Acesse Peeluca Bee e se divirta com o portifólio. Acho que ela é muito fã da PJ - várias fotos e vários looks. Para quem gosta mesmo de arte impressa, não deixem de visitar o blog dela.

E já que falei da Dani, é impossível não falar do maridão Matthew Herbert. Ele anunciou no seu site oficial que está preparando disco novo com sua Big Band. Pena que não tem a esposa nem a Mara Carlyle cantando, mas se tiver o mesmo jazz do primeiro álbum, já compensa todo o sofrimento (pela espera, claro).

(wiem, że foty są tragiczne, ale nie stać mnie na super aparat, a poza tym dopiero się uczę obsługi mojego, a w ogóle to ja zdjęć nie umiem robić, a tak szczerze to na scenie ciemno było)

19 lipca 2008: kIRk, Coldcut Journeys by VJ, Skalpel Sound Spectrum

Strasznie napaliłem się na koncert Skalpela. W zasadzie mogę powiedzieć, że głównie dla nich kupiłem bilet na ten gig, gdyż Coldcut jakaś tam płytka gdzieś kiedyś wpadła mi do odtwarzacza, ale nie pamiętam i to dawno było. Z kolei o całym tym kIRk dowiedziałem się dopiero w dniu koncertu i już podskórnie czułem, że coś to będzie nie tak...

Żeby nie marnować mojego i waszego czasu - robiący za support wrocławski (zapewne dostali się do Arsenału po znajomości, innego powodu nie widzę) kIRk to straszliwie gówniane gówno, a na żywo funkcjonują jako wzorowa definicja zera. Nic, absolutnie nic, co przykułoby uwagę. Dziwne pozy, totalny brak ładu i składu w muzyce, plus koleś uważający się za super MC, a nawet rytmu utrzymać nie umiał. Przy nim ten rapujący kolo z Sofy to najlepszy emce w kraju. Nie wiem jak prezentują się w wydaniu studyjnym, ale na żywo radzę omijać bo boli, oj bardzo boli.

Potem był już Coldcut i był to kosmiczny skok jakości, tym bardziej, że zagrali naprawdę niesamowity set. Nie chciałbym tutaj operować zwrotami typu "najlepszy koncert mojego życia", lecz powiedzmy, że coś w tych okolicach. Na scenie wspomagani przez MC oraz fantastycznie dograne z muzyką wizualizacje. Występ początkowo bardzo hip-hopowy, przeszedł stopniowo w jakieś pop-podobne granie, równoległe wkradały się jakieś egzotyczne wstawki, a ostatecznie przerodził się w regularny, mocno elektroniczny set, gdzie wśród sampli było można wyłapać m.in. Amon Tobina i DJ Shadowa. Postawiono na gatunkowe bogactwo oraz brzmieniową różnorodność, co trzeba przyznać wypadło znakomicie. Stojący za mikrofonem koleś na przemian rapował, pełnił funkcję wodzireja bądź po prostu skakał sobie po scenie. W każdym razie swoją rolę spełnił wzorowo. Świetne wrażenie zepsuły jedynie bisy, na które zespół najwyraźniej nie był gotowy. Zafundowali nam "Killing In The Name Of" Rage Against The Machine oraz "Jump Around" House Of Pain, w praktycznie niezmienionych wersjach, do tego z klipami na ekranie umieszczonym za zespołem. Trochę poszli na łatwiznę, ale walnęli genialny podstawowy set, więc wybaczam im.

A z kolei Skalpel rozczarował. Przede wszystkim wystąpił jedynie Igor Pudło, ale to jeszcze o niczym nie świadczy. Płakać należy nad faktem, że sieknął mało ciekawy taneczny miks, w którym mało co cieszyło, a jeszcze mniej czyniło go w jakikolwiek sposób unikatowym. Może to kwestia tego, że był zmuszony występować w pojedynkę, a może po prostu w planach był taki zwyczajny, niespecjalny secik, bo i tak po pierwszej w nocy będzie się chciało ludziom tylko tańczyć i nie robi im wielkiej różnicy przy czym? Nie wiem i nie wnikam, po jakiś 30 minutach zniechęciłem się i zwiałem.

21 lipca 2008: Matthew Herbert Big Band

Na ten koncert chcieli iść wszyscy i to chyba właśnie on był reklamowany jako największe wydarzenie festiwalu. Bilety szybko się rozeszły, ale na szczęście w dniu koncertu magicznie pojawiło się jeszcze jakieś 60 sztuk. Nakręcony przez reklamę i zapowiedzi, byłem bardzo ciekawy jak zaprezentuje się Herbert ze swoją orkiestrą, choć muszę też przyznać, że moje oczekiwania co do tego koncertu były dosyć niesprecyzowane. Świadomość obecności kilkunastoosobowego zespołu nie pozwalała mi liczyć na zbyt dużą porcję elektroniki, a jednocześnie miałem nadzieję, że to mimo wszystko Matthew będzie tam rządził i rozdawał karty.

Było bardzo swingowo, a elektronika Herberta czaiła się jedynie gdzieś nieśmiało w tle. Można wręcz było odnieść wrażenie, że jego rola w dużej mierze ograniczała się jedynie do manipulacji wokalizami. Zespół zaprezentował swój najnowszy, ukończony zaledwie tydzień przed koncertem materiał, co niestety mocno mnie zawiodło, gdyż co jak co, ale liczyłem na chociaż pare starych numerów. Jednak w zasadzie to nie można im niczego zarzucić, wszystko było w porządku, fajny patent z rwaniem gazety (ale to już wszyscy kojarzymy chociażby z Arcade Fire w windzie), wszyscy roześmiani i bardzo na luzie, sam Herbert żywo tańcujący od czasu do czasu do swojej muzyki, też robił miłe wrażenie, ale mimo tego wszystkiego zabrakło siły kompozycji. Te były przyzwoite i w zasadzie tyle. W kontekście tego zabawnie wypada fakt, że najlepiej wypadły dwa utwory zagrane na bis, gdzie wreszcie Matthew uraczył nas większą porcją elektroniki, przez co kawałki te zyskały na dynamice i pokazały mi czego podświadomie oczekiwałem od tego koncertu. Miało być super, a wyszło tak sobie, ale w sumie i tak warto było.

26 lipca 2008: Digit All Love, Kode9

Znowu wrocławski support, tym razem nieco bardziej znany i nawet z płytą na koncie. Co jednak nie zmienia faktu, że zupełnie nie miałem ochoty oglądać polskiej wersji Lamb. Niestety, Digit All Love grali przeraźliwie długo i niechcący załapałem się na jakieś 2-3 ostatnie utwory. Publika sprawiała wrażenie wniebowziętej, a do tego wygląda na to, że masa osób przyszła specjalnie na koncert tego jednego zespołu (sami znajomi z miasta?), gdyż zaraz po ich koncercie wyraźnie przerzedziło się na terenie Arsenału. Z mojej strony powiem tylko, że bolało mniej niż kIRk, co może i jest jakąś pochwałą, ale i tak gorąco nie polecam.

Nim jeszcze sam Kode9, jedna ważna sprawa. W zjawisko dubstepu nigdy nie wnikałem ani trochę, dlatego też moja znajomość twórczości Kode9 ograniczała się do odsłuchu jego MySpace, który to przeprowadziłem sobie jakieś 2-3 tygodnie przed koncertem. Tym niemniej zadziałała magia nazwy i niesamowicie niskiej ceny, więc zaryzykowałem. A było warto. Mocny set, który przez pierwsze 15 minut niezbyt mnie kręcił, przerodził się po tamtym czasie w kosmiczny wypierdol nie z tego świata i choć do tego poziomu wracał jedynie momentami, to przez resztę czasu i tak zdecydowanie dawał radę. Nie było prymitywnego łubu dubu, a zamiast tego inteligentna elektronika z zaskakującymi zwrotami akcji, nieco mroczną aurą i standardowymi dubstepowymi zagrywkami gdzieś tam przy okazji. Co prawda po jakiejś godzinie przerodziło się to w nieskomplikowaną i nieco wtórną w stosunku do wcześniejszych 60 minut, muzyczkę do potańczenia, ale i tak było bardzo git. Nie dotrwałem do końca, a widziałem jakieś 90 minut tego setu. Jeżeli po tym czasie wydarzyło się coś niesamowitego, to może i szkoda, ale i tak podejrzewam, że to co najlepsze udało mi się zobaczyć.

It had to happen, Eska is finally signed to a label that matters: Accidental Records. Actually, she joined Matthew Herbert's music family so she is touring with Matthew Herbert's Big Band around Europe at the moment and she is also featured in various Accidental releases: David Sylvian's Nine Horses (Money For All), The Invisible and most of all, the MHBB's forthcoming album. A long awaited debut solo album of Eska produced by Matthew is about to take shape very soon too. Accidental Records has a dope new website where you can listen to a MHBB's cut feat Eska, check!

oh and tune of the month, Morgan Zarate feat Eska and Ghostface - Sticks n Stones is forthcomin' on Applepips Rec.

UPDATE: Eska will support Jose James Quartet at Roundhouse, London on 6th, August 2008

Setsubun bean unit a Japanese Traditional Space Funk band ! (16 Aug 2007)
Here is the new band produced by Matthew Herbert on Accidental.
If you were in Barcelona during the Sonar festival this year you were able to see them.
So, what can I say... they are amazing :)

But maybe you should go to see them here:
Setsubun bean unit in Sonar festival 2007 - Youtube link

You can also go on their myspace.com/setsubunbeanunit

You can buy their new album on www.magicandaccident.com

more ads on the matthewherbert.net's forum ;)Setsubun Bean Unit un groupe de "funk spatial traditionnel japonais" (16 Aug 2007)

Voici une des nouvelles productions de Matthew Herbert chez Accidental.

Si vous étiez à Barcelone pour le Sonar festival cette année alors vous avez pu les voir.
Difficile de décrire cet ovni musical.

Le plus simple est sans doute de voir et écouter quelques extraits:
Setsubun bean unit in Sonar festival 2007 - lien Youtube

Ou alors sur leur myspace.com/setsubunbeanunit

Si comme moi vous êtes conquis, vous pouvez vous procurer leur album ici www.magicandaccident.co

© http://www.matthewherbert.net

Mara Carlyle: é só um EP com quatro faixas, mas pelo fato de seu primeiro álbum ter sido lançado em 2004, então todas elas compensam imensamente. Para quem não conhece a branquela, ela já fez algumas participações especiais nos discos do Matthew Herbert.

Jewel: como assim novo álbum? E eu não fiquei sabendo? Shame on me. Não deu tempo de ouvir ainda.

A Camp: Nina Persson finalmente deu o ar da graça com seu projeto solo. Vamos ver se sai logo, nem que for só a primeira música.

Sara Lov: a vocalista do grupo de dois Devics está com novas músicas, além do EP já lançado (muito mal lançado por sinal... até descobrir que ela tinha gravado solo demorou um certo tempo) com três músicas meigas e simpáticas.

Maria Taylor: tem uma música inédita, mas é a única. Que pena. É porque ela está fazendo shows - está perdoada.

Natalie Walker: que mudança no visual! Agora totalmente morena das mechas - detalhe que estão mais lisos do que estrada recém pavimentada. Novo single no playlist dela, mas sinceramente não gostei muito do tom da música. Vamos aguardar pelo álbum inteiro.

Por enquanto é só. Depois tenho que fazer uma varredura mais profunda e precisa pelo meu MySpace.

This album didn't receive anywhere near the attention it deserved at the time of it's release back in mid-2001. It's one of those magical albums that's hard to pigeon-hole, easy to pass by, but impossible to forget. I'm not surprised that Dani Siciliano (on vocal duties for the album) and Matthew Herbert (on production) got married after working together on this – I'd have married either of them if I was in the studio whilst this was being made. This is truly an album that covers all bases. You've got "It's Only" and "Leave Me Know" representing Herbert's trademark soul-tinged deep minimal house. On the flip side you've got "I Know" and "On Reflection" straying into more mainstream jazz tings. Even Slum Village saw it essential to sample Herbert's "Foreign Bodies" on their "Trinity: Past, Present and Future" album.

There's two other Herbert-related beauties you shouldn't miss either, The first is picko-d's excellent tribute mix, and if you search the interweb hard enough you should find the second which is a recording of Herbert live at BBC's Maida Vale studios for Gilles Peterson's Worldwide show.

Buy it on CD

Buy it on itunes

Download: Herbert - On Reflection.mp3

Na czas festiwalu Era Nowe Horyzonty (17-27 lipca 2008 r) zabytkowy wrocławski ARSENAŁ (400 metrów od kina Helios) zamieni się w klub festiwalowy ze specjalną strefą chill-out i codziennymi wieczornymi koncertami zagranicznych zespołów oraz setami dj-ów. Zapowiada się spora uczta muzyczna. Wystąpią m.in.: Coldcut Journeys By VJ oraz wrocławski Skalpel Sound Spectrum; islandzki wokalista, „mistrz gitary akustycznej i laptopa“ - Mugison, indie-popowy, współpracujący z Mike’iem Pattonem norweski zespół Kaada; a także gwiazda dubstepu - Kode 9.

Zapowiadana jest również jeszcze jedna gwiazda oraz niespodzianka na koniec imprezy.

Program Klubu Festiwalowego

17 lipca - Jose Miguel Wisnik Sextet (Brazylia)

18 lipca - Moana and the Tribe (Nowa Zelandia)

19 lipca - Coldcut presents Journeys By VJ (Anglia) + Skalpel Sound Spectrum (Polska)

20 lipca - Mugison (Islandia), Hoppy Kamiyama (Japonia)

21 lipca - Matthew Herbert Big Band (Anglia)

22 lipca - Column One (Niemcy), Pitch Black (Nowa Zelandia)

23 lipca - Kaada (Norwegia)

24 lipca - Food for Animals (USA)

25 lipca - Youngbloodbrass Band (USA)

26 lipca - Kode 9 (Anglia), Digit All Love (Polska)

27 lipca - The Heavy (Anglia)

Sprzedaż karnetów i biletów na pojedyncze koncerty od 15 maja.

The first Mac Virus/Trojan is here! All you trendy mac-fanatics, starbuck surfing posers longing for Miss Bradshaw, should start watching out. Since the Apple has become a fashion icon instead of a symbol foe novice ex-windows users, there's a certain pleasure of seeing them crash like the twin towers. God bless my soon to be half a decade old Dell that would never fail me...

The first track is 70Mb, it's not the trojan, just in a brutal quality of 1411kbit/s.

Serge Gainsbourg - Bonnie & Clyde - Matthew Herbert Mix.aif

H.O.S.H - White Elephant.mp3

Gui Borrato - Haute Couture.mp3

Macblood

David Thomas Broughton - Execution
MF Doom - Dead Bent
Cat Power - Don't Explain
Matthew Herbert - Nigella, George, Tony and Me
Slow Down Tallahassee - U R Grace U R
Hubbard - The Switch Up
Vancouver Nights - Joy Is Like The Rain
Television Personalities - Silly Girl
Pavement - Cut Your Hair
mr_hopkinson's computer - Where Is My Mind?
Miranda Lambert - Dry Town
GZA - AutoBio
The Vaselines - Son Of A Gun
Aksak Maboul - Saure Gurke
The Tuss - Death Fuck

Toby and myself should be back next week, 18th Feb from 9pm GMT.

Pour nous, son souvenir restera à jamais associé à l'écoute de ces "Groove technology". Il avait placé ces 2 compilations de Swayzak dans son top 10 des meilleurs galettes électros jamais pressées. Elles sont aujourd'hui encore nos compilations de chevet ...
Extrait pas vraiment choisi au hasard... Back To The Start

Et si on vous dit que c'est lui qui nous avait fait découvrir en 2003 ce premier album d'un certain Richard Davis (Safety), cela ne vous étonnera sûrement pas...

forever: y2mars.blogspot.com
et sur facebook