Zdjęcie: Astrophysikalisches Institut Potsdam

- Organiczne - tak ocenił ulokowane na przedmieściach Poczdamu obserwatorium astronomiczne swego imienia Albert Einstein. Twórcą tego arcydzieła ekspresjonistycznej architektury jest Erich Mendelsohn, Niemiec żydowskiego pochodzenia. Obserwatorium zaprojektował dla współpracownika Einsteina astronoma Erwina Finlaya-Freundlicha, który miał w nim prowadzić obserwacje związane z weryfikowaniem teorii względności. Wieżę zbudowano w latach 1920-21, a obserwatorium zaczęło pracę w 1924 r. Od końca drugiej wojny światowej było w stanie ruiny. Wyremontowano je dopiero w 1999 r.

Gorąco polecam animację wyjaśniającą działanie tego obserwatorium.

Fryderyk II Wilki nie żyje. Zanim jednak odszedł pozostawił w Parku Sanssouci świątynie przyjżni Freundschaftstempel ku czci swojej ukochanej Siostry Wilhelminy.

Syn Fryderyka Wielkiego nie władał Prusami zbyt długo, zatem i w Parku dużo za jego panowania się nie zmieniło. Którejś zimy poczynił on jednak zakup dla swojego syna ówczesnego księcia Fryderyka Wilhelma terem w południowo-zachodniej części parku.

Książe ten po śmierci ojca wstępuje na tron cesarski jako Fryderyk Wilhelm IV.

Na otrzymanym na gwiazdkę terenie buduje pałac Charlottenhof jedną z letnich rezydencji

Pałac wybudowany z projekt sławnego Schinkela, jako Pałac Siam, czyli panującej wówczas mody na kraje południow-wschodniej Azji.

Szczególnie ciekawie wewnątrz prezentuje się pokój namiotowy Zeltraum

foto spsg.de

Wokół pałacu rozciągają się ogrody typu angielskiego oraz hipodrom z piękną i bogatą roślinnością.

Mimo przyjemnej atmosfery tu panującej Fryderyk Wilhelm IV niechętnie gościł w Sanssouci. Tęskił za pięknem Italii.

Ograniająca go chwilami nostalgia była tak duża, że jak na cesarza przystało postanowił wybudować sobie coś co będzie mu ową południową krainę przypominało.

Kilka lat później Schinkel buduje mu zatem Rzymskie Łaźnie Römische Bäder

foto Wikipedia.de

To tyle o części południowo- zachodniej parku. Ostatni wpis zakończymy z pompą, bo będzie sporo fajnych miejsc parku Sanssouci.

Kolejny wpis już za tydzień

Idziemy dalej nadal nie zbaczając z Alei Głównej. Co jakiś czas po prawej mijamy odchodzące ścieżki. Na ich końcu widać widać cudowne budowle. Podejdziemy do nich bliżej w kolejnej części wycieczki.

Podążamy zatem szeroką drogą, zamkniętą nawet (od tego roku) dla rowerów w cieniu wysokich drzew aż do skrajnie wysuniętej na zachód część Sassouci. Po od 20 min. marszu naszym oczom ukazuje się potężny Pałac.

Nowy Pałac, bo taka jest jego nazwa jest swoistym wyrazem triumfu jaki to świętował znany nam już Fryderyk Wilhelm II w wojnie siedmioletniej. Powodem jej rozpętania było zajęcie Śląska przez Prusy oraz dążenie do hegemonii Anglików w Ameryce. Tak, czy owak wojna ta była pierwszym w historii starciem o zasięgi globalnym, gdyż toczyła sie na polach od Azję po Amerykę. O zwycięstwie Prus nad Rosją zadecydowało zdarzenie, które nazwano cudem domu brandenburskiego. Kiedy wojska rosyjskie doszły już pod Berlin, caryca Elżbieta Piotrowa, zaciekły wróg cesarza Prus umiera pozostawiając tron ( i wojnę) Piotrowi III. Nowy cesarz będąc ulubieńcem Fryderyka II (łączyło ich przede wszystkim zamiłowanie do sztuki, literatury i filozofii) natychmiast zawraca wojska rosyjskie, oddając nawet cześć swojej armii Pruskiemu "przyjacielowi".

Królestwo Pruski zwyciężają o Fryderyk z radości buduje Bramę Brandenburską w Berlinie i Neues Palais w Potsdamie.

Jak widzicie w porównaniu z Pałacem Sanssouci ( z poprzedniej części ) Neues Palais jest budowla znacznie większą. Trzy kondygnacyjny, 200-tu metrowy obiekt łamie obowiązującą wówczas regułę o jednopoziomowych pałacach parkowych.

Wnętrze oferuje gościom 200 pokoi. Najciekawsze, udostępnione turystom sale to:

Komnata Błękitna

Marmurowa Galeria

Sypialnia męska

Sala grota

Oraz sala koncertowa, w której do dziś odbywają się koncerty.

Zachęcam jeszcze do obejrzenia tylnego dziedzińca zamku W jego północnej części znajduje się główna siedziba mojego uniwersytetu.

No dobra to podążamy dalej. Tym razem odbijamy na południe parku. Zgadnijcie co tu wybudował Fryderyk II Wielki?

Herbaciarnia. Tak, żeby zabić monotonię picia brązowego trunku w pokoju. W czasach cesarza panowała moda na styl chiński, dlatego mamy tu obiekt na wzór chińskiej pagody ozdobiony złotymi rokokowymi elementami. Piękny domeczek

Wewnątrz stylowe malowidła sufitowe, stylowe meble i kolekcja chińskiej i miśnickiej porcelany.

To był wariant trasy południowej. Jeśli zaś skierujemy się na pólnoc i wejdziemy na wzniesienie Weinberg na naszej drodze natrafimy najpierw na

Belvedere. Ten punkt wzniesieni nazywa sie Klausberg, co z włoskiego znaczy piękny widok. Belvederów w Poczdamie jest 2, więc ten, jak łatwo się domyśleć nosi nazwę Belverdere na Kalausberg i rzeczywiście widok stąd niezły. Do środka nie wejdziemy gdyż obiekt jest dopiero w trakcie renowacji.

I to tyle na dziś. W kolejnej części pójdziemy górną częścią wzniesienia, aby odkryć dokonania architektoniczne wnuka Fryderyka Wielkiego, Fryderyka Wilhelma IV.

Fryderyk Wielki umiera w sierpniu 1786 r. w Potsdamie. Jako filozof zarzyczył sobie być skremowany na najniższym piętrze tarasów Sassouci.

Jeśli chciałbyś odkryć perłę Parku Sanssouci, jego głowny pałac z tarasami winnic kliknij cz.1 do ostatniej czesci 4

Ponieważ sam Park ma 290 ha i ok. 70 km ścieżek, zwiedzania jest sporo (tym bardziej, że chciałbym przedstawić cały Park ze wszystkimi budowlami, a nie tylko pobieżna informacje, które znaleźć można w najtanszym kieszonkowym przewodniku), zdecydowałem o podzieleniu materiału na kilka wpisów (2 lub 3) . Prawdę powiedziawszy nie ma jeszcze zdjęć do 3ciej części, ale zobaczymy na ile sił starczy i pogoda pozwoli. A zatem w las ! ... to jest w Park!

 

Foto Wikipedia

Wojował, zwyciężał i podbijał, czyniąc Prusy jednym z najpotężniejszych mocarstw ówczesnego świata. Jednak jako przeciwieństwo ojca nad wojnę wolał sztukę (co nie oznaczało jednak, że przeszkadzało mu to w podbojach). Lubował się w malarstwie, literaturze, filozofii i architekturze. Główną rezydencją cesarzy był Berliński zamek Charlottenburg (o nim w innym wpisie), Fryderyk II zapragnął jednak miejsca, gdzie mógłby odpocząć naprawdę, miejsca Sans Souci, co z francuskiego - oznacza bez zmartwień. I tak w roku 1745 pod bacznym okiem samego cesarza rozpoczęto budowę rokokowego kompleksu ogrodowo-pałacowego, który kilkaset lat później (1990) komisja UNESCO wpisując do rejestru światowego dziedzictwa kultury nazwała pruskim Wersalem.

Główne wejście do ogrodu wiedzie przez Bramę Kolumn

Tuż przed nią znajduje się wzorowany na egipski obelisk. Hieroglify na nim umieszczone mają jednak, wyłącznie funkcję ozdobną, także na próżno szukać tu tajemnych formuł.

Kierując się na zachód idziemy Aleją Główna w otoczeniu licznych posągów i popiersi ludzi świata literatury, filozofii i historii

Po kilkuset metrach dochodzimy do pierwszej fontanny ( jak na ówczesną modę przystało w parku jest mnóstwo wody- strumieniu, rzeka, zbiorniki, sadzawki, liczne fontanny) dochodzimy do Bildergalerie - Galerii Obrazów.

Powstały za czasów Fryderyka II budynek uznać można na pierwsze w Europie muzeum (właściwie Galerię) gdyż jego przeznaczeniem od początku było wyłącznie przechowywanie i prezentacja obrazów. Znajduje się tu bogata kolekcja dzieł barokowych mistrzów jak: Caravaggio czy Rubensa wraz z m.in sławnym "Niewiernym Tomaszem"

 

foto Wikpedia

Idziemy dalej nie zbaczając na razie w odchodzące na boki i kuszące wynurzającymi się zza drzew kopułami i wieżyczkami obiektów ścieżki. Po kolejnych kilkuset metrach naszym oczom ukazuje się perła Parku Sanssuoci. Na zboczu północnego wzniesienia rozciągają się Weinbergtarrasen, czyli tarasy góry winnic. Zwieńczeniem 5-cio poziomowych tarasów jest rokokowy Pałac Sanssouci.

[Kliknij na zdjęcie panoramiczne aby je powiększyć]

Latem tarasy zachwycają bogactwem roślinności i ich kolorytem. Z tego to właśnie powodu, osobiście polecam odwiedziny późną wiosna do wczesnej jesieni. W takich też porach roku przebywał tu cesarz, a zatem macie tu i jego rekomendację :-) Pałac projektu Knobelsdorft'a został zbudowany jak typowy maison de plaisance, czyli pałac uciech / odprężenia. Z natury miało być to miejsce, gdzie cesarz mógł poczuć sie przyjemnie i swobodnie. Oddawał się wtedy przechadzkom i rozmowom z filozofami, malarzami i poetami goszczącymi w pałacu (m.in Volter i Goethe). Jest on zatem miejscem prywatnym Fryderyka Wilhelma II, gdzie udawał się również, żeby odpocząć od niekochanej przez niego cesarzowej. Stąd też czasami nieoficjalne określenie: miejsce bez kobiet. Budynek bogato zdobiony wewnątrz i na zewnątrz.

Autorem zdobień fasad jest Fryderyk Glume, najczęstszym ich motywem zaś wkomponowujący się w krajobraz Weinberg Bohus - grecki bóg wina.

Sam pałac to konstrukcja jednokondygnacyjna. Kilka sal ze wspaniałą Marmorsall zwieńczoną z zewnątrz kopułą.

Stronę północną zdobi dziedziniec z kolumnadą

Jeśli spojrzymy z tego miejsca na północ to naszym oczom ukarzą sie tajemnicze ruiny na wzniesieniu zwanym Ruinenberg. Nie są to jednak, jak myślałem na początku, pozostałości po jakiejś zamierzchłej dynastii, lecz wybudowane również przez Fryderyka Wilhelma II ruiny nigdy wcześniej nie istniejącego tu zakonu. Powód prosty - widok na fajne miejsce.

Poza wymiarem estetycznym, oraz urozmaicaniem krajobrazu, to miejsce ma również wymiar praktyczny. W jego środku znajduje się ogromy zbiornik wodny, który niegdyś, choć już po śmierci Fryderyka II, używany był do przechowywania i pompowania wody do odległych o kilkaset metrów fontann Paku Sanssouci.

Stojąc na dziedzińcu kolumnowym Pałacu "Bez zmartwień" i spoglądając na zachód zobaczymy budowlę, która wyraża upodobanie Fryderyka II również kulturą duńską.

Jak widzicie zdjęcie to wykonałem późna jesienią. Na pierwszym planie Ogród Sycylijski. Niestety jak już wspomniałem, o tej porze roku niczym szczególnym nie zachwycają.

Dla formalności dodam jeszcze, że wstęp po Pałacu Sanssouci kosztuje ok. 9€

Sugestie, spostrzeżenia, życzenia? Zapraszam do komentowania.