zwykłam rankiem
głaskać go po brzuszku.
on wtedy leży,
na pleckach,
i mruczy.

no patrzcie!
taki duży trzmiel,
a taki mięciutko-milutki.

Tylko czasami jakieś słowo, właśnie to, na które czekam, podejdzie, trochę spłoszone, trochę zdziwione... Już jest tak blisko, że prawie mogę je opisać. Ale ciągle bez używania jego samego, bo nadal go nie znam. Wystarczy jeszcze poczekać chwilę, bo już ociera się o świadomość. Poczekać bez ruchu, a samo wskoczy na końce palców i zagości, nazwane, napisane, określone na kartce. Ale ja nie jestem cierpliwa. Gdy tylko poczuję jego zapach wyciągam rękę czepiając się kolorów ogona. I zawsze nie jestem wystarczająco szybka. Zostaje zagubiona, z poczuciem niesmaku i niedosytu, plując sobie w brodę. Z paroma piórami w ręce, które jednak nie wystarczają by cokolwiek napisać.

Ale po co akurat te słowa? Wszystko da się napisać kilkoma sposobami. Mogę użyć przecież innych, mogę sprawić, że czytając Czytelniku, zrozumiesz to, co miałam na myśli prawie w ten sam sposób w jaki chciałam to wyrazić. Nie zauważysz różnicy, na pewno. Bo tylko ja mam tę świadomość, że gdzieś tam w zakolu mojej kory mózgowej, w wibracji mojego oddechu i między dwoma odcieniami w mojej tęczówce przyczaiło się to słowo. I tylko ja wiem, że nie z czystej złośliwości, ani wyrachowania, nie dlatego, że chce mi pokazać swoją przewagę, ale tylko dlatego, że tak bardzo się mnie boi. Moich wahań nastrojów, okresowej nieobliczalności i tego, że jeśli zbliży się do mnie, jego też mogą nie zrozumieć. Z rozpędu.

Muszę nauczyć się oswajać słowa. Żeby już się nie bały, żeby zrozumiały, że ja wcale nie chcę im zrobić krzywdy. Że kocham je wszystkie, bez wyjątku i takie jakie są. Z ich zawiłościami gramatycznymi, ortograficznymi dąsami i brzmieniowym nieładem.

Ale do tego trzeba tak wiele cierpliwości...

męskie dłonie.
siedem sekund.
radość damska.

motyw
najlepiej obliczyć procentowo.
w wyniku otrzymamy
proporcje zła do wstydu.

lek na recepte:
rozmowa
z panem misiowym powiernikiem.
on zrozumie.

lewa pierś byłaby odtąd
fioletowa,
a prawe wcięcie w talii
znikałoby w czerwieni.

taka osobista manifestacja
moich uczuć w tej chwili.
taka,
nazwijmy to,
sztuka współczesna.

legalne wyrazy,
wysnute obrazy
i lekka nutka
pornografii.

a mama nawet
się nie zdziwiła.

Jeszcze wczoraj nieznany
Poznany od niechcenia
Piękniejsza od innych
Miłość od pierwszego spojrzenia

Pomiędzy niebem a ziemią
Toczy się walka o życie
To podróż w słońcu i mroku
W cierpieniu i zachwycie

I bielejące brzóz ramiona

Srebrzystej pajęczyny cień

Jak połyskliwej kropli ślad

Utkała snów zwiewna zasłona

Ścieżek milion, jak wstążek ścieg

I usta co nie milczą, lecz nie mówią też

Oczy otwarte-oczy patrzące-śnią :

Ja jestem Tobą - a Ty jesteś mną...

......................................................................................

Wśród opowieści niestworzonych,
Prawd zapomnianych dawno,
Jedna jest pewna jak wschód słońca,
O której nie zapomniano,

Z wewnątrz nas, lecz nie od serca,
Z całej naszej osoby,
Bije szczęście w wirujących cząsteczkach,
Częstotliwości na sukces gotowych,

To tajemnica wielka,
Pilnie strzeżona od wieków,
Że czas nie istnieje, a bogactwo…
Jest od zawsze w człowieku,

Cokolwiek w pragnienie obracasz,
Oddalać się będzie od Ciebie,
Musisz poczuć, że już masz, dziękować,
Tajemnica skryta jest w wierze,

Pieniądze, zdrowie, uczucia,
Wszystko przychodzi z łatwością,
Proś, dziękuj dostawaj na co dzień,
Zwielokrotnione wielokrotnością,

Każdy ze skarbów świata,
Marzenie nikomu nie ujawnione,
Zrozum że już jest w Twym ręku,
Patrz dziękuj, że jest spełnione,

Mówią, że wiara góry przenosi,
Nie widział tego nikt w żadnym wieku,
Zrozum, to nie przenośnia,
Nieziemska moc jest w człowieku,

Ja mam to wszystko,
Pieniądze zdrowie miłości wątek,
Poznałem sekret tworzenia,
A to dopiero początek.

Mógłbym poczuć chłód morza
Dotknięty ramieniem wiatru
Obudzić się w locie
Nie patrząc w dół

Spojrzałbym w oczy światu
Na chwilę krótką jedynie
On zrozumiałby me myśli
Które znikają wraz ze mną

Uderzeniem delikatnym
W ramiona oceanu się oddając
Otwieram dopiero oczy
Budzę się do życia, dobranoc …

To wyspa rozkoszy
Morze samotności
To miejsce narodzin
I drzwi do nicości

Nie pytaj za co cię kocham
Bo kocha się za nic
Miłość może uleczyć
Miłość może też zranić

Ze snu przychodzi miłość
Która może zabić
Są sny które śnią się we śnie
Są też sny na jawie

Idę przez życie z tobą
Ale jestem sama
We śnie tajemne
Prowadzą mnie znaki

Pojawiała się zawsze gdy marzyłem
Gdy nieokiełznana radość targała mym umysłem
Chciałem ją zabić, ale zrobić to mogę tylko wtedy
Gdy sam zniknę

A może jest jakaś siła
Gdzieś ponad wszystkim, ponad bytem
Bym mógł dalej płynąć – nie myśleć
Bym marzył z dawnym zachwytem

Ruszyłbym po nią zbrojny w idee
Z mieczem bajecznym i tarczą z prawdy
To wolność słowa to piszą ludzie
Lecz marzyć tutaj nie może każdy

Nie dane to wszystkim
Przykre - lecz wstęp jest wzbroniony
Do domu rozpusty słowa ? burdelu słabości ?
Nie wejdziesz ….. słowem natchniony

Siadasz i krzyczysz myślami w przestrzeń
Wysyłając częstotliwości skomplikowane
Wszechświat cicho lecz odpowiada
Marzenia są zakazane

Nie dane mi dotknąć Cię ni pozbyć się myśli
Co niszczy, ścina mnie z nóg jak wódka
Marzenie moje że miał Cię będę
zniknie ze mną - utonie w smutkach

" Słowa są kanwą, na której oplatamy nasze doświadczenie. "
- Aldous Huxley

Czy kiedykolwiek poruszyły cię do głębi słowa wielkiego mówcy?
Może wciąż brzmią ci w uszach słowa jakiegoś mistrza tej miary co John F. Kennedy, Winston Churchill albo Martin Luther King, Jr.?
Dzięki potędze słów ludzie ci wpływali nie tylko na jednostki, jak ty czy ja, ale na całe narody i nawet po śmierci potrafią wzruszać innych.
A czy kiedykolwiek zadałeś sobie trud, by zastanowić się nad siłą z jaką potrafisz się inspirować lub niszczyć tylko za pomocą słów, których masz zwyczaj używać? Czy słowa, których używasz, podnoszą cię na duchu, czy też odwrotnie, deprymują? Czy niosą ci nadzieję, czy zwątpienie? Jednym z największych twoich odkryć, jest poznanie siły, z jaką w jednej chwili potrafisz zmieniać swój nastrój i postrzeganie rzeczywistości, świadomie dobierając słowa, którymi opisujesz swoje uczucia.
czas. ------------------------------------------Czytaj Dalej :

Słowa mają moc wywoływania wojen i tworzenia pokoju, niszczenia wszelkich związków i umacniania ich. Nasze odczucia dotyczące wszelkich zdarzeń są kształtowane znaczeniem, które tym zdarzeniom nadajemy. Słowa, które świadomie lub nieświadomie wybierasz, by opisać daną sytuację, potrafią w jednej chwili odmienić jej znaczenie, a w ten sposób również twoje odczucia.
- Czy poczujesz się inaczej, opisawszy sobie jakąś sytuację jako rujnującą, niż gdybyś nazwał ją powodem twojego rozczarowania?
- Czy za nazwaniem czegoś katastrofą i problemem kryją się jakiekolwiek różnice emocjonalne?
- Co się stanie, jeśli powiesz mi o jakimś swoim przekonaniu, a ja odpowiem, że nie masz racji?
- A jeśli powiem, że się mylisz?
- Gorzej jeszcze, jeśli zarzucę ci kłamstwo?
- Czy za każdym razem odczujesz to samo?
- Czy będzie to miało wpływ na nasze wzajemne kontakty?

Wiele lat temu dokonałem odkrycia, które na zawsze odmieniło moje życie. Byłem na spotkaniu w interesach i towarzyszyli mi dwaj moi współpracownicy. Otrzymaliśmy wtedy wiadomość, która musiała pociągnąć za sobą negatywne konsekwencje.
A jednak każdy z nas trzech zareagował na nią z różnym natężeniem emocji. Co więcej, nie sposób było nie zauważyć, że każdy z nas opisywał tę samą przecież sytuację zupełnie inaczej. Ja byłem „zły", jeden z moich współpracowników „wściekły", a drugi „trochę przejęty". Pamiętam, jak pomyślałem wtedy, że to bardzo głupie słowo do opisania sytuacji. Nigdy nie czułem się „trochę przejęty". Zwrócił też moją uwagę fakt, że nigdy nie odczuwałem takiej emocji i nigdy nie używałem słowa „przejęty", by opisać swoje uczucia. Zacząłem się więc nad tym wszystkim zastanawiać. Czy możliwa jest zmiana wzorców emocjonalnych tylko za pomocą zmiany słów, których używamy?
Po opisanym wyżej spotkaniu postanowiłem sobie, że w ciągu dziesięciu dni przyjmę to głupie słowo jako własne i będę je wykorzystywał w sytuacjach, w których normalnie użyłbym słów „zły" albo „wściekły". Rezultaty były zaskakujące.
Zmieniając tylko słowo, którego zwyczajowo używałem do opisania negatywnych uczuć, znacznie obniżyłem intensywność tych uczuć. Samo stwierdzenie: „Czuję się tym przejęty", łamało negatywny wzorzec. Niedługo potem przyjąłem inne określenie: „Poniekąd budzi to moją irytację."
Czy możesz sobie wyobrazić, że mówisz komuś coś takiego z całkowicie poważną miną? Wybierz słowa, których najczęściej używasz dla opisania własnych negatywnych uczuć.
Zastąp dotychczasowe takimi, które przełamią negatywny wzorzec albo przynajmniej zmniejszą jego intensywność. Kiedy dla opisania jakiegoś doświadczenia używasz słowa innego niż zwykle, nadajesz temu doświadczeniu nową etykietkę.
To jakbyś przyciskał zupełnie inny biochemiczny guzik w twoim organizmie: nie zmieniasz niczego na poziomie intelektualnym, ale z pewnością wywołujesz inne odczucia emocjonalne. Słowa są jakby spustem. Jeśli w to wątpisz, wyobraź sobie, że ktoś nazywa cię pewnym czteroliterowym słowem. Najprawdopodobniej spowoduje to w tobie zmianę nie tylko umysłową ale również i fizjologiczną.

Tę moc natychmiastowej zmiany emocji poprzez obniżanie lub podwyższanie ich intensywności nazywam Słownikiem Transformacji.
Wystarczy, byś zmienił dotychczas używane słowa do opisywania emocji i doznań, a natychmiast zmieni się twój sposób myślenia i odczuwania, a więc całe twoje życie. To jedno z najprostszych i najskuteczniejszych narzędzi pozwalających w jednej chwili odmienić życie każdego człowieka.

Większość z nas nieświadomie dobiera słowa, którymi nieustannie opisuje doświadczenia życiowe. Często zaczęliśmy używać określonych słów dla opisywania emocji, nie zastanawiając się nawet nad potencjalnym wpływem, jakie mogą one wywierać na nas samych i innych.
Słowa te stały się częścią naszego nawykowego słownika i decydują o tym, co odczuwamy wobec siebie i innych. Wielu ludzi używa słów „depresja" i „poniżenie" dla opisania dosłownie wszystkich nieprzyjemnych doznań.
Powiedz coś, co im się nie podoba, a będą poniżeni albo wpadną w depresję.
Zakwestionuj ich punkt widzenia, a wywołasz ich depresję/poniżenie.
Wszystko właściwie ich poniża i wpędza w depresję, ponieważ łączą te słowa niemal z każdym doświadczeniem.
Jest bardzo ważne, byś rozszerzył swoje słownictwo dotyczące emocji w taki sposób, by dobierane słowa wywoływały stany emocjonalne, których pożądasz i na które zasługujesz.
Jak ważny jest język w kształtowaniu naszych życiowych doświadczeń?
Słowa, które łączymy z doświadczeniami, po prostu same stają się rzeczywistym doświadczeniem.

Mark Twain powiedział kiedyś: „Ważnym czynnikiem jest właściwe słowo. Ilekroć napotykamy jedno z tych naprawdę właściwych słów... osiągamy rezultaty fizyczne i duchowe - i to z prędkością błyskawicy."

A. Robbins Olbrzymie kroki