ps. jest to fragment filmu "Chleb powszedni" (Unser taeglich Brot)

Poznaj ciekawą stronę...

http://themeatrix.com [ang.]

http://themeatrix.com/intl/poland/dub/ [pol.]

job applications, praca, recruitment, job offered, inter, care jobs, budownictwo, rolnictwo, fizyczna, transport, produkcja, opieka, technicy, it,jobs, ochrona, building, logistic, agriculture work, gastro job, Engineering

SferaNET Sp. z o. o. jest liderem rozwiązań teleinformatycznych na Podbeskidziu. Jest dostawcą szerokopasmowego Internetu, telefonii VoIP oraz rozwiązań bazujących na tych technologiach.

Rock Cafe to znany punkt na mapie bielskiej rozrywki. Już wkrótce zobaczycie to miejsce w zupełnie nowej odsłonie. Projekt logotypu (zdj. obok) i nowe elementy wizualizacji to tylko przedsmak tego, co będzie się działo.

Dziś kontynuacja wątku, na którym pisałem o profilu produkcji z pola naftowego. Rozszerzę trochę perspektywę i spojrzymy na produkcję z regionu roponośnego.

Pola naftowe to stwory stadne, a to oznacza, że jeżeli na danym obszarze odkryło się jedno pole, to najpewniej jest ich o wiele więcej w pobliżu. Inwestor, który miał szczęscie odkryć ropę jest zainteresowany jak najszybszym rozpoczęciem produkcji. W końcu nie po to inwestował grube miliony, a i nie rzadko miliardy, żeby swoje odkrycie tylko zaznaczyć na mapie. Tak wiec rozpoczyna produkcję i jak łatwo można zgadnąć, rozpoczyna od miejsca gdzie mu najłatwiej czyli jednocześnie najekonomiczniej. Zaczyna tam, gdzie ma najmniejszy koszt jednostkowy (koszt wydobycia jednej baryłki). Z reguły jest to zawsze największe pole z całym „stadzie”, ponieważ jeden odwiert może pracować bardzo długo przy naturalnym ciśnieniu pola. Dłuższy okres użytkowania odwiertu wpływa bardzo korzystnie na koszty wydobycia, gdyż poniesione koszty wiercenia rozkładają się na większa ilość wyprodukowanych baryłek. Ponadto, zwiększone koszty zmienne takie jak np. pompowanie wody, występują o wiele później w dużym polu, niż w przypadku małego.

W momencie, gdy koszt krańcowy z największego pola równa się szacowanemu jednostkowemu kosztowi z pola mniejszego, rozpoczyna się  eksploatacja tego mniejszego. Idąc po sznureczku kosztów krańcowych, w pewnym momencie wszystkie pola w regionie są eksploatowane.

Pytanie jednak brzmi, jak wygląda taka produkcja? Czy może ona rosnąć w nieskończoność? Oczywiście nie. Sumując wydobycia z coraz mniejszych pól i mając na względzie fakt zaistnienia szczytu wydobycia każdego z osobna, można sobie zwizualizować szczyt wydobycia regionu.

Przekładając powyższe na obrazek, profil produkcji z regionu może wyglądać tak:

Lub inaczej:

Łatwo można, metoda analogii, sobie wyobrazić, że suma poszczególnych regionów składa się na wydobycie poszczególnego kraju, a suma poszczególnych krajów na wydobycie z kontynetu, a suma kontynetów na wydobycie świata.

Potwierdzenie tezy o szczycie wydobycia z regionu przynoszą nam historyczne dane i tak:

USA. Przykład USA znakomicie obrazuje historię wydobycia złóż napierw łatwych potem coraz trudniejszych. USA to duży region i można podzielić go na 3 subregiony:

48 tzw dolnych stanów, Alaskę i Zatoke Meksykańską. Gdy w 1971 roku USA trafił peak i po latach szamotaniny i próbie uregulowanie na nowo rynku energetycznego razem z Arabami, Regan ogłosił, że USA zwiększą wydobycie we własnym kraju. Miał oczywiście na myśli Prudhoe Bay czyli złoża na Alasce. Alaska, a już w szczególości morze artyczne to wyjątkowo nasty place. W zimie – 50 stopni i wiatr 100 km/h w oczy… W każdym razie udało się na chwile zatrzymać spadek wydobycia całych stanów, jednak nigdy nie osiągnięto poziomu produkcji z roku 1971. Na poczatku lat 90 technologia pozwoliła na dobranie się do złóz w Zatoce Meksykańskiej (GOM – Gulf Of Mexico). Jak można sobie wyobrazić wiercenie na wodzie o głębokości 2 km jest o wiele droższe niż na preri w teksasie czy nawet na Alasce. Ale znów magia kosztów krańcowych zadziałała i był to sygnał że tańszych miejsc nie ma.

Samą Alaskę już pokazywałem w części pierwszej, ale warto ją przytoczyć jako region idealnie pasujący do profilu produkcji z regionu.

Zatoka Meksykańska (to załamanie na kresce to skutki huraganu Katrina – kolejny czynnik podwyższający koszty)

No i wreszcie cała Ameryka Północna

Europa:

Australia i Oceania:

Wschodnia Azja. Warto zaznaczyć, że Indonezja, która jest w OPEC (a więc w organizacji zrzeszającej kraje eksportujące ropę), stała się importerem ropy netto.. Tak tak, to w tym kraju zaczynał swa karierę SHELL.

]]> http://interpraca.wordpress.com/?p=7 Sat, 31 May 2008 07:14:00 +0000 interpraca http://interpraca.wordpress.com/?p=7

interjob

PRACA / Szukam pracy / Job applications
PRACA / Budownictwo - Jobs offered / Building
PRACA / Rolnictwo - dam pracę / Agriculture work
PRACA / Finanse, Księgowość - Jobs / Finance
PRACA / Medycyna, Opieka - dam pracę / care jobs
PRACA / IT, Telekomunikacja - Jobs offered / IT
PRACA / Transport - dam pracę / Logistic jobs
PRACA / Szkolnictwo, Naukowcy / Educational jobs
PRACA, Gastronomia, Turystyka, dam pracę, Gastro Job
PRACA / Inżynier, Technik, dam pracę / Engineering
PRACA / Ochrona - dam pracę / Protection Jobs
PRACA / Handel - dam pracę / Commerce jobs
Praca fizyczna, Produkcja, dam pracę Physical work
Prasa, Telewizja, Kultura - praca / media Jobs
PRACA / Pozostałe - dam pracę / Remaining - work
PRACA / Szkolenia, Kursy / Instruction, Schools
Auto-moto, dam pracę, kupię, sprzedam, zamienię
Nieruchomości / Estate
PRACA / Usługi - dam pracę / Services jobs
Towarzyskie / Meeting
Matrymonialne - Panie / Marital - Woman
Matrymonialne - Panowie / Marital - Man
Zgubiono, znaleziono / It lose , It find
Życzenia, Pozdrowienia / Wishes, Greetings
PRACA / Poszukuję osoby / I search for person
Zwierzęta / Animals
Ogłoszenia pozostałe / Announcements remaining

Współczesna wizytówka wciąż ma jedną podstawową funkcję - elegancko przedstawić i pozwolić zapamiętać właściciela. Zdecydowanie nie służy opisywaniu działalności firmy lub prezentacji oferty - w tym celu wykorzystuje się inne materiały reklamowe. Żeby zmieścić dużą ilość informacji, wystarczy jeden prosty zabieg - umieszczenie adresu strony internetowej.

Kolory

Dobra wizytówka wykorzystuje niewielką ilość kolorów - najlepiej, jeśli są to kolory na stale skojarzone z firmą. Niewielka ilość kolorów - 3 do 4 - prezentuje się znacznie bardziej szlachetnie niż pstrokatość.  Wizytówki na których umieszczone jest zdjęcie najlepiej drukować w systemie CMYK. W pozostałych przypadkach polecam druk z palety PANTONE, który choć droższy, pozwala produkować jednolite materiały reklamowe.

Zawartość

Wizytówka powinna zawierać tylko niezbędne informacje kontaktowe, logo oraz opcjonalnie hasło reklamowe, które pozwoli lepiej zapamiętać firmę, czy właściciela. Co ważne - jeśli chcemy się wyróżniać, róbmy to w dobrym stylu. Elegancka wizytówka to dobre pierwsze wrażenie, ale także zachęta do późniejszego kontaktu.

Układ i krój

Najbardziej klasyczny - układ poziomy, rzadziej spotykany pionowy. Oba dobre o ile przestrzegamy powyższych wskazówek. Aby dodać wizytówce nieco osobowości możemy pomyśleć o zaokrągleniu rogów lub o wykorzystaniu nietypowego wykrojnika, w tej materii zalecam jednak najwyższą ostrożność.

Nie tylko papier

Ze względu na koszty wizytówki najczęściej drukuje się na kredowanym kartoniku o gramaturze 250 - 350. Robiąc to, co wszyscy masz to, co wszyscy dlatego jednym z lepszych sposobów na wyróżnienie się jest dobór odpowiedniego papieru. Papier pozwala wyczarować prawdziwe cuda - wystarczy wiedzieć, że mamy do dyzpozycji setki, jeśi nie tysiące odmian i rodzajów. Jest w czym wybierać i warto czegoś szczególnego poszukać. Jeżeli zależy nam na czymś na prawdę ekstra, pamiętajmy że nie tylko papier nadaje się do zadruku - metal, tworzywa sztuczne i inne materiały mogą okazać się strzałem w dziesiątkę.

Uszlachetnianie

Papier można uszlachetnić folią lub lakierem. Osobiście lubię efekty jakie można stworzyć dzięki matowej folii i lakierowi punktowemu. Kombinacji jest wiele warto zatem zainwestować w kreatywny projekt. Jeżeli dodamy możliwość tłoczenia, druku wypukłego, łączenia materiałów różnego rodzaju stajemy przed całym morzem możliwości.

Na koniec mój apel - róbmy ładne i eleganckie wizytówki. Nie bójmy się ciekawych projektów i nietypowyh rozwiązań. Waszej ocenie pozostawiam, czy lepiej wydrukować kilka tysięcy kolorowych papierków, czy kilkaset wizytówek, które jeżeli wzbudzą nie zachwyt to na pewno żywe zainteresowanie.

//Huberrtt

Tak wygląda po zgrafizowaniu - początek najnowszego albumu Sons and Daughters. To zresztą charakterystyczna dynamika dla zespołów nowej fali rocka. Dynamika, a w zasadzie jej brak. Bo dźwiękowo produkcja ostatnich nagrań to jedna wielka kaszana. Bardzo ciekawie pisał o tym niedawno "Rolling Stone". Nazwali to "śmiercią hi-fi". I rzeczywiście, coś w tym jest. Dzieją się z grubsza dwie rzeczy, które zauważyć można gołym uchem:

1. Producenci coraz mocniej kompresują dynamikę nagrania. Robią to mniej więcej z tych samych powodów i z tym samym skutkiem, co realizatorzy reklam telewizyjnych. Jeśli nie zauważyliście jeszcze, że reklamy wydają się głośniejsze niż cała reszta emisji TV, mimo że nie kręcicie gałką, to zwróćcie na to uwagę. To dzieło kompresji, która - upraszczając sprawę - powoduje, że cichsze partie zostają "dociągnięte" do poziomu tych głośniejszych, a całość brzmi pełniej, głośniej i zdecydowanie bardziej natarczywie. Łatwiej rzecz zauważyć w radiu, lepiej brzmi na kiepskim sprzęcie, ale zarazem szybciej męczy. Silna kompresja zawsze odróżniała nagrania pop od muzyki klasycznej czy jazzu, ale teraz tendencja poszła w absurdalnym kierunku. Posłuchajcie więc Sons and Daughters, albo nawet Franza Ferdinanda czy innej nu-rockowej kapeli na naprawdę dobrym sprzęcie, a odniesiecie wrażenie, że czegoś tu za wiele. No i brak emocji. Zamiast cicho-głośno jest wciąż głośno-głośno. Dotyka to nawet zespołów dbających o dźwięk, bo choć jeszcze jako takie zróżnicowanie dynamiczne u nich zauważymy, to jednak ogólny poziom jest bardzo wyśrubowany. Za przykład niech posłuży najnowsze Magnetic Fields. Strona pierwsza, utwór pierwszy:

2. Nagrania produkowane są pod kątem odtwarzaczy mp3 i głośników komputerowych. To, że nie robi się w muzyce rozrywkowej produkcji pod sprzęt hi-fi, wiadomo nie od dziś. Ale dawno nie było sytuacji, by najpopularniejszy sprzęt był aż tak słabej jakości. Najbardziej popularne źródła to komputer (albo i laptop) z plastikowymi pierdziawkami, ewentualnie sprzęt przenośny. W obu wypadkach format zapisu to mp3, wprowadzający dodatkową kompresję niejako z natury. Do tego dochodzi często kiepski bitrate, a co najgorsze - kilkukrotne kompresowanie i rozkompresowywanie (w wypadku muzyki nielegalnie ciągniętej z sieci). Skutki są opłakane - po co nagrywać wysokie, skoro zetnie je mp3, a po co basy, skoro pierdziawki i tak nie odtworzą (jeśli chodzi o radio, to 90 procent stacji gra z formatów poddanych kompresji stratnej, z komputera). Logiczne pole do oszczędności czasu, energii i pieniędzy, nieprawdaż? Nawet zremasterowane stare nagrania brzmią więc karygodnie i są - co dziwi w dzisiejszych czasach, kiedy takich rzeczy da się uniknąć defaultowo, nagrywając na przyzwoitym sprzęcie - prze-ste-ro-wa-ne! Proszę spojrzeć na "Anyway, Anyhow, Anywhere" The Who z remastera. Przestery (a co za tym idzie - zniekształcenia) to te miejsca, gdzie fala zamienia się w prostokątną - u góry wykresu. To tylko kawałek kawałka - w powiększeniu (aha, żeby nie było - wszystko zgrywane z oryginalnych CD do formatu wav, więc bez dodatkowych strat jakości!):

Proszę tylko nie sugerować, że kiedyś na pewno było tak samo. Zrobiłem kilka testów. Najpierw zgarnąłem z półki stare Van Halen, masterowane na CD na początku lat 90., albo i wcześniej. Rezultat jest dość porażający, zważywszy, że to zespół pop-metalowy, ale jednak - grający głośno. Proszę tylko popatrzeć. Przykład pochodzi z kawałka "Good Enough" z płyty "5150", więc zapewniam - to naprawdę mocne uderzenie:

I jeszcze jeden przykład z lat 80., wtedy również masterowany. Ściana przesterowanych gitar grupy The Jesus and Mary Chain, zacne "Just Like Honey". Dla mnie to chyba najbardziej szokujący przykład (bo też w latach 80. The Jesus byli kapelą, która bardzo mnie poruszyła). Dzisiaj, puszczony między Sons and Daughters a Bloc Party, nie zrobiłby na nikim takiego wrażenia jak kiedyś. A żeby usłyszeć go w radiu, musielibyście podkręcić gałkę:

Proszę nie regulować przeglądarki. Skala jest taka sama! Swoją drogą to wszystko również rozsądne wytłumaczenie faktu, że gdy słuchamy z CD nagrań, to jedna płyta wydaje się dużo głośniej nagrana od innej. W większości wypadków (pomijam nowe remastery, rzecz jasna) subiektywnie głośniejsze będzie nagranie nowe. W "Rolling Stonie" porwónywali "Smells Like Teen Spirit" z jakimś kawałkiem Franza Ferdinanda właśnie. I chyba nie muszę dodawać, z jakim efektem. W każdym razie postaram się w najbliższych wpisach z recenzjami zwracać uwagę także na ten aspekt nagrań. Sam jestem ciekaw, kto stosuje tanie chwyty w studiu, a kto nagrywa muzykę z szacunkiem dla muzyki.

W grudniu w polskich fabrykach z taśm produkcyjnych zjechało prawie 74,5 tys. pojazdów, o 31,5 proc. więcej niż przed rokiem. Najwięcej samochodów opuściło zakłady Fiata – 31,6 tys sztuk. Prawie o połowę mniej aut (16 tys.) wyjechało z fabryki Opla, jeszcze mniej opuściło FSO (niespełna 13,8 sztuk), a najmniej – poznańską fabrykę Volkswagena (ponad 13 tys.).

Łącznie w 2007 roku w zlokalizowanych na terenie Polski fabrykach powstało 869 536 samochodów, o 21,6 proc. więcej niż w roku poprzednim. 87,6 proc. całorocznej produkcji stanowią samochody osobowe, których wyprodukowano w 2007 roku 761,9 tys. sztuk, o ponad 25,1 proc. więcej niż rok wcześniej. Udział pojazdów użytkowych wyniósł na koniec roku 12.,4 proc. (107,6 tys. sztuk, 1,2 proc. wzrostu).

Udział samochodów osobowych wyprodukowanych w Polsce, które zostały na lokalnym rynku, spadł w ciągu roku z 3,7 do 3,1 proc. Prawie 97 proc. produkcji trafiło na eksport. W przypadku samochodów użytkowych na rodzimy rynek trafiło niespełna 5,1 proc. krajowej produkcji (niecałe 5,5 tys.), a 94,9 proc. trafiło na rynki zagraniczne (przed rokiem było to odpowiednio 7,3 proc. i 92,7 proc.).

Niedawno zapoznałem się z tematem jakim jest Allianz Wrocław, dowiedziałem się że ubezpieczenie przynosi ogromne korzyści. Abstrahując od materialnych, gdyż to jest ostateczność mamy spokojne sumienie o to, że w razie potrzeby bliscy znajdą pomoc.

Chyba już napisałem z jakieś 500 znaków, jeśli nie to trudno. W każdym razie jakaś podstrona będzie. Google i tak się nie kapnie :)

Film o żelkach

Zgłodniałam ;]

1. Katalog.eriador.pl

2. Seo-link.ovh.org

3. Pozycjonuj.wordpress.pl

Pozdrawiam.