Właściciel domu zauważył mężczyznę i wyszedł do furtki go przywitać:

– Podoba ci się? Kiedy wprowadziłem się na tę ulicę, dostrzegłem że wszyscy malowali swoje domy tak samo. Dlatego postąpiłem inaczej.

Mężczyzna nie zastanawiał się długo nad odpowiedzią.

– Nie postąpiłeś inaczej. Postąpiłeś tak samo, tyle że odwrotnie.

Konformiści wyrzekają się indywidualności poprzez aprobatę. Buntownicy wyrzekają się indywidualności poprzez negację.

Wkrótce zastał zaskakujący widok: jaskinię, wokół wylotu której pracowało wielu ludzi z ciężkim sprzętem. Wózki górnicze na przemian wyjeżdżały pełne gruzu i wjeżdżały z rzeźbami stalaktytów.

Zaintrygowany, podszedł do człowieka który wydawał się kierować wszystkimi pracami i spytał go co robi. Człowiek oderwał oczy od planów i uśmiechnął się szeroko:

– Spełniam swoje marzenie: buduję prawdziwą jaskinię!

A widząc zdziwienienie na twarzy pytającego dodał:

– Wkrótcę będę mógł zacząć ją odkrywać!

Czy twoje poznawanie świata pokrywa się z mapami, w których się zaczytujesz?

JEDZ SAM OWOCE

Pewnego razu uczeń skarżył się mistrzowi:
– Opowiadasz nam różne historie, a nigdy nie odkryjesz ich znaczenia.
Mistrz odpowiedział:
– Czy byłbyś zadowolony, gdyby ci ktoś ofiarował owoc i pogryzł go przedtem?

Nikt nie może odkryć za ciebie twojego znaczenia. Nawet mistrz.
(Anthony de Mello–"Śpiew ptaka")

Inspiracja dla nowej kategorii: mniej pisania, więcej rozważania.

Kolega z bloga obok (brzmi niemal jak z bloku obok) zainspirował mnie do odnalezienia starej skandynawskiej baśni* o chlebie. Trochę jak przypowieść - takie słowo na niedzielę:

"Chleb był głodny, bo piekarze nie zrobili mu ust. Okrągły, podobny do głowy bez oczu, leżał na stole i nie był w stanie myśleć o niczym innym, tylko o jedzeniu. Całymi godzinami marzył o białym, smacznym miąższu i chrupkiej skórce posypanej makiem, co potęgowało jego głód, a na dodatek bał się noża, który leżał przy nim na stole, zimny, dobrze naostrzony i co jakiś czas pobrzękiwał groźbami, że już niedługo zagłębi się w jego białym ciele.

I pewnego dnia - było to przy wieczerzy - nóż wszedł  w jego białe ciało i rozciął je głęboko. I właśnie wtedy, gdy ludzie zaczęli łamać się jego białym, kruchym miąższem, chleb przestał się bać. Zrozumiał, że wyzwoli się z głodu, jeżeli rozda siebie tak, że nie zostanie po nim nawet jeden okruch.

I tak się stało. Im bardziej go ubywało, tym mniej się bał. A kiedy nie było go już wcale, na ciemnym dębowym stole pozostał po nim tylko piękny ślad - krąg mącznego pyłu, podobny do ciepłego słońca".

-------

cytat za "Złotym pelikanem" Stefana Chwina

POTWÓR Z RZEKI

Kapłan pewnej wsi nie mógł spokojnie się modlić
z powodu dzieci, które bawiły się pod jego oknem.
By się do nich uwolnić krzyknął:
- Jest taki straszny potwór na dole przy rzece.
Pobiegnijcie tam, a będziecie mogły zobaczyć,
jak mu bucha ogień z nozdrzy!

Wkrótce już wszyscy mieszkańcy wsi usłyszeli
o straszliwej zjawie i biegli ku rzece.
Kiedy kapłan to zobaczył dołączył do tłumu.
Kierując się, zdyszany ku rzece, mówił do siebie:
"Co prawda, to ja wymyśliłem tę historię.
Ale nigdy nic nie wiadomo..."

Znacznie łatwiej jest wierzyć w bogów, których sami stworzyliśmy,
jeśli jesteśmy zdolni przekonać innych o ich istnieniu.

ZATRUTA STRZAŁA

Przy jakiejś okazji zbliżył się mnich do Buddy i zapytał,
czy dusze sprawiedliwych żyją po śmierci?

Budda nie odpowiedział, jak to miał w zwyczaju.

Mnich nalegał.
Codziennie wracał z tym samym pytaniem
i dzień w dzień otrzymywał milczenie za całą odpowiedź.
Nie mógł znieść dłużej tego i zagroził, że opuści klasztor,
jeśli nie otrzyma odpowiedzi na pytanie
o zasadniczej dlań wadze;
bo po co miałby poświęcać wszystko i żyć w klasztorze,
jeśli dusze sprawiedliwych nie miały istnieć po śmierci?

Wtedy Budda, powodowany współczuciem,
złamał milczenie i powiedział:
- Jesteś jak człowiek zraniony zatrutą strzałą
i bardzo bliski agonii.
Krewni pośpiesznie sprowadzili lekarza,
ale ranny nie chciał, by mu wyjęto strzałę
lub by mu dano jakiekolwiek lekarstwo,
póki mu nie odpowiedzą na trzy ważne pytania:
Po pierwsze, ten, który go postrzelił był biały,
czy czarny?
Po drugie, był człowiekiem wysokim, czy niskim?
Po trzecie, był braminem, czy pariasem?
Jeśli mi nie odpowiedzą na te trzy pytania,
nie chce żadnego leczenia!

Mnich został w klasztorze.

O wiele przyjemniej jest rozmawiać o drodze, niż ją przebyć;
dyskutować o właściwościach jakiegoś lekarstwa, niż je zażywać.

JAJKO

Nasruddin zarabiał na życie sprzedając jajka.
Do jego sklepu weszła pewna osoba i rzekła mu:
- Zgadnij, co trzymam w ręce?

- Naprowadź mnie jakoś - powiedział Nasruddin.

- Dam ci kilka wskazówek:
ma kształt jajka i rozmiar jajka.
Wygląda jak jajko, smakuje jak jajko i pachnie jak jajko.
W środku jest białe i żółte. Przed ugotowaniem jest płynne,
po ugotowaniu twarde. Co więcej, zniosła je kura...

- Już wiem - powiedział Nasruddin - to jakiś rodzaj ciastek.

Specjalista ma dar niedostrzegania oczywistości!
Najwyższy kapłan ma dar nie rozpoznania Mesjasza!

A. de Mello "Śpiew Ptaka"

"Nauczycielu, tę kobietę dopiero co pochwycono na kopiowaniu płyt kompaktowych. W Ustawie o Prawach Autorskich nakazuje się nam takie kamieniować. A Ty co mówisz?"

Mówili tak, gdyż wystawiali go na próbę, aby mieli go o co oskarżyć. Lecz on nachyliwszy się nad laptopem kodował w assemblerze. A kiedy w dalszym ciągu go pytali, podniósł się i rzekł do nich: "Kto z was nie miał nigdy pirackiej kopii, niech pierwszy rzuci na nią kamień." I powtórnie nachyliwszy się kodował w assemblerze. Kiedy to usłyszeli, wszyscy jeden po drugim zaczęli odchodzić, poczynając od starszych, aż do ostatnich. Pozostał tylko on i kobieta, stojąca na środku.

Nauczyciel pochłonięty zajęciem jakim jest programowanie, nie zwracał uwagi na to co się dzieje dookoła. Gdy skończył kodzić, skompilował program, a gdy debugger nie zgłosił błędów w kodzie, zachował kod na dysku i udokumentował go. Gdy skończył to, przełączył laptopa w stan czuwania i rozejrzał się dookoła, po czym, nie widząc nigdzie ludzi, którzy stali przed chwilą wokół niego, rzekł do dziewczyny: "Kobieto, gdzież oni są? Nikt cię nie potępił?" A ona odrzekła "Nikt, Panie!". Rzekł do niej: "I ja ciebie nie potępiam. Idź, a od tej chwili nie bierz już do ręki płyty chronionej prawem autorskim."

Po tym wszystkim stanął na środku placu i nakazał zwołać wszystkich, którzy poprzednio domagali się ukamieniowania kobiety. Gdy wszyscy się zeszli, przemówił słowami: "Ja jestem Open Source. Kto idzie za mną, nie będzie płacił bandytom za licencje." Rzekli do niego prawnicy, zebrani wśród słuchaczy jego wykładu: "Ty sam sobie wydajesz licencję. Licencja twoja nie jest prawdziwa!" W odpowiedzi rzekł do nich: "Nawet jeśli ja sam sobie wydaję licencję, licencja moja jest prawdziwa, bo wiem z czyich rąk powstał mój kod źródłowy Open Source i jak będzie działał. Wy zaś nie wiecie ani co jest w execach, ani co one robią. Wy dajecie sąd według zasad bandyckich, ja nie bronię licencji nikomu. A nawet, jeśli zabronię, to moja licencja jest prawdziwa, bo nie jest to mój exec, ale wszystkich, którzy się do niego przyczynili."

Zaciągnięte z Sieci, lecz nie pamiętam źródła. Poprawiłem błędy ortograficzne, stylistyczne i zmieniłem kilka rzeczy, zatem ten tekst jest objęty licencją Creative Commons Uznanie autorstwa-Użycie niekomercyjne-Na tych samych warunkach 2.5 Polska.

Pozdrawiam,
b.YISK

- A jaka miałaby być ta kobieta? - zapytał mędrzec.

Człowiek zastanowił się chwilę, a potem rzekł:

- Tęsknię do kobiety kochającej, mądrej, odpowiedzialnej, szlachetnej, radosnej, czułej, wrażliwej, delikatnej, pięknej, zmysłowej, zaradnej, silnej, samodzielnej... która kochałaby mnie do końca życia.

Dodał jeszcze kilka równie rzadkich cnót, po czym zapytał mnicha, co ma począć.

Mędrzec zajrzał mu głęboko w oczy i powiedział:

- Znam absolutnie pewny, lecz bardzo trudny sposób, dzięki któremu spotkasz właśnie taką kobietę.

- Jaki to sposób?! - zapytał ucieszony człowiek. - Jeśli mi go zdradzisz, oddam ci wszystko, co posiadam!

- Niczego od ciebie nie potrzebuję - odpowiedział mistrz. - Musisz mi tylko przysiąc, że z niego skorzystasz.

Człowiek przysiągł na wszystkie świętości, że zastosuje się do rady mędrca, a kiedy trochę się uspokoił, mistrz z naciskiem wyszeptał mu do ucha:

- Jeśli pragniesz spotkać kobietę kochającą, mądrą, odpowiedzialną, szlachetną, radosną, czułą, wrażliwą, delikatną, piękną, zaradną, silną i samodzielną - to najpierw sam musisz się takim stać. Tylko w ten sposób ją znajdziesz. A nawet jeśli jej nie spotkasz, nie będzie to już wtedy miało dla Ciebie większego znaczenia.

Autor nieznany