Fauvism, originally uploaded by artambience.

Sittande på en fast grund, omgiven av kärlek och växande likt en planta. Det här är min tolkning av en liknande figur målad av Matisse.

Bloggen har försummats alltmer nu på sistone, men det är inget annat än ett säkert tecken på att vardagslivet här har rullat igång ordentligt. En vecka har gått förbi med raketfart och jag har fått stadiga rutiner om dagarna. Plugga, sola, plugga, träna, äta, sova, förrutom ett par dagar som istället blir träna, plugga, festa. Med jämna mellanrum far vi iväg på utflykter och ägnar oss åt lite mer turistiga aktiviteter, men nog börjar jag känna mig hemma här på riktigt.

Igår var vi ute och sjöng Karaoke (äntligen). Elin bad mig sjunga "All I want for christmas", and what Elin wants Elin gets- och visst blev det en riktig publiksuccé. Elin vill å andra sidan att jag ska börja extraknäcka som gatumusikant här i Nice (och med tanke på att det inte finns NÅGRA unga kvinnliga artister kan jag nog av rent ideologiska skäl kunna tänka mig att ställa upp) men vi får se... Förresten sjöng jag en liten duett med en kille på karaokebaren också- som jag sedan fick veta var operasångare från Göteborg (!) Kanske skulle man satsa på operasång istället?

Lillebror var trött i benen efter en heldag på Chagall- och Matisse museumen

Happy seventh birthday to you, Matisse, my very favorite matisse-meow-sneezy-drooly-choo-chen!

It's been a wonderful six and a half years with you.

Henri Matisse-

[caption id="" align="alignnone" width="800" caption="At the Moulin Rouge"][/caption]

In the background center you see two men, one is tall and wearing a top hat and right next to him there appears to be a man seated. The seated man is Toulouse Lautrec himself. He actually isn't seated at all- he is standing. As  child he suffered severe injury to his limbs and they stopped growing so he had a normal sized torso but was still quite small.

[caption id="" align="aligncenter" width="691" caption="Rosa La Rouge"][/caption]

Dus bij gebrek aan foto's van een zonnig strand en zo, twee foto's van twee leeuwkes in bad. Er is absoluut geen link tussen de twee, 'k zocht gewoon een reden om die foto's erop te zetten :-)

Hier komen ze:

Van Gogh: Portrait of a Peasant

Matisse: The Black Shawl

Degas (they have a large collection of Degas)

The Sculpture Garden with Lily Pond

Water Lily

I'll start with a portrait artist who I have never heard of before, and I assume is from quite a few years back!

J.A.D. Ingres

In his prelim sketches for clients he would always spend hours on the face, getting the face perfect. Then he would use really loose lines for all the other aspects of the image. According to my illus tutor,  its because they would sell the portrait on facial recognition - very obvious notion now I think of it! 
I just wish I could draw like this without it taking hours and hours!

 Matisse

Okay, so I'll admit now, I don't like Matisse, but we've got a task doing positive and negative cutouts (I assume inspired by Matisse) so I'm trying to learn to at least like him. 

David Hockney

In honesty I can't remember what Hockney images she showed us, and I only used this one seeing as I am referencing their use of line - I can't say I find him memorable as he is someone else I am not too hot on but I have to admit he is a fantastic artist, just not to my liking!

Paul Cox

Okay so I only discovered this guy yesterday in lecture. My notes say 'Paul Cox - MOVEMENT, Brush pen, realism, NO straight lines' obviously I didn't have much to say about him then but I underlined his name and gave him a big red star, haha. 
I love the fact there are NO straight lines. My tutor today said something about him using his elbow as a pivot for the drawings, and that makes a lot of sense, as that would restrict the use of straight lines. I don't know a lot about Paul Cox, and haven't seen much of his work, so he's a must on my look up list.

Tomer Hanuka

Someone who I had seen before lecture yesterday! Came across him in Juxtapoz magazine (My bible) and fell in love. I can't tell you exactly all the things I love about Hanuka's work but I think he's mindblowing. His line work is supurb. His colour choices are exceptional - just look him up and see for yourself just how wonderful this guy is!

Gerald Scarfe

Didn't know his name? Knew the work though right?! Loved his work for AGES! Scarfe is fantastic. Very recognisable style, epspecially after Pink Floyd's Another Brick in the Wall stuff. I just love the craziness of his characters. And I don't know why but the first time I ever saw the Squid in Spongebob Squarepants I thought of Gerald Scarfe! 

Ralph Steadman

What can I say, I LOVE inks!

Frank Miller

You'll probably know him for Sin City. I love the fact that his work is just pure black and white and he doesn't need anything else to define. You just know what is happening!

Myke Bakich

The master of sketching? Well who knows, but I love all of the sketches I have seen so far. His faces are really intriging!

Stanley Donwood

Does a lot of Radiohead covers I believe. Only discovered him in lecture but I really love the use of lines to create shading here! Plus his colours are really cool in this piece. 

HR Giger

LOVE HIM! You might know of his work because he create the Alien in Alien! That beautifully grotesque thing with the fantastically constructed head! I have one of his books and its so gorgeous. 
I love the mic stand he made for Korn! 

Alex Pardee

Again - grotesque! Love him!

There's a delightful article by Adam Gopnik in the latest (September 22, 2008) issue of The New Yorker about some controversies surrounding the Babar series. Here's a clip:

In the past few decades, a series of critics on the left, most notably the Chilean writer Ariel Dorfman, have indicted Babar in the course of a surprisingly resilient and hydra-headed argument about the uses of imagery and the subtleties of imperialist propaganda. Babar, such interpreters have insisted, is an allegory of French colonization, as seen by the complacent colonizers: the naked African natives, represented by the “good” elephants, are brought to the imperial capital, acculturated, and then sent back to their homeland on a civilizing mission. The elephants that have assimilated to the ways of the metropolis dominate those which have not.

Fascinating. As is the rest of the article, which among other things touches on: a wholly different controversy regarding the fate of Babar's mother, the occupations of animals, nationalistic representations of order and disorder in children's literature, and Matisse.

Freeing the Elephants >Catena Ex Situ

Liefste Senne, liefste Matisse,

Jullie zijn twee geweldige jongens. Ik kan me, echt waar, geen fantastischere kinderen wensen dan jullie. Maar. Er is een grote maar. Ik ben geen jongen. En alhoewel ik geen roze-prinsessen-tierlantijntjesjurk-meisje ben, betekent dat ik al die jongensdingen een beetje samen met jullie moet ontdekken. En vandaag zijn we zo ongeveer op de grens geraakt.

Kijk, ik wil heel veel leren over dinosaurussen. Ik heb er nooit meer van geweten. Landkaarten en aardrijkskunde interesseerden me nooit of te nimmer; ik ben nu samen met jou, Senne, enthousiast wanneer een baan die we volgen op de kaart ineens langs 'mooie natuur' of - oh nog fantastischer - een spoorweg passeert. Ik heb heel mijn kennis over sterren en planeten opgefrist en al ken ik de exacte volgorde van de planeten in ons zonnestelsel nog steeds niet terug, ik kan jou er toch wel al iets over vertellen. En ik geraak eveneens in extase wanneer we in de auto een supercoole vrachtwagen, een trein, een tram of een raceauto passeren. En Cars? Die ken ik ook helemaal vanbuiten.

Maar er zijn zoals gezegd grenzen. Vandaag hebben we wormen gezocht. Voor Oma dan nog. Van die vieze dikke en lange smalle en korte zwieberige wormen. Wormen in alle maten. En die deden we in een potje. Waar even voorheen nog de appelmoes in zat. En bij elke nieuwe worm in het potje moest ik hyperblij zijn. Want er was er weer een supercoole bij.

Laat ik jullie één ding vertellen (ik meen zelfs dat ik het vandaag een aantal keer heb gezegd): ik heb het niet zo voor wormen. Ik vind ze glibberig, vies en eigenlijk gewoon disgusting.

Want ik ben een meisje. Denk ik dan.

Kunnen jullie dat soort spelletjes in 't vervolg voor Papa houden? Die vindt dat ook niet zo leuk, maar dat is nou net waar papa's o.m. voor dienen. Om vieze of stoere jongensspelletjes te spelen.

En dan lees ik wel verder voor uit het grote sterren- en planetenboek.

Dankjewel.

Dikke knuffel,

Mama.

PS neen, ik weet niet wat wormen eten. Of ze gaan blijven leven met dat blaadje erbij? I wouldn't care less.

PS2 waag het niet om me hetzelfde ooit aan te doen met kikkers. Ik heb namelijk ranidafobie. Dus ik sta niet in voor de gevolgen.

Werkwoorden die Matisse deze maand verder heeft geperfectioneerd:

- lachen: van 's morgens vroeg tot 's avonds laat - hmm is dit geen tien-om-te-zien-liedje? - en nu ook met geluid

- zeveren: de hoeveelheden van vorige maand waren klein bier tov de huidige productie.

- opdrukken: Tiny Love heeft zijn werk gedaan. Kind&Gezin zal niks meer te piepen hebben.

- grijpen: whatever in de buurt ligt, hangt, staat,...

- sabbelen:  op whatever het resultaat is van het beoefenen van vorig werkwoord.

Nieuwe werkwoorden van deze maand:

- belletjes blazen: en de variant met wortelpap is ook bijzonder leuk

- draaien: hele toeren draait ie tijdens zijn slaap, en ik heb nog steeds geen idee hoe hij het eigenlijk voor elkaar krijgt.

Werkwoorden waar nog wat op moet worden geoefend:

- rollen: van rug naar zij lukt al aardig. Verder doorrollen nog niet

Werkwoorden waarover nog wordt getwijfeld:

-duimen: soms wel en soms niet. Hij is er nog niet uit wat nu eigenlijk 't lekkerste is, zo precies.

-

Ripresi dopo molti anni mi accingo a rileggerli; ricordo che l'essenza dei manuali era questa: più che attribuire, incominciamo a "saper vedere", le immagini ci parlano, lasciamo per un attimo date ed eventi, e concentriamoci più sul colore, sulla forma, troppo spesso si parla di cose di cui poco si conosce realmente, cominciamo a saper vedere.

Finita la lettura, integrerò questo articolo...

"Tutte le cose, anche le meno interessanti, o le più brutte, hanno un lato piacevole. Bisogna solo volerlo vedere."

Hesse- Aforismi.

The following day we decided to walk round the headland to the West of the town from Villefranche sur Mer.  We stepped off the train and within a few hundred yards were on a superb little beach with a diving pontoon and a swimming area bouyed off from the boats coming out of the marina.  It sort of set the tone for the whole holiday.  Walk a bit, head round a corner, 'Oh that looks a nice beach' swim, sunbathe, potter on a little further.  Walking in the Dales is nothing like this!

The old town of Nice is a warren of small streets full of restaurants, bars and shops.  We ate there a couple of times but it is not cheap - £7 a pint of lager!

On the Saturday we took a trip to an island just south of Cannes.  It's called Isle St Marguerite and is just 4 Km long and about one Km wide.  It has no vehicles and is even no smoking!  The trip took about an hour and was quite bumpy across the bay.  We walked along the coast stopping every so often then on the South side found a fantastic little cove.  It was about 15 ft wide and just exqusite.  I swam out of the cove with Stephen's camera, which is waterproof to take a photo of 'our beach' and will post the photos along with loads of others onto the flickr site when they've been downloaded.  It was just idyllic and I could have spent all day just taking photos of yet another beautiful view.  The island is covered in pine and eucalyptus trees making the air scented and delicious.