Co zaś do Feela to mam wrażenie, że jest to zespół całkiem niezłych muzyków, potrafiących - gdyby tylko chcieli - grać dużo bardziej skomplikowaną i ciekawą muzykę, niż to robią obecnie. Ich przedsięwzięcie przypomina mi raczej działanie biznesowe, obliczone na zarabianie pieniędzy, a nie spontanicznie uformowaną kapelę, mającą coś szczerego i ważnego do powiedzenia. Mimo to nie widzę w tym nic złego, ponieważ panowie prezentują dobry warsztat i wznieśli polską muzykę popularną o kilka poziomów wyżej, a tym samym kształtują gusty masowego odbiorcy. To już nie jest discopolowe umpa umpa, bum tara rara, czy muzykoterapia Michała Wiśniewskiego, tylko porcja solidnego grania, nawet jeżeli jest to granie dla kasy, a wszystko wskazuje na to, że tak właśnie jest - świadczy o tym choćby występ zespołu w reklamie banku Millenium. Jeszcze kilka lat temu każdy szanujący się zespół prawdziwe rockowy poczytywałby to za ujmę i dyshonor.

Wracając do koncertu - największe wrażenie zrobiło na mnie wykonanie utworu bodaj "Jest już ciemno" w wersji nieco jazzującej, spokojniejszej, wyciszonej, brzmieniowo znacznie odbiegające od oryginału. Gdyby panowie w tej konwencji nagrali płytę, pewnie bym znalazł się wśród jej nabywców, ale z drugiej strony na ich koncerty nie przychodziłyby wówczas takie tłumy, jak w ubiegłą niedzielę na placu przed teatrem Węgierki w Białymstoku. Takich tłumów ten plac jeszcze nie widział, nawet podczas ubiegłorocznego koncertu Kayah. Dobrze się jednak stało, że dzięki swojej popularności panowie na koncertach potrafią przemycić kawałek całkiem przyzwoitej muzyki, to też jest kształtowanie gustów i windowanie polskiej muzyki na wyższy szczebel, wolnymi i małymi kroczkami, ale jednak zawsze.