Arachnofobia towarzyszy mi od zawsze i często mnie zniechęca do bliższego kontaktu z naturą. Jednak moje ego nie pozwoliło mi się tak po prostu poddać, okazując słabość kobiecej natury przed silnymi mężczyznami.

Jestem delikatną, wrażliwą kobietą, przeciwną jakimkolwiek formom przemocy, a broń  w moim mniemaniu to całkiem niepotrzebny wynalazek ludzkości.

Fakt, że odbiegam rozmiarowo od przeciętnych kobiet, sprawił, że miałam wielkie trudności z doborem odpowiedniego ubrania. Nawet maska, zmniejszona do miniumum wciąż spadała mi z twarzy.

Mimo wszelkich niedogodności, ubrana w dużo za duże moro i z obowiązkowym markerem w dłoni, wyruszyłam na wojnę z własnymi koszmarami.

Upał był niemiłosierny. Pod kombinezonem tylko stringi i całe szczęście, bo chociaż nie przyklejały się do pośladków, jak to zwykły czynić inne majtki.

Początkowo nie wczułam się w rolę. Starałam się raczej uniknąć razów niż walczyć, ale szybko połknęłam bakcyla i poczułam się jak na prawdziwej wojnie. Sama nie mogę wprost uwierzyć, że czołgałam się między krzakami ze świadomością, że wszędzie czają się pająki i węże. Zakamuflowana, w pozycji leżącej namierzałam potencjalnego wroga. W tej zabawie najlepsze jest to, że maska paruje i nic tak naprawdę przez nią nie widać. Jedyne wyJście, to zdać się na zmysł słuchu.   

Dostałam dwa razy. Po pierwszym troszkę się przeraziłam i nawet chciałam się wycofać, ale nie było tak źle. Bardziej się przestraszyłam niż zabolało. Szybko się pozbierałam i na oślep strzelałam w kierunku, z którego nadleciał pocisk. Nawet nie wiem czy kogoś trafiłam, ale wystrzelałam cały magazynek. Byłam z siebie bardzo dumna. Najbardziej z faktu, że dałam radę. W przyszłości zamierzam to powtórzyć. Świetna zabawa.

Thich Nhat Hanh

Według tej maksymy powinien żyć człowiek, ale czy w dzisiejszych czasach jest to wogóle możliwe? Zdaje się, że nie, choć ja uważam inaczej. Staram, się by każdy dzień był dla mnie takim, który wniesie coś nowego, świeżego, choćby pozostawi wspomnienie po porannym letnim deszczu. Warto się czasem zatrzymać i obejrzeć wokół, bo tyle piękna nas otacza, a czasem nie potrafimy tego dostrzec.

Na balkonie zasadziłam pelargonię. Pięknie zakwitła, pójdę zachwycić się jej pięknem.

Missus in novo mundo - czyli cos co warto wysluchac, pomimo dlugosci, od poczatku do konca
26.03.2007
27.03.2007
28.03.2007
29.03.2007

Pewien defekt tego zdjęcia mnie drażni, ale jest już późno i nie chce mi się poprawiać :P

Moda na kaczki - solniczka