Klasyczne przygodówki chowając się przez lata po kątach, znalazły dla siebie schronienie na przenośnej konsoli Nintendo – Dual Screenie. Kolejne tytuły ukazujące się na tym sprzęcie, od samego początku zaskakiwały jakością. Okazało się, że w świetny sposób wykorzystują możliwości dwuekranowego gadżetu i świetnie z nim współgrają, a jego moc jest odpowiednia by wyglądały należycie ładnie. Swój kawałek z tego przepełnionymi zagadkami, dialogami i wyrazistymi postaciami tortu postanowiło ukroić sobie Konami. Na skutek czego powstała gra Time Hollow, która bez problemu zaistniała na japońskim rynku. Na wieść o niej zachodni gracze z zazdrością patrzyli na owy zbiór wysepek, myśląc że już nigdy nie doczekają się zrozumiałej konwersji. Ale jest! Świat ‘anglojęzyczny’ nareszcie ma okazję za pomocą stylusa malować magiczne portale prowadzące do równoległych światów. Ciekawe, niespotykane i oryginalne? A jakże.

W Time Hollow wcielimy się w postać - Ethana Kairos’a, całkiem przeciętnego japońskiego licealisty. Takiego, który jednego dnia siedzi przy stole ze swymi rodzicami a drugiego dowiaduje się, że zaginęli 12 lat temu. Wpada mu przy tym do ręki tajemniczy długopis, a w głowie pojawiają się skrawki niewyraźnych wspomnień...
Zanim przejdziemy do rozwiązywania tej zagadki, będziemy musieli nie raz wspomóc swych przyjaciół. Już samo Intro napawa optymistycznie do gry, a to co się dzieje dalej tylko utwierdza gracza w tym pozytywnym wrażeniu. Przyjemny, tak bardzo unikalny klimacik chwyta za serce. Paczka dobrych kumpli, ich różne charaktery, wzajemne wsparcie, kłopoty – dla mnie od zawsze było tego za mało w grach. A to, że przy okazji tej produkcji zaobserwujemy na DSie świetnie przygotowane wstawki anime przemawia jeszcze mocniej za jej sprawdzeniem. Jakość mają naprawdę rzadko spotykaną.

Piękny opening, chyba najfajniejsze intro na NDSie. Warto zobaczyć.

Gdy już przejmujemy kontrolę nad grą zabawa przypomina usprawnione przygody Phoenixa Wrighta (czy też to co widzieliśmy w Hotel Dusk) zahaczając też lekko o tytuły w stylu Lost in Blue. Za pomocą stylusa przemieszczamy się po kolejnych , bardzo ładnych lecz statycznych planszach. Jeżeli tylko znajdziemy w nich coś ciekawego zaznaczamy owy przedmiot, gdy wtedy ukaże się koło niego charakterystyczna ikonka to znaczy że zawiera jakieś przydatne (no, czasem mniej) informacje. Tak samo jest z postaciami z którymi możemy porozmawiać czy też przejściami z których możemy skorzystać. Do przemieszczania się na duże odległości służy mapa miasta (zaznaczamy miejsce i siup – jesteśmy na kolejnych planszach).
Taki model rozgrywki wiałby sztampą gdyby nie wspomniane flashbacki Ethana. Po krótkiej animacji je prezentujące, dostajemy do nich ciągły dostęp w menu, gdzie przywierają formę fotografii. Teraz dzięki krążeniu po kolejnych miejscach i zbieraniu informacji do kupy jesteśmy sobie w stanie odtworzyć co to wogóle za sytuacje, kiedy miały miejsce, co oznaczały itd. Niektóre okazują się tak ważne i wiążące dla reszty gry, że gdy znajdziemy się w miejscu, które widzimy na owej ‘fotografii’ nasz magiczny długopis zaczyna dziwnie reagować.

Oznacza to jedno – możemy w tym miejscu otworzyć czasoprzestrzenny portal. Najciekawszą rzeczą w tym rozwiązaniu jest to, że dookoła czas się zatrzymuje a my możemy wpływać na przeszłość widzianą przez ‘okienko’, lub też wyciągać z niego przedmioty i używać ich w ‘naszym’ wymiarze ! działa to strasznie intuicyjnie, prosto i logicznie. Z chęcią bym podał konkretny przykład jaki to ma wpływ na scenariusz gry, ale to by oznaczało zdradzenie wam rozwiązania którejś z zagadek – czego nie chcę wam odbierać, lepiej zrobić to osobiście. Zwłaszcza gdy weźmiemy pod uwagę długość rozgrywki jaką oferuje Time Hollow.
Niestety po raz kolejny za dobre postaci, tajemniczy scenariusz, pomysłowe zagadki i śliczną oprawę płacimy krótkim czasem gry. Właściwie w niecałe dwa dni niezbyt intensywnego grania (ot od jednej wolnej chwili do drugiej) przeszedłem cztery chaptery. A na potrzeby tekstu sprawdziłem informację w odpowiednich źródłach, dowiadując się że jest ich zaledwie sześć :/ Na większe trudności trudno napotkać (przez praktycznie cały czas mamy podsuwane podpowiedzi, czasem wręcz nachalnie), a w menu na bieżąco są zaznaczane wszystkie nowości, które należy sprawdzić. W dowolnym momencie można też zrobić Save’a

Gra mi się jednak na tyle płynnie, ciekawie i przyjemnie, że nie zamierzam uważać tego za wadę. Time Hollow to po prostu taka gra – nowelka – łamigłówka w jednym, stawiająca na klimat i obserwowanie kolejnych wydarzenie bardziej niż na umiejętności wciskania przycisków w odpowiednim tempie. Powiesz szczerze, że przejrzałem oceny jakie grze wystawiły różne mniej i bardziej znaczące portale, i zdziwiły mnie dość mocno. W ogólnym narzekaniu na prostotę rozgrywki, prawie nikt nie wspomina o wspaniałym feelingu. Nie jest to wymagająca przygoda – racja, jednak na razie dała mi jedne z najprzyjemniejszych i najbardziej relaksujących chwil spędzonych z konsolą Nintendo, a to też ma swoją wartość. Zaskakujące wydarzenia, dialogi, obserwacje tego jak zmiana faktów z przeszłości wpływa na teraźniejszość czy dość przyziemne problemy naszych uczniów to taki orzeźwiający prysznic po dzisiejszych, topowych, pełnych upgrade’owania broni produkcji.

Wracam zatem do grania, by sprawdzić jak skończy się historia rodziców Ethana (zwłaszcza, że ostatnie wydarzenia dają do zrozumienia że nie jest jedynym ‘podróżnikiem w czasie’ ! ), po czym nie omieszkam napisać jeszcze jednego tekstu (najpewniej recenzji) o TH. Należy jej się, liczę też, że będzie to początek ataku ‘typowo’ japońskich point’n’click’ów na zachodni rynek. Są na tyle inne i miłe, że powinny się przyjąć. Dobrze jest czasem zamiast ratowania cyfrowego świata przez uber-złem i gniewem bogów, pomóc cyforwym kolegom i rodzinie. Kto wie, może gatunek Game-drama stanie się dzięki temu faktem ;)

cascad

Głównym motywem tego anime jest klasyczna walka dobra ze złem, tutaj reprezentowana przez dwie drużyny - bohaterskich Yattamanów oraz złodziei z gangu Drombo. Szajka ta kontrolowana jest przez tajemniczego Dokurobei, nieznanego z wyglądu szefa gangu Drombo. Głównym celem jest zdobycie mistycznego kamienia Dokuro (w nowej wersji - Pierścieni Dokuro) - mającego moc spełnienia pragnień osób, które go odnajdą. Złodzieje wyruszają w podróż bez ograniczeń, odwiedzając najbardziej egzotyczne miejsca na świecie oraz przekraczając bariery czasu i przestrzeni.

Yatterman to sympatyczna komedia anime, wypełniona sympatycznymi gagami z udziałem dobrze zarysowanych postaci bohaterów. Do legendy już przeszły tragiczne wypadki, jakie stają się udziałem pechowych złodziei, co odcinek karanych za nie wykonanie misji przez bezlitosnego szefa. Widać, że autorzy postanowili zmienić kilka rzeczy, by dopasować klasyczną produkcję pod oczekiwania współczesnych widzów. Główny bohater - Gan Chan - jest w remake leniwym i roztrzepanym geniuszem stojącym w opozycji do bardzo zorganizowanej i odpowiedzialnej Ai-Chan. Bohaterka jest znacznie słodsza niż jej poprzednie wcielenie.

Pozostałe elementy są bez zmian: nadal mamy do czynienia z serialem w którym scierają się dwie drużyny robotów (w arsenale Yattermanów znajdziemy różne mechy nawiązujące do zwierząt: Yatta-Pies, Yatta-King, Yatta-Pelikan, Yatta-Byk, Yatta-Panda, Yatta-Dojira i inne). Wisienką jest tu możliwość produkowania małych robocików przez duże mechy po nakarmieniu ich specjalnym, dodającym energii przysmakiem (w przypadku psa jest to kość). Gdy robot połknie przysmak uruchamiają się specjalne fanfary i z wnętrza robota wychodzą oddziały małych robocików. Więcej informacji na temat wersji TV można znaleźć na stronie internetowej: http://www.ytv.co.jp/yatterman/

Na koniec spieszę z ekscytującą informacją, że w 2009 roku planowana jest emisja filmu kinowego Yatterman, wyreżyserowanego przez Takashi Miike. W roli Gan-Chana wystąpi Sakurai Sho, muzyk znany z J-Popowej grupy Arashi. W roli Ai Chan natomiast zobaczymy Saki Fukude, japońską aktorkę TV. Więcej informacji na temat nadchodzącej produkcji znaleźć można na oficjalnej stronie internetowej: http://www.yatterman-movie.com/. Wszystkich zainteresowanych oglądnięciem nowej wersji odsyłam z braku mniej konwencjonalnych opcji na http://animesuki.com/series.php/1169.html

Włoska wersja Openingu, która emitowana była w Polsce

Film kinowy w reżyserii Miike może się okazać komediowym hitem roku 2009! :)

Time Holllow to produkcja studia Konami na konsole Nintendo DS, która bez skrępowania czerpie z możliwości przenośnej konsolki Nintendo. Doświadczony team, który wcześniej uraczył nas dwoma częściami przygodówki Lost in Blue tym razem raczy nas niezwykłą opowieścią o pewnym chłopcu, w posiadanie którego wchodzi niezwykły długopis. Patent oczywiście wykorzystuje mechanikę stylusa i ekranu dotykowego. W odpowiednim momencie rysujemy na ekranie okrąg, otwierając tym samym portal. Dziura w czasoprzestrzeni pozwala spojrzeć w przeszłość: zobaczyć minione wydarzenia, usłyszeć odbyte rozmowy, czy nawet sięgnąć ręką, by wydobyć z przeszłości konkretny przedmiot. Z pomocą pióra bohater w końcu pozna prawdę na temat swoich zaginionych rodziców, zmieniając całkowicie nie tylko własne życie, ale również otaczających go osób.

Oś fabuły kręci się wokół postaci rodziców bohatera, którzy dwanaście lat temu w tajemniczych okolicznościach znikają z domu, pozostawiając syna pod opieką wujka . Mijają lata i Horo ma niezwykły sen w którym widzi rodziców w płonącym pokoju, krzyczących i walczących o życie. To dopiero początek niezwykłych wydarzeń, gdy Horo uzyska  niezwykłe pióro i rozpocznie łamiące ścisłe bariery czasu i przestrzeni śledztwo, które ujawni skrywaną od lat prawdę na temat jego zaginionych rodziców. Jak wiemy, zmienianie przeszłości zawsze wiąże się z konsekwencjami, a jak poszukiwanie prawdy wpłynie na samego bohatera - dowiemy się z samej gry. Tytuł niesamowicie wciąga, ale nie jest to zaskakujące biorąc pod uwagę, że autorem scenariusza jest ceniony Takehiko Hata oraz Junko Kawano (osoba odpowiedzialna za znakomitego Suikodena na PSOne).

Time Hollow to klasyczna przygodówka point and click, w której obserwujemy świat z perspektywy pierwszej osoby na touch screenie, kiedy konwersacje z postaciami mają miejsce na górnym ekranie. W grze dostępna jest również scrollowana mapa 2D, pozwalająca ogarnąć świat gry i wybrać kolejne lokacje za pomocą stylusa. Największą innowacją w tej grze jest wspomniany Hollow Pen, czyli otwierające czasoprzestrzenne portale pióro. Rysując kółko możemy spojrzeć w przeszłość konkretnego miejsca, co pozwala rozwiązać zagadki i wyjaśnić część niezwykłych wydarzeń, jakie mają miejsce w świecie gry. Jak brzmi jedno z haseł reklamowych gry: "W przeszłości jest przyszłość!".

Animowane wstawki w grze są najwyższej jakości i przedstawiana w nich historia zdecydowanie nadaje się na rozwinięcie w postaci osobnego serialu anime. Pełny Voice Acting i przepiękna kreska sprawiają, że każdy fan manga&anime nie przejdzie obok Time Hollow obojętnie. Do tego bardzo ładna J-Popowa piosenka (w wykonaniu Japońskiej wokalistki Masanori Akity) i gustowna oprawa graficzna poszczególnych lokacji oraz dość wpadający w ucho soundtrack. Wszystko bomba, ale niestety w chwili obecnej nie wiadomo, czy gra ta opuści wyspy Japońskie, bo data amerykańskiej premiery nie jest w dniu dzisiejszym zdana.

Sam gram w Time Hollow od kilku dni i przyznam, że ciężko się oderwać i dawno równie ochoczo nie sięgałem do słownika, by wyjaśnić znaczenie nieznanych mi kanji i podążać za linią fabularną gry. Póki co gra stanęła na wysokości zadania i z pewnością wkroczy do kanonu najlepszych przygodówek na Nintendo DS, w bezpośrednim sąsiedztwie znanej serii Ace Attorney. Zapraszam również do zapoznania się z oficjalną stroną internetową gry, gdzie znajdziecie dodatkowe screeny oraz grywalne DEMO gry we flashu (nie wymaga DS).

Póki co na koniec chciałbym przedstawić Wam dwa gustowne trailery, który w świetny sposób wprowadza w klimat tej gry. Trzymam kciuki, żeby ten smakowity tytuł został jak najszybciej zlokalizowany, bo dobrych gier adventure nigdy nie za wiele!

Stary trailer Time Hollow z TGS 2007

Nowy trailer Time Hollow z GDC 2008 (więcej pokazanego kontentu).