First email (received today), first reply:

No, I don't take any drugs when writing. Legally, but not technically. My last post, the Razorlight one was written when the malt whiskey got the better of me. So yes, drugs, technically, alcohol and all that, but therefore not illegally, at least in the UK. My Achtung Baby, fly one? Was written on green tea. My apologies if that would somehow be a disappointing answer.

Second reply, to many emails (though mainly from the same four people. Well, I assume four, may be just the one. Isn't it time, you let me know who you are, btw? Pictures will do. Only kidding. As you know, I don't really do comments unless I have met you in person. Thanks for reading me and to bother to send emails): 

Andy Kaufman. Why? Well. I know A's and mine obsession with Andy Kaufman has to stop right here, right now. But it's like alcohol. The first glass-a-beer/wine/cognac/whiskey your peers/parents give/grant you tastes terrible. Then it gets better and better. /And/. Better. Until you gotta stop. But there is something very intimate, very private, very bonding when a girl and a boy, a woman and a man, two lovers, both 'get' something, get into something, or in this case, 'get' someone, get into someone, a performer, who by no means is a comedian, by no means can make you laugh out loud, but can make you both smile, can make you both feel good about yourself. Can make you look at each other and she will be thinking, "You may be older, you may be an arsehole, but I'm loving this".  While he thinks, "I have no idea how to handle you, no idea about your idea of foreplay but let's watch some Kaufman movies coz Kaufman will soon turn this youtube/video/DVD session into an allmighty, fantastic shag-fest."

It's not about sex for her. It isn't for him. At all.

So, then we show these videos to our friends. And they don't laugh. They don't find it funny. Which is cool. Which is fine.

They don't find it sexy.

Their problem.

But they don't smile. 

In my blog. My problem.

Once into him, Kaufman will become obsessive. 

And, no, to directly answer one of your questions, it's not about us, clever people, against them, philistines. Those who get it and those who don't. Has nothing to do with it. It's an intimate, private, bonding thing we have.

If you haven't done so before, and shame on you if you haven't, check youtube. 

But for you, four people, or one person:

Here's my Andy Kaufman selection:

Here's the almighty Mighty Mouse:

Here's him doing political incorrectness when Ricky Gervais still was a toddler:

Here's him being brilliant a performer:

Here's him being just, I dunno, too brilliant?

Too love you, until your eyes run dry ...

(You've heard it here before.)

(Sue me)

[audio=http://www.fileden.com/files/2008/8/19/2056066/REM%20-%20Everybody%20Hurts.mp3]

When the day is long and the night, the night is yours alone,
When you're sure you've had enough of this life, well hang on
Don't let yourself go, 'cause everybody cries and everybody hurts sometimes

Sometimes everything is wrong. Now it's time to sing along
When your day is night alone, (hold on, hold on)
If you feel like letting go, (hold on)
When you think you've had too much of this life, well hang on

'Cause everybody hurts. Take comfort in your friends
Everybody hurts. Don't throw your hand. Oh, no. Don't throw your hand
If you feel like you're alone, no, no, no, you are not alone

If you're on your own in this life, the days and nights are long,
When you think you've had too much of this life to hang on

Well, everybody hurts sometimes,
Everybody cries. And everybody hurts sometimes
And everybody hurts sometimes. So, hold on, hold on
Hold on, hold on, hold on, hold on, hold on, hold on
Everybody hurts. You are not alone

Track listing

All songs written by Peter Buck, Mike Mills and Michael Stipe.

1. "Living Well Is the Best Revenge" – 3:11
2. "Man-Sized Wreath" – 2:32
3. "Supernatural Superserious" – 3:23
4. "Hollow Man" – 2:39
5. "Houston" – 2:05
6. "Accelerate" – 3:33
7. "Until the Day Is Done" – 4:08
8. "Mr. Richards" – 3:46
9. "Sing for the Submarine" – 4:50
10. "Horse to Water" – 2:18
11. "I'm Gonna DJ" – 2:07

http://rapidshare.com/files/151574541/Accelerate_-_kidd.rar

Track listing

All songs written by Bill Berry, Peter Buck, Mike Mills and Michael Stipe, except as indicated.

1. "Radio Free Europe" – 4:06
2. "Pilgrimage" – 4:30
3. "Laughing" – 3:57
4. "Talk About the Passion" – 3:23
5. "Moral Kiosk" – 3:31
6. "Perfect Circle" – 3:29
7. "Catapult" – 3:55
8. "Sitting Still" – 3:17
9. "9-9" – 3:03
10. "Shaking Through" – 4:30
11. "We Walk" – 3:02
12. "West of the Fields" – 3:17 (additional words by Neil Bogan)

http://rapidshare.com/files/151575020/Murmur_-_kidd.rar

1. Begin the begin (Lifes Rich Pageant – 1986)

Answer me a question I can't itemize
I can't think clear, you look to me for reason
It's not there, I can't even rhyme here in the begin

An obvious place to start perhaps. This is the opening track on what is probably my favourite R.E.M. album. Frantically sung and no doubt a breath of fresh air in the mid 80’s.

1. So fast, so numb (New Adventures in Hi-Fi - 1996)

I've played this round, I've played your lover.
I've played it out and to the hilt.
You're coming onto something so fast, so numb
That you can't even feel.

A fairly straight forward rock song R.E.M. style. There is something about this track that has always appealed to me. It’s got an endearing frantic calm to it.

     3.   Walk unafraid (Up – 1998)

I'm prepared to look you in the eye
Look me in the eye
And if you see familiarity
Then celebrate the contradiction
Help me when I fall to

Another rocky song in a similar style to So fast, so numb but this time with a slight dance beat at it’s edges bringing it a more serious feel.

    4.    Man-sized wreath (Accelerate – 2008)

Turning on the TV and what do I see?
A pageantry of empty gestures all lined up for me - wow!

The best melody on Accelerate in my opinion. This is a classic rock song with a sweet pop core. An irrisistable combination. I loved this on first listen and still do after having heard it hundreds of times.

     5.     Electron Blue (Around the Sun – 2004)

adventure has laid its claim on you
it's all you want to do

One of the most straight forwardly (it's a word!) beautiful songs on ATS. A typical R.E.M. melody line which is the very reason why I love them so much.

6.              E-Bow the letter (New Adventures in Hi-Fi - 1996)

cuts and dents, they catch the light

This has probably become my all time favourite R.E.M. track (along with Country Feedback and These Days). The female vocal is by Patti Smith. It’s apparently a stream of consciousness letter written while travelling on a bus.

7.              The Ascent of Man (Around the Sun – 2004)

I'm a cactus trying to be a canoe

The drawn out ‘yeahs’ in this song are its golden hook. This song is adorable for many reasons not least of which is the Popeye reference (I yam what I yam).

8.              The Great Beyond (Man on the Moon OST – 1999)

Why can't we pantomime, just close our eyes and sleep sweet dreams
Me and you with wings on our feet

The second song about Andy Kaufman by the group, the first being Man on the Moon. Strangely enough this was their highest charting hit ever in the UK (no.3).

9.              World Leader Pretend (Green -1988)

This is my mistake, let me make it good

Straight forward and easy to understand World Leader packs a serious punch in the midst of the jollier tunes on Green. Reminds me slightly of The Smiths.

10.          Untitled (hidden track) (Green -1988)

I made a list of things to say

But all I want to say, All I really want to say is Hold Her

This (badly) hidden track off Green is about Stipe being away from home and missing his parents. It’s an extremely touching song in its honesty.

11.       Fall on Me (Lifes Rich Pageant – 1986)

There's a problem, feathers, iron
Bargain buildings, weights and pulleys
Feathers hit the ground
Before the weight can leave the air

Another Conorland favourite and fan staple and one which Stipe often amusingly forgets the words of. Raise your arms up when he sings ‘Lift your arms up to the sky’ go on, you know you want to. Basically it’s a fun, sweet pop song possibly about environmental concerns.

12.       I believe (Lifes Rich Pageant – 1986)         
I believe my shirt is wearing thin and change is what I believe in

            A list of beliefs which leave the listener satisfied but rather puzzled. Yet another gem from LRP.

13.       Electrolite (New Adventures in Hi-Fi - 1996)

Hollywood is under me
I'm Martin Sheen
I'm Steve McQueen
I'm Jimmy Dean

Stipe described this as a farewell song to the 20^th century. The strenght is allowing its simplicity. Wonderfully sung it was a gorgeous closing track for NAIHF.

14.       Let me in (live) (Fan Club Single - 2001)

all those stars drip down like butter
And promises are sweet
We hold out our pans with our hands to catch them
We eat them up, drink them up, up, up, up

This is a much more touching version than the original which appeared on Monster. The current live version tops even this but it’s not available as a listenable mp3 yet. The song was written for Kurt Cobain who was a good friend of Stipe’s before his death.

15.       Me in Honey (Out of Time – 1991)

Knocked silly, knocked flat, sideways down
These things they pick you up and they turn you around

A flashy, happy, colourful pop song with Kate Pierson (from the B-52’s on backing vocals). Michael says about this song: ‘It’s a male perspective on pregnancy, which I don’t think has been dealt with. There’s a real push-me-pull-me issue, saying, “I had nothing to do with it,” yet on the other hand saying, “Wait, I have feelings about this.”

16.       So. Central Rain (Reckoning – 1984)

            These rivers of suggestion are driving me away

Here Stipe sings about an extremely bad flood resulting in the band being stranded and uneven able to call and say they were okay. The closing bars of this track are probably the best ending of any R.E.M. track.

17. At my most beautiful (Up – 1998)

I save your messages
just to hear your voice

The very obvious Beach Boys sound is deliberate. ‘I found a way to make you Smile’ being a direct reference to Brian Wilson’s album Smile. It is surely the band's greatest love song.

18. Why not smile (Up – 1998)

       I feel like a cartoon brick wall

I have a big soft spot in my heart for this track. If you have ever had a friend who was very down you can surely identify with the lyrics. The easily understood text is strenghtened by the compassionate and sincere vocals.

19. Perfect Circle (Murmur – 1983)

Pull your dress on and stay real close
Who might leave you where I left off
A perfect circle of acquaintances and friends
Drink another, coin a phrase

Taken from their wonderful debut album Stipe's lower than normal vocals anchor the melody to the glorious piano notes that drift in and around it making it one of the sweetest in their catalogue.

20. Leave (New Adventures in Hi-Fi - 1996)

I suffer the dreams of a world gone mad
I like it like that and I know it
I know it well, ugly and sweet,
I temper madness with an even extreme

I am amazed the band never released this as a single and it’s still waiting for a great remix. This is the closest that R.E.M. have ever come to techno music. The relentless alarm siren and beat bring an exciting drama to a gloriously mournful melody.

I decided to send in a question not about the meaning of lyrics but rather about something that has plagued R.E.M. in recent years. Obviously everyone and their llama sent in questions so mine never got asked but it is still something I think about.  Here it is...

Accelerate is brilliant but then REM have consistently been brilliant in many different ways which is why I admire the band so much (if you are interested I wrote about it here ) What I understand is that the band are unhappy with how some of the songs ended up sounding on Around the Sun rather than having a problem aith the songs themselves. Would you ever consider releasing an album of re-recorded tracks?  Some ATS tracks might happily benefit and some other songs might be interesting to hear in alternative versions too. The holiday single version of Let me in is exquisite as is the recent live version. The rockier version of Drive was similarly impressive. Leave was a super single that never happened, it's crying out for a remix release. An album of parallel REM tracks. I'd certainly love to hear such a thing. Thanks for considering my question.

Funnily enough the last question he answered was as follows;

"Michael,
 
Are there any songs you wish you could go back and re-record in the studio after performing them live?

most of them, yes.  Like 95% of them.  So it goes  "

That frustrated me an enormous amount cause it is a yes/no question and begs the follow on question, why not do it then?

Schlaf ist wichtig für die Gedächtnisbildung, darüber sind sich Forscher einig. Bisher dachte man allerdings, es seien vor allem die Traumphasen, die das Gedächtnis unterstützen. Diese Schlafphase, wegen der schnellen Augenbewegungen auch REM(Rapid Eye Movement)-Phase genannt, scheint aber doch nicht so wichtig fürs Gedächtnis zu sein. Forscher aus Lübeck und Basel ließen Testpersonen Wortpaare lernen und Fingerübungen trainieren.

Beim darauf folgenden Schlaf wurden die REM-Phasen bei einigen Testpersonen mit Medikamenten unterdrückt. Trotzdem konnten sie sich hinterher genauso gut oder sogar besser an das Gelernte erinnern. Quelle: Nature Neuroscience

Werbung: Vitaldeluxe ist ein Online-Shop für die gesunde Nahrungsergänzung bei Diäten, mit Spezialisierung auf Atkins oder Lowcarb. Das Sortiment ist kompetent zusammengestellt, der Shop bietet telefonische Beratung zum Normaltarif und ist sehr ansprechend und seriös aufgemacht. Die Kaufabwicklung erfolgt bequem und zuverlässig, die pünktliche Lieferung ebenso. Eine Empfehlung wert!

Leave, com R.E.M. (( a melhor música da melhor banda de todos os tempos )).

Vale lembrar que esta música fez parte da trilha sonora de um filme muuuuito legal, com Cameron Diaz, Ewan McGregor, Holly Hunter e Delroy Lindo - Por uma vida menos ordinária. Não deixem de assistir.

The last two parts of XFM London's exclusive video documentary on R.E.M. are now available on the XFM London Web site. In Parts 4 and 5, Michael Stipe and Mike Mills discuss original drummer Bill Berry's departure from the band, performing live, and the future of the band.

Links to all five parts of the documentary can be found on the XFM London Web site. They are definitely worthwhile viewing for R.E.M. fans.

Yves Villeneuve/The Chorus Man

From the brief Jim Morrison-ish spoken-word intro to The Chorus Man, you can anticipate a more downbeat record, which is exactly what singer/songwriter Yves Villeneuve delivers here. With a husky, enigmatic voice recalling Michael Stipe of R.E.M.'s early days, Villeneuve prepares us for a snowy winter with a selection of moody, sometimes bitter tunes. The brooding psychedelia of "See River Flow (North)" reverberates with the ominous melodrama of Thin White Rope. "You treat me like dog dirt," Villeneuve spits on "Down On Two Knees" as ragged riffs scrape the walls.

Sonically Villeneuve takes a mostly minimalist approach as his guitars and vocals push the songs forward; there's plenty of repetition in the lyrics and notes as well. But the hooks do stick even though the venom and sense of despair might be overwhelming to some. This is not happy, pretty-boy stuff; Villeneuve walks on the same bleak corners as the Doors once did, tying together a bracing match of blues and indie rock.

http://www.yvesvilleneuve.com

Πρόκειται για την συναυλία (5/10) στο καλλιμάρμαρο, την διοργάνωση της οποίας είχε αναλάβει το ελληνικό MTV με αφορμή την άφιξή του στην χώρα μας.

Στην ουρά από νωρίς το απόγευμα, με τον ήλιο και τα γνωστά που υπομένουμε στις συναυλίες και δεν μας πειράζει και πολύ γιατί σε αυτήν την περίπτωση ο προορισμός είναι που μετράει και όχι το ταξίδι.

Και δεν υπάρχει αμφιβολία, παρόλο που τα τραγούδια ποτέ δεν είναι αρκετά και πάντα υπάρχει κάποιο αγαπημένο που δεν το είπαν, ότι φύγαμε όλοι χορτασμένοι.

Οι συμμετέχοντες είναι γνωστοί και ένα από τα καλά που είχε η βραδιά είναι ότι ήταν βραδιά αναθεώρησης απόψεων (εντάξει όχι πολλών..). Καταρχάς οι C:Real άνοιξαν την συναυλία καθώς είναι καλοί για άνοιγμα συναυλιών.

Η τραγουδίστρια έχει όντως καλή φωνούλα (αυτή είναι η πρώτη αναθεωρημένη άποψη), οι Ευρωπαίοι όμως άλλαξαν κανάλι όταν της ήρθε η φαϊνή να φορέσει τα γυαλιά ηλίου στην σκηνή κι έτσι έχασαν το μόνο τραγούδι που ίσως κάτι τους θύμιζε και καταλάβαιναν, αυτό είναι το With or Without.

Θα υπερασπιστώ την Gambrieal Cilmi γιατί μπορεί όντως να μας έριξε και με την εκτέλεση Led Ζeppelin να έκανε ακόοοομη πιο έντονο ότι τα τραγουδάκια της είναι κάπως βαρετά αλλά υπάρχει λόγος: είναι πιο όμορφη από κοντά.

Και μπαίνουμε στο κυρίως θέμα... Εδώ να πω ότι δεν περίμενα οι Kaiser Chiefs να είναι στο κυρίως θέμα. Αλλά είναι μεγάλο θέμα. (η αναθεωρημένη άποψη Νο2).

Όταν μπαίνεις με τον αέρα του κατακτητή όλοι θα νομίσουν ότι αυτό είσαι. Και οι τύποι αυτό είναι. Απλά αρχηγοί!

Το bully στιλάκι του τραγουδιστή και ντεφοχτυπητή Ricky Wilson μας επιβεβαίωσε ότι είναι βέρος Άγγλος κι εμάς μας αρέσουν τα αυθεντικά πράγματα. Γι' αυτό και την επόμενη της συναυλίας όλοι μιλάνε γι' αυτούς, την σκάλα της σκηνής που ανέβηκε και τα υπόλοιπα θαυμαστά πράγματα που συνέβησαν όσο ήταν η μπάντα στην σκηνή . Δεν ξέρουμε πως το έκανε - ή μπορεί και να ξέρουμε- αλλά η τρέλα που μας πούλησε μας άρεσε. Η τηλεόραση είναι ένα κακό ΜΜΕ (όχι σαν τα παντειακά νέα.. χε!), που λέει μόνο την μισή αλήθεια. Ευτυχώς που υπάρχουν και οι συναυλίες. Η παρουσία τους ήταν φο-βε-ρή!

Και τέλος... REM. Μια επιθυμία διαγράφεται από την λίστα πολλών μετά την συναυλία.

Εκπληρώθηκε με τον πιο ικανοποιητικό τρόπο. Η ηλεκτρισμένη κίνηση του Michael Stipe, η βραχνή-νευρική φωνή του που δεν ξεχνάς ποτέ, η ομαδικότητα της μπάντας ήταν κάτι που λατρέψαμε ακόμη περισσότερο αν και ήδη ξέραμε.

Αυτά όμως θα τα ακούσουμε και θα τα ξανακούσουμε τις επόμενες ημέρες. Για να μην γίνομαι, λοιπόν, κουραστική, θα πω μόνο ότι δεν φανταζόμουν ότι η μουσική των REM είναι ιδανική για τόσο πολύ χοροπηδητό, τόσο δυνατή φωνή, τόσο ρίγος, τόσο, τόσο, τόσο....

Να μας ξανάρθετε!

Σκοπός μου ήταν η καταγραφή της σκηνικής παρουσίας των συγκροτημάτων και μόνο.

Δράττομαι της ευκαιρίας, όμως, για να σχολιάσω το σημείο της διοργάνωσης που λάτρεψα. Δεν αντιλέγω, όλα όμορφα και προσεγμένα. Όλοι οι παρουσιαστές, Έλληνες και ξένοι τέλειοι . Ιδιαίτερα όμως θαύμασα την αγγλική accent της Ελληνίδας παρουσιάστριας Nausika, όταν αποκάλεσε το Καλλιμάρμαρο στάδιο, "Kallimarmaro" (jesus!). Σημειωτέον, οι εκπρόσωποι των υπολοίπων ευρωπαϊκών MTV το είπαν ή έστω προσπάθησαν να το πουν με ελληνική προφορά. Καλή επιτυχία στην τηλεοπτική της σταδιοδρομία! Supernatural.

Όλια Ζαβιτσάνου

Παραθέτω τέσσερα βίντεο από τη συναυλία των REΜ στο Παναθηναϊκό Στάδιο. Οι λήψεις έγιναν με τη μικρούλα Canon Ixus, οπότε και η ποιότητα εικόνας και ήχου είναι ανάλογη. Ωστόσο αποτελούν μοναδική ευκαιρία για όσους δεν βρέθηκαν στο Καλλιμάρμαρο, να πάρουν μία πρέζα REM!

Drive

The one I love

Loosing my Religion

Man on the Moon

Yes, just IMAGINE!

And while you are doing that, I'll imagine you are having many of the same thoughts that I am.

Ladies and gentlemen please welcome the R.E.M.

Κάπως έτσι, οι παρουσιαστές του MTV υποδέχτηκαν τους REM στη σκηνή και ενόπιον 65.000 παραληρούντων θεατών. Τους οποίους (ανάμεσά τους και εγώ) καθήλωσαν και μάγεψαν για σχεδόν 90 λεπτά με παλιά και νέα τους τραγούδια. O front man των REM, Michael Stipe (48 χρονών παρακαλώ) έδωσε ένα εκπληκτικό σόου μπροστά στο Αθηναϊκό κοινό. Ένα σόου που μπορεί να μην είχε φανταχτερά κοστούμια, έντονα φώτα και δεκάδες χορευτές (μόνος του ουσιαστικά κινήθηκε αφού τα υπόλοιπα μέλη είχαν καθαρά βοηθητική σκηνική παρουσία), είχε ωστόσο παλμό. Είχε ροκ ένταση και πάρα πολλές συγκινήσεις.

What's the frequency Kenneth, Drive, The one I love, Imitation of life, Loosing my religion, It's the end of the world as we know it και το εκπληκτικό, ασύληπτο, μοναδικό Man on the moon για κλείσιμο. Και ανάμεσα σε αυτά, και τραγούδια από τον τελευταίο τους δίσκο με τίτλο Accelerate όπως το Man-sized Wreath, το Hollow Man και αρκετά άλλα. Πραγματικά μία ΜΟ-ΝΑ-ΔΙ-ΚΗ εμπειρία για εμένα.

Έχω και έχω δει συναυλίες σε Ελλάδα και εξωτερικό. Ωστόσο οι REM ήταν κάτι υπεράνω περιγραφής. Μίλησαν στην καρδιά μου και πλέον συγκαταλέγονται στις τεράστιες συναυλιακές εμπειρίες που έχω ζήσει. Με διαφορά οτι καλύτερο έχει έρθει στην Ελλάδα στη ροκ μουσική σκηνή και σίγουρα μία από τις τρεις καλύτερες συναυλίες που έχω παρακολουθήσει EVER.

Το παρακάτω υλικό δεν διεκδικεί δάφνες ποιότητας αφού μαζί μου είχα τη μικρούλα Ixus.Ωστόσο μεταφέρει θαυμάσια το κλίμα που επικρατούσε κατά τη διάρκεια όλου του event. Εκτός των φωτογραφιών, υπάρχουν και βίντεο τα οποία θα παρουσιαστούν λίγο αργότερα.

Απο συναυλια σε συναυλια.. οχι πως με χαλαει, αντιθετως.

Οριστε λοιπον, αλλο ενα Review συναυλιας.. (το μπλογκ

ξεκινησε σαν Sketchbook, περασε λιγο απο τον καναπε

του ψυχαναλυτη και φτασαμε σε μουσικες και συναυλιες.. μπαχαλο!)

Τελοσπαντων..

----------------------------

Κατ' αρχας: Mtv SUCKS!!

----------------------------

Τι ξενερωμα να εισαι στην χωρα σου και να ακους ενα σωρο παπαριες

στα αγγλικα απο ελληνες παρουσιαστες.

Δεν φταινε αυτοι σε τιποτα..

απλα ακολουθουν την γραμμη του καναλιου.

Και αυτο δεν το λεει καποιος οπαδος καποιας δεξιας παραταξης.

Σορυ αλλα δεν μου κολλησε καθολου ολο το σκηνικο.

-----------------------------

(-)

-Ενα αμερικανακι σταρ, VJ (video jokey - ποτε δεν καταλαβα γιατι τους

λενε ετσι μιας και τις επιλογες των videos τις κανουν οι δισκογραφικες

εταιριες που κανουν κουμαντο) προσπαθουσε να πορωσει το κοινο..

αν χαμογελουσε λιγο πιο αληθινα, ισως και να το καταφερνε.

-Η σκηνη μεγαλη οπως θα επρεπε.. αλλα τα γραφικα στα videowalls

τοσο ντροπη για την φημη ενος καναλιου που εγινε διασημο για τα

πρωτοποριακα σποτακια και γραφικα στο ξεκινημα του..(εδω ενα

 μεγαλο ευγε στο αντιπαλο Mad που τους εβαλε τα γυαλια με τα βιντεο 

σε συναυλιες που εχει κανει.)

-Ποσο ξεκαθαρο ειναι πια το στημενο του πραγματος..

Και καλα ολα τα κανουμε για την μουσικη..

Ειναι τοσο φανερα υποκριτικο, που ο κοσμος βαριεται και να

ασχοληθει.

(+)

-Το Καλλιμαρμαρο σαν χωρος και ειδικα σαν χωρος συναυλιας.

Ισως ο δευτερος καλυτερος χωρος στην Αθηνα μετα τον Λυκαβητο.

Προσβαση και αποχωρηση, παιχνιδακι.. Περιβαλλον σουπερ..

-Ο ηχος ηταν απ τους καλυτερους σε συναυλια φετος..

-Η ροη του προγραμματος με τα βιντεο και τους παρουσιαστες, παρολο

που κουραζε λιγο, εκανε τα κενα

αναμεσα στα λαιβ να περνανε πιο γρηγορα.

-Shinny Happy People το κοινο.. μια χαρα.

-------------------------------------

Αλλα ειπαμε.. ολα για την μουσικη..(χα)

-------------------------------------

C-Real

Ευχαριστη Εκπληξη!

Εκει που ελεγα, "ωχ, θα σκυλοβαρεθω.."

Βγηκανε με αερα και παιξανε σουπερ.

Η τραγουδιστρια φωναρα και κουκλαρα.. ειχε κινηση και ενεργεια..

Ευτυχως, γιατι οι υπολοιποι απλα ηταν διακοσμητικοι(παρολο που

παιξανε μια χαρα μουσικη)

(-) Ο Κιμπορντιστας ειχε την χειροτερη εμφανιση της βραδιας.. (χε)

-------------------------------------

Δεν-θυμαμαι-πως-την-λενε-και-ουτε-σκοπευω-να-την-μαθω

>Ζονκ<

Βαρεμαρα ολε..

Λιγο στο τελος κατι πηγε να πει.. αλλα τι να περιμενεις

οταν αρχιζουν να διασκευαζουν Led Zepellin.. κατι λεει αυτο..

μηπως οτι.. "δεν εχετε τραγουδια της προκοπης ρε παιδια".

Οι C-Real σας φαγανε λαχανο.. (και το χαρηκα)

---------------------------------------

Εκπληξη της βραδιας νουμερο Δυο!

Kaiser Chiefs

Αλλο ενα συγκροτημα που βαριεμαι να ακουω σπιτι μου..

Δεν μπορω να πω το ιδιο τωρα που τους ειδα σε συναυλια..

Ηταν πολυ καλυτεροι απο οτι περιμενα..

Μουσικη αψογη, φωνη επισης.. και χαμος.

Ο Τραγουδιστης, τυπικος Αγγλος ψιλο-οσο-πρεπει κοκκαλο..

λυσσαξε πανω - κατω, σκαρφαλωσε και μια στην κολωνα της σκηνης

(γνωστο κολπο.. πιανει παντα.. το κοινο εκστασιαζεται) 

Ηταν ευχαριστα απροβλεπτος και το κοινο τον λατρεψε.

Παιξανε λιγο.. αλλα θα τους θυμουνται καιρο..

Να μας ξαναρθετε..

-------------------------------------

REΜ

Ενα απωθημενο μειον στην λιστα μου.

Οι REM ηταν στο τοπ 5 των αγαπημενων μου συγκροτηματων

απο οταν αρχισα να ακουω μουσικη.

Δυστυχως τα τελευταια χρονια, χασανε την προσοχη μου λογω

των αδιαφορων δισκων που εβγαλαν.

Δεν εφυγαν ομως απο το τοπ 5. Ισως επειδη ειναι σαν το σεξ..

Παντα θυμασαι τις πρωτες φορες οσα χρονια και αν περασουν.

Η συναυλια τους ομως δεν με εφτασε σε κανεναν οργασμο.

Ειχε λιγο απο την χαρα και τον ενθουσιασμο της πρωτης φορας που

βλεπεις κατι που περιμενες χρονια..

Ειχε πολυ κοιλια λογω των αδιαφορων καινουργιων κομματιων

Ειχε τα παλια κλασσικα τραγουδια για να σε φτιαξει λιγο..

(-) Aμαν το κολλημα τους με τον Obama, μετα την Mαντονα.. και οι REM.

Γενικα ηταν λιγη για μενα.

Ευτυχως, η φωνη του μεγαλου Stipe ηταν αρκετη..

..απο αυτες που δεν ξεχνας ποτε.

Ακομα και τα αδιαφορα νεα τραγουδια.. αποκταγανε ενα ενδιαφερον με

την εικονα και την ερμηνεια του θεατρικου - νευρικου Michael.

Παραπονο που δεν ειπαν αρκετα αγαπημενα κομματια..

Ελπιζω να τους ξαναδουμε..

---------------------------------

Τα λεμε το Σαββατο, 11/10, στους Thievery Corporation!!

*Παιζει και η Μονικα στο BIOS (παλι) την ιδια μερα..γμτ

----------------------------------

Καληνυχτες

----------------------------------

Garth Brooks - Friends in Low Places - 1990
M.C. Hammer - U Can't Touch This - 1990
R.E.M. - Losing My Religion - 1991
Bonnie Raitt - Something to Talk About  - 1991
BeBe& CeCe Winans - Addictive Love - 1991
Billy Ray Cyrus - Achy Breaky Heart - 1992
Whitney Houston - I Will Always Love You - 1992
*Nirvana - Smells Like Teen Spirit - 1992 (top song of the decade)
Sheryl Crow - All I Wanna Do - 1994
Boyz II Men/Mariah Carey - One Sweet Day - 1996
Eric Clapton  - Change the World - 1996
Elton John - Candle in the Wind - 1997
R. Kelly - I Believe I Can Fly - 1997
Will Smith - Men in Black - 1997
Celine Dion - My Heart Will Go On - 1998
Dixie Chicks - Wide Open Spaces - 1998
Lauryn Hill - Doo Wop (That Thing) - 1998
Shania Twain - You're Still the One - 1998
Destiny's Child - Bills, Bills, Bills - 1999
Faith Hill - This Kiss - 1999
Tim McGraw - Please Remember Me - 1999
Ricky Martin - Livin' La Vida Loca - 1999
Santana/Rob Thomas - Smooth - 1999
TLC - No Scrubs - 1999

Here's the top song of the decade:

Enjoy!

At some point, I realized that the other parents were singing along with a rock song that was entirely unfamiliar to me. It's a GenX band and was a largely GenX parental crowd, as far as I could tell. There was a line in the song, a metaphor, about a tornado on the sun, or around the sun. I may have been in the middle of a generational anthem, and not only was it not mine, I didn't know it and am not sure if it even was an anthem. I thought for sure I'd be able to google this and find out what it was. Not so easy. Maybe it's an R.E.M. song, I thought, because I heard one parent comment to the other about R.E.M., as if jointly praising the band for having played R.E.M.

I don't know from R.E.M. In spite of my 1980s youthfulness, I'd be only slightly exaggerating to say that if it happened after Cyndy Lauper's "True Colors," I don't know about it. I ran with crowds that partied to Motown into the late '80s. I married in 1990 and don't know what my peers partied to in that decade, or whether they partied. I do know it's been about 20 years since I've been to a big house party -- sometimes at a stranger's big house -- with a keg on the back porch and a crowded kitchen ... but I digress.

According to the Internets, R.E.M. had a song called "Around the Sun," although I didn't see anything about a tornado in it, and a song called "White Tornado," for which I could not find lyrics, in spite of there being numerous google hits for those lyrics. Any GenXers or hipper than I GenJonesers out there who know what this song could have been? Not that it changes my out-of-generation moment. And, ultimately, not that it matters.

The kids loved the drums, shakers, tambourines, singing and dancing. My gal and her pals loved seeing each other. I got to see the little girl sitting on a bar stool between two of her favorite little guys, sipping on Juicy Juice, eating pretzels, swaying in a preschooler way to the band. Afterwards, the lead singer, who plays daycares and birthday parties, obliged a request from one of the little boys and serenaded him and the little girl with "Take Me Out To The Ballgame."

I wasn't thinking about being a Baby Boomer or GenJoneser or not being a GenX mom. I was having a wonderful time watching the little girl have a ball, and being her mom!

R.E.M. - Imitation Of Live (MTV Unplugged). War nie wirklich Fan von R.E.M., irgendwie gut finde ich sie trotzdem. Und "Imitation Of Live" ist ein super Song - allerdings gefällt mir die Albumversion dann doch besser als diese etwas behäbig-routinierte Unplugged-Fassung.

G. Love & Special Sauce - Back Of The Bus (A Year & A Night live). G. Love ist super: vielleicht nicht der versierteste Songwriter der Welt, aber ein Performer vor dem Herrn. Ich mag diese Mischung aus Pop, Rap, Blues und Rumgejamme sehr und finde diese Version von "Back Of The Bus" sehr, sehr schick.

Joan Osborne - I'll Be Around. Joan interpretiert auf "How Sweet It Is" (von der dieser Song stammt) Soulstandards - und das äußerst gekonnt: mir gefällt, wie sie sich voller Respekt die Stücke zu eigen macht, und sie dennoch ins Hier und Jetzt übersetzt und nicht in den Siebzigern (oder so) kleben bleibt. Ja, Joan ist eine begnadete Interpretin.

Willie Nelson & Sinéad O'Connor - Don't Give Up. Genau, das "Don't Give Up" von Peter Gabriel, das mit Kate Bush. Die Version von Willie und Sinéad (7 Minuten!) gehört zum besten, was ich jemals in meinem Leben gehört habe: dieser knarzige Country-Barde trifft auf die (stimmlich) gerade-noch-so jugendliche Sinéad, eine gewagte Kombination, die auf ganzer Linie gewinnt. Gott, ist das kitschig. Gott, ist das gut.

Jamie Laboz - The Darkness. Mr. Laboz hat letztes Jahr eine Art Öko-Rock-Oper geschrieben, die in voller Länge dann doch eher eine Geduldprobe ist als ein Hörgenuss. Auf meinem iPod, weil Aaron Comess von den Spin Doctors auf dieser Platte Schlagzeug spielt. Der Song selbst ist ein Blues, arrangiert irgendwo zwischen Krautrock und dem Gary Moore der frühen Neunziger - sehr speziell, aber dann doch alles andere als schlecht.

Katie Melua - Mockingbird Song. Die Melua finde ich einfach nett - und das ist absolut nett gemeint. Nette Stimme, nette Arrangements, nette Songs. Das isses dann aber auch schon.

randomi7er? randomi7er.

Most of the time I don't think of myself as an architect. God knows that if you ask me about floor panel sizes, construction materials and building standards, you'll probably get a questioning look. I spent a year working as a grunt in an office and that was one year too many. My career as an architect can be characterized by working for a few months in an office, getting into a fight with my boss, quitting/getting fired and moving on to the next office. In retrospective, I think that tended to happen because my boss was an architect and a very proud one at that, and did not appreciate people who tried to question what an architect is.

So in celebration of some-reason-to-celebrate I'm making list (anyone who knows me also knows my passion for lists...) of things that make an architect an architect. If you have any suggestions please don't be shy...

An architect...

1. always wears black.

2. has cool glasses and/or thick, black rimmed, plastic glasses

3. likes to use big words that no one understands

3(a). enjoys abusing his friends with his fancy words as he talks and talk and talks...

4. gets aroused by sexy graphics/renders/diagrams

5. has 'S,M,L,XL' by Rem Koolhaas

6. has a glorious collection of books, 84% of which he has never opened

6(a). has a glorious collection of books, 98% of which he has 'read' (which means flipped through and looked at the pictures)

6(b). isn't very good at math (see 6 and 6(a))

7. worships Le Corbusier and/or Mies

8. fascinated by the aesthetics of the machine

9. drinks too much coffee

9(a). smokes too many cigarettes

10. takes pride in not sleeping

11. works 25 hours a day...24 of which he spends on talking (3(a)), drinking coffee (9) and smoking cigarettes (9(a))

12. makes less money than a farmer in a third world country

13. convinced that his job is the most important job in the world

14. adores white spaces

15. thinks that 'practical' is just another word for 'ugly' or 'boring'

16. appreciates the good things in life (although he can't afford them...)

17.

18.

19.

20.

El pasado miercoles tuve la oportunidad de estar en el conceirto que dieron en Las Ventas y, aún no controlando su discografía, disfrute mucho del concierto. Se nota que llevan muchos años en la élite de la música por algo. Son buenos en un escenario, muy buenos.

Y no quería recurrir a lo obvio... pero para mí, el momento de la noche fue cuando pude oir esta canción, por primera vez, en directo.

2003

2008

La banda se encuentra en plena gira mundial presentando su aclamado
disco “Accelerate”, regresando a Sudamérica 7 años después de su
exitoso primer paso por la región; pero ahora abarcando países como
Colombia, Chile, Brasil, Argentina, Venezuela y Perú.

CONTINUA AQUI MAS INFO