na swietnym blogu House of Art, jakis czas temu odbylo sie losowanie (wsrod czytelniczek) i wyobrazcie sobie, ze to do mnie usmiechnelo sie szczescie. mialam o tym fakcie napisac gdy broszke (bo ona byla przedmiotem losowania), bede miala juz w swoich lapkach, ale poczta sie jak zwykle ociaga - wiec chwale sie teraz. oczywiscie gdy tylko przyjdzie - to pochwale sie drugi raz :)

.

Czy Jarocin to Youtube, i dlaczego nie?

niebawem - 8 kwietnia, bedzie mialo miejsce kolejne spotkanie z cyklu kultura2.0.

jesli macie ochote - to zapraszam serdecznie w imieniu organizatorow (uklony w strone mrm) i wlasnym oczywiscie tez. bedzie koncert, bedzie rozmowa. szczegoly spotkania na blogu kultura2.0

miejsce: Stara Drukarnia przy ul. Ogrodowej 31/35 (rog Zelaznej), Warszawa

moze byc ciekawie :)

wybaczcie, ze tak sucho informuje - mialam sporo do napisania, ale wena mnie opuscila wobec kolejnych zlych wiadomosci zwiazanych z moja rodzina. nie bede o tym pisac, ale starzy czytelnicy bloga pewnie pamietaja, ze w moim zyciu zlymi sytuacjami rzadzi prawo serii...

nie wiem czy warto pisac o 10.000BC, film z niedosytu po Apocalypto chyba... swietnie zrobiony, fabula naiwna do bolu, co skutkowalo salwami smiechu wsrod widowni. (do poczytania:10000-bc-jak-bylo-naprawde.) to byla sroda.

czwartek. w dzien gonitwa bez konca, wszystkim sie spieszy. a wieczorem... wernisaz Tomasza Sikorskiego. najnowsze prace do zobaczenia w galerii XX1. bardzo pozytywne wrazenia. no i ludzie. nie zameczam zdjeciami, wrzucam tylko jedno. odetchnelam.

'Sztuka jest walką z każdą postacią tyranii: z tyranią głupoty, racjonalizmu, ideologii, stereotypów, dogmatów, sensu, bezsensu, wielkości, marności, samotności, uciech, nawyków, śmierci, tradycji, nowości, mody, stylu, języka i innych pułapek.W tej walce nie ma środków lepszych i gorszych: ważne jest, by dzieło się spełniało według swej własnej logiki i potrzeb.' ze strony: ME@MOR.HEART.T - NAUKA SŁUCHANIA KOŚCI

Jeden z ciekawszych filmów wrocławskiego festiwalu filmowego Era Nowe Horyzonty już wkrótce na ekranach polskich kin.

"Reprise" to jeden z ciekawszych i oryginalniejszych filmów w polskich kinach od kilku dobrych miesięcy. Tym razem debiut rzeczywiście oznacza nową jakość, a nie garść kalek i schematów z pretensjami do wielkości. Tylko pozazdrościć młodemu twórcy umiejętności głębszego oddechu i finezji narracyjnej, a Norwegom – takich debiutantów.

Bohaterami filmu są Erik i Philip. Obaj mają niewiele ponad dwadzieścia lat i wielkie literackie ambicje. Chcą coś stworzyć, zostawić po sobie ślad, przeżyć prawdziwie życie, znaleźć miłość itd. Nie różnią się niczym od większości z nas w młodości. No właśnie... czas dorosnąć. Nie wszystko da się opowiedzieć od nowa, jeszcze raz. Za wszystko trzeba w życiu płacić, także za miłość czy sztukę. Tyle streszczenia i banałów, film po prostu trzeba zobaczyć.

Zamiast zadawać podstawowe pytanie ze szkoły: "co artysta miał na myśli", lepiej zapytać, czym jest "Reprise". Obraz Triera to zarazem pełna melancholii, ale i poczucia humoru rozprawa z młodością i marzeniami; film o sztuce i cenie, jaką się za nią płaci; rozprawa o miłości i pewnego rodzaju eksperyment formalny. Tworząc dzieło wielowarstwowe, zawsze ryzykuje się ześlizgnięcie w chaos lub powierzchowność. A jednak reżyserowi udało się stworzyć film niezwykle spójny, w którym poszczególne elementy z jednej strony stanowią autonomiczne całości, z drugiej niczym w kalejdoskopie układają się w harmonijny wzór.

Dzieło Triera to także swojego rodzaju metatekst, rozprawa o samym mechanizmie tworzenia. Istotną rolę w filmie pełni narrator, który jest autonomicznym bohaterem, swobodnie posługując się chronologią. Momentami wygląda to tak, jakbyśmy byli świadkami tworzenia dzieła, współuczestnikami procesu narracji, która to narracja sama w sobie jest właściwym bohaterem filmu. Co jednak istotne, zabawa narracją nie jest pustym formalnym eksperymentem, ale koresponduje z samą opowiadaną historią, dopełniając portrety bohaterów.

Trier umie opowiedzieć swoją historię efektownie, ale nie efekciarsko. Unika patosu i taniego sentymentalizmu. Doskonale waży emocje i buduje portrety. Nie dość, że opowiada niebanalną historię w niebanalny sposób, to robi to z niezwykłą lekkością i polotem. Podsumowując od nowa i raz jeszcze: "Reprise" to czechowowskie w duchu dzieło o wszystkim i o niczym przepuszczone przez "Zeszłego roku w Marienbadzie" Alana Resnais i wymieszane w słodko-gorzkim klimacie kina skandynawskiego. Lub inaczej i mniej napuszenie – po prostu kawał znakomitego kina.

O filmie "Reprise" czytaj również:

Ciekawa recenzja Pawła Mossakowskiego

Wszystkie informacje o: filmach pokazywanych na ostatnim festiwalu Era Nowe Horyzonty,  ciekawych wydarzeniach, spotkaniach z twórcami i krytykami filmowymi, oraz informacje o twórcy festiwalu Romanie Gutku znajdziesz tutaj.

Druga dobra akcja, o której opowiedział Henrik Moltke - jeden z reżyserów "GCBC" - to projekt Free Beer. Free w sensie wolne, a nie darmowe. Najpierw miał to być żart grupy artystycznej Superflex, potem akcje podchwyciły lokalne i zagraniczne media, a teraz Free Beer rozprzestrzeniło się na cały świat. Chodzi o to, że na podstawie przepisu ze strony robisz w domu swoje własne piwo na licencji Creative Commons! Czyli w bardzo prakyczny sposób stosujesz licencje, nie do muzyki czy filmu, ale do czysto użytkowego produktu :)

dzięki mirkowi filiciakowi i alkowi tarkowskiemu miałam okazję zobaczyć ten fascynujący dokument na seminarium (?) 'kultura nowa - kultura otwarta'.

film jest udostępniany przez swoich twórców - można pobrać lub obejrzeć online.

GOOD COPY BAD COPY