Emitent: Niue Island
Producent: Mennica Polska S. A.

Stan zachowania monety: I (menniczy)
Nominał: 1 dolar (ang. 1 dollar)
Stop: Ag 925, techniki dodatkowe: 10 mm bursztyn
Stempel: oksydowana
Średnica: 38,61 mm
Waga: 28,28 g
Wielkość emisji: 6.000 szt. !!!
Data emisji: 2008

Ciekawy temat, ekstremalnie niski nakład, urzekający szczegółami projekt oraz przyciągający uwagę bursztyn to atuty tej pięknej monety z niesamowitej serii 8 srebrnych monet "Szlak Bursztynowy" -"Amber Route".

Atrakcyjny temat i sztuka w najlepszym wydaniu w Twojej kolekcji srebrnych monet!

Ciekawy temat, ekstremalnie niski nakład, urzekający szczegółami projekt oraz przyciągający uwagę bursztyn to atuty tej pięknej monety z niesamowitej serii 8 srebrnych monet "Szlak Bursztynowy" -"Amber Route".

Atrakcyjny temat i sztuka w najlepszym wydaniu w Twojej kolekcji srebrnych monet!

Gdańsk - miasto w Polsce nad Morzem Bałtyckim, założone w 997 roku, stolica województwa pomorskiego oraz archidiecezji gdańskiej. Gdańsk jest również miastem królewskim i hanzeatyckim, swego czasu
najludniejszym i najbogatszym w I Rzeczypospolitej. Obecnie jest jednym z największych polskich miast. Położony jest u ujścia Motławy do Wisły nad Zatoką Gdańską; wraz z Gdynią i Sopotem tworzy Trójmiasto; szerzej wraz z Pruszczem Gdańskim, Redą, Rumią i Wejherowem jest elementem aglomeracji gdańskiej. Ważne centrum kulturalne i naukowe oraz węzeł komunikacyjny Polski. W swej historii Gdańsk nosił także nazwy: Gyddanyzc, Kdansk, Gdanzc, Dantzk, Dantzig, Dantzigk, Danzig, Dantiscum i Gedanum.

Bursztyn - określany także jako Jantar, Złoto Północy, Złoto Bałtyku, Dobry Kamień, Święty Kamień, Amber, Elektrum - to budząca zachwyt kopalna żywica sprzed 40 mln lat, niezwykła i tajemnicza, posiadająca dobroczynne właściwości, które doceniono już w wiekach średnich. Ta kopalna żywica drzew iglastych, a w rzadszych przypadkach żywicujących liściastych drzew z grupy bobowców, występuje aż w około 60 gatunkach.
Bursztyn znany był od dawna:
* Grecy nazywali ten kamień elektron, co oznacza świecący i błyszczący,
* Rzymianie nazywali bursztyn lyncurium, czyli mocz rysia, albowiem według legendy złocisty kamień powstał ze skamieniałego moczu tego drapieżnika,
* succinum to łacińska nazwa bursztynu używana w farmacji, powstała od łac. succus (sok),
* sukcynit - nazwa geologiczna, pochodzi od succinum (sok, żywica drzewna),
* Egipcjanie nazywali bursztyn sokal,
* zaś Arabowie anbar, ponieważ zapach pocieranego bursztynu kojarzył się z zapachem ambry,
* Persowie nazywali kamień karuba - złoty rabuś,
* Włosi - ambra gialla,
* zaś Szwedzi - raf, co oznacza znaczy chwytać,
* Słowiańska nazwa jantar została przejęta od Litwinów, a ta od fenickiej nazwy jainitar - żywica morska.

Magiczna moc lecznicza i płynąca z niego pozytywna energia zawdzięczana jest jonom ujemnym, które m.in. pobudzają system nerwowy oraz łagodzą stany reumatyczne, zapalne. W ezoteryce elektryczne właściwości bursztynu przyciągają do człowieka większe ilości siły życiowej i równoważy ciało eteryczne. Miał on też wpływać pozytywnie na rozwój zdolności paranormalnych. W medycynie ludowej dym bursztynowych kadzidełek zabijał bakterie, a noszone na szyi korale zapobiegały bólom gardła i głowy oraz wzmacniały tarczycę. Ogrzane grudki bursztynu stosowało się do wyciągania z oczu ciał obcych (muszek, pyłków). Utłuczony proszek zażywano jak tabakę, co miało oczyścić zatoki i pozbyć się kataru. Współczesna litoterapia stosuje bursztyn jako nalewkę w leczeniu chorób tarczycy, gardła, przy chrypce i reumatyzmie.

Bursztyn bałtycki (sukcynit, „bałtyckie złoto”) to odmiana bursztynu, substancja organiczna, żywica kopalna, która powstała w warunkach naturalnych co najmniej przed 40 milionami lat; pochodzi z utworów trzeciorzędowych (od eocenu po miocen dolny). Ciekawostki na temat bursztynu bałtyckiego:
* jako jedyny wśród żywic kopalnych zawiera dużo (od 3-8%) kwasu bursztynowego, najwięcej w korze, swojej zewnętrznej warstwie,
* wyjątek stanowi znajdowany w okolicach Gdańska gedanit,
* w dotyku jest ciepły, a ogrzany w dłoni przyjemnie pachnie,
* w słonej wodzie pływa, zaś w słodkiej tonie,
* ma zdolność do uzyskiwania ładunku elektrycznego,
* przy potarciu ładuje się ujemnie, korzystnie dla człowieka,
* pali się jasnym płomieniem,
* łatwo poddaje się obróbce,
* zmienia się pod wpływem działania światła,
* gwałtownie podgrzany pęka,
* temperatura mięknienia bursztynu to około 150°C,
* topi się on przy temperaturze 350°C,
* poddaje się barwieniu przy pomocy substancji organicznych, a także syntetycznych,
* można go poddawać termicznemu procesowi klarowania oraz barwienia, a także prasowania.

Znaczenie bursztynu:
* niekiedy zawiera bardzo cenne z punktu widzenia naukowego i wyjątkowo atrakcyjne dla kolekcjonerów inkluzje, często doskonale zachowanych organizmów zwierzęcych i roślinnych,
* bursztyn bałtycki od najdawniejszych czasów był używany jako kamień ozdobny i leczniczy, ozdoby i amulety wyrabiano z niego już w paleolicie,
* handlowano nim w całej Europie,
* niezwykłym powodzeniem cieszył się w Cesarstwie Rzymskim, wyprawy po niego były organizowane od V w. p.n.e. i wiodły tzw. szlakiem bursztynowym od Adriatyku do wybrzeży M. Bałtyckiego,
* fascynujący od lat bursztyn wykorzystywany jest w sztuce i rzemiośle, ciągle należy do wysoko cenionych kamieni ozdobnych, wykonuje się bowiem z niego przedmioty użytkowe i ozdobne oraz biżuterię, często o dużej wartości artystycznej, * ceniony już w średniowieczu, przez Greków i Rzymian, za walory dekoracyjne, stanowi źródło inspiracji jubilerskich do dnia dzisiejszego, obecnie wyroby z bursztynu, są najbardziej pożądaną pamiątką z pobytu w Polsce,
* najbardziej znanym dziełem jest Bursztynowa komnata, która zaginęła bez wieści podczas II wojny światowej,
* jest wykorzystywany w przemyśle kosmetycznym, farmaceutycznym i medycynie,
* największa znana bryła ważąca 9,75 kg została znaleziona w 1860 r. w okolicach Kamienia Pomorskiego, obecnie okaz ten znajduje się w Muzeum Przyrodniczym Uniwersytetu im. Humboldta w Berlinie,
* najciekawsze kolekcje można podziwiać w: Muzeum Ziemi PAN w Warszawie, Muzeum Zamkowym w Malborku.

Szlak bursztynowy - w szerszym znaczeniu - to określenie powiązań handlowych pomiędzy europejskimi krajami basenu Morza Śródziemnego, a ziemiami leżącymi na południowym wybrzeżu Bałtyku. Natomiast w znaczeniu węższym - szlak bursztynowy oznacza przebieg tras zorganizowanych wypraw po bursztyn, nasilonych od I w. naszej ery.

Współczesny Szlak Bursztynowy - Amber Route - to podróż przez wielowiekową tradycję, która na Pomorzu odcisnęła swój ślad, gdzie bursztyn ma szczególną wartość, stanowiąc dumę mieszkańców, rzemieślników, czy bursztynników. Jest go więcej niż gdziekolwiek indziej, w różnorodnych formach, kolorach i zastosowaniach. Na Pomorzu historia bursztynu żyje i tworzy się także dziś. Szlak bursztynowy to także plaże, na których prawdopodobieństwo znalezienia jantarowego kruszcu jest największe na całym wybrzeżu bałtyckim.

Początkowo bursztyn był przedmiotem wymiany handlowej, w której pośrednikami byli Celtowie. Pierwsze zorganizowane wyprawy po elektron odbywały się w V w. p.n.e.. Nie docierały one jednak do wybrzeży Bałtyku, dokonując transakcji z celtyckimi pośrednikami.

Dopiero po podboju terenów nad środkowym Dunajem, Rzymianie rozwinęli od I wieku n.e. handel bursztynem na dużą skalę, organizując kilkoma drogami wyprawy z Panonii nad Bałtyk, szczególnie do Sambii. Szczytowy rozwój tego handlu przypada na III w. a od połowy IV w. wymiana stopniowo zamierała. Głównym ośrodkiem handlu bursztynem na terenie imperium rzymskiego była Akwileja.

Dokładny przebieg szlaku nie został jednoznacznie określony. Wiadomo jedynie, że wiódł początkowo przez Bramę Morawską, następnie skręcał na północ i przez Śląsk oraz Kujawy z brodem przez Wisłę w Otłoczynie koło Torunia prowadził nad Bałtyk. Jego przebieg prawie dokładnie pokrywa się z dzisiejszą budowaną autostradą A1. Jego warianty są rekonstruowane na podstawie wzmianek starożytnych pisarzy, ale głównie poprzez wyniki badań archeologicznych.

Szlak znaczą znaleziska rzymskich monet, wyroby z brązu, ceramika rzymska (terra sigillata) i skarby bursztynu. Na szlaku leżał z pewnością dzisiejszy Wrocław. Na terenie jego osiedla Partynice znaleziono w XIX w. duży skarb bursztynu pochodzący z I w. naszej ery, ważący około 500 kilogramów. Chociaż jak to w takich wypadkach bywa, niektórzy mówią o 2 750 kg. Z dużym prawdopodobieństwem można zaryzykować twierdzenie, że główna nitka szlaku, poczynając od przełomu tysiącleci biegła z Wiednia (Vindobony) przez Brno, Kłodzko, Wrocław, Kalisz, Toruń, Świecie.
źródło: Mennica Polska S.A. / wikipedia

Emitent: Niue Island
Producent: Mennica Polska S. A.

Stan zachowania monety: I (menniczy)
Nominał: 1 dolar (ang. 1 dollar)
Stop: Ag 925, techniki dodatkowe: bursztyn
Stempel: lustrzany
Średnica: 38,61 mm
Waga: 28,28 g
Wielkość emisji: 6.000 szt.
Data emisji: 7.2008 r.

Atrakcyjny temat i sztuka w najlepszym wydaniu w Twojej kolekcji srebrnych monet!

Niue - wyspa koralowa na Oceanie Spokojnym, w Polinezji. Nazywana niekiedy "Skałą Polinezji" (Rock of Polynesia). Położona jest ok. 2400 km na północny wschód od Nowej Zelandii, w trójkącie utworzonym przez Wyspy Cooka, Tonga oraz Samoa. Niue posiada status państwa stowarzyszonego z Nową Zelandią. Na wyspie o powierzchni 260 km² mieszka zaledwie 2166 osób (2006). Stolicą Niue jest Alofi. Nazwa pochodzi od dwóch słów: 'niu' czyli 'palma kokosowa' oraz 'e' tzn. 'oglądać, patrzeć'. Na wyspie wychodzi gazeta Niue Star. Niue posiada domenę internetową .nu. W okresie od 23 czerwca do 13 października 2003 r. Niue było pierwszym terytorium na świecie oferującym mieszkańcom oraz turystom darmowy dostęp do Internetu w technologii Wi-Fi na terenie całego państwa.

Warunki naturalne Niue
Niue jest największą na świecie wyspą koralową (tzw. atol wyniesiony, charakteryzujący się wysokimi brzegami i obniżeniem, po dawnej lagunie, wewnątrz wyspy). Jej powierzchnia jest nizinna, osiąga wysokość do 67 m n.p.m. Położona jest w odległości 2200 km od Nowej Zelandii. Wybrzeże wyspy to zazwyczaj klif. Długość linii brzegowej wynosi 64 kilometry. Wyspa jest otoczona przez rafę koralową. Na wyspie brak stałych rzek i wód powierzchniowych. Ok. 13% powierzchni wyspy to lasy tropikalne. Na Niue rosną palmy kokosowe. Na obszarze wyspy żyją liczne gatunki ptaków, owadów i ryb.

Klimat Niue
Na Niue występuje klimat zwrotnikowy wilgotny, równomiernie ciepły. Średnia temperatura roczna wynosi 25°C, a roczna suma opadów to w granicach 2000 - 2200 milimetrów. Od grudnia do kwietnia nad wyspą wieją tajfuny, które przynoszą gwałtowne opady deszczu i powodują duże zniszczenie. Okresowo występują również susze.

Ustrój polityczny Niue
Niue jest terytorium stowarzyszonym z Nową Zelandią. Obowiązuje konstytucja z 19.10.1974 r. Głową państwa jest przedstawiciel gubernatora Nowej Zelandii. Obroną i polityką zagraniczną wyspy zajmuje się nowozelandzki rząd. Sprawy wewnętrzne leżą w interesie parlamentu Niue - Assembly (władza ustawodawcza, zasiada w nim 20 członków) i rządu wyspy (władza wykonawcza). Stali mieszkańcy wyspy są również pełnoprawnymi obywatelami Nowej Zelandii.

Historia Niue
Wyspa została odkryta w 1774 roku przez Jamesa Cooka i automatycznie stała się brytyjska kolonią. W 1900 r. Niue została protektoratem brytyjskim. Rok później administracja wyspy wpadła w ręce Nowej Zelandii w ramach protektoratu Wysp Cooka. W roku 1903 wyspa Niue stała się odrębnym terytorium. W dniu 19.10.1974 r. Niue uzyskała pełną autonomię od Nowej Zelandii i została państwem stowarzyszonym z tym krajem. Tego samego dnia uchwalono konstytucję. W styczniu 2004 r. Niue przeżyło atak cyklonu Heta, określanego jako najsilniejszy w całej historii kraju. Wiatr wiejący z prędkością przekraczającą 300 km/h kompletnie zniszczył niemal wszystkie budynki i całą infrastrukturę. Wskutek kataklizmu zginęła też jedna osoba a kilkadziesiąt zostało rannych. Po tym zdarzeniu mieszkańcy Niue masowo zaczęli wyjeżdżać z wyspy.

Gospodarka Niue
Produkt Narodowy Brutto wynosi 1 100 $/osobę (1994 r.). Struktura użytkowania ziemi: grunty orne: 61%, użytki zielone: 4%, lasy: 19%, inne (w tym nieużytki): 16%. Ze względu na niski poziom gospodarczy i brak perspektyw część mieszkańców emigruje w poszukiwaniu pracy - głównie do Nowej Zelandii. Pozostający trudnią się plantacyjną uprawą palmy kokosowej i bananów, które są towarem eksportowym. Na własne potrzeby uprawia się jam i taro. Niewiele hoduje się bydła, trzody chlewnej i drobiu. Powoli zaczyna rozwijać się turystyka. Kontakty miejscowej ludności możliwe są dzięki obwodnicy biegnącej wzdłuż wybrzeża, natomiast transport zewnętrzny, towarowy i pasażerski, zapewnia linia lotnicza łącząca stolicę z Nową Zelandią. Kontrahentami w wymianie gospodarczej z Niue są: Fidżi, Wyspy Cooka, Australia, Nowa Zelandia, Japonia i Stany Zjednoczone.
źródło: Mennica Polska S.A. / wikipedia

Marzec 1968 (8-11 marca 1968) - kryzys polityczny zapoczątkowany demonstracjami studenckimi, m. in. w Warszawie, Gdańsku i Krakowie, brutalnie rozbitymi przez oddziały Milicji Obywatelskiej i Ochotniczej Rezerwy Milicji Obywatelskiej tzw. aktywu robotniczego.