Oia, bagi yang belum tahu, LKS sendiri adalah sebuah kompetisi yang diadakan oleh Dikmenjur yang diperuntukkan kepada siswa-siswi SMK (Sekolah Menengah Kejuruan) untuk saling berkompetisi dalam 22 mata lomba. Misalnya Akuntansi, Administrasi Perkantoran, Web Design, Olahraga, dan lain-lain. Dimulai dari tingkat Kabupaten/Kota, Provinsi, hingga tingkat Nasional.

Sesampainya disana, kami mengisi absen peserta dan langsung menuju penginapan masing-masing (karena hari itu sudah mulai maghrib). Kebetulan aku bersama beberapa tim lain dan rombongan dari Kab. Pandeglang menginap di hotel Pangestu depan Kapolres Serang (Gak mau lagi deh nginep disitu, berisik banget!!)

15 Mei 2008. Kompetisi dimulai. Setelah upacara pembukaan, yang waktunya ngaret dari jadwal (Biasalah Indonesia), seluruh peserta bersiap2 untuk mengikuti babak penyisihan. Deg-degan, takut, dan minder menyelusup pada benak para peserta, khususnya aku.

Oia, ditulisan ini, mungkin aku hanya akan menceritakan lebih tentang kegiatan lomba English Debate, karena hanya mata lomba itulah yang aku ikuti sampai akhir. Meskipun saat itu sudah kedua kalinya aku ikut, tetap saja perasaan gugup menyelimutiku bersama partner timku yang lain. Untuk LKS tahun ini, aku, Mulyana, T Neni, dan Heru mewakili Kab. Lebak pada mata lomba English Debate.

Di penyisihan pertama, timku berhadapan dengan tim Kota Tangerang. Sekedar Nostalgia saja, tim debat Kota Tangerang adalah juara 1 English Debate tahun 2007 kemarin, awal yang indah kan? Tapi juri berkata lain, setelah sekitar 2 jam bertarung, akhirnya timku berhasil menang dengan margin tipis.

Pertarungan tak hanya sampai disitu. Kami harus melawan 1 tim lagi untuk mendapatkan tiket masuk ke semi final, dan saat itu kami bertemu Cilegon! Untuk pertama kalinya kami berhadapan dengan tim dari Kota baja ini. Di sore yang menjelang maghrib, kami dituntut untuk saling beradu argumentasi, saling mencari kesalahan dan menjatuhkan lawan (Jahat banget yah? Itulah debat!). Tim yang sama-sama ngotot, plus motion yang belum begitu kami kuasai menambah keseruan dalam debat sore itu. Cape banget deh, mana belum mandi…ups… :) Akhirnya, keputusan juri datang juga…eng…ing…eng…timku masuk semi final! Alhamdulillah…

Di sela-sela kesibukan lomba dan nyari bahan debat, aku beserta teman-teman yang lain juga ikut melihat lomba-lomba lain yang diadakan, khususnya olahraga. Basket dan volley juga seru banget tuh buat ditonton (apalagi kalo dari kabupaten sendiri,hihi). Sorak-sorai penonton dan suara peluit wasit ikut meramaikan kegiatan hari itu. Pokoknya, seru deh!

Di semi final, timku juga harus berjuang untuk bisa masuk final, setidaknya tidak boleh turun dari prestasi tahun kemarin. Lawan terberat kami saat itu adalah Kab. Tangerang. Karena selain pemegang juara 3 English Debate tahun kemarin, orang-orangnya juga masih sama. Jadi, waspadalah…waspadalah!!

Doa kami terkabul, setelah berhasil menyingkirkan (ganas banget ya bahasanya) Kab. Pandeglang di semi final, timku berhak maju ke babak final melawan Kab. Tangerang. Gugup, takut, dan segala macam perasaan aneh hinggap dihatiku. Secara besok babak final, aku beserta partnerku yang lain latihan pada malam harinya. Kami membahas motion yang mungkin keluar besok, dan mempersiapkan mental…

The last day, May 18th 2008. Di pagi hari yang cerah, adalah saatnya pembuktian siapa yang terbaik. Menjelang upacara penutupan, panggung sandiwara..eh..panggung acara bukan hanya disiapkan untuk penutupan acara saja, tapi juga untuk babak final English Debate. Bayangkan, kami harus berdebat-debat ria dihadapan berpuluh-puluh mata. Suara kami didengar, tatapan mata kami dipandang, dan argumentasi kamipun dinilai. Apalagi, saat itu akulah yang menjadi first speaker dari affirmative team, jadi pembuka acara deh..

Dengan Bismillah, pagi itu kami berdebat mengenai Porn Site. Suara MC, argumentasi dari tiap pembicara dan tepuk tangan riuh dari penonton mengisi suasana pagi itu. Dan akhirnya, setelah berdag-dig-dug ria, babak final selesai dengan silent adjudication dari para juri.

Upacara penutupan digelar, berbagai hiburan dan sambutan-sambutan ikut memeriahkan acara. Akhirnya, pengumuman hasil perlombaan dibacakan. Ada tepuk tangan riuh untuk setiap juara, termasuk timku. Alhamdulillah, timku berhasil memenangkan lomba English Debate sebagai juara pertama. Alhamdulillahirabbil 'alamin…

Setelah semua pemenang lomba dibacakan, terpilihlah Kota tangerang sebagai juara umum pertama karena meraih medali paling banyak. Berikut urutannya:

1. Kota Tangerang
2. Kota Serang
3. Kabupaten Tangerang
4. Kota Cilegon
5. Kabupaten Lebak
6. Kabupaten Pandeglang
7. kabupaten Serang

Prestasi kabupatenku menurun 3 peringkat dari tahun kemarin. Mungkin karena persiapan para peserta yang kurang matang. Semoga ditahun-tahun berikutnya akan lebih baik lagi disertai dengan dukungan yang lebih dari banyak pihak. Chayo Lebak !!

Segala puji bagi Allah yang telah memberiku kesempatan untuk mengikuti kegiatan ini. Semoga kompetisi-kompetisi ini akan tetap exist, sehingga pelajar-pelajar SMK dapat lebih termotivasi untuk belajar dan siap memasuki pasar kerja. Semoga LKS 2009 tahun depan di Kota Tangerang akan lebih menarik lagi. Bravo SMK !!! :D

Hari Minggu tanggal 27 Juli kemarin ada kejadian tolol di Taman Mini Indonesia Indah.

Kejadian terjadi di Museum Serangga. Berikut kronologisnya,

Orangutanz : Waaah! Tempatnya kayak di dalem kapal Starwars!!!

Mr. Beruk : Huehehehe... Gublog....

Orangutanz : Wuuuuuuung.... Wung... Wuuung... *serasa suara light saber*

Mr Beruk : *Nyengir sedikit tak perduli* ... Gublog...

Lalu 2 mahluk berukuran berlebih ini mulai melipir ke koridor kedua, karena koridor pertama tadi dipenuhi oleh anak-anak yang sedang mengisi LKS dengan niatnya...

Kaak! Kakak! Terdengar suara memanggil yang cukup keras dan membuat orangutanz celingukan sana-sini mencari sumbernya. Ternyata itu suara segerombolan anak kecil yang bersenjatakan pinsil dan lembaran-lembaran LKS yang membosankan. Dan mereka menatap ke arah saya. Berarti saya lah kakak mereka.

Orangutanz : He? Ya, dik?

LKS girls : *membaca soal di dalam LKS-nya* Di depan Musium Serangga Taman Mini Indonesia Indah terdapat sebuah patung serangga berukuran besar. Serangga tersebut adalah maskot museum serangga dan merupakan koleksi yang ada di dalam Museum. Serangga tersebut bernama... ?" *beramai-ramai menatap penuh harapan akan jawaban*

Orangutanz : ...............

LKS girls : *masih berramai-ramai menatap*

Orangutanz : ............. *mulai panik*

Orangutanz : Coba tanya kakak yang ini! *menunjuk Beruk*

LKS girls : *beramai-ramai menatap Beruk dengan penuh harap*

Beruk : .... *wajah terkejut, menatap orangutanz dengan kebingungan, bergantian dengan menatap LKS girls dengan ketakutan"

Beruk : .............. nnngak tauk......

LKS girls : *secara serempak kembali menatap orangutanz*

orangutanz : ...... eee... Saya juga ga tau dik....... *Secara bersamaan melarikan diri dari anak-anak menyeramkan tsb sambil saling mengumpat*

Mr Beruk terus menyalahkan sayah, karena menurut dia saya sudah menjerumuskan dia ke dalam situasi yang tidak mengenakan tersebut. Padahal menurut saya, Itu tanda bahwa muka saya itu dianggap muka yang cerdas, buktinya mereka memilih saya dan bukan kakak-kakak yang lain. KArena Mr Beruk ini lebih tua dari saya, Saya mengamini anggapan bahwa "yang lebih tua lebih kaya pengalaman dan pengetahuannya." Tua-tua kelapa istilahnya. Makin tua, makin kental santannya, makin cokelat kulitnya dan makin licin kepalanya eh, kulitnya. Namun sayangnya "tidak semua yang lu liat itu bener" kalo meminjam jargon sebuah iklan ga penting. huehehehe...

Nah, sekarang ada yang bisa bantu saya, serangga keparat apakah ini?!?!

Grudzień 2003 roku. Sześćdziesiąta piąta minuta meczu Groclin Grodzisk Wielkopolski - Manchester City w 1/32 Pucharu UEFA. Mila strzela cudowną bramkę z rzutu wolnego (z odległości 25 metrów), która daje polskiej drużynie sensacyjny wręcz awans do dalszej fazy rozgrywek.

Był wtedy w szczytowej formie. Brak dobrych warunków fizycznych i boiskowej zadziorności nadrabiał dryblingiem, dobrym kończącym podaniem czy świetnym strzałem z dystansu. Opromieniony sukcesami oraz pochlebnymi opiniami wyjechał zagranicę. - Jestem już na to gotowy - przekonywał. Czas pokazał, że jego przekonania okazały się chybione. Mila nie poradził sobie ani w przeciętnej lidze austriackiej, ani słabej norweskiej. Również w reprezentacji zupełnie mu nie szło i szybko stał się (anty)bohaterem licznych kawałów na jego temat. Kibice śmiali się przede wszystkim ze sporego niedołęstwa zawodnika, któremu nadzwyczaj często przytrafiały się proste błędy techniczne, a także wady koordynacyjne. Odkąd trenerem kadry narodowej jest Holender Leo Benhakker, 26 - letni obecnie zawodnik nie zagrał w niej ani razu. Polskie media rzadko o nim wspominały i słuch o Sebastianie Mili zaginął. Przynajmniej do 28 lutego tego roku, kiedy to wrócił do Polski, podpisując kontrakt z ŁKS Łódź. - Wróciłem, by odbudować swoją formę - mówi Mila. - Moim celem jest także pomoc ŁKS owi w utrzymaniu się w ekstraklasie.

Szkolne perypetie

Urodził się i wychowywał w Koszalinie. Tam też rozpoczął swoją piłkarską karierę, trenując w miejscowym Bałtyku. Piłkę nożną „wpoił" mu do głowy ojciec Stefan, który był trenerem jednej z koszalińskich drużyn. Od najmłodszych lat zaprowadzał syna na mecze tamtejszej Gwardii, w domu natomiast wspólnie oglądali, a następnie analizowali, mecze reprezentacji Polski. Mila wykazywał się sporym potencjałem i nieprzeciętnymi umiejętnościami już na początku swoich treningów. Musiał je jednak przerwać. Powód? Młodzian opuścił się w nauce i już we wczesnych latach podstawówki miał poważne problemy z przedostaniem się do kolejnych klas. Ojciec postawił mu ultimatum: albo poprawa w nauce i powrót do regularnego trenowania, albo żadnych zmian i koniec z futbolem. Blondwłosy zawodnik poszedł po rozum do głowy i zdecydował się na tę pierwszą opcję. - Nie chciałem żeby szkoła zablokowała rozwój mojej kariery - mówi zawodnik. - Przysiadłem więc nad książkami, poprawiłem oceny i spokojnie kontynuowałem piłkarską karierę - dodaje.

Po szkolnych perypetiach zawodnik trafił do juniorów Gwardii Koszalin, jednak długo tam miejsca nie zagrzał. W wieku szesnastu lat przeniósł się do Gdańska, rozpoczął naukę w Szkole Mistrzostwa Sportowego, a pod swoje skrzydła wzięła go tamtejsza Lechia. Mimo młodego wieku i zerowego doświadczenia bardzo szybko wywalczył sobie miejsce w meczowej kadrze „biało-zielonych" (druga liga polska). Seria udanych występów zagwarantowały Mili powołania najpierw do reprezentacji Polski under-16, a później under-18. W tej pierwszej kategorii wiekowej urodzony w Koszalinie piłkarz wywalczył tytuł wicemistrza Europy, w drugiej - tytuł mistrza Starego Kontynentu. Te sukcesy otworzyły przed nim wrota do wielkiej kariery i nie trzeba było długo czekać na zasyp ofert z klubów z całej Polski. Starały się o niego m.in. Wisła Kraków, Legia Warszawa, GKS Katowice i Orlen Płock. Mila wybrał ofertę tego ostatniego, gdyż - jak sam mówi - w Płocku zapewniano mu najlepsze warunki finansowe. - A poza tym ówczesnym trenerem płocczan był Waldemar Drobniak, którego darzyłem ogromną sympatią i szacunkiem - przyznaje wychowanek Bałtyku Koszalin.

Z klubem z Płocka awansował do pierwszej ligi, lecz mimo to po raz kolejny zmienił klub - tym razem przeszedł do Groclinu Grodzisk Wielkopolski. O ten transfer od samego początku zabiegał prezes Groclinu Zbigniew Drzymała, który już wtedy twierdził, że Mila posiada ogromny potencjał i będzie z niego niemały pożytek.

We Wiedniu się nie udało...

Drzymała wiedział, co mówi. Sebastian Mila już w pierwszym sezonie gry w Grodzisku Wielkopolskim był ważnym ogniwem drużyny. Natomiast w drugim - Groclin bez niego praktycznie nie istniał. Kibice nadali mu nawet przydomek „Steve G", bo odgrywał tę samą rolę, co słynny Steven Gerrard w Liverpoolu, czyli kierował grą swojej drużyny, będąc jej niezaprzeczalnym liderem. Potwierdził to w rozgrywkach o Puchar UEFA. Najpierw w kwalifikacjach jego dwie asysty zapewniły grodziszczanom wygraną w dwumeczu z Atlantas Kłajpeda, zaś w 1/32 fazy zasadniczej strzelił pięknego gola z rzutu wolnego, dzięki któremu polska drużyna awansowała dalej. I choć później została zdeklasowana przez francuski Girondins Bordeaux, to na Milę zwróciły uwagę silne kluby zagraniczne. - Dostałem oferty m.in. z Schalke 04, Fulhamu Londyn czy Spartaka Moskwa - opowiada bohater poniższego artykułu. - Ostatecznie wybrałem jednak Austrię Wiedeń, bo bałem się, że w mocniejszym klubie nie dam sobie po prostu rady - dodaje.

Zawodnik obawiał się gry w mocnym klubie, sądził natomiast, iż w klubie z Wiednia będzie miał pewne miejsce w podstawowej jedenastce. Jakże się mylił. Wprawdzie w swoim debiucie strzelił bramkę (był to mecz pucharowy), lecz później było już tylko gorzej. Mila stracił miejsce w wyjściowym składzie, zaliczał ledwie epizodyczne występy. Aż w końcu mecze swojego zespołu oglądał wyłącznie z trybun. Wiedeńscy kibice żartowali, że Polak „jest najwierniejszym fanem Austrii - nie przegapił żadnego meczu". Za liczne niepowodzenia Mila obwiniał ówczesnego szkoleniowca 23 - krotnych mistrzów Austrii - Frenkie Schinkelsa. - Ten człowiek mnie zniszczył, przez niego spadłem na dno - nie przebiera w słowach. - Wysyłał mnie do ćwiczeń z trzecią dziesiątką zawodników. Mówił, że muszę się zaadoptować. Szkoda tylko, iż ta „adaptacja" trwała przez całą jego trenerską kadencję w Austrii.

Zwolnionego z funkcji trenera Austrii Schinkelsa zastąpił Georg Zellhofer. I dla Polaka była to zmiana na lepsze. Zaczął grywać coraz częściej, choć i tak miejsca w podstawowym składzie nie miał. W przerwie zimowej okazało się, że Austriacy nie wiążą przyszłości z Milą. Dlatego złożyli pismo o rezygnacji z prawa pierwokupu. - To była sprawa formalna, bo gdyby nie było tego pisma, to moja umowa obowiązywałaby jeszcze rok - tłumaczy 26 - letni piłkarz, który nie był tą sytuacją zbytnio zmartwiony.

- Chciałem odejść, bo wiedziałem, że we Wiedniu niczego już nie zdziałam - mówi. - Ważny był również aspekt rodzinny. Czułem się tam samotny - tylko ja i Playstation. Z rodziną kontaktowałem się wyłącznie za pomocą telefonu komórkowego bądź skype`a, a poza tym nie znałem języka, więc komunikacja była mocno utrudniona.

...w Oslo też nie

Po zupełnie nieudanym austriackim epizodzie Mila stracił na wartości i lista klubów, którego chciały go mieć u siebie, stała się wąska. Marzenia o występach w niemieckiej Bundeslidze musiał odłożyć na bok. Zamiast Bayernu Monachium, Schalke 04 czy jakiegokolwiek innego klubu z Bundesligi, rozmowy z filigranowym zawodnikiem rozpoczęli działacze kilku klubów z Polski. - Nie zamierzam jeszcze wracać do ojczyzny - mówił jednak Polak, który nadal chciał kontynuować zagraniczną przygodę. Tyle tylko, że na rynku transferowym nie był on łakomym kąskiem. Wprawdzie zainteresowanie Milą zgłaszało kilka drużyn drugoligowych, lecz piłkarz mówił, że w grę wchodzą tylko kluby z pierwszej ligi.

I wtedy napłynęła oferta z Valerengi Oslo. W Polsce klub ten jest znany tylko z tego, że w 2003 roku wyeliminował z rozgrywek Pucharu UEFA krakowską Wisłę, pokonując ją w serii rzutów karnych. - Gra w Valerendze to może nie jest dla mnie spełnienie marzeń, ale mam szansę odbudować swoją formę. Tutaj mam zapewnione miejsce w podstawowym składzie - opowiadał tuż po podpisaniu kontraktu z norweską drużyną.

Fakt, trener Norwegów Johan Schnaps na konferencji prasowej, która odbyła się po prezentacji Mili w nowym klubie, jasno powiedział: „Sebastian będzie jedną z największych gwiazd w naszym zespole. Wszyscy pokładamy w nim ogromne nadzieje". Te słowa można więc było zinterpretować, jako pewne miejsce w pierwszym składzie. Tak się jednak nie stało. Było bliźniaczo podobnie, jak w czasach gry w Austrii Wiedeń: początek całkiem niezły (w miarę regularna gra, uwieńczona trzema asystami), lecz im dalej w las, tym coraz bardziej epizodyczne występy i ostatecznie wylądowanie na trybunach. Fachowcy, kibice i dziennikarze zastanawiali się, dlaczego Mila nie gra w bardzo przeciętnej przecież Valerendze, skoro miał być jej gwiazdą. Jedni twierdzili, że nie jest to liga dla niego - bardzo dużo tam walki, przepychanek, kopanin, a Polak warunki fizyczne ma delikatnie mówiąc nie najlepsze. Drudzy natomiast, że 26 - krotny reprezentant Polski to po prostu słaby piłkarz. A jak brak gry tłumaczył sam zainteresowany? - Czemu nie grałem? Na pewno nie dlatego, że to twarda liga. Wbrew obiegowym opiniom: to nie jest liga drwali! Myślę, iż zabrakło głównie szczęścia.

Środowisko piłkarskie niechętnie jednak przyjęło tłumaczenia wychowanka Bałtyku Koszalin. - Zwalanie winy na „brak szczęścia" jest, moim zdaniem, chowaniem głowy w piasek - twierdzi asystent Leo Benhakkera Benhakker reprezentacji Polski, Bogusław Karczmarek. - Mila nie doznał żadnej poważniejszej kontuzji, nie miał problemów osobistych, a mimo to nie poradził sobie ani w Austrii, ani Valerendze. Myślę, że zadecydowała o tym po prostu jego słaba gra. Trzeba to otwarcie przyznać.

Czy uda się w Polsce?

- Pobytu w Austrii i Norwegii sukcesem nie nazwę. Nie zmieniałem klubów na lepsze, tylko na gorsze. Życiowo nie straciłem. Chciałem podjąć wyzwanie, spróbować czegoś innego i się nie udało. Większą porażką byłoby, gdybym nie wyjechał. Żyłbym ze świadomością, że stchórzyłem. Nie wyszło, więc teraz znów chcę zacząć grać w piłkę - opowiadał Mila niedługo po odejściu z Valerengi Oslo.

"Czy się odrodzę?"

Postanowił więc, że wróci do Polski, by odbudować swoją formę. Pierwszym klubem, który podjął z 26-latkiem rozmowy był ŁKS Łódź. I okazało się, że kto pierwszy, ten lepszy. Mimo ciągnących się w nieskończoność transferowych negocjacji, 28 lutego Mila podpisał ostatecznie kontrakt z łódzkim klubem, który zwiąże go z tą drużyną na najbliższe cztery miesiące. Później wróci do Valerengi. - Rozmowy były bardzo trudne. Obie strony przedstawiły ciężkie warunki. Na szczęście spotkaliśmy się gdzieś w połowie - mówił zadowolony piłkarz w jednym z wywiadów. - Wyniki różnego rodzaju testów mam lepsze, niż kiedy wyjeżdżałem. Jestem mocniejszy fizycznie, psychiczne, bardziej doświadczony. Czuję się po prostu pewniejszy.

Jego słowa wydają się być prawdą, a nie tylko wyświechtanymi zwrotami, którymi często posiłkują się piłkarze. ŁKS utrzymał się w pierwszej lidze, a forma Mili wzrastała z meczu na mecz. Aż osiągnęła całkiem niezły poziom. - Czy wrócę do dawnej formy? Myślę, że jest na to spora szansa - mówi ze skromnym uśmiechem Sebastian Mila.

Kita akan melaksanakan beberapa praktikum untuk menemukan konsep maupun memverifikasi konsep-konsep yang kita peroleh. Sebagai acuan pelaksanaan praktikum, berikut ini saya posting beberapa LKS nya. Silakan didownload pada link di bawah ini :

voltage-current-and-resistance

series-and-parallel-circuit

Dwie strony księżyca - półfinały Ligi Mistrzów i derby Łodzi. Antymourinho czyli zagadka Avrama Granta. Frank Lampard strzela karnego. Legia jak Arsenal? Niemoc Barcelony, w której nigdy nie grali Hiszpanie. Hołowczyc i Gollob. Kibicowi Realu Madryt płonie samochód, a Kubica umacnia swoją pozycję.

Hari makin malam, masih ada target yang harus dikerjakan .... jadi, segarkan dulu teman-teman agar konsentrasi kembali datang ... sebuah catatan kecil ari Out Bond Tim LKS SMK DKI Jakarta th 2006 yang akan dikirim bertandikng di Bali

 Abstract: The implementation of competency-based curriculum (KBK) conducts inovation and teacher’s creativity. Carrying out a revision of teacher’s learning plan; cooperatif learning model and preparing students’ work sheets are of the sorts, in which the learning process can run effectively and fun. The research showed that cooperative learning in physic learning for teaching Ohm rule significantly increased students’ academic and social competences.

Kurikulum berbasis kompetensi memberi konsekuensi pada guru untuk terus berinovasi dan mengembangkan kreativitasnya dalam menata kembali desain pembelajaran yang selama ini digunakan. Hal ini merupakan suatu tututan yang harus dilakukan guru sehingga dengan perubahan ini diharapkan dapat memberikan kemajuan pada pola pikir siswa. Desain pembelajaran yang baik dapat membekali siswa dengan pengalaman-pengalaman yang bermanfaat di masa depan. Pengalaman-pengalaman belajar diperoleh siswa setelah mengikuti proses pembelajaran diharapkan dapat memperdalam pengetahuan yang berdampak pada perkembangan kreativitas siswa. Di samping berkembangnya kreativitas siswa, pengalaman belajar juga akan menjamin ilmu pengetahuan yang diperoleh akan bertahan lebih lama dalam diri siswa.

Pengalaman mengajar penulis membuktikan bahwa kemampuan siswa seringkali mendapat kendala khususnya pada mata pelajaran fisika kelas 3 materi listrik sub materi Hukum Ohm untuk menemukan hubungan kuat arus dengan beda potensial dan hambatan. Kendala ini disebabkan antara lain ketika praktikum sambungan alat-alat listrik sering kendur (tidak ada hubungan), siswa takut terjadi salah sambung, dan peralatan listrik mudah rusak. Akibatnya, hasil belajar siswa masih jauh dari kategori memuaskan.

Departemen Pendidikan Nasional melalui penerbitan buku paket telah memberikan kesempatan kepada guru untuk memilih beberapa alternatif model pembelajaran yang sesuai dengan pengajaran fisika. Model-model tersebut antara lain pembelajaran langsung (direct instruction), pembelajaran kooperatif (cooperative learning), dan pembelajaran berdasarkan masalah (problem based instruction). Namun perlu ditekankan bahwa model pembelajaran yang dipilih hendaknya diperkirakan dapat memberikan pengalaman yang bermanfaat pada siswa. Kajian-kajian mengenai tepat tidaknya model pembelajaran terhadap materi pelajaran harus terus dilakukan sehingga diperoleh rencana pelajaran yang cocok. Melihat fakta tersebut, akhirnya penulis memilih model pembelajaran kooperatif karena model ini dinilai cocok dalam membelajarkan materi Hukum Ohm.

Pembelajaran kooperatif merupakan suatu model pembelajaran yang mengelompokkan siswa ke dalam beberapa kelompok yang mempunyai tingkat kemampuan berbeda. Dalam menyelesaikan tugas, anggota saling bekerja sama dan membantu untuk memahami bahan pembelajaran. Belajar belum selesai jika salah satu teman belum menguasai bahan pembelajaran. Ide penting dalam pembelajaran kooperatif adalah membelajarkan keterampilan kerjasama dan kolaborasi kepada siswa. Keterampilan ini sangat penting bagi siswa, karena pada dunia kerja sebagian besar menghendaki kerja secara kelompok.

Catatan Editor

Tulisan di atas adalah sebagian dari keseluruhan artikel yang terdapat pada Jurnal Pendidikan Inovatif Volume 1 Nomor 2. Untuk memperoleh artikel selengkapnya, silahkan hubungi Tata Usaha kami untuk melakukan pemesanan jurnal. Anda juga bisa mendownload file artikel pada sidebar di samping kanan (Download).