Każdego roku w maju w kościołach, a także przy krzyżach i kapliczkach przydrożnych rozbrzmiewają przepiękne pieśni maryjne. Tą piękną formą czci wobec Matki Najświętszej są Nabożeństwa Majowe.

Większość mariologów twierdzi, że Nabożeństwo Majowe narodziło się w XVIII wieku. Jego rodowód jest jednak znacznie wcześniejszy. Gromadzenie się i śpiewanie pieśni na cześć Matki Bożej było znane już w latach 430-450. Wielkim orędownikiem takiej formy modlitwy był św. Cyryl Aleksandryjski.

Nieco później miesiąc ku czci Maryi święcono w Ziemi Świętej, w Syrii i Grecji. W Kościele zachodnim w I tysiącleciu maj jako miesiąc Maryi święcono raczej sporadycznie. Dopiero na przełomie XIII i XIV w. powstała ponownie myśl, aby "ten miesiąc poświęcić Tej prawdziwej Królowej Wiosny - Maryi". Pierwszym, który rzucił tę myśl, był król hiszpański Alfons X. Władca ów zapraszał do udziału w Nabożeństwach Majowych, sam często brał w nich udział i swoim poddanym zalecał gromadzenie się w porze wieczornej na modlitwy wokół figur Matki Bożej.

W XVI w. nabożeństwo to propagował św. Filip Nereusz, a w wieku XVII zaczęli je odprawiać włoscy dominikanie. W następnym stuleciu Nabożeństwo Majowe objęło swym zasięgiem coraz większe obszary.

Największym apostołem Nabożeństwa Majowego w XVIII w. był włoski jezuita o. Alfons Muzzarelli, którego oficjalnie uważa się za twórcę tej formy kultu maryjnego. On to bowiem całe swoje życie poświęcił propagowaniu tego nabożeństwa. Z Kolegium Rzymskiego Ojców Jezuitów zwyczaj praktykowania Nabożeństwa Majowego przejęły szkoły zakonne w innych krajach, a w 1814 r. papież Pius VII nadał mu ostateczną i całkowitą aprobatę kościelną, zaznaczając, że "należy upowszechniać je i odtąd staje się ono powszechne w całej Europie, a wkrótce na całym świecie".

W Polsce Nabożeństwo Majowe publicznie zostało zaprowadzone po raz pierwszy w 1837 roku w kościele św. Krzyża w Warszawie, nieco potem w Krakowie, na Jasnej Górze i w kilku innych kościołach. W niespełna 30 lat rozszerzyło się po całej polskiej ziemi. Dziś nie ma świątyni katolickiej, gdzie by nie było odprawiane.

W 1859 roku Papież bł. Pius IX przypisał do Nabożeństwa Majowego - na które składa się Litania Loretańska do Najświętszej Maryi Panny, nauka kapłana oraz błogosławieństwo Najświętszym Sakramentem - liczne odpusty.

Nabożeństwo Majowe jest cenne dla wszystkich, ale szczególnie dla grzeszników i dusz prowadzących życie wewnętrzne. Pierwsi mają możność otrzymania wielkiego miłosierdzia Bożego, drudzy - postąpienia w miłości i zjednoczeniu z Bogiem i Najświętszą Maryją Panną.

MD, Przymierze z Maryją nr 10/2003

Ponad partyjna (dwupartyjna) grupa senatorów planuje wezwanie krajów powiązanych z Holokaustem do przyjęcia ustaw o restytucji mienia. Planowana rezolucja została sporządzona przez senatorów Billa Nelsona (D-Fla.), Bena Cardina Ben Cardin (D-Md.), Norma Colemana (R-Minn.) oraz Gordon Smith (D-Ore.).

Los Ameryki eksploatowanej przez Żydów powinien być ostrzeżeniem dla Polaków. Kevin Phillips, analityk, były strateg Partii Republikańskiej w latach 1970 i 1980, pisze, że USA ma nieudany system monetarny przy lekkomyślnych finansach i nieodpowiedzialnej polityce oraz przy globalnym kryzysie kapitalizmu amerykańskiego. Gospodarka USA jest zagrożona z powodu krótkowzrocznej polityki i postępowej de-regulacji.

Konstytucje mają to do siebie, że jeśli nie stoi za nimi obyczaj polityczny, tradycja i  - co tu kryć - siła, są tylko kawałkiem zapisanego papieru. Często pełnią rolę zasłonki lub fartuszka na pokaz, takiej prawnej wioski patiomkinowskiej, dzięki której zamordyzm pokazuje, jaki jest demokratyczny.

Jaką wartość przedstawia człowiek mówiący źle o swojej matce, czy o ojczyźnie, popatrzmy tylko na zwierzęta czy ptaki - od nich bowiem możemy się nauczyć wiele.

Złych matek nie ma na świecie, każda daje swojemu dziecku tyle, ile potrafi, na ile ją stać - wychowuje jak najlepiej, kształci, poświęca noce, co więcej, dzieli się sercem. Są na świecie matki zamożne, lecz i biednych nie brakuje, mających tak niewiele, one jednak potrafią dać najwięcej, wszystkim się podzielić. Najcenniejszym skarbem otrzymanym od matki niewątpliwie jest dobre wychowanie, które jest znakomitym drogowskazem w samodzielność i gwarantem dalszego uczciwego życia. Na palcach ręki można policzyć inne matki, jak wszędzie i tu zdarzają się wyjątki, których jest na szczęście tak mało.

Odwaga bycia sobą
Zmarł wielki człowiek

“Człowieczeństwo jest odwagą bycia sobą w sytuacji kolizji wartości, z których należy wybrać to, co słuszne” - można powiedzieć, że całe jego życie było spełnianiem tych jego słów. W codzienności był twardy w obronie Prawdy, ale jednocześnie dobry i łagodny wobec każdego spotkanego człowieka.

Pozostawił po sobie piękny ślad w duchowości i nauce – lubelską szkołę filozoficzną, zwaną czasem “polską szkołą filozofii klasycznej”. Powstała ona podczas ogromnych trudności których źródłem była oczywista niechęć władz komunistycznych wobec Kościoła i rozwoju nauki poza skrzydłami komunizmu. Program tej szkoły nakierowany był na wypracowanie nowej wersji klasycznej filozofii realistycznej, tak, by mogła ona stanowić odpór dla marksizmu ogłaszającego się jako realizm. Dziś spuściznę tych badań zawiera “Powszechna Endyklopedia Filozofii”.

O. Krąpiec całe życie poświęcił krzewieniu kultury i humanizmu chrześcijańskiego wśród młodych.  Ludziom których spotykał na codzień dodawał swą szlachetnością I pogodą ducha sił I wytrwałości w pracy. Apelował kiedyś: “Zadaniem odpowiedzialnych wychowawców i nauczycieli jest pokazać uczniom, że prawdziwą wartość ma jedynie to, co przychodzi z trudem. Polsce i światu potrzeba ludzi o mocnych charakterach.” Był narodowcem. Nie zgadzał się na kompromisy gdy chodziło o sprawy polskie.  “Życie wasze nic nie będzie znaczyć, jeżeli nie przekażecie kultury narodowej, niezależnie od nakazów ministerstwa” - mówił do nauczycieli w czasach liberalnych rządów.

Czy wypełnimy jego wolę?

Jan Kotlarz

Homoseksualiści, którzy porzucili ten styl życia, obawiają się ujawniać i mówić publicznie o swojej przeszłości, gdyż boją się, że będą ich nękać aktywiści homoseksualni – doniosła w poniedziałek amerykańska stacja telewizyjna ABC.

– Ktoś może nie być szczęśliwy z tego powodu, że jest gejem. Czy ktokolwiek pomyślał o tym? – pytał w programie „David”, anonimowy rozmówca, który przezwyciężył skłonności homoseksualne. – Przekonałem się, że uczucia można zmienić – zaznaczył.

Organizacja PFOX, do której należą rodzice i przyjaciele byłych homoseksualistów zauważa, że chęć zachowania anonimowości przez „Davida” odzwierciedla skalę zastraszania podejmowanego przez aktywistów homoseksualnych wobec osób takich jak on.

– Wielu byłych gejów obawia się ujawniać z powodu nękania z jakim mogą się spotkać: przesyłania na specjalne strony gejowskie ich nazwisk, numerów telefonów, danych osobistych, atakowania ich przez wywieszanie danych na słupach ogłoszeniowych, pisania artykułów prasowych itp. – stwierdziła organizacja PFOX.

Po publicznym ujawnieniu się ex-homoseksualisty aktywiści natychmiast wszczynają swoje akcje przeciwko niemu. – Zmusza się go do milczenia, a następnie twierdzi się, że byli homoseksualiści wcale nie istnieją, ponieważ nie funkcjonują w przestrzeni publicznej – podkreśla organizacja.

Wskutek nacisków homoseksualistów Amerykańskie Stowarzyszenie Psychologiczne odmówiło udziału w debacie, która miała się odbyć właśnie w poniedziałek w studiu telewizji ABC. Debata „Homoseksualizm a terapia - wymiar religijny” miała być poświecona tzw. terapii reparatywnej, zwykle stosowanej przez organizacje religijne w przypadku osób chcących przezwyciężyć tendencje homoseksualne.

Aktywiści homoseksualni obawiali się, że debata na temat terapii reparatywnej mogłaby stanowić poważne wyzwanie dla Amerykańskiego Stowarzyszenia Psychologów, które w 1973 r. wykreśliło homoseksualizm z listy zaburzeń emocjonalnych, uznając, że nie jest on chorobą, w związku z tym nie trzeba go leczyć.

ABC przedstawiła także relację filmową z Smith College, gdzie 29 kwietnia br. konserwatywny publicysta Ryan Sorba został zmuszony do przerwania wykładu, podważającego twierdzenia jakoby homoseksualiści rodzili się z takimi skłonnościami. Na wykład przyszły lesbijki, które śpiewały, tańczyły i wymachiwały przed nim miskami i dzbankami.

Obserwatorzy zauważają, że incydent w Smith College ilustruje charakterystyczny przejaw braku tolerancji ruchu homoseksualnego dla jakiejkolwiek dyskusji, która zwracałaby uwagę na możliwość swobodnego porzucenia „gejowskiego” stylu życia.

– Oto jakie poglądy na wolność wypowiedzi i prawa człowieka ma ruch gejowski, który z jednej strony narzuca swój program społeczny i seksualny innym, a z drugiej - zastrasza i terroryzuje każdego, kto mógłby go krytykować lub się z nim nie zgadzać – komentuje te zjawiska konserwatywna organizacja MassResistance.

Z kolei Peter Sprigg z PFOX stwierdził, że aktywiści homoseksualni mówią o osobistym wyborze, wolności itp., a tymczasem sprzeciwiają się osobistemu wyborowi i wolności tych, którzy pragną zmienić się.

Źródło: LifeSiteNews.com, AS

Po pierwsze posłuszeństwo
Kto wam dał prawo wyrzucić Wielgusa?

Graf. Jan Kotlarz

Ilekroć słyszę o ujawnianiu kolejnej teczki biskupa odszukanej gdzieś w archiwach IPN, to zastanawiam się kto dał prawo osądu nam szarym katolikom, nam dziennikarzom nad tymi biskupami. Kto dał prawo wyrzucenia ze stolicy biskupiej ks. abp Wielgusa? Ale co ważniejsze - w imię jakiej prawdy i jakiego dobra się to czyni?

Mówią niektórzy, że w imię oczyszczenia. Zapytajmy zatem o jaką czystość chodzi. Czy ktoś z nas jest bez winy? Kościół jest wspólnotą grzeszników. Ludzie zapatrzeni w ową "czystość" sprawiają na mnie wrażenie ludzi zniewolonych, bijących pięścią na oślep. I znowu mogę przytoczyć słowa prymasa Wyszyńskiego: "Przebaczenie jest przywróceniem sobie wolności, jest kluczem w naszym ręku od własnej celi więziennej." Mam przytłaczające wrażenie, że ludzie w takich celach są użytecznym narzędziem rozbijającym Kościół. Wbrew ich intencjom - nie budują wielkości czystej wspólnoty Kościoła.

Wraz z żoną wybrałem się na ingres abp Wielgusa (ten, podczas którego abp zrezygnował). Dziennikarka zapytała nas co sądzimy o tamtej sytuacji. Odpowiedzielśmy, że jako katolicy po pierwsze powinniśmy być posłuszni Stolicy Apostolskiej. To w ręku Ojca Świętego znajduje się władza nad naszymi pasterzami. Chrystus nie powierzył jej nikomu z nas. Tej władzy winniśmy posłuszeństwo, a sięgając po nią stajemy się ludźmi małymi. Apeluję dziś do wszelkich instytucji i środowisk mieniących się jako katolickie: zamieńmy pychę i gniew na posłuszeństwo Kościołowi, zaufanie Stolicy Apostolskiej i umiarkowanie w osądach.

Jan Kotlarz dla Prawy.pl

"To Tusk był fundatorem systemu, w którym były głodne dzieci"

Prezes PiS odniósł się w ten sposób do słów z telewizyjnego wystąpienia premiera, który podkreślał, jak ważne jest dla rządu PO i PSL, aby żadne dziecko nie było głodne. - Zaczniemy od prawa do ciepłego posiłku. Głodne dziecko to hańba. Nie zaznam spokoju, póki nie będę miał pewności, że żadne dziecko nie będzie głodne - mówił wtedy Tusk.

- Empatyczna postawa Tuska jest lepsza od tej sprzed lat, gdy mówił, że głód, to nie jest przeszkoda w formowaniu demokracji - stwierdził Kaczyński w Sygnałach Dnia. Oceniając inicjatywę Tuska były premier zwrócił uwagę na to, że lider Platformy kontynuuje w ten sposób działania poprzedniego rządu, który był jedynym interesującym się tym problemem.

Na pytanie Jacka Karnowskiego, czy jego zdaniem Tusk odpowiada za istnienie głodnych dzieci w Polsce, odpowiedział: "A kto ma za to odpowiadać? Ja mam odpowiadać? Odpowiadają za to tacy ludzie jak Tusk, Balcerowicz, Bielecki, Mazowiecki itd."

onet.pl

Czy myślisz, że uczniowie, którzy są gejami, czują się bezpiecznie w Twojej szkole? Jak poznać, że chłopak jest gejem? - takimi pytaniami uraczyli dzieci, m.in. ze szkół podstawowych, ankieterzy Kampanii Przeciw Homofobii, koordynatora programu "Schoolmates" wspartego przez Komisję Europejską, realizującego badania nad "przemocą homofobiczną". Wszystko bez wiedzy i zgody ministerstwa edukacji, dyrekcji szkół i rodziców.

Zdaniem realizatorów "Schoolmates", założeniem tego programu było "dostarczenie uczniom i personelowi szkolnemu wiedzy i narzędzi w celu zapobiegania i zwalczania słownej, fizycznej i psychicznej przemocy wobec kogokolwiek z jakiegokolwiek powodu, ze szczególnym uwzględnieniem młodych osób homoseksualnych lub postrzeganych jako homoseksualne".
W tym celu przeprowadzono stosowne "badania" głównie w szkołach podstawowych, gimnazjalnych i średnich, wśród uczniów w wieku od 13 do 19 lat, z przewagą grupy wiekowej 16-19 lat. Narzędziami "badawczymi" były: ankieta, kwestionariusz on-line, umożliwiający większe zróżnicowanie badanej grupy, oraz wywiady, przeprowadzone zarówno na pojedynczych osobach, jak również w grupach focusowych.
Przytoczmy niektóre z pytań zadanych młodym ludziom: Jak często w ciągu ostatniego roku szkolnego w Twojej szkole słyszałeś/aś, żeby ktoś mówił do chłopaka lub o nim, używając określeń: (i tutaj pojawia się seria wulgarnych sformułowań, których nie będziemy cytowali)? Jak poznać, że chłopak jest gejem? Czy myślisz, że uczniowie, którzy są gejami, czują się bezpiecznie w Twojej szkole?
Z raportu dotyczącego wyników przeprowadzenia "Schoolmates" w szkołach można się dowiedzieć, że "w badaniach zebrano także opinie młodzieży oraz personelu szkolnego na temat homoseksualności". Wynika z tego ni mniej, ni więcej, że ankieta odbyła się, o ile nie za zgodą, to przynajmniej za wiedzą niektórych nauczycieli. Ankietowany miał m.in. następujący wybór opinii na temat homoseksualności: "homoseksualność jest po prostu jedną z dróg ekspresji swoich uczuć i swojej seksualności, tak samo jak heteroseksualność", "ktoś staje się gejem lub lesbijką, ponieważ miał/miała zaburzone relacje z jednym lub z obojgiem rodziców", "większość problemów osób homoseksualnych jest spowodowana negatywnym nastawieniem społeczeństwa do nich".
Jak podają strony internetowe Kampanii Przeciwko Homofobii (KPH), jednego z inicjatorów programu "Schoolmates", był on realizowany jednocześnie w Bolonii i Modenie, Wiedniu, Warszawie i Madrycie. Zagranicznymi partnerami dla KPF były: Arcigay z Włoch, Wiedeńskie Antidiskriminierungsstelle für gleichgeschlechtliche Lebensweisen i Colegas z Hiszpanii. Polskie "badania" stanowiły 17,7 proc. wszystkich ankiet w pozostałych krajach. Przeprowadzono je od maja 2006 r. do stycznia 2007 r., za kadencji ówczesnego ministra edukacji narodowej Romana Giertycha, natomiast 12 kwietnia bieżącego roku w Warszawie odbyła się międzynarodowa konferencja podsumowująca wyniki "badań nad przemocą homofobiczną w szkołach". Dowiedzieliśmy się jednak, iż cała akcja nie miała oficjalnego charakteru - a więc ani resort oświaty, ani dyrektorzy szkół nie zostali o niej poinformowani, o czym wspomina Marta Abramowicz, wiceprezes Kampanii Przeciwko Homofobii. - Tak. Przeprowadziliśmy anonimową ankietę wśród uczniów i nauczycieli. Nie była ona organizowana w ten sposób, że ankieterzy wchodzili do klasy i rozdawali uczniom ankiety. Na coś takiego musielibyśmy uzyskać zgodę szkoły, która prawdopodobnie by wystarczyła. Było to po prostu badanie anonimowe - wyjaśnia Abramowicz. Zaprzecza, jakoby nauczyciele mieli rozprowadzać ankietę wśród uczniów. - Po prostu dotarliśmy do uczniów i nauczycieli innymi kanałami, co nie jest takie trudne - dodaje.
Roman Giertych, ówczesny minister edukacji narodowej, potwierdza, że nigdy by nie dopuścił do przeprowadzenia takiej akcji w szkołach. - W ogóle do szkół nie powinny mieć wstępu żadne organizacje bez zgody kuratorów czy dyrektorów. Tutaj mamy takie dziwaczne zdarzenie. Zawsze staraliśmy się wszystkich tych organizacji gejowskich do szkół nie dopuszczać. Tak było m.in. wobec Kampanii Przeciw Homofobii, którą pozbawiliśmy przecież dotacji na obozy. Nie wiem, kiedy i jak organizowano tę ankietę, ale uważam, że tego typu organizacje nie powinny być wpuszczane do szkół - zapewnia były minister.
Ministerstwo Edukacji Narodowej nie posiada obecnie żadnych informacji na temat akcji KPH i mimo że przeprowadzono ją nielegalnie, resort nie zamierza wyciągać jakichkolwiek konsekwencji wobec wspomnianej organizacji.
Jacek Dytkowski

Templariusze
Papież nigdy nie potępił

Autorka nie ukrywa, że pomimo wielkiego zainteresowania tematem, wciąż nie wiemy wszystkiego, nie znamy wszystkich tajemnic Zakonu, ale wiemy już na pewno, że proces, jakiemu zostali poddani templariusze po ich aresztowaniu przez króla Francji Filipa Pięknego – był sfingowany. Autorka odkrywa jego kulisy, posiłkując się dokumentami papieskimi. Papież Klemens V prowadził bowiem swoje własne śledztwo, które było uczciwe i wolne od metod stosowanych przez króla Francji (tortury, fałszowanie dokumentów, „kruczki” prawne, naciski). Papież początkowo był skłonny wierzyć, że w Zakonie nie dzieje się dobrze, dlatego dawał posłuch propagandzie króla, która od miesięcy starała się zdyskredytować zakonników jako heretyków i bluźnierców. Francuski monarcha sprytnie wykorzystał inkwizycję jako narzędzie zniszczenia templariuszy i właściwie nigdy nie wypuścił śledztwa ze swoich rąk. Kiedy Klemens V zorientował się, że wcale nie chodzi o prawdę i o obronę wiary – podjął starania, by proces zakonników był wewnętrzną sprawą kurii rzymskiej. Wszak Zakon podlegał od samego początku papieżowi. Jednak nie było to takie proste – Filip Piękny umiejętnymi działaniami i szantażem opanował sytuację. Papieskiemu sądowi udało się jednak przeprowadzić procedurę, która wykazała jedynie uchybienia w funkcjonowaniu Zakonu (chodzi o praktyki stosowane przy inicjacji nowo przyjmowanych – żądanie zaparcia się Chrystusa, plucie na krzyż, podejrzany kult figury głowy brodatego mężczyzny itp.). Nie stwierdzono jednak, by doszło do odrzucenia wiary czy herezji. Praktyki te miały początkowo być próbą dla nowicjuszy, badano przy ich pomocy ich reakcje na sytuacje ekstremalne, jednak z czasem stały się czymś niezrozumiałym i podejrzanym. To właśnie wykorzystali królewscy agenci zbierający materiał mający na celu zdyskredytowanie Zakonu.

Kluczowy dla sprawy jest dokument papieski sporządzony po przesłuchaniu wielkiego mistrza Jakuba de Molay na zamku w Chinon w sierpniu 1308 roku przez trzech pełnomocników Klemensa V. Podczas przesłuchania de Molay zaprzeczył, by Zakon popadł w herezję, ale wyraził skruchę za złe praktyki i prosił o przebaczenie. Oskarżeni zostali rozgrzeszeni i pojednani ze wspólnotą sakramentalną. Dokument na ten temat odnaleziono dopiero niedawno – był w XVII wieku błędnie sklasyfikowany w archiwum watykańskim i dlatego trudno było do niego dotrzeć. Jak wiadomo, nie uratowało to Zakonu ani większości templariuszy, bo król nie wypuścił zdobyczy. De Molay, już na stosie, żałował że wyraził skruchę, bo to oznaczało, że jednak Zakon popełnił grzechy. Jednak na zamku w Chion wydawało mu się, że jest już w gestii władzy papieża, dlatego przyjął propozycje jego wysłanników. W planie papieskim po tym akcie pokuty Zakon miał, po reformie wewnętrznej, działać dalej (być może po połączeniu ze szpitalnikami). Kiedy okazało się, że tak nie będzie, de Molay na stosie zaprzeczył jakiejkolwiek winie. Zginął jak prawdziwy chrześcijanin. Klemens V był za słaby, by przeciwstawić się władzy króla, był szantażowany, wybrał zachowanie jedności Kościoła i poświęcenie Zakonu. Do końca życia miał wyrzuty sumienia.

Zakon powstał w okresie wielkiego napięcia religijnego, jaki miał miejsce na początku ruchu krucjatowego. Regułę Zakonu tworzył m.in. Bernard z Clairvaux. Wpisywało się to w proces odnowy Kościoła, w jego powrót do ascezy i dyscypliny. Reguła była bardzo surowa, templariusz musiał oddać samego siebie wspólnocie, wyrzec się dóbr materialnych i uciech. Pomimo pewnych niedociągnięć, system funkcjonował bez zarzutu – Zakon był sprawną machiną wojenną, dzięki której chrześcijanie odnosili takie zwycięstwa. Muzułmanie nienawidzili ich, bo to był przeciwnik najgroźniejszy, nawet Saladyn, który uchodził za miłosiernego, kazał ich wyciąć po wzięciu do niewoli po bitwie pod Hattin. Autorka nie uważa, by pod wpływem Wschodu Zakon stał się podejrzany pod względem ortodoksji. Pewne niezrozumiałe dla współczesnych obrzędy, jakie funkcjonowały wśród templariuszy, były wynikiem oddziaływanie nie tyle islamu, lecz tradycji wczesnochrześcijańskiej. Chodzi tu np. o kult Męki Pańskiej, związany z obchodami pamiątki ostatniej Wieczerzy. Po dziś dzień jest to przedmiotem badań, także Papieskiego Instytutu Wschodniego. Sądzi się, że ten obrządek miał swoje źródło w tradycji religijnej Jerozolimy. Od niego też wzięła się legenda o świętym Graalu, podsycana przez promasońskie ośrodki.

Od 1312 roku funkcjonowanie Zakonu jest decyzją papieską zawieszone. Decyzja ta nigdy nie została zmieniona, dlatego nie mają żadnych praw do tradycji templariuszy różne inicjatywy mające na celu kontynuowanie jego działalności (w większości są one antychrześcijańskie). Templariuszy upodobała sobie masoneria, bo historia Zakonu, a raczej jego końca – była dla niej bardzo ponętna. Przez lata wykorzystywano symbole templariuszy i ich nazwę do działań jawnie antykościelnych i antychrześcijańskich. Bezprawnie i z pogwałceniem prawdy. Zakon, jak wynika z badań, nigdy nie zdradził Kościoła, a jego członkowie byli wzorem cnót chrześcijańskich. Padł ofiarą sytuacji i własnego bogactwa. Władza kościelna nigdy Zakonu nie potępiła ani go nie rozwiązała.

za myslpolska.pl

- Trwa nadal batalia o Polskę, która dzisiaj oznacza bitwę o Polskę wierną swym dziejom, zbudowaną na fundamencie wiary i chrześcijańskiej kultury - mówił 3 maja ordynariusz polowy Wojska Polskiego gen. dyw. ks. bp Tadeusz Płoski podczas Mszy św. w warszawskiej bazylice Świętego Krzyża. Eucharystia ta zainaugurowała obchody uroczystości Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski oraz 217. rocznicy uchwalenia Konstytucji 3 maja. W czasie licznych uroczystości w całym kraju księża biskupi zwracali uwagę na konieczność obrony małżeństwa i rodziny zagrożonej przez liberalizm, sekularyzm i fałszywie rozumianą wolność oraz troskę o poszanowanie życia ludzkiego.

Na Jasnej Górze Prymas Polski zwrócił uwagę, że współczesna ideologia, zapuszczająca korzenie w Polsce - i niewiele różniąca się od utrwalanej głównie w Europie - tworzy kult jednostki, dla której społeczeństwo miałoby być materiałem do wykorzystania dla wygody i przyjemności, kosztem zasad. - Rodzina i praworządne państwo to podstawowe wartości, których broni Kościół, a które hamują rozwój jednostki samolubnej - mówił ks. kard. Józef Glemp w czasie Mszy św. na Jasnogórskim Szczycie, której przewodniczył ks. abp Józef Michalik, przewodniczący Episkopatu Polski. - Małżeństwo nie może się podobać, ponieważ ma rozwijać miłość między kobietą i mężczyzną w ofiarnym trwaniu ze sobą dozgonnie. To się nie podoba ideologii, która popiera związki jednej płci - mówił ks. kard. Józef Glemp. Podkreślił, że rodzina jest też atakowana przez lekceważenie obyczajowości i praktykowanie związków dorywczych, a przecież jest to miejsce kształtowania zdrowych moralnie obywateli. Prymas Polski zwrócił także uwagę, że wizja Polski, jaką z uporem ukazują w mediach niektórzy dyskutanci, nie jest prawdziwa. - Nie jest to Polska szeregowych obywateli, którzy żyją z uczciwej pracy, bronią normalnego stylu życia i nie fascynują się kiczem prawdy. I taka jest większość - powiedział ks. kard. Glemp i przywołał przykłady rzetelnych urzędników, trzeźwych kierowców, kulturalnych kibiców, zdrowych rodzin.
- Prawo ludzkie powinno odzwierciedlać w sobie odwieczną prawdę i sprawiedliwość, której źródłem jest sam Bóg - podkreślał z kolei w bazylice Świętego Krzyża w Warszawie ks. bp Tadeusz Płoski. Ordynariusz polowy zaznaczył, że trzeba uczynić wszystko, by życie każdego człowieka było uznane, szanowane i we właściwy sposób zabezpieczone. Przypomniał słowa sekretarza Kongregacji Nauki Wiary arcybiskupa Angelo Amato mówiącego o terroryzmie o ludzkiej twarzy. Ma on miejsce wtedy, gdy aborcja nazywana jest dobrowolnym usunięciem ciąży, a nie zabiciem bezbronnej istoty ludzkiej lub kiedy eutanazję określa się delikatniej, jako śmierć z godnością.

Ordynariusz polowy Wojska Polskiego w bazylice świętokrzyskiej zwracał także uwagę, że niektórzy kreatorzy współczesnego liberalizmu głoszą zasadę, iż człowiek ma być wolny, a wolność należy sobie zapewnić przez ustawy, w których większość zadecyduje, co to jest prawda i gdzie jest prawda. - Treści tej liberalnej wolności wciskają się w duszę dzieci, młodzieży, starszych, całych rodzin. W objęciach tej wolności wyrastają niewolnicy strachu przed poczętym dzieckiem. Wrogiem staje się dziecko, wyrastają niewolnicy strachu przed małżeństwem, jednym, nierozerwalnym, wyrastają niewolnicy narkotyków, pieniądza i handlu za wszelką cenę (...) wyrastają niewolnicy obsesji walki z Bogiem i Kościołem - mówił biskup polowy. Podkreślił także, że rodzi się współczesna targowica ducha, targowica kultury, która grzebie polskiego ducha, oddaje polską duszę we władanie nieraz obcej kultury.
We Mszy św. uczestniczyli przedstawiciele rządu, Kancelarii Prezydenta, parlamentarzyści, władze samorządowe stolicy, generalicja WP, kombatanci, harcerze oraz licznie zgromadzeni mieszkańcy Warszawy.
Po Mszy św. uroczystości były kontynuowane przed Grobem Nieznanego Żołnierza.
Stało się już tradycją, że 3 maja, w uroczystość Królowej Polski, na Apel Jasnogórski do duchowej stolicy Polski przybywa Wojsko Polskie z generałami, kombatanci, weterani, przedstawiciele służb mundurowych, policji, służby celnej, straży granicznej i harcerze. Na modlitwie apelowej spotyka się z nimi biskup polowy, który poleca opiece Matki Bożej całe Wojsko Polskie. Tak było i w tym roku. Wieczorem, tuż przed godz. 21.00, do kaplicy Matki Bożej wmaszerowały kompanie honorowe: 5. Batalionu Chemicznego z Tarnowskich Gór, 1. Pułku Specjalnego Komandosów z Lublińca oraz Wyższej Szkoły Oficerskiej Wojsk Lądowych z Wrocławia. Po sygnale Wojska Polskiego rozpoczął się Apel Jasnogórski. - Dzisiejsze święto, które jest jednocześnie świętem narodowym i kościelnym, jest jasnym głosem wzywającym współczesnych architektów życia społecznego do nieizolowania człowieka od Boga, spraw ludzkich od spraw Bożych. Każde prawo jako dzieło ludzkie powinno mieć odniesienie do Boga - mówił w rozważaniu ks. bp Płoski. - Maryjo, kiedy śpiewamy hymn uwielbienia, módl się za nami o wyzwolenie ducha. I tak jak przeprowadziłaś nas bezpiecznie przez "morze czerwone", naucz nas być wolnymi przed współczesnymi zniewoleniami, abyśmy nie utonęli w niebieskim morzu agnostycyzmu, libertynizmu i relatywizmu moralnego - mówił ordynariusz polowy WP, podkreślając, że na lotnych piaskach współczesnych prądów umysłowych trudno budować fundamenty domu ojczystego. Nie będzie to dom postawiony na skale, będą nim wiać wiatry Wschodu i Zachodu, przestrzegał. Ksiądz biskup skrytykował też pojawiające się naciski na Kościół w kwestii nominacji biskupich, a także podsycanie przez dyskusje medialne religijnych napięć, których - jak stwierdził - Polska dziś nie potrzebuje, "bo nie do twarzy jej z w szyderczym przebraniu drwiącym z Kościoła Chrystusowego, jego pasterzy i kapłanów, tradycji narodowych".
Do przeciwstawienia się duchowi modernizmu i liberalizmu, który atakuje współczesną rodzinę, wzywał także ks. abp Sławoj Leszek Głódź. Podczas uroczystej Mszy św. w bazylice Mariackiej w Gdańsku, która miała też charakter ingresu nowego metropolity do tej świątyni, ksiądz arcybiskup podkreślał, że polska ustawa zasadnicza powinna być źródłem bezpieczeństwa dla rodziny, która jest kolebką życia, oraz dla jej stabilności, moralnego ładu i funkcji wychowawczych. - Jak wiele krzywdy zrobiono rodzinie w tych krajach, gdzie doszedł do głosu - w wymiarze stanowionego prawa - duch modernizmu i liberalizmu - zwracał uwagę metropolita gdański. Dodał, że fałszywie pojmowane hasło wolności człowieka uwalnia go od odpowiedzialności, kpi z rodziny i wyszydza świętość małżeństwa rozumianego jako związek mężczyzny i kobiety. - Trzeba przypominać, więcej, trzeba wołać głośno o tych zagrożeniach, które płyną przez Europę, docierają do Ojczyzny, atakują, starają się odsunąć ludzi od Boga i Chrystusowej Ewangelii - apelował metropolita gdański. Podkreślił, że stanowi to wielkie zadanie dla elit intelektualnych i mediów katolickich, które "muszą iść na dobry bój - w imię Prawdy, wartości, przyszłości i polskiej nadziei".
- Ojczyzna jest skarbem, który mamy kochać i czuć się za niego odpowiedzialnymi - mówił ks. bp Andrzej Dziuba w bazylice katedralnej w Łowiczu. - Ojczyzna, nasza ziemska matka, wymaga miłości i odpowiedzialności. Szczególnie boli, kiedy sami Polacy dają o niej złe świadectwo - zwracał uwagę ordynariusz łowicki. - Tę odpowiedzialność można realizować w mechanizmach demokracji, o ile nie jesteśmy bierni. Polska jest dzisiaj na zakręcie historii, a jest wielu, którym zależy, aby tych niebezpieczeństw nie dostrzegać. Mobilizują wszelkie środki, aby niebezpieczeństwa zlekceważyć - wskazywał ks. bp Dziuba. Zachęcał do wiernej służbie Ojczyźnie, która przejawia się w życiu rodzinnym, w wychowaniu, w odpowiedzialności za siebie i innych.
Nauczycielką tolerancji i szczególną władczynią Polaków nazwał Matkę Bożą ks. bp Kazimierz Ryczan, ordynariusz kielecki. W czasie Mszy św. w bazylice katedralnej wyraził ubolewanie z powodu obecnych w Polsce patologii, m.in. zdrad, gangów, pornografii. Ksiądz biskup wezwał do uszanowania ofiar przeszłości, pochylenia głowy przed kombatantami oraz troski o każde życie, szczególnie nienarodzone. - Chciałbym, aby którekolwiek nienarodzone dziecko otoczono chociaż taką troską, jak panią Blidę, która przecież dobrowolnie popełniła samobójstwo - mówił ordynariusz kielecki.
Paweł Tunia
Sławomir Jagodziński

Salvador Allende, lewicowy prezydent Chile, był współpracownikiem KGB. W dokumentach wywiadu pojawia się jako kontakt poufny o pseudonimie Lider – donosi serwis rp.pl za tygodnikiem „Wprost”.

Od końca lat 50. Allende był „pod opieką” oficera sowieckiego wywiadu Światosława Fiedorowicza Kuzniecowa (ps. Leonid). W 1961 r. w Chile zaczęła działać sowiecka misja handlowa. Zainstalowało się w niej KGB. Od tego czasu kontakty zmieniły się w stałą współpracę – czytamy w serwisie.

Z dokumentów z archiwum Mitrochina wynika, że Allende „miał wyrażać chęć współpracy na zasadach poufnych i zapewnić wszelką potrzebną pomoc, ponieważ uważał się za przyjaciela Związku Radzieckiego. Chętnie dzielił się informacjami politycznymi".

W 1970 roku pojawiła się szansa, że Allende może wygrać wybory. Moskwa na wsparcie lewicy przeznaczyła ponad 500 tys. dolarów. Spore kwoty dostawał sam Allende jako "czynnik wiążący". KGB wspierało go informacjami politycznymi na temat działań CIA, sytuacji w chilijskich służbach specjalnych i wojsku - pisze wprost.pl.

Źródło: rp.pl

Znamy się od 27 lat. Po założeniu 23 lutego 1978 roku Wolnych Związków Zawodowych w Katowicach. „Wolna Europa” w dniu 1 maja tego roku podała, że na nasz apel w Gdańsku, powołaliście na czele z Krzysztofem Wyszkowskim, Komitet Wolnych Związków Zawodowych Wybrzeża.

Polska przegrywa bitwę o pamięć. Polacy, zachłysnąwszy się Unią Europejską, pozwalają robić z siebie idiotów. Nie rozumieją, że niemal skradziono im niepodległość. Co skutkuje i tym, że niegdysiejsi kaci Polaków nie muszą obawiać się polskiego prawa, ponieważ prawo to interpretują dziś przyjaciele katów.

Notorycznie Żydzi kultywują mit, że zawsze są krzywdzeni przez gojów. Żydzi sami nienawidzą okazywania skruchy, za krzywdy wyrządzane przez Żydów innym. Faktycznie ofiary krzywd wyrządzonych przez Żydów, są nagminnie przez nich nienawidzone.

Rodziny dwóch Polaków, ofiar mordu młodocianego gangu - 26-letniego Pawła K. oraz 28-letniego Mariusza Sz. - ofiarowały ich organy na przeszczepy dla potrzebujących Irlandczyków - donosi środowy "The Irish Independent".

Irlandia: Większość imigrantów z nowych krajów UE zostaje

70 proc. numerów PPS jest nadal w użyciu, tylko trzy na dziesięć to numery, którymi przestano się posługiwać. Numery PPS są w Irlandii niezbędne do odciągania składek ubezpieczenia socjalnego, rozliczeń podatkowych i ubiegania się o świadczenia.

Dane wydają się przeczyć rozpowszechnionemu w Irlandii przeświadczeniu, iż spowolnienie na rynku mieszkaniowym i będąca tego wynikiem dekoniunktura w sektorze budowlanym skłoniła wielu imigrantów z nowych krajów UE, zwłaszcza Polaków, do powrotu do kraju w ostatnich 12 miesiącach.

W 2007 roku dynamika napływu nowych imigrantów z krajów Europy Środkowej i Północnej do Irlandii była o połowę niższa niż w poprzednich latach, ale w kontekście stosunkowo niewielkiego rynku pracy i w porównaniu z innymi krajami, nadal uważana jest za dużą.

Według szacunków w Irlandii przebywa ok. 200 tys. Polaków.

Jeszcze w tym roku Łotwa przedstawi zestawienie strat poniesionych w wyniku sowieckiej okupacji. Jak poinformował stojący na czele specjalnej komisji Edmunds Stankevics, rachunek ten może wynieść nawet kilkadziesiąt miliardów dolarów. Wcześniej podobnych obliczeń dokonała Litwa, a wyniosły one 28 mld dolarów. Zastanawia jedynie, dlaczego polski rząd nie wystąpił dotychczas z podobną inicjatywą.

- Łotwa jeszcze w tym roku skończy liczyć straty spowodowane okupacją sowiecką w tym kraju - poinformował szef zajmującej się tym komisji Edmunds Stankevics. Rachunek może wynieść nawet kilkadziesiąt miliardów dolarów.
Komisja pracowała przez trzy lata. Jej członkom udało się uzyskać dane o ponad 55 tys. deportowanych mieszkańcach Łotwy. Stankevics przypomniał, że w samym 1941 r. Sowieci wywieźli z tego kraju całą inteligencję, polityków, urzędników i przedsiębiorców, pozbawiając naród intelektualnej elity. Kolejna wielka deportacja odbyła się w 1949 roku. W jej trakcie wywieziono - w ramach "rozkułaczania" - głównie chłopów. Deportacje trwały od 1944 do 1953 roku.
W ramach prac komisji podliczono też straty środowiska naturalnego Łotwy w latach 1940-1990, jakie poniosła ona w wyniku sowieckiej działalności gospodarczej, uszczerbek populacji związany z prowadzeniem przez ZSRS działań wojennych w Afganistanie oraz bezpośrednie i pośrednie straty demograficzne po wybuchu w elektrowni atomowej w Czarnobylu.
- Warto zastanowić się, czy nie należałoby dokonać analogicznego do łotewskiego rozliczenia i zweryfikować te kilkadziesiąt lat "przyjaźni" polsko-sowieckiej - powiedział w rozmowie z "Naszym Dziennikiem" poseł Arkadiusz Mularczyk (PiS). - Przez ostatnie kilkadziesiąt lat nie było takiego klimatu - tłumaczył. Stosownego projektu jednak ani komisje sejmowe, ani rząd nie przygotowują. - Stworzenie takiego projektu jest domeną rządu, należy jednak uważać, aby nie pogorszyć stosunków polsko-rosyjskich - dodał. Podkreślił, że powinno się tego dokonać w atmosferze wielu lat współpracy. Należałoby w tym miejscu zapytać, na czym polegała ta współpraca. Na niszczeniu istoty Narodu Polskiego, gospodarki, myśli, tożsamości, wreszcie kultury. Wszystko wskazuje zatem na to, iż nasi rządzący przedkładają polityczną poprawność nad historyczną prawdę.
- Gdyby projekt takiej ustawy powstał, na pewno poparlibyśmy taką inicjatywę - oświadczył Mularczyk, zwracając jednocześnie uwagę na to, że jego ugrupowanie jest opozycyjne, a więc nieposiadające dostatecznej siły przebicia. Problem jednak w tym, że kiedy było u władzy, nie uczyniło niczego w kierunku ostatecznego zamknięcia polsko-sowieckich zaszłości. Nie starano się nawet zebrać niezbędnych danych.
Anna Wiejak

W Warszawie przy karuzeli
Przy dźwiękach skocznej muzyki
Salvy za murem Getta
Głuszyła skoczna muzyka
Czesław Miłosz "Campo di Fiori"

Czeski senat zaskarżył Traktat Lizboński w Trybunale Konstytucyjnym. Decyzja oznacza, że ratyfikacja dokumentu przedłuży się co najmniej do jesieni. Niektórzy politolodzy sugerują, że Czesi nie zdążą z ratyfikacją w tym roku.