Przeprowadziłam się w poniedziałek do nowego pokoju - mojego docelowego, w którym mieszkam z Wenezuelką Santmer. Santmer jest bardzo pozytywnym człowiekiem, no i mówi po hiszpańsku, więc może się przy niej czegoś nauczę :)

Gra znana wczesniej jako "WW2", teraz z dodanym podtytulem (Road to Victory), zostala wydana. Jak pewnie co niektorzy wiedza, ja takze przy tworzeniu tej gry uczestniczylem, wiec uznalem ze warto wspomniec o fakcie wydania na blogu :)

Gre mozna kupic za posrednictwem sklepu Matrix Games (zarowno wersja do sciagniecia jak i pudelkowa) oraz GamersGate (sklep internetowy Paradoxu).

Wczoraj czytaliśmy na kursie artykuł o cartoneros, czyli ludziach, którzy zbierają śmieci zasadniczo... Muszę przyznać, że lekko mnie ten artykuł zszokował, bo okazuje się, że jest to ogromne zjawisko w Buenos (z tego, co pamiętam, to ponad 300 tys.) i w większości ludzie zajmujący się tym są młodzi. Przyjeżdżają do miasta specjalnie dla nich przeznaczonymi pociągami lub ciężarówkami, zbierają różne śmieci i potem inne ciężarówki to zbierają. Czasem też nocują na ulicach, bo nie opłaca im się wracać do domu. Chyba ich głównym celem są kartony, a powód, dla którego tyle osób się tym zajmuje jest całkiem dobra cena, jaką można uzyskać. Ale mimo wszystko, wydaje mi się to wciąż niewiarygodne! Tym bardziej, że zajmują się tym głównie młodzi ludzie (też nastolatki) i że do tej pory widziałam tylko 1 taką osobę (oczywiście po przeczytaniu artykułu). Ale inni mówili mi, że każdej nocy można ich zobaczyć...

Zbiera się już trochę tych obserwacji na temat Argentyny, Buenos i ludzi tu żyjących...

A tak w ogóle, to mamy teraz urodzinowy tydzień: w poniedziałek były moje urodziny, jutro są urodziny Magdaleny z Węgier, w sobotę Christiny z Austrii, a w niedzielę Raymonda z USA.

Wywiesili nam już też plan zajęć i wygląda na to, że jednak będę mogła wziąć nawet mniej zajęć, niż wcześniej myślałam. Na pewno piątki będę miała wolne i większość czwartku też, więc może jakoś uda się trochę pozwiedzać :)

A poza tym, zapisuję się też na taniec - zajęcia z jazzu, 2 razy w tygodniu po 1,5 godziny kosztują jedyne 110 peso (niecałe 80 zł!) miesięcznie!!! Mam tylko nadzieję, że będzie fajnie i przede wszystkim, że nie będzie problemów z komunikacją ;)

No więc urządziliśmy sobie wczoraj wieczorem w hostelu asado. Przygotowania zaczęły się o 20, a do stołu zasiedliśmy dopiero przed 23! Trzeba było przygotować 3 sałatki, sosy, mięso, chleb, napoje, a wszystko to dla 11 osób...Oczywiście można to było zrobić szybciej, ale w międzyczasie niektórzy zaczęli sobie tańczyć do muzyki argentyńskiej lub brazylijskiej, kolejne trunki były otwierane, więc siłą rzeczy przygotowania się nieco przeciągały... ;)

Asado jest bardzo popularne w Argentynie. Zwykle urządza się je dla całej rodziny i przyjaciół i towarzyszą temu również śpiew i tańce. I jest też ustalona pewna kolejność mięs, które się spożywa. Najpierw serwowane są kiełbasy, poźniej kaszanka, następnie inne mięcha i potem różne części krowy, ale dokładnie nie wiem, które (i chyba nie chcę wiedzieć). ;)
Oczywiście nasze asado nie było aż tak urozmaicone, ale rzeczywiście trzeba przyznać, że mięso mają w tej Argentynie bardzo dobre.

Po zwiedzaniu poszłam z kilkoma osobami do Registro Nacional de Reincidencia, gdzie trzeba sobie wyrobić Solicitud de Antecedentes Penales, czyli zaświadczenie o niekaralności, które jest potrzebne przy wyrabianiu wizy. Normalnie każdy, kto wjeżdża do Argentyny dostaje automatycznie wizę turystyczną ważną 90 dni, ale my musimy mieć wizę studencką na 6 miesięcy. Ale ponoć na innych uniwersytetach ludzie robią tak, że przed upływem tych 90 dni wyjeżdzają np. na weekend do Urugwaju (jest bardzo blisko z Buenos, można popłynąć promem) i kiedy wracają dostają znów wizę turystyczną na 90 dni (tak też zresztą robi wiele osób pracujących na czarno). W każdym razie, przy wyrabianiu tego świstka pobierali mi odciski palców, ale nie brudzili mi na czarno tak, jak na filmach, tylko przykładali do takiego urządzenia, które od razu przekazywało obraz do komputera.

Słowem, chłopaki, idźta sobie do swojej ulubionej telewizji "Trwam" i tam możecie sobie bluzgać, ile wlezie. Pies z kulawą nogą - poza paroma parszywymi babciami-antysemitkami - się tym nie zainteresuje. I o to chodzi. Alleluja.

Po zajęciach poszliśmy z większością ludzi coś zjeść wspólnie i było fajnie (na kursie jest w sumie jakieś 25 osób, a poszło ok. 15). Najwięcej jest Niemców, kilku Amerykanów i Kanadyjczyków, a reszta to raczej pojedynczy przedstawiciele danych krajów.

Przeprowadziłam się też wczoraj do nowego hostelu, choć nie jest to taki typowy hostel, bo mieszkają tu tylko studenci i raczej na dłuższy okres. I chyba w nim zostanę, bo miesięczna opłata w pokoju 2 osobowym z łazienką wynosi mniej niż to, co płaciłam w Warszawie, a nie ma już żadnych dodatkowych opłat, internet bezprzewodowy jest w całym domu, nie muszę sprzątać (hehe ;P), jest wielki taras, więc posiłki można jeść na zewnątrz i co najlepsze - jest basen! :)) Sam dom (bo właściwie mieszka się tu, jak w domu) jest bardzo ładny, dość nowocześnie urządzony i duży. Oczywiście nie jest tak do końca różowo, bo nie można tu przyjmować żadnych gości, ale tak sobie myślę, że chyba za wielu i tak by nie było, bo z ludźmi z wymiany pewnie będziemy się widywać gdzieś na mieście lub w którymś z mieszkań.

Na razie w pokoju mieszkam z taką Argentynką (pochodzącą z Patagonii), niestety nie pamiętam imienia ;) A w domu mieszkają jeszcze 3 osoby ode mnie z wymiany i kilka hiszpańskojęzycznych osób (ale nie wiem dokładnie, ile).

Więc póki co, z optymizmem patrzę w przyszłość, chociaż tęsknię...

- Płyta Russa aka SSak na dniach będzie ukączona Dj marYO pracuje w pocie czoła żeby wszystko dopiąć na ostatni guzik :)

- Być może w środę jak dostane siano, ulepszamy swój sprzęt mianowicie zakupujemy mikrofon pojemnościowy za 5stów xD

- Została wypuszczona nowa seria koszulek które coraz szybciej się schodzą

- Jeśli chodzi o TW TV zbierany jest materiał do kolejnego odcinka. Nie jest łatwo wymyśleć co oryginalnego a zarazem w miare "głupiego" jak będzie to będzie

- Planujemy zebrać kilku masterów mikrofonowych z Wrocławia i okolicy i nagrać jeden wielki mega mix. to jeszcze potrwa xD

Pozdrawiam:)

1 peso to jakieś 72 grosze, więc dla ułatwienia można liczyć 75%. Z tego, co zauważyłam, to przede wszystkim kosmetyki są dużo tańsze :) I kolczyki!

Powoli też zjeżdzają się ludzie z wymiany. Wczoraj widziałam się z Christiną z Austrii i okazała się bardzo miła (spodziewałam się najgorszego po opowieściach koleżanek mieszkających w Wiedniu ;P). Mam nadzieję, że z resztą ludzi też się szybko dogadam, a co najważniejsze, że znajdę odpowiednich towarzyszy do licznych (oby!) podróży po Argentynie i Urugwaju (do Peru mogę nawet sama lecieć).

Ale obecnie największy mój problem to mieszkanie. Nie wiem za bardzo, co robić - szukać czegoś na własną rękę, czy zaczekać, aż poznam i dogadam się z ludźmi z wymiany. Pewnie mogłabym już zacząć szukać i mieć coś na wszelki wypadek, ale szczerze mówiąc, jakoś nie mam do tego na razie głowy (tym bardziej, że chyba łapie mnie jakieś przeziębienie). Póki co, zarezerwowałam sobie na parę następnych dni hostel bliżej uniwersytetu, bo stąd, gdzie mieszkam obecnie (czyli z centrum) jechałabym pewnie prawie godzinę autobusem (chyba, że któraś linia metra jeździ gdzieś w pobliżu).

W poniedziałek zaczynam kurs hiszpańskiego. Angeles przesłała nam plan zajęć. Zapowiada się całkiem fajnie, choć pewnie trzeba będzie się sporo udzielać. ;) Będziemy oglądać filmy argentyńskie, czytać prasę codzienną i omawiać artykuły. Będzie też trochę na temat historii Argentyny, tanga, sławnych Argentyńczyków, muzyki, literatury...

24 lipca 2007 przerzuciłem się z blogiem na wordpressa - dokładnie rok po założeniu bloga na Bloggerze, 24 lipca 2006. W tym czasie blog ewoluował, od przez niemal nikogo nie oglądanej strony, przez bloga poruszającego lamerskie tematy programistyczne (swoją drogą, w tym okresie było najwięcej odwiedzających) po miejsce zapisków "co to się ostatnio nie wydarzyło", które najpewniej kompletnie nikogo nie interesują, ale gdzieś trzeba się wyżalić. Nietrudno się domyślić, że skoro już zaczepiłem się przy Bitter Glory i robię za głównego programistę, to będę zanudzać odwiedzających najczęściej relacjami z powstawania tej gry. Cóż, nikt nikogo tu nie trzyma ;)

Swoją drogą, kolejny ważny etap produkcji BG został zamknięty wczoraj. Takich etapów jeszcze dużo do zamknięcia do momentu, gdy gra będzie gotowa, ale już widać efekty prac. Kiedy coś wartego pokazania będzie gotowe - będzie pokazane :)

To by było na tyle. Pozdrawiam wszystkich.

Lizzie jest bardzo fajna, właściwie, to wszyscy są fajni, mili, otwarci, ale z nią najwięcej rozmawiam - może dlatego, że najłatwiej mi się jest z nią porozumieć. Z Brazylijkami już tak łatwo nie jest. Jedna w ogóle nie mówi po angielsku, a po hiszpańsku tylko pojedyncze słowa, ale i tak często zadaje mi jakieś pytania albo coś opowiada :) Wczoraj "rozmawiałyśmy" trochę o tym, co robimy na co dzień, o zainteresowaniach itd. W pewnym momencie wyciagnęła flet poprzeczny i mi zagrała pewien utwór! Mówiła, że uczy się dopiero 4 miesiące i jeśli dobrze zrozumiałam, to uczyła się przez internet! A całkiem nieźle jej szło, jak na tak krótki czas. Druga Brazylijka już dużo lepiej mówi po hiszpańsku, natomiast po angielsku słabiej, a trzecia mówi dobrze w obu językach, ale zwykle jej nie ma (albo się mijamy), więc nie mamy zbyt wielu okazji do konwersacji.

Najwięcej jest tu Brazylijczyków. Jest też wielu Amerykanów i paru Brytyjczyków. Innych nacji na razie nie odnotowałam...