Ziemniaki, marchewkę, selera i pietruszkę trzeba obrać. Ziemniaki i marchewkę pokroić w kostkę, dość drobną. Czerwoną cebulę pokroić na czworo, a potem w cienkie plasterki. Cukinię pokroić w kostkę.  Skostkowane warzywa i cebulę lekko poddusić na oliwie, soląc w międzyczasie, na koniec dodając selera i pietruszkę. Zalać wodą lub wodą z pół szklanki białego wina (albo szklanką, zależy od ilości składników). Pogotować 20 minut w towarzystwie bouquet garni. Po tym czasie odłowić przyprawy, pietruszkę i selera, dodać łososia pokrojonego w kostkę i pogotować 5 minut, dorzucając parę liści szałwi i zaprawiając całość połówką cytryny, jeśli zupa była na wodzie. To jej da wyrazistości. Na koniec sporo pieprzu i porządna porcja mascarpone lub gęstej śmietany (szałwię warto odłowić).

Bliny nie są trudne, wymagają tylko cierpliwości. Najpierw robi się zaczyn. Można użyć mąki pszennej i gryczanej pół na pół, można samej gryczanej, wtedy potrzebny będzie olej do ciasta, inaczej bliny będą bardzo suche. Na 3-4 dkg drożdży potrzeba pół litra mleka i pół kilograma mąki, jeśli mieszanej, to mniej więcej pół na pół — lepiej dać więcej pszennej niż gryczanej. Do tego trzy jajka, sól, odrobina cukru do zaczynu, odrobina roztopionego masła lub oleju. Zaczyn robi się tylko z mąki pszennej, mniej więcej z połowy. Do tego dodaje się kubek ciepłego, ale nie gorącego mleka, w którym rozpuszcza się drożdże. Wtedy już czuć ten piękny zapach. Rozrabia się to na gładką masę, przykrywa ściereczką i ustawia w ciepłym miejscu na pół godziny albo dłużej — zaczyn ma podwoić objętość.

Następnie dodaje się wszystkie pozostaĸe składniki, dobrze, żeby mleko było ciepłe, a jajka poleżały wcześniej w cieplejszym miejscu w kuchni, żeby nie były prosto z lodówki, na tym etapie będą potrzebne żółtka. Wszystko wyrabia się, aż ciasto będzie gładkie i sprężyste. Warto wyrabiać w dużym naczyniu, bo ciasto będzie rosło — i to solidnie (jakieś 2 razy). Znowu przyda się ściereczka do przykrycia naczynia. W ciepłym miejscu ciasto rośnie 2 godziny, czasem dłużej, nawet do trzech godzin. Do wyrośniętego ciasta dodaje się pianę z ubitych białek i delikatnie miesza całość. Znów daje mu się przez chwilę podrosnąć (ale to już krótko, kilka minut).

Smaży się na dobrze rozgrzanej patelni — ja używam do tego celu ghî. Usmażone bliny dobrze jest trzymać w ciepłym piecyku.

Jemy to zwykle z łososiem marynowanym albo z twarożkiem z czosnkiem, szczypiorkiem i rzodkiewką. Albo z sosem jogurtowo-czosnkowym z majerankiem.

Ładny kawałek łososia (ok. 50–70 dekagramów), pół kilo szpinaku w liściach (zimą trzeba się salwować mrożonką Bonduelle), 3–5 jajek (zależnie od wagi łososia), pół do trzech czwartych małego pojemniczka śmietany, szafran, pietruszka, bazylia, gałka muszkoatołowa, różowy pieprz, czarny pieprz, jak kto lubi — czosnek do szpinaku.
Szpinak trzeba poddusić na maśle, ostudzić i bardzo dobrze odcisnąć, jeśli jest wilgotny.
Jajka (z ostatniego tylko żółtko), śmietanę, przyprawy i rybę trzeba zmiksować.
Foremkę do pasztetu trzeba wyłożyć papierem do pieczenia (warto naciąć rogi, wtedy się ładniej złoży), na to wykładać na przemian warstwę masy rybnej i szpinaku, na wierzchu powinna zostać ryba, a warstwy nie powinny być za cienkie. Potem jeszcze dwa rzuty foremką o blat (bąble powietrza usuwa się tą metodą najłatwiej) i w bain-marie w 170°C na mniej więcej godzinę. Po wystudzeniu terynę trzeba przycisnąć obciążoną deseczką i w tym stanie dać jej odpocząć w chłodzie przez 6 godzin.

Do teryny robię ciepły sos cytrynowy na bazie beszamelu.

1 dobro društvo

2. interesantna klopa

3 vino, vodka, tekila i viski

4 plus odlična muzika kao začin

Prilažem i nekoliko interesantnih recepata za žurke, slavlja i okupljanja svih vrsta.

Meksička salsa (by me)

Potrebni sastojci:

2 paradajza

2 ljute papričice

1 crni luk

sok od jednog limuna

so i biber

Iseckati paradajz na sitno, iseckati luk i papričice, staviti sve u jednu posudu, dodati sok od limuna, so i biber. Posližiti uz tortilje ili jednostavnije sa čipsom.

Namaz od patlidžana sa bademima (by coolinarka)

2 patlidžana

Sok od pola limuna

2 čena belog luka

Maslinovo ulje 2-3 kašike

Šaka badema

Peršun, za ukras

Prepoloviti patlidžane i peći ih u rerni. Kad su ispečeni, odvojiti meso od kore, i staviti u blender. Dodati maslinovo ulje, beli luk, sok od limuna i sve to izmiksati da bude kremasto. Sve to staviti u jednu lepu činiju, i dodati seckane bademe i peršun. Može se služiti uz čips kao umak ili na tostu.

Rolnice sa dimljenim lososom

E ovaj mi je recept stigao s dve strane, od Yahti ekipe i Strangerke i savršen je za žurke. Em izgleda lepo, em ne može da omane.

"Ne postoji precizan recept, ali ako podjete od tortilje koju prethodno podgrejete (dobra varijanta u alu-foliji u rerni; bolja na gril tiganju) pa je zatim premažete krem sirom/kajmakom sigurno ste na dobrom putu (posna varijanta bi bila sa nekim margarinom, mada imam odredjene sumnje zamene). Ostalo je samo poredjati parčiće dimljenog lososa, listove bosiljka, sveže mirodjije, vlašca (ili pak nekoliko trakica pera mladog luka) po ukusu. Tortilju zatim srolati (ovo dobro zvuči ;), iseći rolnice i učvrstiti ih čačkalicom.
Jedna-dve čašice raki'ice i eto predjela. " Ja sam malo modifikovala, jer nije bilo bosiljka pa je zelena salata poslužila kao alternativa. Čisto zbog boje. Belo, crveno i zeleno. Vrlo atraktivno.

Kavijar na krompiru (by me)

4 krompira, da ne budu kvrgavi, već onako, okruglasti.

dukatela sir (može naravno bilo koji drugi)

kavijar

Skuvati krompir, iseći na kolutove, sve to staviti na neki tanjir i onda premazati sirom i kao završnicu taviti kašičicu kavijara. Lepo izgleda i lako se pravi. Jedna mogućnost serviranja je staviti dubljim čašama sa vodkom. Ja sam to ovaj put zanemarila, ali ko voli vodku-eto mu recepta.

Još su gostovali: salata od krompira i salata sa račićima (by the Watsons), zatim pileća salata i pita sa mesom by Tamburixovi, proja i celer salata by Staša, i još mnogo toga. Da li je potrebno reći da ni pola nismo pojeli? Prosto, bilo je previše hrane. Al sve je isprobano i sve je bilo mnogo lepo.

Wywar na zupę zaczynam robić zawsze od podduszenia pora. Po pierwsze, ładnie wygląda, po drugie: nie jest tak ostry jak cebula. Podduszonego na maśle łososia zalewam wodą i do niej dodaję resztę normalnych zupowych warzyw, tymianek, liść laurowy i ziele angielskie oraz pokrojone w kosteczkę ziemniaki. Warzywa odławiam i wyrzucam, ale marchewkę kroję w kawałki i dorzucam do zupy (ładnie wygląda i da zupie trochę kontrastującej słodyczy). Kiedy ziemniaki są już prawie dobre, dodaje się rybę (zamiast łososia można użyć soli, dorsza, pstrąga itp.). Mięso jest delikatne i gotuje się króciutko, więc zaraz się zupę przyprawia pieprzem i ewentualnie solą oraz dużą ilością kopru (świeżego, jak jest, suszonego w ostateczności) i dobrą śmietaną. To ma być kremowe, śmietanowe i sycące!

Właściwie trodno go robić w małych ilościach, bo trzeba złożyć dwa płaty. Poza tym jest tak prosty, że każdy może błysnąć. Owe dwa płaty muszą być ze skórą, którą trzeba obrać z łuski. Potrzeba duży pęczek (zimą to dwa) koperku lub paczkę suszonego. Najpierw robi się wyściółkę koprową pod pierwszy płat. Marynatę robi się z soli (pięć–sześć łyżek), cukru (3 łyżki), dwie łyżki pieprzu ziarnistego, trzy łyżki ziela angielskiego i jakiś mocny alkohol (koniak na przykład lub gin, który jest bardziej tradycyjny; w wersji z ginem można nie dawać owoców jałowca, w wersji z koniakiem można dodać łyżkę). Przyprawy tłucze się w moździerzu, dość grubo, miesza z solą i cukrem i w ostatniej chwili dodaje alkohol — ma się zrobić coś w rodzaju śniegu. Marynatą naciera się wszechstronnie ryby, potem układa się je na wyściółce: najpierw jeden płat, potem koper i drugi płat — na waleta, tzn. ogonem do głowy. Przykrywa się to folią spożywczą, przyciska i obciąża i wkłada do lodówki na 6-8 godzin, po którym to czasie należy zlać powstałą wodę, filety obrócić z góry na dół i znów włożyć do lodówki — i tak przez dzień lub dwa (grube filety wymagają dni dwóch).
Potem można rybę jeść pokrojoną w plastry, cieniutko, lub w grubsze kawałki — z rusztu.
Do ryby pokrojonej cieniutko przyda się sos musztardowy, który robi się tak: trzy łyżki oliwy z oliwek i dużą łyżkę musztardy francuskiej (czyli mniej więcej półtorej łyżki; ja używam diżońskiej mocnej, ale można użyć ziarnistej), po pół łyżki cukru i octu oraz dwie–trzy łyżki kopru, sól i pieprz do smaku (w przypadku musztardy diżońskiej trzeba uważać, jest bowiem ona sama z siebie słona) miesza się, aż powstanie jedwabisty krem.