Kiedy za oknem jest piękna pogoda nie jeden z nas wybiera się z pieskiem na spacer. Wybieramy zazwyczaj miejsca gdzie pupil może się wybiegać: działki, skwery, dużą przestrzeń z pięknie zalesionymi polami. Aż trudno uwierzyć, że w tak ładnym krajobrazie czai się niebezpieczeństwo-cichy morderca, spijacz krwi-KLESZCZ.

Muszę przyznać, że przestałam chodzić na długie spacery po wielkich łąkach z moim pieskiem. Usłyszałam ostatnio, że piesek pewnej Pani zmarł po ukąszeniu przez kleszcza i przyznam, że bardzo się przestraszyłam. My właściciele piesków o wspaniałej włochatej szacie i sierści mamy ten problem podwójny. Odszukać wgroga w stosie włosów jest bardzo trudno. Warto wiedzieć, że kleszcz pojawia się w miesiącach od lutego do listopada. Intensywniej widzimy je w cieplejszych miesiącach, taki na przykład, jak maj. Cykl rozwojowy kleszczy występuje w środowisku zewnętrzym i trwa od 1 do 3 lat w zależności od tego, jak dostępny jest pokarm dla formy rozwojowej. Kleszcze są bardzo niebezpieczne, przenoszą niebezpieczne choroby.Atakują "przeważnie powierzchnie dobrze ukrwione i mało widoczne, okolice uszu, głowy, pach lub klatki piersiowej. Kleszcz wysysa krew, aby potem na jej miejsce wprowadzić rodzaj śliny, zawierającej toksyny i substancje zapobiegające krzepnięciu krwi. Najgroźniejszą i często spotykaną chorobą przenoszoną przez kleszcze, jest babeszjoza. Główne objawy to gwałtowny wzrost temperatury (do 41 st. C), osowiałość, brak apetytu, wymioty, zaburzenia krążenia i oddychania, ciemnobursztynowe zabarwienie moczu, powiększenie wątroby, żółtaczka, anemia. Rozpoznanie choroby możliwe jest dzięki badaniu krwi. Należy przy tym pamiętać, że wynik negatywny oznacza, iż w danej próbce krwi nie stwierdzono obecności pasożyta" (cyt. z miesięcznika cztery-łapy).

Pamiętajmy, żeby po spacerze dobrze wyczesać psa. Możemy stosować odpowiednie preparaty, pamiętajmy jednak, że nie ma super substancji, która odstraszy nawet najodważniejszego kleszcza. Większość preparatów powoduje, że kleszcz nie spije z naszego psiaczka krwi lub odpadnie, zginie. Aby kleszcz przeniósł chorobę musi pić krew ponad 24 godziny. Usówamy go małymi szczypcami, odkręcając do w lewą stronę. Nie smarujemy masłem, olejem ani żadnymi innymi supstancjami.

Kasia Ryszkowicz

Bardzo często zaczepiają mnie na ulicy osoby, które są przekonane że pielęgnacja sierści tej rasy psów jest nadzwyczaj uciążliwa. W tym artykule dowiecie się, że to mit. Szata nie jest tak trudna w utrzymaniu jakby mogło się wydawać na pierwszy rzut oka. Nie trudno zauważyć, że okrywa włosowa piesków jest ich dumą. Zadbana, lśniąca i prawidłowo utrzymana jest przepiękną ozdobą. Przyzwyczajamy pieska od małego do kąpieli wykorzystując smakołyki i nagrody. Dzięki temu na pewno zauważymy postępy a w przyszłości rezultaty naszej pracy. Szetlandy nie wymagają częstych kąpieli, pamiętajmy, że każdy zabieg z użyciem szamponu pozbawia włos naturalnej ochrony tłuszczowej. Zaleca się kąpiel raz, dwa razy do roku. Najlepiej po wieczornym spacerze tak żeby piesek się nie przeziębił.  Przed kąpielą rozczeszmy dobrze sierść  a na wannę połóżmy gumową matę lub ręcznik, uchroni to pieska przed poślizgiem. Szampon do mycia z powinien być odpowiedni do sierści w tym przypadku dla piesków długowłosych  z dodatkiem olejku z jojoba lub norkowego. Pamiętajmy o tym żeby prysznic trzymać blisko ciała a nie pryskać wodą. Uważajmy na okolice oczu i uszu. Jeśli piesek jest przyzwyczajony możemy wysuszyć go suszarką. Szczotkowanie zalecane jest co 2 tygodnie. Szczególną uwagę zwracamy na miejsce na uszami i przy ogonie. Dobrze jest spryskać sierść wodą ułatwi to rozczesywanie, zdarza się jednak że nie trzeba tego robić bo sierść świetnie rozczesuje się na sucho.

Pozdrawiam Kasia Ryszkowicz