Po śmierci Filipa pałeczkę przejmuje synek –Aleksander zwany później Wielkim. Potęga militarna zbudowana przez jego ojca posłużyła mu później przy zdobyciu Persji, ponieważ nie wprowadził zbyt wielu zmian w wojsku. Szybko podbił Persję, głownie w 4 wielkich bitwach : nad Granikiem 334 r.p.n.e. , pod Issos 333 r.p.n.e. , pod Gaugamelą 331 r.p.n.e. oraz oblężenie Tyru i Gazy 332 r.p.n.e. Dopiero na terenie Iranu błyskawiczna ekspansja terytorialna Macedonii zostaje zahamowana. Aleksander nie miał oporów by do swej armi rekrutować Persów i medów, również im powierzał niektóre ważne stanowiska cywilne (ponieważ zachował cały system administracyjny Persji) świadczy to o respekcie jaki budził oraz podziwie, który likwidował opory służenia wczorajszemu wrogowi.

                            Imperium Aleksandra Wielkiego w 323 r.p.n.e. 

Opowieść o wojnie trojańskiej to jeden z najbardziej znanych greckich mitów.
Kiedy trojański książę Parys porwał piękną żonę Menelosa- Helenę, Menelaos zwerbował swoje greckie wojsko, które pod wodzą Agamemnona miało odebrać niechętną do powrotu żonkę.
Wyprawa zmieniła się w 10letnie krwawe oblężenie, w którym zginęło wielu greckich bohaterów w tym Hektor i Achilles.
Grecy wygrali w końcu wojnę dzięki wspaniałemu planowi walki opracowanemu przez Odyseusza. Na jego rozkaz Grecy odpłynęli pozorując ucieczkę. Pozostawili jedynie drewnianego konia. Trojanie uznali, że koń jest ofiarą dla bogów i wtoczyli go do miasta. Kiedy nastała noc, grupa wyborowych wojowników wydostała się z konia i otworzyła reszcie wojsk bramy miasta. Troja została pokonana, zgrabiona, zrównana z ziemią. Do dzisiaj trwają spory o realność mitu, bowiem jak wskazują uczeni Troja została zdobyta dopiero w 1200 r. p.n.e. Istnieją podejrzenia, że toczone walki odbyły się nie o odbicie pięknej Heleny, a o prymat nad szlakami handlowymi...

Bogowie i herosi zamieszkujący świat legend i mitów starożytnej Grecji

^Zeus- Potężny Zeus był królem wszystkich greckich bogów i sędzią boskiej sprawiedliwości. Władca niebios (jego bracia Posejdon i Hades rządzili morzem i podziemiem) ukazywany był z błyskawicą dla podkreślenia jego siły i związków ze zjawiskami atmosferycznymi. Zeus mieszkał na ukrytej w chmurach górze Olimp, skąd przyglądał się i często wtrącał w życie ludzi poniżej. Ten silny i energiczny mężczyzna z długą brodą był ojcem wielu dzieci, które urodziły się zarówno ze związku z żoną boginią Herą, jak i ze związków z śmiertelniczkami. Nie wszystkie kobiety dobrowolnie uczestniczyły w miłosnych ekscesach króla bogów, zwłaszcza, że często one same lub ich potomstwo musiały znosić ataki zemsty zazdrosnej Hery.

Apollo- syn Zeusa, piękny, młody mężczyzna z łukiem lub lirą, był uosobieniem klasycznego ideału mężczyzny. Był panem poezji, muzyki, tańca i badań naukowych, a także medycyny, pasterstwa i kolonizacji. Ustami wybranych przez siebie ludzi przepowiadał przyszłość i objawiał wolę Zeusa. Mężczyzna o tak pięknym wyglądzie miał wiele przygód miłosnych, zarówno z kobietami jak i z mężczyznami. Tylko Kasandra odrzuciła jego miłość. Apollo zemścił się i dał jej dar przepowiadania katastrof, upewniając się, że nikt nie uwierzy w jej przepowiednie.

Atena- bogini dziewica, była opiekunką Aten, gdzie wznosiła się świątynia jej kultu, Partenon. Była boginią mądrości i jej rady pomogły greckim herosom Heraklesowi, Odyseuszowi i Perseuszowi zmierzyć się z trudnymi zadaniami. Atena była także boginią wojny, ale w przeciwieństwie do Aresa, który uosabiał wojenne szaleństwo i destrukcję, reprezentowała bardziej intelektualne aspekty sztuki wojennej: strategię, obronę i dyscyplinę. Atena przyszła na świat wyskakując z pełnej bólu głowy swego ojca Zeusa, już dorosła i ubrana w zbroję. Była boginią rzemieślników i wynalazczynią przędzenia i tkania.

Afrodyta- zniewalająca Afrodyta była boginią miłości, seksu, odradzającego się życia i cielesnego piękna. Urodziła się prawdopodobnie na Cyprze, a jej uroda inspirowała wielu artystów. Wenus z Milo to posąg Afrodyty z II wieku p.n.e. pochodzący z wyspy Melos. Afrodytę uosabiano często z przyjemnościami zmysłowymi. Była patronką prostytutek. Małżeństwo z bogiem kowali Hefajstosem nie powstrzymywało jej od licznych przygód z kochankami, zarówno śmiertelnymi, jak i boskimi.

Herakles- silny i odważny Herakles był jednym z najbardziej popularnych greckich herosów. Jego rodzicami byli Zeus i mykeńska księżniczka Alkmena. Mściwa i zazdrosna żona Zeusa Hera prześladowała Heraklesa przez całe życie. W ataku szaleństwa, który zesłała na niego, Herakles zamordował swoją żonę i dzieci. Jako pokutę za zbrodnię Herakles otrzymał słynne 12 prac, które polegały na niszczeniu okrutnych potworów lub szukaniu nieosiągalnych nagród. To jego hart ducha sprawił, że pierwsi chrześcijanie uznali go za poprzednika Chrystusa. Herakles umierał w wielkich bólach, kiedy żona okryła go zatrutą szatą, próbując odzyskać miłość niewiernego męża. Ze stosu pogrzebowego Herakles wzniósł się na górę Olimp i został bogiem.

Achilles- jest bohaterem epickiego poematu Homera „Iliada”, który opowiada o wyczynach herosa podczas wojny trojańskiej. Wielki wojownik był jednak człowiekiem pełnym wad. Złość i zraniona duma sprawiły, że odmówił poprowadzenia swego wojska do walki. Zastąpił go jego przyjaciel Patrokles i zginął. Pełen smutku i zemsty Achilles zabił trojańskiego wojownika Hektora, chociaż wiedział, że spowoduje tym własną śmierć. Zginął od zatrutej strzały Parysa, który wspomagany przez Apolla trafił Achillesa w jego czułą piętę, jedyną część ciała, której jego matka nie zanurzyła w rzece Styks, by uczynić swe dziecko nieśmiertelnym. Dla Greków Achilles był uosobieniem heroicznego etosu. Wolał żyć krótko, ale w sławie.

Tezeusz- słynny wojownik i ateński bohater narodowy, wsławił się zabiciem Minotaura, okrutnego pół-człowieka pół-byka, który mieszkał pod pałacem króla Minosa w Knossos. Tezeusz ukrył się w grupie młodych ateńczyków przeznaczonych na ofiarę dla Minotaura i dzielnie zgładził bestię. Wydostał się z labiryntu dzięki nitce podarowanej mu przez Ariadnę, córkę Minosa. Niestety, podczas powrotu do Aten zapomniał wciągnąć na maszt białą flagę, tak jak obiecał to swemu ojcu królowi Egeuszowi. Egeusz, ujrzawszy czarną flagę, uznał, że Tezeusz nie żyje i sam rzucił się z klifu. Od jego imienia pochodzi nazwa Morza Egejskiego.

Grecja Północna

granicą Wąwóz Termopilski

Grecja Środkowa

granicą Zatoka Koryncka

Grecja Południowa

Polis-w starożytności miasto-państwo, typowa forma państwowości rozpowszechniona na obszarze obszarze. Śródziemnego centrum polis był ośrodek miejski, który pełnił funkcje polityczną, sądową, religijną.

Typy ustrojowe polis:

Demokracja-termin określający rodzaj rządów w którym władza należy bezpośrednio do ogółu obywateli danego państwa.

Oligarchia-władzę sprawowała wąska grupa społ. -arystokracja

Tyrania-rządy jednostki, forma rządów powstała w wyniku uzurpatorskiego opanowania władzy przez jednostkę.

Kolonizacja grecka VIII-VI w.p.n.e.

Przyczyny: poszukiwanie nowych ziem pod uprawę, surowców, względy polityczne oraz zainteresowanie kontaktami handlowymi.

Skutki: ożywienie handlu, rozwój Grecji kontynentalnej, wpływ wschodnich kultur (przejęcie pisma od Fenicjan), nawiązanie stosunków z ludami barbarzyńskimi.

Obszary objęte kolonizacją: obszary M. Śródziemnego oraz Czarnego