No któżby inny niźli ja...

I jak zwykle nie obywa się (jestem w trakcie montażu) bez problemów.

Najpierw kamera odmawiała posłuszeństwa. Trzeba było oddać informatykom, żeby wydarli filmy z jej dysku twardego (:D).

Kiedy już to było załatwione, trzeba było konwertować pliki mpg na avi, bo Linuksowy Kino mpg-ów nie obsługuje. Nawet po konwersji, Kino okazał się bezradny wobec filmów do edycji. Wtedy to, ze względu na brak czasu, musiałem przełknąć swoją dumę i włączyć M$ Winzgrozę.

Nadszedł moment, dla którego jedynie trzymam jeszcze Win na dysku. Moment w którym przez niezgodność typów, brak czasu czy jakikolwiek inny czynnik będę skazany na pomocną dłoń z Redmond...

Po uruchomieniu od dawna nieużywanego Windowsa XP, doznałem szoku... Pierwsza myśl-"Jak ten system mógł mi się kiedyś podobać!?". Pixeloza, sztywne, brzydkie okna, idiotyczne kolory i ta genialna funkcjonalność. No nic, przemogłem się jakoś i zabrałem się do pracy z Movie Makerem.

Wszyscy, którzy tak jak ja, mieli okazję wypróbować WinXP w 2001 roku, pamiętają zapewne funkcjonalność tego programu... Faktycznie, w pierwszej wersji program potrafił się nagle wyłączyć i całą pracę "pioruny łogniste, siarczyste" i uwalnianie zajętej przez program pamięci RAM wspólnymi siłami trawiły zostawiając użytkownika w stanie bliskim desperacji. Można śmiało powiedzieć, że teraz jest lepiej. Owszem, bugi są. Nawet niemało. Z programem można już jednak mniej  lub bardziej współpracować.

Sama współpraca z programem, to jednak nie wszystko. Jest przecież jeszcze system działający w tle. A ten zdawał się działać zupełnie odwrotnie do moich poleceń...

Dla przykładu:

Kiedy go uruchomiłem, kazał się wyłączyć (uruchom ponownie, aktualizacje).

Kiedy uruchomiłem odtwarzanie filmu, odtwarzanie zatrzymało się i nie chciało ruszyć dalej.

Kiedy uruchomiłem Windows Movie Makera, ten się nie uruchomił (musiałem zabić proces).

I tym podobne....

No i oczywiście, na każdym kroku z ekranu aż cieknie komercja. Dla przykładu zapisywanie gotowego filmu w Movie Makerze... Zgadnijcie jaki format? No jakiżby inny, jak nie WMV! A jest przecież tyle LEPSZYCH alternatyw....

Trzymajcie za mnie kciuki - wojuję dalej. Dzień sądu, pokaz premierowy już we czwartek...

Anyway nie o tym chciałem. Chciałem dać Wam znać że wczoraj wrzuciłem na youtube chyba z 6 filmików z lat 2003, 2004, 2005 co w sumie daje już 19 filmów w profilu ! :) Zapraszam do oglądania i wspominania z nami...

YouTube.Com/ajuneja
na zachętę jeden z wielu filmików (Parking przy Multikinie)

w ramach przygotowań do montażu wywiadu z aktywistą z Oaxaca (dalej czekam na tłumaczenie wywiadu) bawiłem się funkcją chroma key w Cinelerra czyli linuxowym programie do montażu, podstawowy problem jaki miałem to niejednolitość tła - jako "greenscreen" wykorzystaliśmy nasz ekran kinowy z wyświetlanym od tyłu jaskrawym zielonym - zaleta takiego rozwiązania to to że łatwo to rozstawić i nie potrzeba specjalnego materiału (a także światło od tyłu pozwoliło łatwo wyciemnić twarz aktywisty który nie chciał żeby dało się go rozpoznać) - minusy to fakt że potrzeba kamery na której można ustawić przesłonę (tak jak monitory czy telewizory - filmowany ekran migotał) i projektory nie rozkładają światła równo - prawy dolny róg był dużo ciemniejszy, środek sporo jaśniejszy co powoduje sporo problemów, mam nadzieję że googlowe kodowanie do flasha nie rozmyje za bardzo obrazu i widać o co chodzi...

greentest2 - klip po nałożeniu chroma key (HSV) i podstawieniu tła (2 sekundy czarnego tła potem podstawione tło video) - szara obwódka, kanciaste krawędzie

greentest4 - klip po dodaniu filtru brightness/contrast i poprawkach w ustawieniach chroma key (próbowałem poprawić krawędzie jednocześnie usunąć szumy pojawiające się w prawym dolnym rogu i centrum, pozbyłem się szarej obwódki)

greentest5 - po dodaniu filtru blur (rozmycia) (ustawionego na 3kę) - chodziło o wygładzenie krawędzi trochę poszarpanych przez chroma key (efekt walki z szumami - musiałem wyciąć większy zakres kolorów (szaro-czarnych) niż potrzeba by przy jednolitym tle, chyba łatwiej było by to zrobić z normalnym "kolorowym" obiektem niż wyciemnionym tak jak mój)

tło w klipach to główny dworzec kolejowy w Sztokholmie o godzinie 5 czy 6 rano, jeśli będę miał okazję spróbuje przetestować też na jakimś kolorowym "obiekcie" ale moim zdaniem cinelerra całkiem nieźle się sprawdza w tym przypadku :] zobaczymy czy równie łatwo pójdzie z dłuższymi fragmentami...

Każdej istniejącej już od wielu lat hali przemysłowej, każdemu przedsiębiorstwu państwowemu, które funkcjonuje już od x lat przydałby się gruntowny remont. Wiążą się z tym jednak koszty. Początkowo można jednak zabrać się za odnowienie zewnętrznego wizerunku firmy. Konstrukcje stalowe da się zamontować na każdej płaszczyźnie dodając nowoczesnego wyglądu, zaciekawiając tym samym klientów. Konstrukcje budowlane można przeprowadzić też od samego początku budowy. Jeśli budujesz filię swojej firmy w kilku miastach i szukasz zleceniobiorcy na wykonanie identycznych obiektów to właśnie firma budowlana, która produkuje i oferuje montaż okuć budowlanych jest dla Ciebie najlepszym rozwiązaniem. Pomieszczenia magazynowe staną szybciej niż myślisz, a hala produkcyjna będzie wizytówką Twojej firmy i przyjemnym miejscem pracy jej pracowników.

Także w ramach remontów w domach prywatnych, ogrodach wykorzystuje się wszelakie okucia budowlane: klamki, bramy wjazdowe, mosiężne krzesła i stoły ogrodowe, rynny, dachy, poręcze balkonowe. Są to nowoczesne eleganckie i trwałe tworzywa, które wykorzystują połączenie metalów, stali, mosiądzu czy aluminium. Ładny domek czy ładna firma. Zewnętrzny wygląd jest ważny, a tym bardziej jak solidny!!!

Próbował ktoś to poskładać? Miliard wkrętów, gwoździ, tubek z klejem, a nie ma konkretnej instrukcji, dziury na wkręty nie zgadzają się, są nierówne, krzywe, wypaczone, za płytkie. Ilość wkrętów jest ograniczona, zawsze na styk, a co jeśli by się jakiś zgubił? nie ma nawet jednego zapasowego, za to gwoździ jest od zajebania, można nimi przybić te meble do podłogi, cm po cm. Dobre kiedy chcesz uchronić meble przed kradzieżą albo przestawianiem ale ja chcę cholera poskładać te meble i trzymać w nich tylko ubrania- to tak wiele?.

Zawsze kochałem się bawić klockami lego, niezliczone ilości godzin spędzałem nad tym drobnym plastikiem, nie wspominając o kasie władowanej w to... ale byłem głupi, uhm jakby na to spojrzeć te meble to też takie dupne lego tylko z tą zależnością, jeśli je skręcę źle, będę miał przejebane i ciuchy będę trzymał na podłodze do tego myśl, że zjebałem coś za 1500 zł. Nie mogę sobie ich znowu rozkręcić i znowu poskładać, i znowu, i znowu. Kurwa dlaczego zachciało mi się nowych mebli, stare były całkiem, całkiem i wspaniale "przyzwyczaiły się" do reszty pokoju. Jakby tego było mało trzeba jeszcze ustawić meble, skoro zabuliłem tyle kasy to chcę żeby przypominały witrynę albo zdjęcie z katalogu. Były elo i grejzi.

Denerwują mnie te zajebiste-pełne szczęścia-rodzinne zdjęcia mieszkań i domów w katalogach z meblami, przecież nawet jeśli sie kupi te meble, kupi te wszelkie niepotrzebne dodatki stojące zawsze na półkach(pomyślał ktoś, że ten fajans trzeba będzie kiedyś wycierać z kurzu?) to mieszkanie i tak nie będzie tak wyglądać, nie podoba mi się ta szczęśliwość płynąca z tych zdjęć: 2 rodziców jakże młodych i pięknych, dwójka promienistych dzieci bez trądziku, idealnie uczesanych no i oczywiście śnieżnobiały labrador, wszyscy o nienagannie białych uśmiechach, co to jest kurwa? reklama pasty do zębów czy mebli?

Kuchnia pełna owoców, jakiś egzotycznych cytrusów. Sypialnie zawsze pościelone, kołdry chyba prasowane. Każdy element łazienki błyszczy się. Każde pomieszczenia pełne światła wdzierającego się przez wielkie okna, kurwa oni widzą co to jest deszcz? albo chmury?. Za idealne to wszystko. Proste sytuacje są przedstawione nienormalnie: śniadanie- od kiedy do płatków śniadaniowych pije się sok pomarańczowy(kto w ogóle je płatki? po przekroczeniu progu mieszkania poczułbym głód), matka w stroju wyjściowym smaży naleśniki. Ojciec czyta gazetę przy śniadaniu. Dzieci bawią się z psem. Skąd oni mają tyle kurwa czasu, ja rano nie mam czasu dobrze się wysrać, a oni się bawią z psem. No proszę was.

Wracając do mebli.

Po 8h ślęczenia nad niedojebaną instrukcją złożyłem wszystko, nawet ładnie się prezentuje, ale wiedziałem, kurwa wiedziałem, że szuflady będą krzywe. No nic, zostaje tylko powiesić regało-półkę i można zrobić fajrant.
Zacząłem przeglądać worki w poszukiwaniu czegoś przypominającego śruby, haki, wkręty... no czegokolwiek, żeby stabilnie przykręcić półkę do ściany. Znalazłem 2 małe plastikowe kółeczka(wielkości 5 złotych i szerokiej na 1 cm) do tego 2 małe śruby. I na boga jak na tym na zawisnąć półka która waży z 4 kg, przecież to jest niewykonywalne. Przez chwile miałem wizje jak ta półka spada na telewizor i go zgniata. Straszne. Długo się nie zastanawiając, wywierciłem dziury w ścianie ~10 cm wiertłami i "na sztywno" przykręciłem ją kołkami rozporowymi. Hah! jak nie pierdolnie z ścianą to nie ma szans na urwanie.

Nigdy, ale to nigdy nie będę skręcał już mebli. Nie ma szans.