Blog na pewno nie zniknie, bo widzę, że ludzie nadal wchodzą. Dziękuję.

]]> http://bwworld.wordpress.com/?p=358 Mon, 22 Sep 2008 06:21:58 +0000 eD http://bwworld.pl.wordpress.com/2008/09/22/na-marginesie/ Przepraszam wszystkich za tak długą przerwę. Już od jutra posty będą nadawane w normalnym tempie czyli jakieś 10 w miesiącu.

Znalazłem w końcu serwer, który nie kasuje zdjęć i daje 1TB (to nie żart) na fotki, filmy, muzykę, dokumenty itp. Nazywa się Oosah Sprawdźcie sami.

Co mnie urzekło:
- pani od kaligrafii, która na pytanie o najczęstszy motyw rysunku japońskiego odpowiedziała krótko: Fuji we wszystkich odmianach;
-wystawa tematyczna w muzeum, a tam szczególnie ekspozycja drzeworytów japońskich oraz zbiór laleczek przedstawiających dwór cesarski;
- pokaz zakładania kimona;
- ceremonia picia herbaty;

[dwa ostatnie prowadzone przez te same dwie pasjonatki kultury japońskiej - ich gesty, ruchy i wiedza zdradzały, że po prostu tę kulturę czują]

Co mnie poirytowało:
- pokaz makijażu, który z japońskim miał co najwyżej wspólne kolory, bo już zakres i intensywność wykonania niekoniecznie. Poza tym wiedza pani makijażystki pozostawiała wiele do życzenia, więc szybko sobie pokaz darowałam;
- stanowczo za mało muzyki japońskiej. Tradycyjne dźwięki rozbrzmiewały z głośników na ścieżkach niezwykle rzadko, a szkoda.

Oprócz tego ciekawe były uwagi pani Imamura odnośnie przyrządzania sushi, ogromnie podobały mi się wyważone gesty łucznika [ten spokój!] i zachwycały okazy drzewek bonsai [z rodzaju outdoor, jak mniemam, bo na tym zimnie większość drzewek przeznaczonych do wnętrza by nie wytrzymała]. Smakowała mi zupka z ryby, choć podchodziłam do niej sceptycznie, a zajadałam się krewetkami z ryżem i warzywami [mimo, że ryż był na ostro i popić musiałam zupełnie nie-japońską colą]. Aha, i mimo wcześniejszego postanowienia, dokupiłam do swej biblioteczki dwie kolejne książki ^^'. Ogólnie rzecz biorąc, pomijając drobne niedociągnięcia, festyn uważam za udany.

W dniach 13-21.09.2008 w Biskupinie odbędzie się XIV Festyn Archeologiczny zatytułowany "Japonia, kraj nie tylko samurajów". Będzie można zobaczyć ceremonię parzenia herbaty, pokaz zakładania kimona, formowania drzewek bonsai czy układania mini ogrodów zen. Poza tym walki latawców, strzelanie z łuku japońskiego kyudo i, co szczególnie mi się uśmiecha, degustacja japońskiej kuchni:]

Szczegółowy program festynu dostępny tutaj.

Dowiedziałem się o tym przed chwilą choć jeden z internautów przysłał mi tą hiobową wieść już w sobotę w nocy. Ireneusz Zjeżdżałka był znanym i cenionym fotografem oraz jej niestrudzonym popularyzatorem. Z wielką pasją opisywał współczesne zjawiska w fotografii polskiej i zagranicznej na łamach kwartalnika Fotografia. Wydawał też książki i albumy.

W B&W World jednym z najbardziej wyszukiwanych fotografików polskich. Jeden z jego ostatnich tekstów to wstęp do czasopisma Private poświęconego w całości fotografii polskiej po 2000 r. Odszedł po długiej i ciężkiej chorobie.

• Wach Gallery Avon Lake, OH
• Panopticon Gallery Boston, MA
• Alan Klotz Gallery New York, NY
• Iris Gallery Great Barrington, MA
• Monroe Gallery Santa Fe, NM

Nowe linki:

• Panoramic Photographs - archiwum fotografii panoramicznych amerykańskiej biblioteki narodowej, posegregowane wg tematyki oraz alfabetycznie.
• Obiektyw-nie - widzialna strona świata Temprany

• Proces Naturalny - blog fotografa Ireneusza Zjeżdżałki.
• Mono[foto]grafia - o [foto]wydawnictwach, [foto]wystawach, [foto]stronach i [foto]grafiach.
• In Pictures We Trust - prezentacja portfolio wszelkiej maści i odcieni.
• Sarniak - Łukasza Sarnackiego potyczki z fotografią.

Mało? Ano mało. Ale co ja mogę... ;)

Jeśli w Lejdis jest pokazana choć część kobiecej natury, to ja dziękuję i się do niej nie przyznaję. Albo nie za dobrze znam realia, co jest całkiem możliwe (choć uznaję się za świetną obserwatorkę), albo po prostu nie chcę dostrzec, że sporo osób płci żeńskiej to zwyczajna "pustota".

• Japan-Photo Info - blog o japońskiej fotografii.

• Asian Photography Blog - nazwa mówi o wszystkim

• Found Photos' Journal - nadesłane stare fotografie. W celu dobrania się do całej zawartości proponuje nacisnąć na link zatytułowany Found Photos Catalog na górze.

• Visual Delight - o wystawach i innych fotozjawiskach po francusku.

• Foam Magazine - holenderski magazyn fotograficzny.

• Source - kwartalnik fotograficzny z wysp brytyjskich.

Nowe galerie:

• Paul Cava Fine Art Bala Cynwyd, PA
• Sande Webster Gallery Philadelphia, PA
• Daniel Cooney Fine Art New York, NY
• Hodges Taylor Gallery Charlotte, NC
• Nile Tuzun Gallery San Fransisco, CA (galeria poświęcona wyłącznie fotografii włoskiej)
• Clampart New York, NY
• A Gallery New Orleans, LA
• Galeria ZPAF i S-KA Kraków, PL
• Galeria Szara, Cieszyn, PL

Nowe strony:

• Photoreview - amerykański magazyn fotograficzny
  
• Vintageworks - wystawca starej fotografii
  
• Contemporaryworks - wystawca fotografii współczesnej
  
• Fine art TV - chyba jedyna na świecie telewizja fotograficzna. Content niezwykły, tylko, że nie za darmo :(
  

Wszystkie powyższe linki zostały umieszczone w odpowiednich rubrykach.Prócz linków dodałem dwa nowe tagi: macro i miasto.

• Conscientious - blog istnieje już od 2002 roku (sic), być może to najstarszy blog o fotografii artystycznej w sieci? W każdym bądź razie dużo czytania, oglądania i klikania czeka na mnie.
• Open Origins - strona i blog należąca do Fotografa Josepha Szymańskiego.
• FILE Magazine - kolekcja nieoczekiwanych zdjęć w nieoczekiwanych miejscach o nioczekiwanym czasie w nieoczekiwanej sytuacji, z powodu nieoczekiwanej ... Jeśli ktoś nie może odnaleźć zdjęć nie po prostu wrzuci adres do czytnika ten już sobie sam poradzi.
• Broken Heartbeats - tytuł zbyt pretensjonalny jak dla mnie, ale fotografie ciekawe tzn. lubię taki styl. Tak przy okazji zauważyłem, że fotoblogi oparte na skrypcie Pixelpost występują w internecie w ilościach nieprzeliczalnych ;)

PS. Niewykluczone, że powrócę do pisania tekstów od przyszłego miesiąca.

Nie sądziłem, że uda mi się prowadzić B&W World tak długo, i że nadal będę miał na to ochotę. Blog powstał z chęci podzielenia się z innymi swoimi zainteresowaniami - internet to jedyne demokratyczne medium dające szansę zaistnieć wszystkim. Jednak, jak wiadomo, nie sztuką jest coś zacząć, tylko kontynuować i ulepszać daną rzecz. Pierwszy wpis potraktowałem machinalnie. Ot, w trakcie buszowania po sieci w poszukiwaniu danych o fotografach natrafiłem na zdjęcie ciągnika z amerykańską flagą. Skoro tak fajnie wygląda to umieeszczę je na stronie i dodam notkę o autorze. Z biegiem czasu przypomniałem sobie kilkanaście innych nazwisk. Sięgnąłem do literatury i tak powstał problem. Czy kiedykolwiek zdążę przedrzeć się przez twórczość tylu fotografików? Na szczęście dziś nie wpadam w bezsensowną panikę. Blog to nie encyklopedia. Zresztą i tak powstało już setki różnych opracowań i monografii z dziedziny fotografii artystycznej (f5), a studiowanie teorii fotografii w aspekcie historii sztuki staje się dziś bardzo popularne (Fotografia z katedry). Wybieram tylko tych, których dokonania mi się podobają i uważam ich za wartościowych. Mam rzecz jasna na uwadze wielkość mistrzów, ich niezaprzeczalny wpływ na rozwój fotografii, ale podejście ogólne pozostaje raczej czysto emocjonalne.

O ile emocje w sztuce są niezbędne, to w prowadzeniu bloga nie można im zbytnio ulegać. Czasami stawałęm się nieznośny gdyż chciałem skupić się na prowadzeniu bloga - wyszukiwanie informacji, analiza, kompilacja tekstu. Tu po części winny jest perfekcjonizm. Najpierw znajduję kilka ciekawych artykułów na temat jakiegoś artysty i chcę je wszystkie przeczytać, by stworzyć w miarę rzetelny post, a później dziwię się, ze nie mam czasu na inne obowiązki. W rezultacie napisany post dalece odbiega od pożądanego, ale tak to bywa gdy człowiek weźmie sobie do serca słowa Ryszarda Kapuścińskiego o tym, żeby napisać jedną stronę na dany temat, to trzeba wpierw przeczytać o tym temacie 10 innych stron. Póki co , piszę dwa ewentualnie trzy posty na tydzień i tego zamierzam się trzymać. Lepiej nie produkować na ilość tylko na jakość.

Niemal każdy kto prowadzi bloga śledzi też poczynania innych blogowiczów. A blogowy świat rozrasta się z każdym dniem. Na Technorati widnieje cytat 71 million blogs... some of them have to be good - święte słowa. Opiszę zatem niektóre fotoblogi, których odnośniki umieszczone są w B&W World. Otóż bezpośrenią "konkurencją", ale taką, którą szczerze polecam jest Photogenius. Zdaje się, ze autor ma prawdziwy talent w wyszukiwaniu współczesnych fotograficznych geniuszy. Każdy fotograf tam prezentowany potrafi jednocześnie wprowadzić w zachwyt i zakłopotanie zawartością swojego portfolio. Kto uwielbia stare fotografie, szczególnie zrobione przed 1945r. powienien niezwłocznie odwiedzić Shorpy. To prawdziwa kopalnia dawnych zdjęć ukazujących społeczeństwo USA w minionej epoce. Znakomity sposób na zapoznanie się z historią, choć jak na ironię, czasami wydaje się, że obraz nie zdeaktualizował się zbytnio. Uwaga na częste aktualizacje, do dziesięciu nowych postów dziennie. W ramach utrzymania rółnowagi geopolitycznej proponuję przejrzeć zawartość Photomana. Ukazane jest w nim głównie społeczeństwo dzisiejszej Rosji. Zdjęcia raz to melancholijne, innym razem przejmujące dramaturgią. Prawdopodobnie społeczeństwo rosyjskie nadal nie może odnaleźć swojej nowoczesnej tożsamości. Mimo zawieszenia między trudami codzienności, a nostalgią za minionym ustrojem niektórym udaje się znaleźć własny azyl, niedostępny dla świata polityki. W obiektywie autora tacy ludzie wyrastają na wielkie indywidualności. Dla wielu dobre zdjęcie to takie, które posiada tzw. klimat, niezależnie od tego czy zostało zrobione poprawnie, zgodnie ze wszelkimi kanonami itp. Tutaj uwagę zwracają: Beyond Monochrome, Electrolite oraz Electrosphere. Zdjęcia z powyższych blogów zawsze mają to coś, a na poprawność techniczną , kompozycję itd. nie mamy prawa narzekać. Dla miłośników zdjęć przyrodniczych, wręcz nieziemskich krajobrazów zaadresowany jest Earth Shots gwarantujący najwyższą jakość fotografii przyrodniczej. To niezastąpiony blog w internecie. Poza tym wielbiciele makro powinni zwrócić uwagę na Eclectic Studio Cafe. Autorka, jak mniemam amatorka uwielbia fotografować rośliny, a także przygody pewnej wiewiórki i czterookiego pająka. Z polskich rzeczy lubię Catawampus - tam możemy śledzić losy pewnej damy zanurzonej w onioryczny świat swoich własnych uczuć i pragnień. Kontemlacje są na tyle subtelne, że chyba tylko inna dama jkest w stanie je do końca zrozumieć. Oststnio w internecie jak grzyby po deszczu namnożyły się fotoblogi prezentujące fotki z jakiegoś miasta. Najczęściej skupione są one wokół Citydailyphotoblog. Wybierać można spośród ponad setki metropolii z całego świata. Istnieją również biało-czarne blogi z Polski o podanej tematyce, choć nie znajdziemy ich na wspomnianej stronie. Są to: Fotki z Lublina oraz Wamiszmasz, który szczególnie rekomenduje entuzjastom starch warszawskich kamienic i podwórzy. Skoro już mowa o budowlach nadgryzionych przez ząb czasu, koniecznie odwiedźcie Zapomniane.com - prawdziwa gratka dla wielbicieli fotografii industrialnej.

Na koniec informuję, że prowadzę też drugi blog Panopticum, traktujący o sztuce dziwnej, nierzadko konrowersyjnej we wszelkich przejawach. Jest też tam miejsce na nieprzyzwoitą fotografię. Serdecznie zapraszam.

Zobacz też:

• Na marginesie (2)
• Na marginesie (1)

W kwietniu i w maju w ogóle nie będę opisywać fotografów z USA. Przewaga amerykańskich artystów nad pozostałymi jest widoczna nie tylko na blogu toteż trzeba dać szansę innym. Na bieżąco dodaje adresy galerii fotograficznych, ale tylko takich, na których można znaleźć portfolio artystów, a nie jedynie ich spis i daty wystaw. W końcu najważniejsze są zdjecia. Jeżeli ktoś zna jakąś galerię spełniającą moję kryteria niech śmiało da znać. z pewnością dodam jej adres. Cieszę się, że widownia się zwiększyła - w marcu średno 88 wyświetleń dziennie. Obawiam się jednak, ze posty będę pisać raczej dwa iż trzy razy w tygodniu. Pozdrawiam :)

Zobacz też:
Na marginesie (1)

Serdecznie dziękuję za wszelkie zainteresowanie moim blogiem. Z tego co widzę na wykresie statystyk odwiedzin B&W World cieszy się, wbrew moim oczekiwaniom, rosnącą popularnością. Jak na razie średnio 63 wyświetleń dziennie. Podobno zaledwie 10% - 20% z tego to stali czytelnicy, ala ja i tak się cieszę. W końcu nie jest to blog komercyjny.

Z chęcią liczę na jakieś propozycje ze strony czytelników, jakiego fotografia zaprezentować. Jedynym warunkiem jest monochromatyczność portfolio w zdecydowanej większości prac. Mam co prawda listę ok. 200 nazwisk lecz większość to zasłużoni z punktu widzenia historii weterani obiektywu.

Pozdrawiam.