Modnie i etycznie

Dzisiaj polskie szafiarki w piękny sposób wprowadzają do mody wymiar etyczny wspierając akcję profilaktyki raka piersi a równocześnie rehabilitując kolor różowy we wszelkich jego odcieniach, więc chyba jest to też dobry moment, żeby przypomnieć sobie, że wymiar etyczny jest w modzie obecny zawsze. Niedawno Harel w swoim tekście dla groszków rozpoczęła wątek Slow Fashion, ośmielam się go dzisiaj kontynuować, bo uważam, że w Slow Fashion nie tylko o leczenie się z zakupoholizmu chodzi. Krótko mówiąc: chodzi o odpowiedzialność nie tylko względem siebie, ale i względem innych.
Na stronie realizowanego przez PAH projektu "Modnie i etycznie" (www.modnieietycznie.pl) można znaleźć tłumaczenie (autorstwa Marty Miżanowskiej) ciekawego tekstu Kate Fletcher, który ukazał się w The Ecologist w czerwcu 2007 r. Stanowi on moim zdaniem dobre wprowadzenie w ten filozoficzny, etyczno-polityczny wymiar Slow Fashion, a przy okazji też fast fashion (której jakoś nikt nie chce pisać z dużej litery;).
Czytamy w nim: "Tzw. „Szybka moda” („fast fashion”) nie dotyczy w zasadzie prędkości – chodzi tu o sprzedaż większej ilości dóbr i zarabianie większej ilości pieniędzy. Przyspieszenie w produkcji i konsumpcji nie obywa się bez wysokich kosztów. Krótki czas wytwarzania tanich ubrań jest możliwy tylko dzięki eksploatacji siły roboczej oraz środowiska naturalnego. (...) „Slow fashion” oznacza projektowanie, kupowanie i życie w sposób odpowiedzialny. „Slow fashion” nie opiera się na szybkości, ale na jakości (choć ma oczywiście kilka komponentów opartych na czasie). Nie jest to po prostu przeciwieństwo „fast fashion”, lecz inne podejście, według którego projektanci, detaliści i konsumenci są bardziej ostrożni i zwracają uwagę na wpływ produkcji i konsumpcji produktu na pracowników, społeczeństwa, ekosystem. (...) Działając na rzecz spowolnienia konsumpcji w zakresie przemysłu odzieżowego budujemy nową wizję dla mody, która łączy się ze świadomością i odpowiedzialnością.(...) "Fast fashion" uniemożliwia jakąkolwiek równowagę. Właściwie nie ma ona związku z rzeczywistością – zakupy realizowane w tym systemie nie zwracają uwagi na niskie wynagrodzenia pracowników/pracownic fabryk odzieżowych, gdzie stosowane są takie metody obniżania kosztów produkcji, jak wymuszanie nadgodzin i lekceważenie problemu zmian klimatu i ochrony środowiska naturalnego."

http://persikka.blox.pl/html/