Ciekawe nie? Skąd wziąć aż tylu "Afrykanów", których można by określić przymiotnikiem "wybitny"? Ano najlepiej ze wszystkich kontynentów tylko nie z Afryki :)

Spójrzmy:

1 rząd od góry, pierwszy gość - Muhammad Ali, amerykański bokser ur. w Louisville... hmm, Afryka?

1 rząd od góry, drugi gość - Don King, amerykański promotor boksu zawodowego urodzony gdzieś w Ameryce (znany z licznych wyłudzeń, fałszerstw i dwóch zabójstw - wybitny "Afrykanin")

1 rząd od góry, siódmy gość - Pele, czyli taki dość znany brazylijski piłkarz, co to się w Brazylii urodził i mieszka tam do dziś, a jak wiadomo niektórym Brazylia w Afryce nie leży, niestety...

2 rząd od góry, pierwszy gość - Bob Marley, jamajski muzyk urodzony na Jamajce (Jamajka nie ma wiele wspólnego z Afryka, poza tym, że większość obywateli jest jakaś taka, hm... kolorowa)

4 rząd od góry, pierwszy gość - Zinedine Zidane, urodzony w Marsylii (nie nie nie! Marsylia nie leży w Afryce.) Francuz, dla Francji pogrywał i w ogóle to Francja nie ma wiele wspólnego z Afryką.

4 rząd od góry, drugi gość - Lenny Kravitz - ur. w Brooklynie, nie mieszka na Czarnym Lądzie, ani nigdy tam nie był zameldowany

4 rząd od góry, trzeci gość - Michael Jackson - ur. w Gary w stanie Indiana, nigdy nie był zameldowany w Afryce, a jak wiemy usilnie starał się "wybielic" co przyniosło z czasem opłakane skutki

Reszty nie za bardzo obczajam, może dlatego, że są tacy jacyś czarni, ale pewnie tez nie są z Afryki. A tak wogóle to co decyduje o byciu Afrykaninem? Czarna gęba? Ponadprzeciętne osiągi na plantacjach bawełny? Co najmniej dwudziestoletnia egzystencja na państwowym socjalu? Nie wiem, doprawdy nie wiem...

sarpedon

Polityczna poprawność
a kneblowanie ust przeciwnikom przez lewicę

Jeśli natomiast chodzi o nazywanie swoich przeciwników politycznych, to lewica i podporządkowane jej media nie stosują już tak ściśle norm polit-poprawności. Cytowany przez prof. B. Wolniewicza („Ksenofobia i wspólnota”) prof. Ajdukiewicz powiedział kiedyś, ze „burżuj” to nie termin, lecz wyzwisko. Dziś – dodaje Wolniewicz, takie terminy jak: ksenofob, antysemita, rasista, faszysta to ani terminy, ani wyzwiska. To coś znacznie więcej.

„Wyzwiskiem chce się kogoś tylko znieważyć, tamtymi natomiast słowami chce się tego, kto myśli inaczej niż my, unieszkodliwić lub zniszczyć; a przynajmniej zmusić do milczenia. Wyrażenia tej kategorii stanowią istotny składnik wszelkiej ideologii: nie są to narzędzia językowej komunikacji, lecz politycznej walki. Określenie kogoś takim epitetem oznacza, że wydany został na niego wyrok; że przez anonimowy Kafkowski trybunał został już osądzony i skazany… są to „słowa-piętna”, czy też „słowa-klątwy””. (B. Wolniewicz, Ksenofobia i wspólnota, wyd. Arcana 2003, s.24).

Słowa: „faszysta” i „rasista” przeznaczył do cyrkulacji międzynarodowej jako propagandowe „słowa-klątwy” największy „językoznawca” lewicy – Józef Stalin. W 1935r. na VII Kongresie Kominternu ogłosił bowiem „front ludowy przeciw faszyzmowi”, oczywiście nie definiując, czym jest ów „faszyzm”. Natomiast „rasizm” jako napiętnowanie wrogów komunizmu zapisany został w 1936r. w art. 13 sowieckiej konstytucji. Od tamtej pory słowa te zrobiły oszałamiającą karierę jako najskuteczniejsze narzędzia politycznej eliminacji przeciwników lewicy i kneblujące im usta.

Pierwszym z nich post-stalinowska michnikowszczyzna ochrzciła wiele lat temu polską endecję, i na tyle bez znużenia, przez wiele lat to powtarzała po wszystkich mediach, że potrafiliśmy się już do tego przyzwyczaić. Oczywiście nikt nie zapytał nawet, co ma wspólnego ruch polityczny, katolicki, narodowy, swoiście polski, który był fizycznie eksterminowany przez nazistów niemieckich (Niemcy wymordowali większość naszych przywódców) - z ustrojem panującym we Włoszech za Mussoliniego? Prawda jest tu najmniej ważna! Skoro sam wielki Stalin nauczył tak rozprawiać się z przeciwnikami, to jego uczniowie, dzieci tych uczniów i ich wnuki – nie mogą poniechać tej pięknej (i skutecznej) tradycji.

Wojciech Wierzejski

Sąd na Brooklynie rozpatrzy sprawę napaści na Murzyna przez dwóch chasydzkich Żydów, członków społecznej policji żydowskiej w dzielnicy Crown Heights.

Andrew Charles, 20-letni student zgłosił napaść dokonaną na nim 14 kwietnia br. Charles, syn policjanta nowojorskiej policji, powiedział dziennikarzowi dziennika New York Daily News, że został zaatakowany przez dwóch chasydzkich Żydów, obezwładniony gazem łzawiącym Mace i pobity kijami.

Jak dotąd, wydarzenie to nie jest traktowane przez policję jako "przestępstwo z nienawiści" (Hate crime) i nie dokonano żadnego aresztowania pomimo, iż w dotychczasowym śledztwie ustalono, że sprawcami napaści byli członkowie patrolu społecznego Crown Heights Shmira Patrol, złożonego głównie z chasydzkich Żydów. Jeden z domniemanych napastników, zidentyfikowany na podstawie numeru tablicy rejestracyjnej samochodu, odmówił złożenia wyjaśnień na policji.

W 1991 roku w dzielnicy Crown Heights miały miejsce rozruchy murzyńskie, w których zginął jeden z uczniów sekty Lubavitch, Yankel Rosenbaum. Rozruchy rozpoczęły się, gdy murzyńskie dziecko - Gavin Cato został potrącony przez samochód eskortujący rabinów sekty Lubavitch.