Właśnie Ziemkiewicz i gdański politolog - dr Jarosław Och mieli spory wpływ na to, że zacząłem zastanawiać się nad własnymi poglądami. Dr. Och proponuje stawianie sobie pytań, na podstawie odpowiedzi można określić własne ukierunkowanie. Okazało się, że nie mogę jednoznacznie określić się jako prawicowiec lub lewak. Ideologia post sowieckiej organizacji, jaką jest SLD w dużym stopniu mi odpowiada. podoba mi się liberalizm socjalny i pro socjalny kierunek polityczny. Mówiąc prościej popieram tolerancje wobec wszelkich mniejszości i uważam, że społeczeństwo powinno otoczyć opieką tych, którzy tego potrzebują. Nie podobają mi się jednak skrajnie lewackie i rewolucyjne (by nie rzec komunistyczne) zapędy niektórych działaczy (z przewodniczącym tej partii na czele). Mam tu na myśli wypowiedzi antyklerykalne i pomysły na legalizację aborcji i eutanazji. Problemem jest też przeszłość SLD.

Nie zamierzam opisywać historii ostatnich ponad sześćdziesięciu lat naszego państwa. Wystarczy wspomnieć, że polscy komuniści rozpoczęli swoją karierę od utworzonego w 1944 roku, w Lublinie Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego, który 22 lipca ogłosił Manifest PKWN. dzięki krwawej, antyludowej działalności 31 grudnia PKWN został przekształcony w Rząd Tymczasowy RP. Przedłużeniem działalności Rządu Tymczasowego RP był powołany przez Bieruta Tymczasowy Rząd Jedności Narodowej. Podczas tej i dwóch następnych kadencji (rządów Cyrankiewicza i Bieruta) komuniści polscy uformowali instytucję Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej.

Pod koniec lat 80-tych sztandar PZPRu zostaje wyprowadzony po raz ostatni. Prężni działacze komunistyczni: Mieczysław Rakowski, Aleksander Kwaśniewski i Leszek Miller tworzą SdRP - Socjaldemokrację Rzeczpospolitej. Zadaniem SdRP było przejęcie zobowiązań i redysponowanie majątkiem PZPR. Dwa mniej kontrowersyjne "ośrodki" skupiające dawnych działaczy PZPR to Polska Unia Socjaldemokratyczna i Ruch 8 lipca. W 1991 roku organizacje te weszły w skład SLD.

Takie obciążenie historyczne jest powodem, przez który nie mogę poprzeć polityki liberalnej w wydaniu SLD. Podobne, choć nie te same odczucia wywołuje we mnie myślenie nad poparciem Prawa i Sprawiedliwości. Mimo, że jestem tolerancyjny nie chcę aby na ulicach pokazywały się manifestacje równości. Ciekawe, że mniejszość homoseksualna tak zaciekle i popisowo walczy o swoje prawa, nie wykorzystując w ogóle standardowych środków. Otóż do rzecznika praw obywatelskich nigdy nie wpłynęła żadna skarga dotycząca dyskryminacji wynikającej z orientacji seksualnej. Dlatego uważam, że ślepy liberalizm nie jest dobrym rozwiązaniem. Popieram też działania lustracyjne oraz tzw deubekizację. Problemem jest jednak brak konsekwencji w działaniu.

Niestety również PiS ma problemy z zachowaniem równowagi ideologicznej. Wynika to z opisywanej przez Waldemara Łysiaka "krótkiej ławki", czyli niedoboru inteligentnych frontmanów w składzie partii oraz z typowej dla prawicowców skłonności do popadania w konflikty. Wszak to obrażalstwo Tuska i ambicje Kaczyńskiego sprawiły, że zamiast PO-PiSu (czy racze, jak wynikało z rozkładu głosów, PiS-PO) stery dostały ekipy Andrzeja Ziemnego i Romana Wielkiego.

Co zaś się tyczy samego PO - nie wiem czego po tej drużynie można się spodziewać. Na razie widać tylko opieszałość. Muszę jednak przyznać, że jeżeli w 2010 roku obowiązkowa służba wojskowa faktycznie przejdzie do historii to otworzę szampana na cześć Platformersów.

Po serii jakże głębokich przemyśleń ciągle pozostaję bez poglądów politycznych. Chyba dobrze mi z tym. Polityczna bezpłciowość daje mi możliwość zajmowania dowolnego stanowiska. Cos się jednak zmieniło. Kiedyś nie korzystałem z prawa wyborczego, ponieważ nie wiedziałem kogo poprzeć. Obecnie korzystam z rady pewnego profesora, na karcie do głosowania dopisuję swoje nazwisko i bezkrytycznie popieram siebie. Jeżeli i Ty nie przywiązujesz się do opcji politycznych - zagłosuj na siebie, ewentualnie możesz zagłosować na mnie.

Naiwnie myśląca komórka rządowa której przewodzi równie naiwny ob. Paweł Kaczmarczyk uważa, że z pomocą przyjdzie prasa polinijna, która to mianowicie ma uświadamiać jak to jest nad Wisłą.

Całe szczęście, że gazety polonijne na wyspach to prywatny biznes który ma w du**e takowy pomysł.

Z badań Interaktywnego Instytutu Badań Rynkowych jasno wynika, że 74% badanych absolutnie nie zakłada opcji powrotu w tym roku.

Kiedy w końcu skończy sie ten cyrk z wielkimi powrotami..?

pozdro

Przecież skutki wzrostu cen żywności, rekompensuje wzrost wynagrodzenia.

Nie rozumiem, po co ta panika,

Wszystkim podrożało o 7,6% i niektórym wzrosło o 12%, klasyczna sytuacja Made in Polska.

Paliwo zdrożało tylko o 29gr ale za średnią płacę netto można kupić go o 48litrów więcej.

W całym ferworze paniki na temat DROŻYZNY zupełnie nikt nie wspomni o towarach, których ceny spadają jak na przykład odzieży i komputerów. Tylko ani komputera ani t-shirta do gara nie włożymy, więc jak dla mnie wizja dobrobytu nadal pozostaje równie jasna jak końcówka jelita grubego.

Ja rozumiem, jakieś Bolki, Okrągłe Stoły, Rozmowy w Magdalence, itp.. ale to co reprezentuje sobą ta sekciarska gromada nie przewyższa poziomu przysłwiowego kreta na Żuławach.

Po prostu dno, mam nadzieję, że zachodowi to umknęło.

Czyli:

- popyt na pracę słabnie

- koniunktura jest coraz gorsza

- zwalnia konsumpcja w Polsce

- coraz mniej pracowników wyjeżdża za granicę, a coraz więcej wraca

- dupa

- dupa

- dupa

W dużym skrócie Kononowiczowe "niebędzie niczego" nabiera tutaj konkretnego sensu.

Więc skoro siedzicie wygodnie, to lecimy :)

:::: O podatkach słów kilka ::::

Pomijając wszelkie wypełniacze tekstu zacytuje krótko:

"Głównym motywem migracji były względy ekonomiczne. Wśród powodów wyjazdu za granicę wymieniano m.in. poszukiwanie pracy (42 proc.) lub podjęcie oferty pracy (51 proc.), chęć zarobienia pieniędzy (42 proc.), a także nauki języka (20 proc.) oraz lepsze perspektywy zawodowe (10 proc.). Z kolei decyzje o powrocie ankietowani uzasadniali względami osobistymi - tęsknotą za domem (36 proc.) i pozostawioną w kraju rodziną (29 proc.). Duża część osób podkreślała, że powrót do kraju planowała jeszcze przed wyjazdem."

No dobra z tym jeszcze się zgodzę... ale To

"Pytani o czynniki, które wpłynęły na zjawisko powrotów ankietowani wskazywali m.in. zdecydowany wzrost zarobków (77 proc.) oraz pracę w Polsce odpowiadającą kwalifikacjom i doświadczeniu, umożliwiającą rozwój zawodowy i awans (42 proc.)."

Ankieta chyba robiona przed powrotem :) Ale tutaj prawdziwa puenta:

"Większość respondentów uważa swoją decyzję o powrocie do Polski za słuszną (65 proc.). Rozczarowanie z powodu powrotu i chęć ponownego wyjazdu deklaruje 5 proc. ankietowanych."

i komentarz który zamyka temat "do ponownego wyjazdu skłoni ich rozczarowanie i fałszywie napędzana propaganda" sukcesów nie ma i raczej się nie zapowiada.

Mówiąc krótko to na ponad 20stu kilometrach A2 pomiędzy Nowym Tomyślem a Komornikami wg. GDDKiA wadliwie położono wszystkie warstwy pod asfaltem, a naprawa tego może wymagać rozebrania trasy i wybudowania jej od nowa....

dla lepszego zobrazowania tematu przytoczę mały rysunek z wiki

MY: na czerwono-istniejące

niebiesko-w budowie

czarno-w planach

(i na szaro-powinni dać te w rozbiórce :)

NIEMCY: nie niebiesko-istniejące

czerwono-w budowie

kolor niewidoczny :)-w planach

duże piwo dla Was

Na myśl przyszedł mi mały dżołk:

..na budowie

- Panie Majster łopata się złamała

- To weź oprzyj się o betoniarkę :)

Ale Euro będzie !! bo "tylko kataklizm może nam je odebrać", Panie Mirku nie kuś Pan losu... bo Komisja Sejmowa ds. odebrania Euro 2012 zwołana w 2013 może nie być łaskawa.

apokalipsa.. :)

Według niepotwierdzonych propagandowych informacji płace brutto za zeszły rok to:

Katowice - 3890 zł

Gdańsk - 3815 zł

Warszawie - 3805 zł

Czemu Śląsk ma 3890 zł, bo wg. starej maksymy "kto krzyczy ten ma głos" a górnicy krzyczeli najgłośniej to mają 4,8tyś brutto, i chwała im za to bo prace mają ciężką i niebezpieczną.

Czemu Gdańsk ma 3815 zł, bo bezrobocie tam wynosi 3,3% które na tle 11% Kraju wygląda całkiem przyjemnie, i podobno sektor małych i średnich firm jest świetnie rozwinięty.

Czemu Warszawa tylko 3805 zł.... czyżby na Wiejskiej źle się działo :)

dymisje dymisje dymisje sesesese :)

Centralwings może jednak zniknąć z rynku. "Minister skarbu Aleksander Grad w wywiadzie dla TVN CNBC Biznes powiedział, że ze względu na rosnące straty przynoszone przez taniego przewoźnika zostanie on "wchłonięty" przez LOT." (dzieki onet)

Tutaj z redaktorem Sucharem Sucharzastym sie zastanawiamy , skoro 8-my punkt obietnic pana Pluska mówił o: Skłonieniu emigrantów do powrotu do Polski, to tutaj sie pytamy:

CZYM !? ;D

Optymistycznie CZYMajcie się

houk

Czyżby?

Żeby było mniej politycznie, pozwoliłam sobie zostawić jedynie co ciekawsze fragmenty z wywiadu z prezesem Libearłów Kubańskich - Hectorem Palacios Ruiz.

"Jak wyglądała ewolucja Kuby (...) co się zmieniało przez kolejne dekady (...)?

(...) istniały różne partie, (...) był trójpodział (...). Wszyscy wówczas myśleli że Fidel  wywiąże się ze swoich postulatów, ale niestety, zmieniono kurs. Być może (...) od początku zakładał takie rozwiązanie a to co robił i głosił wcześniej, robił mając na celu oszukanie (...) Myślę, że oszukiwał, bo po triumfie (...) szybko padły następujące słowa, (...) - „ellecciones, para que?” (Wybory, a po co?) .

(...)Usprawiedliwiano to (...) blokadą Kuby, gdy tak naprawdę największą blokadą była ta, którą tworzył (...) od wewnątrz.

(...) zaczyna się głównie myślenie (...)  Fidel (...) rządził (...) był samotny (...),  miał realną władzę w swoich rękach.

Lecz nagle staje się coś, (...) że nie możesz mieć jednej moralności na Kubie, inni ludzie mówią że gorsze jest to że nie ma żadnej moralności, a naród bez moralności możecie sobie wyobrazić.

Nas nie interesuje to co dzieje się poza Kubą, problemy Kuby muszą się rozwiązać na Kubie. (...) Wszystko co będzie pochodziło spoza to jest ingerencja i my na to nie pozwolimy, bo wtedy wyszlibyśmy z jednych rąk by popaść w kolejne i wtedy nigdy się nie uwolnimy (...). To jest dla nas jasne i za to walczymy.

Wybory nie mają żadnego znaczenia.

Jakie są możliwe zmiany na Kubie?

Jedyną możliwą zmianą jest prawdziwa zmiana. (...) Nalegam bo to jest fikcja i sami (...)chcą zmian, ale się boją. Ale zmiany nadchodzą, zmiany są już tutaj..."

Słyszycie?...

 Idą. Przemykają cieniem przez głowę..

...powolutku...

Są.

..spokojnie..

..bez stresu....

Przyszły.

Słowa na dzisiaj.....

Łapcie je!

aaa!

No żesz...! No to pięknie! Zwiały!

Ale nic to, przemówi teraz pan P. co mieni się zarządcą włości, które należą do niejakiego pana Boga:

"Muszę postawić te pytania. I wolę zrobić to publicznie, a nie w formie plotek na politycznych korytarzach. (...) Czy prawdą jest, że jego pobyty w szpitalach mają związek z terapią antyalkoholową? Czy ucieczki do Juraty i czerwone wino to nie środki terapeutyczne, stosowane przezeń w reakcji na problemy w relacjach (..)? (..) urazy?

Stawiam te pytania, gdyż w nieformalnych rozmowach stawia je duża część środowiska politycznego (...) Czy doczekamy wyjaśnień?"

Skróty pochodzą od Popielnika, aby nie został posądzony o niepoprawność polityczną i sianie zamętu.

Tak na marginesie, inspiracją wpisu był kontakt wzrokowy z panem P., który to nastąpił dzisiaj, w godzinach wieczornych. O pomyłce mowy być nie może, albowiem lubelska starówka jest rzęsiście iluminowana.

Wiadomość z ostatniej chwili: pan P. się pokajał i przeprosił.

Do twarzy mu z tym czarnym prostokątem, prawda?;)

A dziś cholera musiałam. Pospałam sobie do 10, bo dziś do pracy, spokojnie wstałam, udałam się do wanny itp itd. Wychodzę - mumia zawinięta w ręczniki - dzwoni domofon. Głos ojca - "a ty co? złaź! dlaczego nie odbierasz domofonu?" "ale zaraz, jazda miała być na 14!" "Gdzie na 14, na 12! Złaź! masz 10 minut".

o ja pier... Popierniczyło mi się, i jak ja mam się wyszykować w 10 minut? Włosy wysuszyłam, ubrałam się, ale czasu na śniadanie zbrakło... I z miejsca cały dzień wydaje się zły a świat wrogi. Grrr. Do tego stopnia, że o mało bym wjechała na pasy na czerwonym(;

Dinven przeżyła "chrzest ogniowy" (wodą ognistą) w kwestii picia alkoholu. Co prawda tyle tego co nic - odrobina wermutu na larpie i drobinka nalewki z pigwy na urodzinach znajomego(;. Larp udany - ale niestety "nawaliły" te osoby, które mogły mi nabruździć. A tak figa. Później było zbyt łatwo.

Wysłałam parę tekstów na konkurs zorganizowany przez lubelski oddział Związku Literatów Polskich. Mój pierwszy "większy" konkurs. Obaczym.

A teraz przechodzimy do meritum notki.

Przedwczoraj jadąc do pracy przyuważyłam wjeżdżając do Wawy kilka billboardów. "Rządzi PiS a Polakom wstyd". Zawsze dość konsekwentnie unikałam tutaj wypowiedzi na tematy polityczne. Bywało, że miałam w głowie kompletny komentarz do bieżących zdarzeń, aż błagający o zapisanie. Jednakże zawsze gdy siadałam do komputera, dochodziłam do wniosku, że mam lepsze rzeczy do roboty. W tej sytuacji ograniczę się do bardzo krótkiej wypowiedzi.

No fajnie, w obliczu aktualnej sytuacji i burdelu "przy władzy" owe billboardy przemawiają do wyobraźni. Ale całe wrażenie pryska, gdy człowiek dokopie się do informacji o autorach owego przesłania. PO. I wszystko jasne. Znowu PO buduje swój wizerunek "negatywem", stawiając się w opozycji do PiSu. Nie tędy droga, proszę państwa. Ja, jako "Polak" (a właściwie Polka) nie lubię kiedy ktoś mi mówi co powinnam czuć. Natomiast nie przeszkadza mi, gdy ktoś w kampanii wyborczej przedstawia konkretne i sensowne projekty zmian. Niestety, jakoś nie mogę się tego doczekać. Tworzenie wizerunku partii politycznej na zasadzie "Oni są be, a my nie" jest po prostu prymitywne i irytujące. Po robi tak od zawsze - niczego się nie nauczyli. Czy to kiedyś skutkowało? Nie. Dawało tylko broń do ręki PiSowi, który mógł się powoływać na "agresywną i nieskłonną do współpracy opozycję". Tak było, jest i będzie dalej - dopóki w naszym kochanym kraiku nie pojawi się jakaś myśląca partia.

Pogarda, oszczerstwa - no niby racja. I co z tego? Były zawsze. A ostatnio narastają też dlatego, że partia opozycyjna zamiast zmądrzeć daje się wciągnąć w te gierki. A kiedy w garze się gotuje szumowiny wypływają na wierzch.

W ogóle, ostatnio staram się unikać tej całej polityki. Mon Dieu, mózgopląsu można dostać.

A dziś znowu do pracy. Ostatnio trafiłam na beznadziejne stanowisko, 8h stania przy taśmie. Kręgosłup napierniczał że hej, i jeszcze na koniec mnie zemdliło. Okropna robota, monotonnie i ten szum...

Miałam jutro jechać do Lublina, ale nic z tego. Z pracy wrócę koło 8 rano, nie wyrobiłabym na pks. Zresztą, kto po zarwanej nocy w robocie ma ochotę się tłuc 3h w jedną stronę.

Laptopa jeszcze nie kupiłam, ale już zauważyłam że ceny lecą. Mój "upatrzony" potaniał 200 zeta. Czekam dalej(;

Lato ostatecznie zbliża się ku końcowi, co u wielu ludzi powoduje syndrom depresji jesiennej. Jedni ukojenia poszukują w długich spacerach, inni w ciekawej lekturze, jeszcze inni po prostu rozwiązują swoje problemy. Nie mam w tej tematyce zbyt wiele do powiedzenia, może tylko tyle, że każdy wzorowy obywatel Rzeczpospolitej powinien w kwestii załamań nerwowych i kłopotów brać przykład z polityków, a dokładnie z obozu rządzącego [W tym miejscu chciałam dodać słowo „jeszcze”, zreflektowałam się jednak].

Działacze PiS znają podstawowe zasady walki ze smutkiem, a co więcej, czerpią podwójne korzyści z ich stosowania. Przede wszystkim, aby nie dać się chandrze, należy aktywnie spędzać czas. Stąd przedkampaniowa kampania wyborcza, której dzieckiem były plakaty na billboardach, nawiasem mówiąc przewidziane na tempo ekspresowe- pojętnemu wyborcy wystarczy 10 dni, by pamiętać, że „zasady obowiązują”. Nic to, strategicznie najmocniejszy chwyt to sprawa Kaczmarka. Cokolwiek złego mogę powiedzieć o Kaczyńskich, jednego zarzucić im nawet nie wypada- zawsze dobrymi politykami i strategami, chociaż nie wiem, czy dotyczy to obu bliźniaków, czy tylko jednego. Nie potrafię ocenić, na ile była to akcja całkowicie zaplanowana pod zbliżające się wybory, a na ile wyszło spontanicznie; tak czy owak wszystko pasuje do siebie jak kawałki puzzli Ravensburger, a szczególnie już tok rozumowania elektoratu wydaje się być tutaj spoiwem.

Postawienie w stan oskarżenia własnego człowieka nie zawsze jest ryzykowne, czasem wręcz opłacalne. Wyborca może pomyśleć, że źle zagłosował tylko w sytuacji, gdy członka obozu rządzącego oskarży opozycja. Kiedy mamy do czynienia z sytuacją „swój na swego”, sprawy mają się zupełnie inaczej- PiS przyznaje, że się pomylił, ale swoje błędy potrafi zweryfikować, nie cofając się nawet przed usuwaniem własnych popleczników.

Po obrzuceniu Kaczmarka błotem trzeba było poczekać na komentarz opozycji, a kiedy to zawiodło (PO milczy) aresztowano ww., co zaowocowało ze strony SLD i Lis hasłami o łamaniu praw człowieka i wprowadzaniu totalitaryzmu, tylko Partia Owiec przeczekała cicho sprawę (no może poza samym Tuskiem, który wzywał funkcjonariuszy organów ścigania do nieposłuszeństwa, wymachując jak sztandarem hasłem „jak dojdziemy do władzy, to rozliczymy” i temu podobne, nie klarując jednak stanowiska partii). Paradoksalnie, niezdecydowanie w tej kwestii wyszło Owcom na dobre, gdyż po ujawnieniu przez prokuraturę materiału dowodowego stanęło na racji PiSu- oni walczą z oszustwem i matactwem, a opozycja nazywa tą walkę złą. To już wystarczy przeciętnemu odbiorcy na wzrost ciepłych uczuć względem Premiera- elektorat nie będzie się pytał, czy nagrania były legalne; po co właściwie prezentuje się niektóre dowody, a niektóre utajnia, ani nie pochyli się nad wieloma szkopułami pracy Posłanników Światłości- dlaczego Ziobrę traktuje się jak nadczłowieka, którego mimo twardych zasad ( :] ) nie odwołuje się do czasu wyjaśnienia sprawy; jak obchodzi się z zatrzymanymi – 15-godzinne przesłuchania kojarzą mi się z takim skrótem na K, który zawiera jeszcze dwie literki- G i B; nie rozpatruje się powinowactwa Marii Kaczyńskiej z łodzią Krauzego, ba!- nawet prokuratura nie wie, czy prezydent był w tej sprawie przesłuchany. Koniec końców, kogo to teraz obchodzi- najważniejsze, że PiS walczy z układem, a o tym, kto go stworzył, szary zjadacz chleba wiedzieć nie chce. Oczywiście, skoro Lech Kaczyński cierpi na dolegliwą przypadłość (znów jesteśmy blisko ludu! Któż w swoim życiu nie poznał ciemnych mocy biegunki?) nikt nie będzie go gnębił zbytecznymi pytaniami. Owocem wszystkich tych działań i jeszcze wielu innych pomniejszych, (których z ciężkim sercem nie wymienię, obawiam się bowiem, że tak długiej notki nikt by nie wytrzymał) jest wynik sondażu przeprowadzonego przez Gazetę Wyborczą.

Powiedzcie mi, czy istnieje jakiś lepszy środek na jesienną depresję, niż wygrane przedterminowe wybory?

Czyżbyśmy doczekali się polskiego Napoleona? Ktoś powinien zaapelować do rodaków, by pamiętali, że Elby Polska nie posiada- no, chyba, że ześlemy kogoś na Wolin. Amen.