonych przyjaciół, chodzić po górach, wędrować po krajach i krainach. Wszystko po to, aby na końcu życia móc powiedzieć, że byłem dobrym człowiekiem.

Stanąć na szczycie góry z nauczycielem – ciągle go jeszcze szukam. Ale wiem, że znajdę. Na mej drodze pojawiło się już wiele osób, z którymi dzięki rozmowie mogłem więcej zrozumieć. Ale to jeszcze nie to.

A oto lista przedstawiająca wydatki na dodatkowe licencje klubów PLK w tym sezonie:

Śląsk - 150 tys. zł

Stal - 150 tys. zł

Prokom - 150 tys. zł

Polpharma - 100 tys. zł

Czarni - 60 tys. zł

AZS - 30 tys. zł

Basket - 30 tys. zł

Górnik - 10 tys. zł

Kotwica - 10 tys. zł

Turów - 10 tys. zł

Anwil - 0 tys. zł

Polonia - 0 tys. zł