pkin « WordPress.com Tag Feed

Warsaw overview // Widok na Warszawe

taste of sushi — Wed, 09 Jul 2008 18:49:51 +0000

Warsaw is the city of contrasts. Near modern glass-buildings you can find old houses that remember WWII and just across the street comunistic apartments.

Let's have just general overview. Pictures were taken near University Library and from roof of Palace of Culture and Science [PKIN]. In other posts we will focus on more details.

Warszawa to miasto kontrastow. Obok nowoczesnych szklanych wiezowcow mozna zobaczyc stare domy pamietajace czasy II wojny swiatowej, a zaraz po drugiej stronie ulicy komunistyczne blokowisko.

Ponizej kilka ogolnych widokow na miasto zrobionych w okolicach Biblioteki Uniwersyteckiej i z PKIN.

[gallery]

Spacer po Warszawie

krataai — Sun, 29 Jun 2008 18:11:59 +0000

Manikjur - pedikjur

Przedwojenni mieszkańcy

Model z głową w chmurach

Warszawski Pekin

Matka Boska od kamienic

Zakaz gry w piłkę

Kabina z lodami

Big Star(s)

Stołeczna plaża

Łorsoł.

sadorg — Tue, 03 Jun 2008 18:47:25 +0000

I po weekendzie... Czemu już?

Targi odwiedziłem zalecona praca

arekmarek — Sat, 17 May 2008 19:24:41 +0000

W dniach 15-18 maja jak co roku w Warszawie odbyły się Międzynarodowe Targi książki. Obecne posiadały już numer 53 i jak zwykle odbywały się w PKiN. Miałem możliwość zapoznania się z tym co i jak było na nich prezentowane w drugim dniu dostępnym dla publiczności 17 maja. Pomimo iż gościem honorowym w tym roku był Izrael (już po raz drugi w historii targów) to jednak nie były one zdominowane przez literaturę tegoż kraju, wręcz pomimo znacznej przestrzeni przeznaczonej na Izrael nie była ona nawet tak wyeksponowana jak literatura zza naszej wschodniej granicy.

Aby dostać się na targi trzeba było jak za dawnych czasów odstać swoje w kolejce do kasy. Pomimo iż kolejka była długa posuwała się szybko, dla uściślenia były dwie długie kolejki do dwóch kas stojących przed wejściem do budynku co było bardzo dobrym krokiem ze strony organizatorów. Niektórzy pracownicy bibliotek posiadali identyfikatory umożliwiające im wstęp wolny a co istotniejsze bez kolejki. Cena biletów była jak najbardziej akceptowalna 2 zł bilet ulgowy i 5 zł bilet normalny. Na placu przed wejściem stały tylko dwa stoiska przy czym oryginalna jurta reklamująca wydawnictwo Bezdroża była naprawdę świetna, po lewej od wejścia serwowano wojskową grochówkę. O ile wojskowa garkuchnia była dobrym pomysłem promocji wydawnictwa Bellona o tyle brak informacji przed wejściem na temat zasad wydawania grochówki spowodował w moim odczuciu klapę pomysłu. Skoro grochówka była wydawana na kupony osiągalne przy stoisku Bellony przy zakupie książki to powinni poinformować zwiedzających o tym przed wejściem na Targi a nie jak człowiek zmęczony i głodny rozglądał się odpoczynkiem i strawą po opuszczeniu targów. Zamiast klienta ugłaskać i dopieścić to go tylko rozjątrzali bo przecież nikt nie wróci po kupon na zupę jak już wyszedł z targów a sprzedawać nie chcieli.

Po wejściu do gmachu w recepcji udało się zdobyć przy wejściu plan z rozkładem stoisk ale niestety bez opisu, za to jak wychodziliśmy z Targów była sytuacja przeciwna były opisy ale nie było planów, jako smaczek dodam że przy dokładnym obejrzeniu opisu okazało się że kończy się przy wystawcach na literkę O.

Ponieważ zdarza mi się brać udział w targach z innych dziedzin odniosłem wrażenie pewnej pustki reklamowej, po prostu gadżetowa posucha, na co poniektórym stoisku cukierek, czekoladki właśnie się skończyły, żadnych smyczy, długopisów, notesików ba nawet ulotki nieliczne. Ogólnie z zaobserwowanych materiałów reklamowych to poza katalogami o które czasem trzeba było się prosić to były 3 gazetki związane z Targami wydane przez Gazetę Wyborczą, Rzeczpospolitą, oraz dużeka.pl. Niektórym, wiem z pewnych źródeł że bibliotekarzom, pracownikom IINiSB UW wręczono plakaty i wielkoformatowe kalendarze do powieszenia w miejscu pracy, ale dla zwykłej gawiedzi takich rarytasów raczej nie było. Skłamał bym gdybym powiedział o całkowitej suszy jeśli się trochę "polansowało" to sporadycznie można było dostać miesięcznik lub książkę z demobilu. Swoisty rekord antyreklamy pobiła pani ze stoiska (przemilczę nazwę wydawcy) proponowała ubiegłoroczne katalogi na 2007 rok zachwalając że darmowe, z ciekawostek zaobserwowałem kalendarze wstążkowe na bieżący rok w cenie 5 zł sztuka (nie wiem ile ich sprzedali ale moim zdaniem to raczej powinni rozdawać jako reklamówki maj mamy przecież). Bardzo dobre wrażenie na mnie zrobiło Kalendarium Targów wydane w formie książeczki bardzo czytelnie oraz schludnie wydane, w dwóch językach po polsku i angielsku. Duża ilość autorów rozdających autografy i to również tych z górnej półki budzi uznanie i wzbudza zadowolenie odwiedzających, ale też pobudziło mnie to do refleksji bo oto mamy z jednej strony korytarza wieeeeeelka tasiemcowata kolejka do pani Grocholi a z drugiej kilka stolików ze smutnymi autorami niemal proszącymi aby ktoś chciał ich autograf.

Większość ekspozycji była sztampowa ale trafiały się stoiska z fantazją jak np. Wydawnictwa Drozd obsługiwane przez "wróżkę". Ciekawą maszynę dystrybucyjną przedstawiła firma zajmująca się audiobookami wrzucasz pieniążek i zamiast kawy wyskakuje płytka z nagraną książką. Absolutnie nie rozumiem dlaczego organizatorzy wyrazili zgodę aby cenne miejsce wystawowe zajmowali handlarze biżuterią (3 stoiska), fotelami niby masującymi czy też kobiecina puszczająca w kółko płytę z nagranymi ptaszkami moim zdaniem z szanowanych targów robi to odpust.

Ścisk i duchotę przemilczę to przecież właśnie ten smaczek odróżniający targi w PKiN od tych w hali Expo na Prądzynskiego, generalnie targi udane, można było popatrzeć na wiele ciekawych pozycji jak np. opasły album poświęcony twórczości Salvdora Dali, dotknąć sław i mieć z nimi fotkę, niektórzy wystawcy mieli bardzo promocyjne ceny na swoje książki, były też ciekawe prelekcje, losowania nagród i inne targowe atrakcje. Targi te zupełnie nie przystają do obrazu zmierzchu książki rysowanego przez niektórych, widać było wielkie zainteresowanie publiczności. W przyszłym roku znów odwiedzę Targi Książki aby zobaczyć z bliska czy formuła targów się wyczerpała czy nie.

„niech się Mury pną do góry…"

Pajacyk — Fri, 09 May 2008 08:41:41 +0000

– a podobno Pani Szafiakowa chcecie z Mężem rozbudować Wasz Balkon do rozmiarów boiska szkolnego… i postawić tam jakiś Pomnik podobno…
– tak powstaje Bujda! chcemy rozbudować a nie zniszczyć! Rozbudować na swoim a nie na cudzym, do cholery…

Wypad na miasto..

djnawesele — Tue, 15 Apr 2008 02:03:47 +0000

Witam ponownie

Około godzinę temu wróciliśmy razem z moim współlokatorem z małej wyprawy na miasto. Mieliśmy jechać tylko sfotografować Wisłę, ale jak się okazało zjechaliśmy stolicę wzdłuż i w szerz. Niestety bez statywu tego typu zdjęcia nie mają dość dużej szansy wyjść dobre. Na szybko wrzuciłem do AP dwie fotki. Z jedną pobawiłem się trochę dłużej. Jak wstanę to przejrzę pozostałe i postaram się coś jeszcze wrzucić.

PS: Miałem dziś okazję robić zdjęcia D300 (przy. red. by Kali;)) z obiektywem 200. Niesamowita sprawa, podgląd na żywo to wygoda. Heh jeszcze nie umiem robić zdjęć a już takim "mercedesem" miałem okazję "pojeździć".

Miłego oglądania i zapraszam ponownie.

emks

************

Po zmianach Kaliego:)

************

PKiN is Safe

Justyna Michalczyk — Mon, 10 Mar 2008 21:19:36 +0000

Kongresowa Hall is not at risk of collapsing; moreover, it is not true that the construction of the roof has been damaged according to the management of Warsaw’s PKiN (The Palace of Culture and Science). On Saturday the Hall was closed due to 'technical' problems which meant the concert of Russian band, Bieriozka, was cancelled. According to a management press release, Kongresowa Hall "was closed to the public in order to carry out a survey of the stage and all the equipment". Experts are examinig the acoustic system situated under the stage which was probably moved when the lighting system was being dismantled after the last concert. The outcome of the survey should be known by Tuesday. As it was stressed by the management, all doubts concern only the stage. The decision regarding the safety of the building and its future use will be made on the basis of the survey. There are several events planned in Kongresowa Hall including the performances of STOMP, Juliette Greco, Goran Bregovic, the Polish band Feel, and Katie Melua. The Hall is one of the biggest concert venues in Poland. It is equipped with balconies, stalls and an ampitheatre for approximately 3,000 people. Moreover, a huge foyer is often used to hold exhibitions and receptions. Kongresowa Hall has always served as a venue for various artistic events.
Rzeczpospolita

Stepping on Legos

sluggomarie — Thu, 07 Feb 2008 02:56:50 +0000

While this could totally be a post about the way that Legos always appear under foot even when they weren't there a second before and how they always seem have the supremely pointy bits up, it won't be.

Instead, this will be about adorable things 4-year olds say and do and the ways their fathers (or, at least, DM) respond.

Back story: Pkin is a full-on Wii fan. We can, literally, get her to do anything we want by promising to play Wii games. And while I'm sure this qualifies us for the Awful Parents Hall of Fame in some books, we think it's good. It's an opportunity for social interaction (we don't sit by ourselves and play individual games without involvement of other people), develops hand-eye coordination and problem solving skills (duh), and allows her to see fun and interesting uses of technology (she's gonna' need to know how to use it and not be afraid of it, so...)

Lately, Pkin and DM have been playing Lego Star Wars (thus, the post title. I'll get to the stepping in a second).

On the particular level where they are this evening, after blowing up a number of things and using The Force to the Lego bits left behind, they found they had created what I have to describe as a Scout Walker (it pretty much looked like one -- you know, the little two-legged walky things from Empire that come in across the snow with the great big dinosaur looking things that get toppled with the trip wire thing...).

Pkin was thrilled to hop in and drive the little walker around -- especially once she realized that she could squash people by stepping on them (thus the rest of the title). As soon as she figured that out, she starting stomping around squashing everything that came near her -- R2D2, Obi-Wan, C3PO (who, interestingly, goes head down into the sand with his feet kicking around in the air when he gets stepped on).

Of course, she only had to step on Obi-Wan twice before DM (who was playing Obi) started getting frustrated (and this is increasingly apparent in the tension and increasing volume of his voice).

"Pkin, please don't step on me." "Pkin when you step on me I can't do anything." "Pkin, come over here so I can see." "Pkin, will you come over here? This is really frustrating." "Pkin! Quit it! This is a social game and we need to cooperate!" "Pkin, stop it! Don't step on me anymore!"

I tend to intervene about here. My first comment is usually, "She's just having fun."

Then, "Will you quit it?" (to DM)

Then, "Pkin -- let's follow daddy. Daddy needs you to go over there." And she does...cuz I'm just that good (not really, but this is my blog so I can claim whatever I want!)

Another funny story from Lego Star Wars land. Pkin and DM enter Mos Isley, where they discover Han and Chewbacca (who else would they find there???)

"Daddy, you be the pet!" This was Pkin's instruction for DM to stop being Obi-Wan and change to Chewbacca. Yes, you read that right. She called Chewbacca a pet. She's lucky he's just a little virtual Lego (can't you totally hear his yowl now?)

Like any good person raised on the Star Wars Trilogy (the good ones, not these slacker things of late that proved that George Lucas can't really write dialog at all!), DM halted play immediately.

"What did you say?"

Pkin paused, not sure how to answer considering daddy was clearly distraught.

"Did she say play the pet?" I queried. It became clear that is exactly what she said. DM was appalled. He explained, as calmly as possible, that that was Chewbacca and he was a Wookie.

A brief pause while she processed...and then...

"Chackabacka is funny!" This was followed by about 10 minutes of laughter with periodic comments to reiterate, just in case we'd missed it the first time, that Chackabacka was funny. She then started saying she couldn't stop laughing it was so funny. Cracks me up (nothing bring as much happiness as listening to a child laugh).

Soon afterward she started talking about the Woo-key (woo as in trying to win over, like rhymes with true). Then it was my turn to laugh...

Orkiestra.

dorsaipl — Sat, 19 Jan 2008 23:52:16 +0000

When your children sound like you

sluggomarie — Thu, 10 Jan 2008 02:58:20 +0000

DM and I have both been a little pissy today -- him because he had expectations for today that didn't weren't met and me because I spent the afternoon playing the PhD student game (meaning, making stupid revisions on my field statements that have nothing to do with my arguments or, really, the purpose of the field statements just to please one committee member who thinks he knows something about a field because he is friends with a person who wrote a couple books).

As a result, I was feeling a little ornery and DM was feeling a little over-reacty so I started poking at him. Initially, I was poking verbally but then because it is late and I'm tired and it's fun, I started poking him literally. Of course, I was careful not to lead with my fingernail and poked gently and even accompanied it with the obligatory "poke. poke. poke. poke." as I poked.

But then I got in trouble. With my daughter.

"Mama! Don't poke daddy! He doesn't like it!"

Boo - Pkin won't let me do anything fun...but I found a way out!

"Daddy didn't say he didn't like it," I said. "Daddy should use his words!"

"Right. Daddy, use your words!"

DM wasn't playing along.

"Daddy, say 'Please stop poking me," Pkin instructed.

He still wasn't playing along.

"Daddy, use your words!"

"Please stop," DM finally played along -- a little bit.

Crap. Now I actually have to stop. Pkin isn't any fun at all!

Yes, Pkin, there is a Santa Claus

sluggomarie — Tue, 01 Jan 2008 22:47:00 +0000

In what will surely be a regular segment here, I bring you the first installment of "Pkin is WAY too smart!" (So, I won't actually be calling it that, but it made for a smoother intro...)

While preparing for bed this evening, Pkin was watching the Jimmy Neutron Christmas episode on On Demand (I'm sure I'll write about the implications of her thinking every TV show -- and, by extension, most other things in life -- is On Demand). In this episode, Jimmy is arguing with his friends about how Santa Claus and his night of gift giving is not scientifically possible.

Of course, I was a bit nervous her seeing this and taking it seriously at her young and impressionable age (4-year olds take everything so darn literally)! But I reassured myself by saying she likely didn't really get much of the conversation anyway. So imagine my surprise when she said, "Mama, Jimmy doesn't think there is a Santa Claus."

"Oh shit! Oh shit! Oh Shit" my brain immediately screamed while running a mile a minute to figure out my response. I am not ready for my child not to believe in Santa. And I'm sure as hell not ready for her to reach this decision because of my reaction to her statement and/or because of an animated "genius" with an overly large head and tendency for causing explosions.

"I know!" I said. "Isn't that silly?" followed, appropriately, by that fake chuckle parents have (perhaps mine had a bit too much desperation in it).

"No, mama. It's not silly." (ohshitohshitohshit) "It's sad."

Deep sigh of relief.

"Your right, honey. It is."

Thank goodness -- my baby is still a baby. At least until she's 5...