Czas upływa umiarkowanie prędko na powtarzaniu minimalistycznej rutyny, którą zdąrzyliśmy już tutaj wypracować. Poza uniwersytetem i zakupami (włączając w to bohaterskie wyprawy O. po tytoń o 9 rano), głównym stabilizatorem porządku uniwersalnego jest obiad. Prace nad optymalna listą cotygodniowych 'większych zakupów' w sieciowym markecie Albert Heijn trwają.

Sporym hamulcem (albo 'inhibitorem', lubię brzmienie tego słowa: in-hi-bitor) naszej aktywności jest ciągły brak poczucia bezpieczeństwa finansowego. Ma to niewątpliwie związek z kryzysem amerykańskiego rynku spekulacji finansowych, wczorajsza decyzja Kongresu też nie jest bez znaczenia, ale nie da się ukryć, że praca też by się przydała. Oktawiusz wciąż szuka i czeka na odpowiedzi, na razie bez konkretnych rezultatów.

Jakimś dzikim fartem odezwał się do mnie jeden z NGOs-ów dla których robiłem kiedyś tłumaczenie i dostałem nowe zlecenie, więc trochę polskiej waluty wpadnie na konto (wyrówna debet i starczy na spłatę długu przedwyjazdowego - dzięki Agata:) Od wczorajszego popołudnia siedzę karnie przed świetlistym prostokątem i szukam najlepszych odpowiedników fraz w rodzaju "relacyjna baza danych", "implementowanie elastycznych rozwiązań" oraz "sprawozdawca głosowania w Parlamencie Europejskim". Biję tym samym, któryś z moich osobistych rekordów produkcji ilości stron w Globish na godzinę, no i oczywiście ćwiczę charakter.

Na szczęście dzisiejsze zajęcia z Schopenhauera zostały wspaniałomyslnie odwołane (pan Gwiazda pojechał na konferencje do... Jeny, a jakże) i nie musze przerywać tej jakże twórczej aktywności dla czegoś, co byłoby prawdopodobnie mniej pouczające (a może nie? może to właśnie dziś nastąpiłby przełom?).

Z innych rzeczy, moi rodzice odkryli Skype'a i teraz sobie beztrosko gawędzimy (to jest dla nich super rzecz, łatwo zapominam jak bardzo nieoczywiste są takie wynalazki dla ich pokolenia i dla mnie w sumie też) o tym, co słychać, czy jesteśmy zdrowi i wszystkich mniej lub bardziej typowo rodzinnych kwestiach.

A z rzeczy tutejszych próbujemy odrobinę się utubylczać i podpinać się pod miejscowe media, których w lengłydżu jest co prawda jak na lekarstwo, ale coś tam można zawsze liznąć. Kilka niusów z frontu depresyjnego, ku pokrzepieniu:

- holenderscy politycy bawią się ostatnio w uprawianie polskiego sportu narodowego, czyli lustracji, ale z wyraźną nieśmiałością. Otóż tutaj odkopuje się informacje na temat młodości członków aktualnego rządu (która nie była ani zielona, ani niebieska, lecz mniej lub bardziej czerwona) i kończy się na nieomal dymisji jednej pani minister. Traf chciał, że rządzący to pokolenie, mniej więcej, '67-'68, czyli złotych lat eurosocjalizmu i niejeden podpis znalazł się na takiej czy innej petycji, niejedna sala wykładowa znalazła się pod studencką okupacją, niejeden młody duch odpłynął i już się nie odnalazł...

- holenderski parlament zajął się sprawą rosnącej przestępczości wśród młodego (drugiego, trzeciego) pokolenia marokańskich emigrantów i, po raz pierwszy, zakwestionował sens polityki bezwarunkowego multikulturalizmu. Polegało to przede wszystkim na złamaniu tabu mówienia o emigrantach inaczej niż dobrze (wyszło na jaw, że policja zataiła raporty o przestępczości, żeby nie razić złymi informacjami), co już od jakiegoś czasu forsują media (te same, które znaczną część programu adresują do emigrantów, patrz: "Amsterdam Ramadan Report"). Parlament podjął 'radykalne działania', czyli postanowiono o wysyłaniu łamiących prawo nastolatków... na resocjalizację. Jak widać cała Europa skręca w prawo, każdy po swojemu...

- holenderscy inżynierowie opracowali pionierskie projekty pływających domów ('floating houses'), którym nie groźne globalne ocieplenie, olewanie protokołu z Kioto i handel parytetami emisji CO2. Brakuje im co prawda baterii słonecznych na dachu, ale grunt, że mozna takie cudo odcumować i rzucić się na szerokie wody, gdy ostatni indeks giełdowy przebije podłogę (a strzałka wskaże na Chiny)...

Żeromski przewraca się w grobie. Szklane domy pożarła ich własna zachłanność, różowe siły rozmieniły się na drobne, obronną ręką wyszli z tej pożogi tylko Beata i Bajm, którzy wyrastają na wieszczy naszych czasów.

Wracam do tłumaczenia. Kolejne wieści w drodze. Humor: mieszany.

-h

Harlem 77 - Sunshine [sendspace ; 62mb]

Nie było tak zajebiście, jak trzy lata temu (Wonder i Szred grali na tym turnieju w 2005 roku), ale poziom i tak był zachowany na wysokiej poprzeczce.

W sobotę, po długiej i męczącej wycieczce na trasie Słubice - Ośna - Starościn - Rzepin - Zielona Góra - Wrocław Główny - Wałbrzych Główny (16.30 piątek > 8.30 sooota :)) wróciliśmy na legendarne boisko Alkatraz. Do naszego składu (Kacper, Szred, Wonder) dołączyli Bartu oraz Pudel. Już na wstępie zauważyliśmy nowe baskety, zupełnie inne niż te sprzed trzech lat, starych znajomych z różnych zakątków kraju i przystąpiliśmy do losowania grup. Dziesięć ekip, każda na swój sposób mocna, a my mieliśmy pecha i trafiliśmy do grupy, w której byli mocniejsi, niż ci mocni z drugiej grupy ;). Rozgrywamy cztere mecze, następnie odpada po jednej ekipie z każdej grupy i następnego dnia gramy systemem pucharowym. Świetna sprawa dla tych, którzy przyjechali sobie porządnie pograć, a i dla widzów duża ilość meczy była jak najbardziej na rękę.

Pierwszy mecz rozegraliśmy z ekipą Beware Squad z Dzierżoniowa, w którym gra jeden z najbardziej rozpoznawalnych streetballerów w Polsce, Perła. Gdy ten gościu święcił tryumfy w ligach amatorskich i na streetballowych boiskach reszta była na etapie gierek podwórkowych z kumplami ze szkoły. Mecz rozpoczęliśmy kiepsko, popisując się kiepską skutecznością oraz lukami w obronie, a oprócz walczących Szreda i Wondera zagraliśmy słabo. Przegraliśmy. Po pierwszym meczu do naszego składu dołączyli także Patryk aka Clark z Krakowa oraz Eazy z Zabrza, którzy nawet nie mając składu chcieli przyjechać i zobaczyć magię Alkatraz - o to chodzi chłopaki! W drugim spotkaniu zmierzyliśmy się z Bad Company, czyli ekipie organizatorów z Wałbrzycha, w której grają tacy zawodnicy jak Borzem, Łabi, Arni, Mati i kilku innych lokalnych graczy. Różnica poziomów między nami a nimi była ogromna i choć podjęliśmy walkę, nie byliśmy w stanie ich ograć. Trzeci mecz z kolei przegraliśmy z Basket Team'em z Rogoźna i choć początkowo mecz był wyrównany to później zaczęliśmy się gubić. Na zakończenie dnia zagraliśmy z Wu Team'em z Wrocławia, gdzie zagrał znany w pewnych kręgach Haker aka Pijane Flow (na youtube go znajdziecie) i była to łatwa wygrana dla nas. W ciągu dnia popisaliśmy się kilkoma efektownymi akcjami, w końcu na Alkatraz nie liczy się tylko wygrana, ale też styl, to zupełnie odmienny turniej od całej reszty rozgrywanej w całej Polsce. "Gra się, by coś pokazać", a nie tylko odrobić swoje.

Jeszcze tej nocy rozegraliśmy morderczy pojedynek Wonder/Bartu vs Kacper/Patryk. Uff, takie giery przydałyby się codziennie.

W niedzielę rozegraliśmy jedno spotkanie z pierwszym miejscem drugiej grupy, czyli z drużyną Na Kolana z Iławy. To mocny skład, który już wielokrotnie stawał na podium w wielu różnych zakątkach Polski, poza tym co roku organizują turniej BrokenBall w Iławie. Zagraliśmy najlepszy mecz pod względem zespołowym w tym turnieju - piłka chodziła z ręki do ręki, walczyliśmy w obronie, wykorzystywaliśmy pomoc zawodników, słowem - powinniśmy tak zagrać dzień wcześniej. Mimo to nie udało się nam wygrać z Iławą mimo mistrzowskiej końcówki, gdzie zdobyliśmy siedem punktów z rzędu. Po kilku następnych meczach odbył się konkurs wsadów, który okazał się sporym niewypałem jak na rangę takiego turnieju. Wystąpili Patryk, Eazy oraz Osa z Beware - liczba zaledwie trzech uczestników wypada blado przy edycjach Alkatraz sprzed kilku lat. Patryk najwyraźniej nie miał dnia do paczek, choć jeszcze na rozgrzewce zapakował dwa razy pod nogą (!), Eazy dał kilka solidnych power dunków, ale najlepiej zaprezentował się Osa, który swoim stylem a'la James White dał kilka mocnych pakulców, a w finale wsadził pod nogą.

Dla każdego, kto choć trochę identyfikuje się z ideą streetballu, polecamy w przyszłości odwiedzić turniej na Alkatraz w Wałbrzychu. Kilka akcji oraz sporą dawkę wsadów z edycji 2005 roku można zobaczyć chociażby na Speedballin' 2. Ujęcia z tegorocznej edycji pojawią się na, jakżeby inaczej, Harlem 77 Online Mixtape pt.3. Pozdro dla wszystkich ekip z turnieju, zawodników, organizatorów i ludzi, którzy nie boją się wypowiadania prawdy wprost, a nie za pośrednictwem klawiatury. Wałbrzych zna się na tym aż za dobrze.

Może niebawem pojawi się jakiś krótki klip z niewykorzystanymi materiałami z pierwszych dwóch mixów.

K2 to dwaj goście - Kacper i Kordian - którzy od dwóch lat tworzą dobry rap. Przed Wami ich pierwszy oficjalny materiał, mixtape na 'kradzionych' bitach, jedenaście soczystych kawałków, które zabiorą Was w inny wymiar - wsłuchajcie się dobrze w ich przemyślane teksty oraz wyczilujcie się przy takich utworach jak "Wyluzowana imprezka" oraz "Po 3 grosze". Na płycie znajduje się też solowy numer Kacpra o baskecie i jeśli spodziewacie się refrenu w stylu 'gramy w basket yo' to grubo się mylicie. Dlaczego album jest nagrany na kradzionych bitach? Zwróćcie uwagę na tytuł mixtejpa... to tylko początek. Na albumie rymują także gościnnie Mak oraz Jeden Zuodziej, a autorem jednego bitu jest Majki. Wielki szacunek dla chłopaków za muzykę, ściągajcie ten materiał klikając w okładkę powyżej lub w link poniżej:

K2 Mixtape - Rozgrzewka [zshare ; 61.81MB]

Kilku numerów z płyty można odsłuchać na myspace Kordiana:
http://www.myspace.com/kordk2

GramyFair 2008 SE Mix [*.wmv, 350 MB, 15:14 min.]

Drugi i trzeci sierpnia - najprawdopodobniej najlepszy koszykarski weekend, który spędziliśmy w gronie ekipy Harlem 77 Opole. Już ładne parę miesięcy temu otrzymaliśmy zaproszenie od organizatorów turnieju Prague International Streetball Cup na możliwość reprezentowania Polski, a wraz z pomocą firmy Sixty-Nine udało nam się wybrać na ten turniej w składzie: Bartu, Kacper, Szred oraz Wonder. Harlem 77 Opole wspomagani przez kierowcę ogarniacza Marcina znaleźli się w Pradze późnym wieczorem w piątek i po dotarciu do Hotelu Hasa, zaczęli przed snem myśleć o taktyce gry na weekend. Nie była to zbyt długa rozmowa ;].

Sobotni poranek nie wyglądał zbyt zachęcająco. Deszcz za oknem, szare chmury, Marcin leżący obok... Podjechaliśmy do centrum miasta i co? Okazało się, że wpadliśmy na miejsce jako pierwsi. Byliśmy szybsi nawet od organizatorów, ale przynajmniej były rozłożone kosze, to sobie porzucaliśmy i już wtedy zawładnęliśmy sercami naszych pierwszych fanów, miejscowych żuli. Deszcz padał co chwila, słońca nie było, graliśmy na krzywej (i przez deszcz - śliskiej) kostce, po której fajnie jeździ się tylko dorożkami, generalnie nie zapowiadało się na udany turniej. Po dłuższym czasie, rozlosowaniu grup, nastał czas na pierwsze spotkanie i już na wstępie przekonaliśmy się, że to nie będzie prosty turniej. Dało się zauważyć, że żadna z grających dwunastu ekip nie znalazła się tu przez przypadek, a poziom ogółem wyglądał na o wiele wyższy niż, porównując, na ostatnich turniejach w Łodzi, czy w Gliwicach. Nasz przeciwnik ze Słowacji grał bardzo siłowo, zdobywając punkty spod kosza, ale graliśmy ostro w obronie, byliśmy w dobrej dyspozycji rzutowej i po długim i męczącym meczu wygraliśmy 18:14. Szred szalał z trójami, jak zwykle. Drugie spotkanie zapowiadało się na nieco prostsze, ale tylko z pozoru, przeciwnicy byli bardzo wojowniczo nastawieni i nie obyło się bez ostrych przepychanek, obrzucania epitetami (zabawnie tak, każdy w swoim języku, hehe), aż w końcu mecz zakończył się wynikiem 16:12 dla nas. Wtedy właśnie przekonaliśmy się o niesamowicie skutecznej, ale też niesamowicie nie fair zasadzie narzuconej przez organizatorów - kiedy atakujący nie trafi, a obrońca zbierze po nim piłkę, to wystarczy, że poda swojemu koledze z drużyny, który stoi tuż obok niego i kolega może dobić i zdobyć dzięki temu punkty. Nie trzeba po zbiórce wychodzić poza linię, by zaczynać nowej akcji, więc możecie sobie wyobrazić, jak trudne dla nas było "przestawienie się" na taki rodzaj gry dający tyle do popisu podkoszowym zawodnikom.

Trzecie spotkanie się nie odbyło - wygraliśmy go walkowerem. Naszym czwartym przeciwnikiem była drużyna "Club Essential" z Rosji, która pokonywała swych wcześniejszych przeciwników wynikiem 30:5... Różnica poziomów była przeogromna, nie byliśmy w stanie poradzić sobie z centrem przeciwników, który zbierał, wchodził pod kosz, wsadzał z miejsca, rzucał trójki i ujmując to krótko, był najwszechstronniejszym zawodnikiem turnieju. Mecz przegraliśmy z wynikiem oscylującym w granicy 30:17. Ostatni mecz grupowy w tym dniu rozegraliśmy w tak fatalnym stylu, że nie da rady tego opisać. W skrócie, nie trafialiśmy praktycznie nic, przy niemalże stuprocentowej skuteczności przeciwnika. Druga przegrana jednak nie zabierała nam prawa do wyjścia z grupy i następnego dnia przystąpiliśmy do rozgrywek pogrupowych.

W sobotę odbyły się także eliminacje do konkursu wsadów, który stał na dość średnim poziomie. Harlem reprezentowali Bartu (który popisał się 360 z jednej nogi) oraz Kacper, który swoimi dwoma pakami dostał się do finałów następnego dnia. Dał za pierwszym podejściem powera oraz megakorbę z naskoku, która była najlepszą paką tego dnia.

Swoją drogą chcielibyśmy podziękować organizatorom za genialny pomysł dawania kuponów na darmowe cheeseburgery i małą colę w pobliskim McDonaldzie dla zawodników. Aha, no i Praga nocą jest piękna.

W niedzielę pogoda była już o wiele bardziej ustatkowana - słońce nie znikało, deszcz się nie pojawiał, można grać bezproblemowo, biorąc na poprawkę krzywą kostkę brukową. Losowanie par pucharowych i trafiła kosa na kamień. Trafiliśmy na drużynę ligowych wyjadaczy z Estonii i już po krótkim czasie przegrywaliśmy z nimi 9:0. Center estończyków zdobył nam wszystkie punkty, był nie do przejścia w obronie. W pewnym momencie Bartu niefortunnie skręcił kostkę i skończył się jego występ na tym turnieju... dostaliśmy specyficznej mobilizacji, by wygrać, podjęliśmy walkę, ale było już za późno, by cokolwiek zmienić i przegraliśmy ten mecz wynikiem 16:10. Pucharowy system rozgrywek, przegrany odpada, się zirytowaliśmy, że na nas padło tak szybko... i wysłaliśmy delegata po cheesy i colę do Maca. Padło na Wondera. Gdy stał już w kolejce do Maca wbiegł Szred i zawołał, że jednak gramy jeszcze jeden mecz i w ten sposób przystąpiliśmy do dalszej gry. Następne spotkanie (rozegrane z drużyną, z którą dostaliśmy na końcu poprzedniego dnia - tym razem nie popełniliśmy tych samych błędów) upłynęło pod popisem rzutowym Szreda, przez co mogliśmy zagrać w kolejnym, który również przeszliśmy zwycięsko. Dotarliśmy do półfinałów i już byliśmy w czwórce najlepszych drużyn turnieju, wraz z naszymi przyszłymi przeciwnikami, Rosjanami oraz Estończykami. Na początku trzymaliśmy poziom remisu, ale zaczęliśmy popełniać wiele błędów, przez co straciliśmy wiele punktów i gdy pod koniec zaczęliśmy je odrabiać, zabrakło nam na to czasu. Przegraliśmy 20:14, ale nie ma co ukrywać - przeciwnicy naprawdę byli od nas lepsi. Mecz o trzecie miejsce między nami a Estończykami się nie odbył, gdyż dostaliśmy od nich w tyłek już wcześniej, dlatego zostaliśmy na czwartej lokacie. Chyba nie tak źle jak na międzynarodowy turniej.

W międzyczasie odbył się także finał konkursu wsadów, gdzie Kacper dał jedną, ale najefektowniejszą pakę całego konkursu. Taaaaka korba, że ludzie się posrali, a jeden z jury (zawodnik ligowy z Czech) aż wstał i złapał się za głowę. Będzie na Harlem pt.3.

Co więcej można napisać? Jesteśmy zadowoleni z wyjazdu, z naszej gry, mamy ciekawe doświadczenia z Pragi (;)), nic tylko czekać na kolejną edycję tego turnieju, na którą na pewno chętnie byśmy wbili. Podziękowania dla Marcina, który żył w swej wstrzemięźliwości jako kierowca busa Sixty-Nine i dla wszystkich, dzięki którym ten wyjazd był możliwy. Kliknijcie w linka poniżej, by obejrzeć dość sporą galerię zdjęć z turnieju!

Sprawdźcie nowe fotki z turnieju GramyFair Streetball Challenge, który odbył się pod koniec czerwca w Krakowie. To właśnie na tym turnieju odbył się pojedynek na wsady między Slashem a Pepą, który mogliście obejrzeć na Online Mixtape Pt.2. Miłego oglądania.

PS. Sprawdźcie starsze fotki.
PS2. Fotogaleria oraz relacja z wyjazdu do Pragi pojawi się jeszcze dzisiaj!

aktualnie siedze sobie pod recepcja najbardziej beznadziejnego hotelu na ibizie i jeszcze sepie od nich neta ;)))))

u nas po staremu, tzn praca i czas po pracy ktory spedzamy na odreagowywaniu stresow i robieniu niczego. Wczoraj zabralismy Karolajne i skoczylismy na prawdziwy internet do kafejki ! po czym zwiedzilismy nieznana nam dotychczas czesc miasta Santa Eularia i odkrylismy jak powinien wygladac prawdziwy hotel. Natknelismy sie na 5 gwiazdek, a mnie osobiscie zatkalo . Szkoda ze nie mozemy tam pracowac, chociaz jak pozniej stwierdzilismy tam pewnie jedna salide robi sie 3 godziny, wszystko jest ze szkla i czepiaja sie o kazda kropke na kafelku. Wiec jednak zostaniemy w Cala Blance ..

Dzisiaj mamy dzien wolny i oczywiscie sa chmury tak jak tydzien temu, a normalnie w cieniu 40 stopni.

Ale i tak pojedziemy bo przez chmury tez sie mozna poopalac niezle, prawda Karolina ? :))

No nic koncze bo mialam reszcie bulki przyniesc ze stolowki, bo spia jak zabici a ja nie nie wiem dlaczego O_o ..

:*

PS. filmik pochodzi z kolejnej, niekonczacej sie sesji fotograficznej, ale za to z najpiekniejszego wg mnie miejsca na wyspie .

GFWE Lost Tapes [sendspace ; 43mb]

Przybyliśmy na miejsce w piątek wieczorem, na miejscu już czekali na nas ballerzy The Squad'u - latający Clark, everyman Kacpa oraz crazy driva Kejdżizyl Manizyl. Clark z miejsca zgodził się na pozostanie trzecim zawodnikiem naszego składu ;). Jeszcze tego wieczoru nie obyło się bez pójścia na miasteczko AGH, gdzie Kacper wraz z Clarkiem odbyli powietrzną sesję, na której Clark wykonał tak masakryczną pakę, że przez chwilę nie mogliśmy się pozbierać do kupy. Wykonał ją po raz pierwszy w życiu, Harlem 77 Opole ma to na taśmie. Harlem77.4.pl Twoim pierwszym źródłem streetballowej informacji. Jeszcze tego wieczoru Kacpa załatwił nam wysokiego gracza na rezerwę, którego poznaliśmy dopiero następnego dnia, na turnieju. W ten sposób rozegraliśmy turniej w składzie: Clark, Kacper, Wonder oraz nowy znajomy Łukasz.

Sobota. Mecze były rozgrywane na krakowskim rynku na rozkładanych koszach, więc po pierwsze nie było zbyt wielkiego pola manewru (boiska były zbyt małe, co raczej niwelowało możliwość minięcia i wchodzenia pod kosz), a po drugie groziło kontuzją (kostka brukowa), co niestety potwierdziło się już po pierwszym meczu Pepy (który grał w kategorii do lat 20) - nasz sztandarowy zawodnik skręcił kostkę i na ten sezon wakacyjny jego występy na turniejach stoją pod znakiem zapytania... Biorąc pod uwagę dodatkowo jego niedawną kontuzję nadgarstka, na myśl przychodzi tylko jedno - chłopie, wyzdrowiej w stu procentach, czekamy na Twój powrót do gry!

Mecze grupowe naszego składu w kategorii OPEN były dość łatwe, choć czuliśmy po nich ogromny niedosyt. Już w pierwszym spotkaniu zagraliśmy w tragiczny sposób, kiedy to po chwili przegrywaliśmy 5:0, ale udało się nam pozbierać i mecz zakończyliśmy z wynikiem 12:7. Mówiąc wprost, nie potrafiliśmy się wstrzelić w kosz, graliśmy nie na miarę naszych możliwości, co powodowało sporą frustrację, ale mimo to przeszliśmy wszystkie mecze (cztery wygrane + jedna wygrana walkowerem) i wyszliśmy z grupy na pierwszym miejscu. Nieoceniony pod koszem był nasz nowy "nabytek" składu, czyli Łukasz, który trafił najwięcej punktów z nas wszystkich i poświęcał się za każdym razem, by odratować piłkę z autu, czy z nietrafionego rzutu. Clark wprowadził w naszą grę sporo żywiołu oraz szybkości i brał ciężar zdobywania punktów na siebie, a Wonder i Kacper starali mu się w tym jak najlepiej pomagać. Po turnieju rozegraliśmy jeszcze już standardowo gierkę ze znajomymi - Webberem, Coco oraz Gwiazdorem z LWO. Było efektownie ;).

Następnego dnia rozpoczęły się fazy pucharowe, a to już oznaczało, że nie trafimy na żadną słabszą drużynę i musimy zagrać o wiele lepiej, niż w sobotę. Rozpoczęliśmy mecz w cienkim stylu, dlatego w połowie spotkania przegrywaliśmy 8:4, kiedy to podjęliśmy walkę i minutę przed zakończeniem meczu wyszliśmy na remis 8:8. W końcówce spotkania jednak popełniliśmy błędy, przez co nasza gra w turnieju zakończyła się wynikiem 10:8 dla przeciwników.

W niedzielę odbyły się także pokazy zaprzyjaźnionej ekipy The Squad z Krakowa. W pokazie wystąpił także Kacper, który dał parę ładnych paczek, a także wziął mikrofon od prowadzącego Kacpy, by zarymować freestyle o pokazie. Brylował Clark, który nonstop latał, biegał po piłę, latał, biegał po piłę oraz latał nad obręczą. Sam pokaz minął w zajebiście pozytywnym klimacie i widać było, że publiczności bardzo się podobało. Po turnieju nie obyło się bez odwiedzenia krakowskich boisk, dlatego tym razem wybraliśmy się do Parku Jordana, gdzie na odnowionych koszach na tartanowym podłożu rozegraliśmy gierkę w składach: Kacper, Wonder oraz Wyrwidąb z Krakowa vs Pr0ve, Under oraz Clark. Skończyło się na wyniku bodajże 2:2 w meczach ;). Później przyszedł czas jeszcze na małe 2vs2 (Kacper/Wonder vs Under/Wyrwidąb) - całość została nagrana, było trochę ciekawych akcji, a sam materiał zostanie najprawdopodobniej zaprezentowany niebawem jako osobny klip Harlemu77 i The Squad'u :).

Chcielbyśmy podziękować Kacpie, Clarkowi, jego współlokatorowi oraz Małej za udostępnienie noclegu - sorry za nadużywanie gościnności w te wakacje ;)! Pozdrowienia dla całej krakowskiej braci, przyjezdnych ballerów (LWO!), Anity ;), Mielcara i jego składu, budki z darmowymi Powerade'ami, Bartka dla organizację, Clarka i Łukasza za chęć gry z nami oraz wszystkich tych, których również pozdrawiamy, choć nie wymieniliśmy ich w tym akapicie ;).

Harlem 77 Online Mixtape pt.2 już jest - kliknijcie w odnośnik poniżej, by go obejrzeć na YouTube lub ściągnąć z serwerów Sendspace. Na mixie akcje z turniejów GramyFair Summer Edition w Krakowie, z Otmuchowa, Nysy, Gliwic, Plaży na Cyplu, Outline Basketball Battle, trochę akcji z opolskich boisk, z Korftanowa, niesamowity pojedynek na wsady Slash vs Pepa i jeszcze więcej.

Link do ściągnięcia:
Ściągnij mix w całości z SENDSPACE [megajakość, WMV, 227mb, 15:31]

Pierwsza połowa:

Druga połowa:

Miłego oglądania!

Jeszcze tego samego wieczoru rozegraliśmy naprawdę niesaaamowicie smaczną gierkę z zawodnikami ze Świdnicy oraz z ekipą White Niggas - było duuuużo dobrych akcji, crossów, wsadów, alleyoopów, trójek i trików, ale wyszło to tak, że nie filmowaliśmy tej gierki ;).

Następnego dnia rozpoczęły się rozgrywki fazy pucharowej - nam trafiła się ekipa graczy, którzy przyjechali aż z Gdańska. Mieli w swych szeregach podkoszowego, na którego nie było rady grając w naszym niskim składzie - trafiał nam dosłownie wszystko, przypominając stylem gry Hakeem'a Olajuwon'a. Mimo walki, nie mieliśmy zbyt wielkich szans i mecz zakończył się wynikiem 15:9 dla nich.

Co prawda, o samym turnieju moglibyśmy napisać cały elaborat, ale kurde, po co ;). Turniej naprawdę konkretny, zajebisty klimat jednego boiska, na którym rozgrywają się po kolei wszystkie mecze, starzy znajomi, nowi znajomi, wielu graczy z całej Polski - no jak tu się nie cieszyć? Pozdrowienia dla wszystkich, którzy pojawili się na imprezie oraz dla Loca, za jam session ;).

Juliada, Kraków, 19-20 lipca - we be here.

Po turnieju nadal byliśmy głodni gry, dlatego nie obyło się bez kilku luźnych gierek, gdzie nad obręczami szalał Kacper. Na kamerze zostało uchwyconych kilka paczek i alleyi z meczy, ale zanim nastał czas na naprawdę kozacką paczkę, wyczerpała się bateria ;). Nie wiadomo, jak to się stało, ale w trakcie gierki 5na5 Kacper wyskoczył w trumnie pomiędzy trzech obrońców i złapał jedną ręką dwa metry od obręczy alleya od Pr0ve'a z Krakowa, po czym wpakował ją z ogromną siłą do kosza. Kuuuurde, nikt z nas nie wiedział, że on tak umie ;).

Następny dzień turnieju nie zapowiadał zbyt wielu atrakcji z naszym udziałem, aaale zaczęło się, gdy przyjechał Pepa i rozpoczął się konkurs wsadów. To była, w skrócie ujmując, krakowska masakra obręczy piłką koszykową. Nasz wyskakany kumpel Eazy (pisaliśmy o nim już apropo turnieju w Gliwicach) pokazał swoje powery, Slash jak zwykle pokazywał swe finezyjne loty, szalony Yamaan pokazał, co mu siedzi w głowie (bójcie się) a Peps, mimo kontuzji ręki (gips ściągneli mu dwa tygodnie przed turniejem, wariat) wystąpił i... na początku myśleliśmy, że po prostu "solidnie się zaprezentuje" (przez kontuzję), ale już po chwili było wiadome, że zrobi coś niesamowitego. I zrobił.

Finał pomiędzy Slash'em i Pepą był wymianą niesamowitych paczek, a publicznośc nie potrafiła wybrac zwycięzcy. Slash dał swój 'signature dunk', czyli korbę, dołożył do tego power 360 z narzutu, pompkę z narzutu oraz elbow-in-rim... Pepa pokazał klasycznie pompkę oraz mega narzut z naskoku, ale dołożył do tego też efektowną kołyskę oraz power z jednej nogi, ale to nie wszystko. W jednej z prób finałowych Slash wyskoczył i dał swój najprawdopodobniej najbardziej znany dunk (z takiego względu, że wykonał go jako pierwszy w Polsce), czyli wsad z obrotem o 540 stopni - wszyscy posrali się ze szczęścia, aż tu nagle znikąd wyskoczył Pepa i... zrobił dokładnie to samo, ale zakończył go - w przeciwieństwie do Slasha - dwoma rękoma. MAAASAAAKRAAAAAAAAAA. Jurorzy sami nie wiedzieli, kto powinien wygrac, ale w końcu zdecydowały punkty - Slash wygrał mając na koncie jedno oczko więcej. Całośc pojedynku Slash vs Pepa zobaczycie na drugiej części Harlem77 Online Mixtape, nie wiadomo jeszcze kiedy się pojawi, ale pewnie prędzej, niż później, więc czekajciee dziewczyny i chłopaczki ;].

Wyjazd dla nas nie zakończył się konkursem wsadów, wręcz przeciwnie - dzięki uprzejmości Kacpy oraz jego rodziny Wonder wrazł z Kacprem został u niego przez następne dwa dni, by pozwiedzac Kraków, pograc w basket, pobaletowac oraz... odkryc siebie ;).

Chcielibyśmy podziękowac grupie organizacyjnej GramyFair za świetny turniej oraz naszym znajomym za wspólną gierkę, rozmowy i siedzenie razem w tym najmniej profitowym sporcie w Polsce ;) Pozdro dla Kacpy, Eazy'ego, Pr0ve'a, Coco, Webber'a, Jastrzębia, Plewsona, Dżejsona, Kejdżizyl Manizyl ;), Olki, Wocia, Ulfa, ich kołcza oraz całej reszty graczy, o których teraz nie wspomnieliśmy, a wtedy z nami byli. Szacunek i do zobaczenia następnym razem! Wielkie pięc także dla największej damy wśród koszykarek, czyli naszej super ekstra fajnej Doris ;).

Mieliśmy okazję podziwiac krakowskie mury, gdzie ludzkie historie opisywał swymi graffiti między innymi Imp2k... Poznajcie "Lolę":

Więcej jego prac możecie znaleźc tutaj: http://www.imp2k.com/

Link do sendspace [39mb ; lepsza jakość WMV]

PS. Pozdro dla Skocznego Boba i Tita, którzy zaprowadzili nas na to boisko, a także dla playerów z Warszawy - Barta i Majkiego!