Szczypta soli?
Jeżeli ukończyłaś szkołę podstawową to znaczy, że pani na języku polskim mówiła, że „szczypta”, „ciut”, „odrobina” jest synonimem słowa mało. Nic bardziej mylnego! W kuchni to słowo traktuj jako antonim. W przepisie pisze „dodaj trochę soli” od razu zamień to na „dodaj dużo soli”. Tyle razy próbowałaś zrobić danie, które gotował Pascal Brodnicki, ale zawsze Ci czegoś brakowało? Już wiesz, o co w tym wszystkim chodziło.

Tabliczka mnożenia…
Na temat wielkości kuchennych już nieco wiesz. Należy się teraz przypatrzeć proporcjom składników.
Ugotowałaś zupę krem według przepisu, który zobaczyłaś na Kuchnia TV? Pisało, że porcja dla 8 osób, a jak nalałaś do talerza okazało się, że zjesz ją tylko Ty i się nie najesz? No i znowu przeoczyłaś ważną rzecz, mianowicie: ilość składników zawsze, ale to zawsze pomnóż przez ilość porcji, która powinna wyjść.

Dla przykładu:
Przepis na jajecznicę. Porcja dla 2 osób.
Składniki:
- 6 jaj
- Jedna mała cebulka
- Dwa plasterki szynki i sera
- Oliwa z oliwek
- Vegeta, sól i pieprz
- Dwie łyżeczki śmietanki (dla kremowej konsystencji)

Aby 2 osoby faktycznie się najadły dodaj:
- 12 jaj
- 2 małe cebulki
- 4 plasterki szynki i sera
- Wlej 2x więcej oliwy z oliwek niż zwykle
- Podwójna porcja vegety, pieprzu i soli
- 4 łyżeczki śmietanki

Jeszcze raz powtarzam: ilość produktów mnóż przez ilość porcji, które podane są na początku przepisu.

Ochy i achi.
Myjąc warzywa „poszła” Ci uszczelka z kranu? Krojąc marchewkę ukroiłaś końcówkę palca? Naleśnik po raz kolejny przywarł do patelni?

Gotowałaś w ciszy? Zgadłem? Tak!!!

I tu kolejny Twój błąd. Tyle razy widziałaś Pascala, który to po rozbiciu skorupki jajka mówi do siebie i do swoich widzów: „wspaniale”, „ekstra”, „super”, tyle razy dziwiłaś się, co wspaniałego jest w pokrojeniu cebuli? Już wiesz. Przy każdej czynności, którą wykonujesz w kuchni powtarzaj sobie te kilka słów, które spowodują, że wszystko Ci się uda. Twoja samoakceptacja i samoocena pójdzie ostro w górę. Zobaczysz. Przy podcieraniu własnej dupy będziesz „ochać” i „achać” i jak to wspaniale wykonałaś.

Co Knorr to Knorr.
Ugotowałaś rosół wg przepisu Twojej babci, ale rodzinie nie smakuje. Przeanalizuj krok po kroku czy abyś na pewno czegoś nie zapomniała. Myślisz, że dałaś wszystko? Mylisz się.
Przez wiele lat, a nawet epok za najważniejszy składnik np. zupy pomidorowej uważano pomidory. Jak świat się mylił. I Ty także się myliłaś! NAJWAŻNIEJSZYM składnikiem jakiejkolwiek potrawy jest minikosteczka Knorr. W Twoim rosole może nie być makaronu, w piekarniku może nie być kurczaka, ważne żeby była ta mała chemiczna bombka, która po rozkruszeniu sprawi, że potrawa będzie smakować tak jak nigdy.

Fartuchy na stos!
Wychodząc na imprezę ubierasz najseksowniejsze wdzianko, idąc na rozmowę kwalifikacyjną ubierasz się elegancko? Tak? Na pewno. To, dlaczego w kuchni ubierasz najgorsze łachy ewentualnie jakiś stary i brudny fartuch? Czy widziałaś kiedykolwiek, aby Brodnicki czy inny Makłowicz miał na sobie łachy po dziadku? Nigdy! Przed wejściem do kuchni ubierz się w najdroższe i najlepsze ciuszki znajdujące się w Twojej szafie. Żeby było śmieszniej zawsze staraj się ubrać coś, co ograniczy Twoje ruchy. No i obowiązkowo musisz mieć długi rękaw. Wygoda przecież nie jest ważna. Ważny jest image.

No i droga, młoda kucharko właśnie skończyłaś czytać ten mini poradnik kulinarny. Możliwe, że z biegiem czasu pojawi się kolejny odcinek.

A teraz idź do kuchni i ugotuj cokolwiek. Ale skorzystaj z moich porad. Zobaczysz, że każda Twoja potrawa nabierze unikalnego smaku.

Do dzieła!

Powstała "Homoxymoronomatura". Po dokładnym przesłuchaniu tej płyty masz dwie opcje: albo ją pokochasz, albo znienawidzisz. Nie ma nic pomiędzy. Słuchanie pojedynczych kawałków jest tak samo głupie, jak wybieranie jednego z rozdziałów książki, która tworzy spójną całość – rozdział może okazać się ciekawy, ale co z tego, jeśli nie wiesz, co było przed nim, a co będzie po nim?

Jestem w grupie osób, które tą płytę pokochały. Dla mnie jest to sztuka przez „duże S”. Arcydzieło. Coś, czego do tej pory w muzyce, której słucham nie było. Artyści ukazują człowieka, którego nazywają wirusem homo sapiens. Wirus ponad wszystko upodobał sobie hiperkonsumpcje, gromadzi i kupuje wszystko, co możliwe, niekoniecznie potrzebnego. Człowiek jest zagubiony. Telewizja, reklamy, omamiły go. Jak grzeczne dziecko słucha się rodziców, tak wirus robi to co każą mu media.

Płyta traktuje także o problemie negatywnego działania człowieka na środowisko. Ocieplający się klimat, dziura ozonowa, kwaśne deszcze, zaśmiecanie środowiska etc. Nasz bohater, wraz z innymi, swoim zachowaniem i swoimi czynami prowadzi do totalnej zagłady planety, na której żyje. Artyści określają to takimi słowami:

„globalny reset zbliża się do ziemii
ostatnie dni na to by myślenie zmienić,
globalny reset zbliża się do ziemii
oni nadal ślepogłuchoniemii
globalny reset zbliża się do ziemii,
wtórna reakcja chemii”

Płyta jest klimatyczna, fragmentami mroczna, w tekstach da się wyczuć ironię, sarkazm. Osoby przyzwyczajone do stylu Luca nie zawiodą się i tym razem. Jego zabawa słowem, tworzenie neologizmów, akcentowanie słów są po prostu fantastyczne. Rahim natomiast rymuje w sposób, który u niego podoba mi się najbardziej, tzn. prosto, celnie i dosadnie.

Atutem płyty jest to, że słychać na niej żywe instrumenty. Skrzypce, trąbka, wiolonczela idealnie pasują do elektronicznych brzmień. Nadają smaczku, dzięki nimi melodia nabiera klimatu. Przysłowiową „kropkę nad i” stawiają piękne wokale Justyny Antoniak i Marii Peszek.

Homoxymoronomatura Live.

Luc i Rahim są chyba pierwszymi w Polsce artystami, którzy skonfrontowali muzykę hip-hopową, trip-hopową, jazzową ze spektaklem - teatralnym. Ich koncert miałem okazję zobaczyć dzięki nagraniu puszczonemu na Tvp Kultura. Wywarło to na mnie wielkie wrażenie.
Artyści ubrani w białe kombinezony, dym, gra świateł, mim, który „robi za” bohatera płyty, zdjęcia i filmy pokazywane za pomocą projektora…
To wszystko sprawia, że na ponad godzinę zapominasz o otaczającym Cię świecie. Jest tylko scena i Ty.

Zawsze powtarzałem, że słuchając muzyki wolę wersje koncertowe. Dlaczego? A może, dlatego, że jest ona „prawdziwsza”?. Chodzi mi o to, że podczas koncertu słychać prawdziwy głos wykonawcy, słychać to jak i kiedy oddycha, często też dodaje coś od siebie, wychodząc poza tekst piosenki…
Nie lubię przekombinowanego komputerowo dźwięku, wycinaniu momentów, w którym się oddycha. Chce słyszeć człowieka, a nie robota…

20 kwietnia w katowickim Rondzie Sztuki miał miejsce koncert promujący Homoxymoronomature. Za namowami kolegi wybrałem się na niego.

Na rondzie byłem już 2 godziny przed rozpoczęciem koncertu…
Wszystko się trochę opóźniło. Próba, wpuszczanie do środka, początek koncertu…
Po wejściu do środka i usadowieniu się na krześle zauważyłem Luca. Stał pod sceną jak gdyby nigdy nic. Po chwili z pod sceny podszedł do barku po piwo. Rahima też po jakimś czasie zauważyłem. Bardzo mnie to zaskoczyło, że panowie bez żadnych oporów chodzili po pomieszczeniu. W ich zachowaniu nie dało wyczuć się żadnego gwiazdorstwa, żadnego podziału na – artysta – słuchacz. Ucieszyło mnie też to, że wśród ludzi, którzy przyszli na koncert nie było żadnych psycho fanów, albo niepełnosprytnych 15latków, którzy na samą myśl o członku byłej Paktofoniki dochodzą do orgazmu…
Co jakiś czas kilku osobowe grupki nieśmiało podchodziły do Luca i Raha prosząc o autograf. Korzystając z okazji wymieniali przysłowiowe „2 słowa”.

Ja wraz z 2 kumplami także podszedłem do Luca, aby nam się podpisał. W trakcie podpisywania odpowiedział na kilka przygotowanych na szybko pytań.
Między innymi zdradził nam swoją tajemnicę dotyczącą tworzenia tekstów. Otóż swoje teksty „bierze z łokcia”;). Był także zaskoczony faktem, że da dużo ludzi obejrzało w internecie fragment wywiadu, w którym przyznał się do tego, że podczas Fryderyków sprzedawał telefony komórkowe.

Długo wyczekiwany koncert zaczął się. Widownia liczyła około 100 osób – było kameralnie. Po kilku kawałkach zauważyłem, że tłum był dość sztywny. Myślałem, że będę jedynym „sztywniakiem” w całym gronie, a tu proszę. Ruszały się jednostki. Choć w trakcie wszyscy się rozkręcili. Oczywiście oprócz Luca i Raha nie zabrakło żywych instrumentów, mima no i pięknego wokalu w wykonaniu przeuroczej pani, która na koniec koncertu swoim głosem spowodowała, że męska częśc publiczności zauroczyła się w niej w jednym momencie…
Dali z siebie wszystko. Luc powalał swoimi możliwościami wypowiadania słów. Nie zabrakło także freestyle’u Raha.

Moje słowa i tak nie opiszą tego, co tam się działo.
To trzeba przeżyć samemu.

Zupy.
Rosół. Numero uno w moim rankingu zup. Mógłbym go jeść codziennie. Za każdym razem smakuje inaczej, za każdym razem jest zajebiście smaczny. Makaron, włoszczyzna, dużo gotowanego czosnku i świeża zielona pietruszka, a to wszystko zalane przepięknie złotym bulionem. Poezja. Na miejscu drugim stoi pomidorowa – oczywiście z makaronem. Wywar robiony na bazie świeżych pomidorów, ewentualnie z puszki, a nie samego koncentratu. Gęsta jak sos, kwaskowato-słodka. To jest to. Najniższy stopień podium zarezerwowany dla kapuśniaka. Kwaskowaty, podawany z potłuczonymi ziemniaczkami posypanymi zeszkloną cebulką. Na drugi dzień od ugotowania jest jeszcze lepszy. Pod podium znajdują się m.in. barszcz biały, żurek, barszcz z zieleniatkami, zupa z buraczków – tych młodych, wiosennych, krupnik etc. Nie cierpię jedynie koperkowej i pomidorowej z ryżem.

Ale samą zupą się nie najem. Obiad bez mięsa to nie obiad. Zjem każde, jest tylko jeden warunek. Musi być smażone/pieczone. Kurczak, indyk, udka, kotlety, mielone, etc. Z ziemniaczkami i jakąś sałatką – to jest to. Smażona ryba także jest czymś przepysznym. O ile jest rybą, a niezamrożonym filetem, który po odprowadzeniu wody waży tyle, co płatek śniegu i smakuje jak…No właśnie. Jak smakuje filet? Jedząc go niby coś się czuje, – ale ryba to nie jest…
Kompletnie nie pojmuję ludzi, którzy zachwycają się surowym mięsem czy to w postaci tatara czy nie daj Boże Sushi! To pierwsze jeszcze jakoś strawię. To drugie miałem okazję skosztować pewnego razu. Było to dla mnie traumatyczne przeżycie. Coś jak uczestnictwo w programie Fear Factor. Tylko cholera nikt mi nie płacił, wręcz przeciwnie, sam sobie to gówno kupiłem…
Ta okropna kelnerka, która poleciła wziąć kawałek „na raz” w usta…
Żułem to cholerstwo jak krowa trawę na łące. Opcja wyplucia nie wchodziła w grę. Połknięcie też nie…
Żułem, żułem, żułem. Rosło w ustach i wcale nie chciało znikać. Jakoś się przełamałem i w końcu to połknąłem. Walka była długa. Utkwiło mi to w pamięci jak Buka z Muminków. Na samą myśl mnie skręca i zawartość żołądka podchodzi do gardła…

Kolejnymi daniami, bez których nie wyobrażam sobie mojego życia są: pierogi – obowiązkowo z kapustą i grzybami, krokiety z farszem identycznym jak w pierogach. Gołąbki w sosie pomidorowym, placek ziemniaczany (nie mylić z plackami ziemniaczanymi), leczo, pizza (domowa na gruuuuubym cieście).

A po obiadku pora na DESER.
Zjem chyba każdy. Kocham słodkie…
Lody, ciasta, galaretki, ciasteczka, kremy, budynie, czekolady, czekoladki, cukierki. Nie ważne, jakie. Ważne, że dużo. Czym słodsze tym lepsze. Po dwugodzinnej intensywnej przejażdżce na rowerze w lato litrowe pudełko z lodami waniliowymi, kawałkami owoców i cytrynowym syropem są jak lekarstwo.

Orgazm. Orgazm w podniebieniu…

Zientarski rozpieprzył auto, na które mój ojciec nie zarobiłby przez całe swoje życie, PZN na zbity pysk wywalił trenera polskiej kadry w skokach narciarskich. Emma, ale nie Watson przeleciała Polskę (sąsiedzi z niższych pięter w moim bloku truchleli, bo talerz satelitarny przed moim oknem o mało, co nie wyleciał...), Rozpoczyna się nowy sezon Formuły 1, który Kubica zaczyna od drugiego miejsca w kwalifikacjach…

Za niedługo Wielkanoc. Z dnia na dzień coraz więcej bloków w mojej dzielnicy ma popisane mury napisami GKS, albo jebać Ruch. Dzisiaj patrząc przez okno zobaczyłem nowy napis na ścianie sąsiedniego bloku – „KURWY” – chodzi rzecz jasna o te chorzowskie…Nie licząc marca zostały mi trzy miesiące uczęszczania do szkoły, potem wakacje i klasa maturalna.

Na mojej Konnektowej liście kontaktów zawitał kolejny EMO, którego dodałem tylko po to, aby w te szare dni móc się z czegoś pośmiać. Mój mózg nie pojmuje jak DZIEWIĘTNASTO letni mężczyzna może użalać się w opisach na wszystko, co może…Na tą chwilę tj. 13:06 owy emo ma nas wszystkich gdzieś i życzy nam porażenia piorunem. Przy okazji życzy też tego sobie…

„Frazy wyszukiwarek” na moim $w33t bl0gA$Q (jakby to napisała pusta blond cipka z kosmiczną próżnią w główce) wyłapały ciekawe zwroty. Jakiś człowiek chciał „wyruchać własną mamę”, inny zaś (pewno jakiś inżynier) poszukiwał „zdalnie sterowanej dupy”. Kolejny stanowczo twierdził, że „Adolf jest Polakiem”.

Idzie wiosna, statystyki tematu „» Kocham Cię - jak to łatwo napisać...” idą w górę. „Frazy wyszukwarek” z dnia na dzień wyłapują teksty typu „słodki i milutki opis dla chłopaka”, „on mnie kocha”, „miłosna prowokacja”…

Euro 2012 coraz bliżej… Projekty stadionów są, ale zrealizują je chyba jedynie graficy z EA SPORTS, tworząc specjalną edycję gry FIFA EURO 2012…

Coraz bardziej żałuję pewnych życiowych błędów, które popełniłem. Są na tyle paskudne, że nie da się ich cofnąć. Mówi się trudno, żyje się dalej…

Ludzie wchodzący do autobusów stosują coraz to nowsze techniki, aby wyprzedzić konkurencję w drodze do siedzenia. Niestety tak się składa, że ukradłem teamowi F1 Ferrari sekretne plany konstrukcyjne bolidów i wykorzystuje je na własne potrzeby wyprzedzając konkurencję w drodze na posadzenie swych 4 liter…Stójcie sobie chamy, za te 39 zł należy mi się wygodna podróż…

Ocieplenie klimatu ma negatywny wpływ na nauczycieli w mojej szkole. Odjebało im już tak bardzo, że boję się, co będzie dalej…
Pierwszy przypadek łysego emo, albo jak wolicie emo bez grzywki – jest nim mój ksiądz katecheta…

Kończąc.

Z braku laku zacząłem kombinować z wyglądem tej strony. Jak Żyd pod górkę kombinuję ale chyba wrócę do zielonego szablonu.

Koniec i kropka.

PS:
Cytaty pochodzą z:
1. Indios Bravos – nie rytmiczny me how
2. O.S.T.R – Do tego bitu