Minęło już parę miesięcy od momentu naszego wyjazdu z Nowej Zelandii. Czas więc na pierwsze podsumowanie. Niestety trudno mi o obiektywna ocenę czegożeś powodującego tak silne emocje decyzja o wyjeździe do NZ czy tez o wyjeździe z NZ. Każdy z nas ma inne cele i priorytety w życiu.

Po wyjeździe z NZ przez parę tygodni mieszkaliśmy w PL, a następnie od stycznia mieszkamy w Holandii.

PL jest pięknym krajem. Niestety sami sobie na złość uczyniliśmy go miejscem gdzie się bardzo trudno żyje. Wybieramy takich a nie innych innych ludzi do rządzenia naszym krajem, kierując się raczej obrazem w mediach niż realizmem. Pozwalamy się gnębić tysiącom durnych urzędników żyjących za nasze podatki. Jest to nasza wina i temat na odrębny list.

Holandia jest malutkim płaskim krajem wciśniętym między morze północne a Niemcy i Francję. Jest bardzo bogata, w przeszłości była potęgą kolonialną i niemiłosiernie się nakradła gnębiąc takie kraje jak Indonezja czy Karaiby.

Nowa Zelandia:

NZ jest przepięknym krajem o ogromnym zróżnicowaniu geograficznym, od ciepławego oceanu po wulkany i góry. Styl życia i możliwości spędzania wolnego czasu, oraz totalny brak biurokracji to największe atuty NZ. Warunek konieczny by się tym cieszyć to posiadanie odpowiednio dużej sumy gotówki na zakup domku lub mieszkania. Immigranci są traktowani jako kolejne bogactwo naturalne NZ, które ma służyć bogaceniu się kraju, a nie jak ludzie. Lepiej nie chorować.

Holandia:

Malutki kraj o monotonnym wyglądzie, i bardzo dużej gęstości zaludnienia. Jest bardzo zurbanizowana. Największym plusem jest państwo socjalne, z dobrymi szkołami, transportem publicznym, pomocą socjalną, oraz sprawną policja. Wysoki poziom kultury, dużo zabytków i muzeów, pro socjalne wychowanie dzieci, poszanowanie i tolerancja praw jednostki. Wysokie ceny i podatki. Generalnie w Holandii dzieciak mi odżył, i sam nastawia sobie budzi do szkoły by się nie spóźnić. W pracy jest dosyć fajnie, dużo Holendrów pracuje 4 dni w tygodniu, tak więc często piątek jest dniem półwolnym. Imigranci z UE są traktowani jak obywatele a czasem lepiej (zwolnienie podatkowe).

The winner is:

Myślę ze gdybym miał 500.000 NZ$ i odchowane dzieciaki to bez zastanowienia wybrałbym NZ i poszukał jakiejś mało stresującej pracy, a w wolnym czasie żeglowałbym lub chodził po górach.

Niestety nie mam obecnie takiej sumy w gotówce, a i pod względem wychowania dorastających dzieci w UE jest chyba trochę ciekawiej. W mojej obecnej sytuacji wygrywa to porównanie więc UE. Strasznie brakuje mi jednak łopotu żagla nad głowa gdy nasz jachcik Zygus pruł dziobem lśniące wody Waitemata harbour między wulkanem Rangitoto a Achilles point, w Auckland.

Pozdrawiam, ciepło i kończę tym wpisem ten blog. Nie będzie on już kontynuowany.

Adam, Den Haag, 01-05-2008

Polki - singielki z przymusu?

Panowie! Jeśli marzycie o cudownej i pięknej żonie, musicie wziąć się w garść. Ponad jedna trzecia Polek ma trudności ze znalezieniem odpowiedniego kandydata na męża. Tyle samo woli żyć bez zobowiązań. A to niestety Wasza wina!

Mówi się, że wina zawsze leży po środku, ale jak pokazują wyniki sondażu przeprowadzonego przez CBOS, współcześni mężczyźni coraz częściej zawodzą i trudno im namówić panie na małżeństwo. Co trzecia kobieta zostaje singielką, ponieważ boi się, że mąż nie zapewni jej odpowiedniego poziomu życia, czyli że pogorszy się jej sytuacja materialna. Dla co piątej ślub stanowi również przeszkodę w karierze zawodowej.

A co na to mężczyźni? Czy zdają sobie sprawę, że kobiety ich nie chcą? Połowa ankietowanych twierdzi, że nie ma to dla nich znaczenia, wolą żyć bez zobowiązań, w stanie kawalerskim. Czyżby? A może boją się życiowego sprawdzianu? Blisko dwie piąte z nich przyznaje, że w małżeństwie obawia się trudności materialnych lub mieszkaniowych. Tyle samo (o zgrozo!) wskazuje na brak gotowości do podjęcia obowiązków rodzicielskich.

Jednocześnie Polacy w zdecydowanej większości (67 proc.) uważają, że życie "singli" nie jest ciekawsze niż tych, którzy tworzą trwałe związki. Życie w pojedynkę popiera niespełna jedna czwarta badanych. Jaki z tego wniosek? Polki singielkami wcale (nie) z wyboru?

Gdzie Ci mężczyźni... Gdzie tamten świat...

Badanie "Aktualne problemy i wydarzenia" przeprowadzono w dniach 1-4 lutego 2008 roku na reprezentatywnej (1137 osób), losowej próbie dorosłych mieszkańców Polski.

Premier NZ, pani Helen Clark w wywiadzie dla NZ Herald skomentowała ten raport jako niepełny i polityczny jednak nie zaprzeczyła danym podawanym w raporcie danym.

Sam fakt iz premier NZ komentuje ten raport jest dosyć ciekawy.  Niemozliwosc zakupu własnego mieszkania jest dla wielu mlodych Kiwi (i nowych immigrantow) bardzo dużym problemem. Teoretycznie wiec oczekują od rządu NZ jakiś kroków w celu umożliwienia zakupu pierwszego mieszkania lub domu. Rzad NZ poza deklaracjami w mediach realnie robi w tym kierunku tyle co nic ( znamy to az za dobrze z PL) i dlatego tez wiele młodych Kiwi decyduje sie na emigracje do Australii czy UK.

W Christchurch szkolny projekt odkrył wiele bakterii odpornych na antybiotyki w świeżych kurczakach sprzedawanych w supermarketach.

Jane Millar, 17-letnia uczennica szkoły imienia Sw. Małgorzaty wykryła w kurczakach bakterie odporne na antybiotyki stosowane do leczenia ludzi. Co ciekawe okazało się ze niektóre z bakterie byly odporne nie tylko na antybiotyki masowo dodawane do paszy dla drobiu (np. Apramycin by nie chorował) ale tez na antybiotyki stosowane w do leczenie poważnych infekcji u ludzi. Wykryto bakterie odporne na gentamicin and tobramycin używane do leczenia ludzi i pochodzące z tej samej grupy antybiotyków.

Okazuje się ze ozywanie antybiotyków w rolnictwie jako dodatku do pasz prowadzi do poważnych skutków dla ludzi i nie jest wcale takie bezpieczne jak uważano do tej pory. Opiekun naukowy John Atkin, naukowiec z medycznego laboratorium z Southern Community Laboratories byl bardzo zaskoczony ilością i różnorodnością wykrytych bakterii odpornych na antybiotyki.

Kolejny mit na temat zdrowego jedzenia z Nowej Zelandii pryska.

 W komentarzu dziennikarz bardzo ostro krytykuje postawę pani Agness Kaku która odważnie publikuje informacje na temat NZ, nawet te które nie pokazują życia w NZ w różowym świetle. Z tego komentarza wynika ze jak któremuś z imigrantow nie podoba się wiele rzeczy w NZ to ma się pakować i wyjechać. Z komentarza wynika ze NZ to piękny (prawda to) i tolerancyjny kraj. Rząd NZ wydaje miliony dolarów by zachęcić nowych imigrantow (najlepiej bogatych) do przyjazdu NZ Na miejscu to już agenci imigracyjni i od nieruchomości i inni specjaliści od naciągania zajmą się ich pieniędzmi.

Ciekawa jest podawana suma ze w zeszłym roku nowi imigranci przywieźli z sobą 3.3 mld dolarów. Wygada na to ze rząd NZ dokładnie monitoruje ilość dolarów przywożonych przez nowych imigrantow...

Poziom komentarza nie spełnia moim zdaniem poziomemu jakiego bym oczekiwał od dziennikarza telewizji krajowej, w dodatku takie podejście: "albo wam się wszystko podoba albo won" ma się nijak do "tolerancyjności" która jakoby panuje w NZ według oficjalnej propagandy.

Niestety sam parę razy widziałem takie podejście do tematu, ale nie dziwi mnie to specjalnie . Często zakompleksieni ludzie w tym większość Polaków reaguje podobnie jak ktoś z zewnątrz narzeka na Polskę – Polacy uważają ze maja wyłączność na narzekanie na swój kraj.

NZ to bez wątpienia piękny kraj gdzie można naprawdę znaleźć miłych i normalnych ludzi i zbudować sobie nowe życie. Niestety nie jest to ani w 10% tak łatwe jak pokazują to reklamówki. Nowi imigranci są w dużej mierze traktowani jak “surowiec naturalny” i niewielu osoba udaje się naprawdę przebić. Nie uważam tez za słuszna takiej agresji medialnej z jaka spotkała się pani Agness Kaku . Niestety naraziła się potężnemu lobby firm imigracyjnych które obracają w NZ milionami dolarów i maja duże wpływy w mediach i rządzie.

Sam fakt ze NZ jest największym źródłem imigrantow dla Australii, oraz fakt ze mimo agresywnej polityki imigracyjnej ilość ludzi w NZ jest ciągle taka sama dajw duzo do myslenia.

Numer alarmowy 111 znowu znajduje sie pod krytyka. O godzinie 6 rano dwie przerażone nastolatki ubrane jedynie częściowo (jedna jedynie w ręcznik) próbowały wezwać policje korzystając z telefonu znajdującego się z jednym z domów w dzielnicy Sandringham (Auckland). Według ich zeznań ludzie mieszkający w sąsiednim domu zabrali im kluczyki do samochodu i wieźli je w swoim domu wbrew ich woli.

Pod adresem który opisały mieści się dom w którym mieszkają członkowie gangu Kings Cobras a w śród sąsiadów nazywany jest "House of terror".

Policja mimo ze została poproszona by nie przysyłała radiowozu pod adres z którego dzwoniono gdyż mieszkańcy tego domu obawiali się zemsty gangu. Oczywiście policja w końcu przyjechała pod ten adres. Obecnie właściciele tego domu obawiają się o swoje życie, wczoraj o 20:30 przyłapano jednego z członków gangu próbującego wejść do ich ogrodu.

Dziewczyny dzwoniły piec razy pod numer 111. Pierwsza rozmowa została przerwana, następnie cztery razy dzwoniły powtarzając szczegóły porwania. Po ponad godzinie Polica w końcu przysłała radiowóz pod adres pod który była proszona by nie przyjeżdżała oznakowanym radiowozem.

Wykres pokazujacy wzrost ilosci brutalnych przestepstw w NZ w ostatnich 10 latach. Zrodlo: www.interest.co.nz

Cala ta historia przypomina historie Iraena Asher, która zaginęła bez wieści w 2004 roku.

• 10 października 2004 Iraena Asher zadzwoniła pod numer 111 po pomoc

• policja zdecydowała się żeby wysłać po nią... taksówkę by ja odebrać z Piha.

• Taksówka omyłkowo pojechała do Paihia Rd w dzielnicy Onehunga (3 godziny jazdy samochodem od Piha)

• Ciala Ireny Asher nie odnaleziono do dzisiaj.

Cały artykuł dostępny jest tutaj: Hospital pays mums $100 to go home early

Niestety zdaniem wielu osób włącznie z autorem tej stronki państwowy system opieki zdrowotnej w NZ jest tragiczny. A prywatny jest bardzo drogi i mało dostąpmy, a czasem tez nie lepszy niż państwowy. Mimo ze w NZ płaci się dosyć wysokie podatki duża ich cześć zamiast trafiać tam gdzie potrzeba to wydawana jest na rozbudowę sektora publicznego. Eufemizm “rozbudowa sektora publicznego” określa w skrócie zatrudnianie masy nowych urzędników (często z klucza politycznego) zamiast lekarzy czy pielęgniarek których brakuje. Lekarzy i pielęgniarek trudno znaleźć w NZ gdyż Australia oferuje im znacznie lepsze warunki pracy i rozwoju zawodowego nie mówiąc nawet o wyższych pensjach i niższych podatkach. Wykres pochodzi ze stron www.interest.co.nz

Na przyklad rodzina z 2 dzieci z jedna osoba pracujaca i zarabiajaca rocznie 100.000 w NZ  przyniesie do domu 69,202 $ a w Australii 80.781 $, nie mowiac juz o tym ze zarobki sa duzo wyzsze.