I Information-artiklen om disse brægede fårs stillingtagen, lyder udtalelserne bl.a. at "...det er den mest triste del af socialdemokratisk politik, man er gået ind på: Nemlig tankegangen om, at der er noget galt med dem, der kommer hertil. Det er vinklen på alle 14 punkter i udspillet. Selv med de bedste intentioner udtrykker det en dyb mangel på respekt for de her mennesker."

Samtlige punkter..?! Jeg har meget svært at spotte fremmedhad i størstedelen af det integrationsudspil.

Det er svært at se nogetsomhelst racistisk kendetegn i punkter som f.x. oprettelse af antidiskriminationsenhed, opholdstilladelse til sexslaver, forpligtelse af folke- og privatskoler til at medintegrere, nedbryde arbejdsgivernes racistiske udelukkelser af nydanskere, psykolog-bistand og rettigheder for asylansøgere, og SSP-samarbejdet.

For det andet er der stor forskel mellem at mandsopdække unge indvandrere med hårdtslående urobetjente, og så nærpoliti med socialpædagogisk uddannelse, som er et af de punkter der har fået dele af venstrefløjen på barrikaderne over "højredrejning".
Derudover er den kontante håndtering af bandekriminalitet, den kontrollerede indvandring, tvangsfjernelserne, og andet der lægges op til i handlingsplanen, for det meste koblet med en medmenneskelig indstilling og egentlige valgmuligheder for de etniske mindretal, fremfor bare ren stigmatisering og nationalmoralske korstog.

Jeg har virkelig svært ved at se hvorfor man skal klynge nogen i hjørne med xenofober og fremmedhadere, blot fordi man ikke ligefrem vil servere alt på et sølvfad uden at koble det med ansvarsforpligtelse, som det var tilfældet i den dybt lalletolerante og virkelighedsfjerne udlændingepolitik i 80-90'erne.

For det tredje, så burde alle de progressive punkter hvor partierne når til enighed, og de i alt 23 punkter hvor SF har rykket socialdemokraterne (bl.a. cementeret retten til bo og job for asylfolk, SSP-samarbejde, og psykologer på skoler), klart overskygge de enkelte to knaster (24-års-regel og tilknyt.krav) som SF blot måtte erkende er flertal for.

Og det ville for alt i verden være snothamrende dumt, at kassere realiseringen af alle de andre nødvendige, progressive justeringer af udlændingepolitikken blot for at kunne sidde i hjørnet og erklære sig hellig (alt-eller-intet-logikken).

Som en anden fløjfælle så oprigtigt skrev i en debat om samme emne;

"Er den rigtige venstreorienterede strategi at sidde i et elfenbenstårn og brokke sig over, at verden ikke overensstemmer med målsætningerne i vores principprogram? Eller er den at gå ind og kæmpe for selv den mindste forbedring for almindelige mennesker?"

Det kunne ikke være mere trit med virkeligheden.
At stille sig udenfor enhver forhandling hvor det ikke kan lade sig gøre at få SAMTLIGE forslag igennem(!) og råbe som høns i et slangebur,ville ikke ændre synderligt på udfaldet.
Det klart fornuftige udgangspunkt er utvivlsomt at satse pengene på den overvægt af mange andre punkter, hvor partierne er enige og kan føre konkrete forbedringer igennem.

Til dette er der ikke noget egentligt alternativ. Andet end at "vaske sine hænder", som En(som)hedslisten har for vane at gøre. Man opnår ved gud ingen indflydelse eller forandring ved at nægte at indgå i kompromisser (endda når der er langt større gevinst end der er tab). For facit vil stadigvæk være at flere resultater bliver ført igennem, end ved politisk isolation.

Dette kunne passende blive afrundet af et mindre citat fra Astrid Krag om aftalen;

»...jeg tror faktisk ikke, at der er nogen i det radikale, der vil være uenige i, at en familiekultur, hvor piger skal stoppe deres uddannelse, fordi de skal være hjemmegående husmødre er noget, der ikke passer særligt godt med et ligestillet Danmark. Det er en virkelighed som vi må forholde os til.«

...og en anbefalet analyse, med en nærmere, og meget klar beskrivelse af udspillet i bunden:
- http://www.altinget.dk/artikel.aspx?id=83951

Negocjacje to proces dochodzenia do porozumienia, można do niego dochodzić na kilka sposób. Rzecz jasna najlepszym sposobem jest rzeczowe skontaktowanie się w danej sprawie i dojście do jakiegoś kompromisu korzystnego dla obu stron (zasada win-win), w praktyce jednak nie jest to takie proste.

I nawet w sytuacji, kiedy jesteśmy gotowi i otwarci na współpracę - nie zawsze to wychodzi, bo nigdy nie wiemy co kombinuje druga strona. W praktyce zatem negocjacje to bardziej sztuka poznania i wykorzystania intencji drugiej strony, niż sztuka kompromisu...

Poniżej kilka typowych zagrywek negocjacyjnych - manipulacyjnych, które powinny Ci pomóc w lepszym zrozumieniu intencji drugiej strony:

Gra na zmęczenie
Czasem się zgadzamy, czasem nie. A później znowu wracamy do punktu wyjścia itd. Byle negocjacje trwały jak najdłużej - próbujemy zmęczyć przeciwnika. Gdy się już przeciwnik zmęczy, będzie bardziej ugodowy, bo będzie zależało mu na jak najszybszym skończeniu spotkania, będzie miał tego dosyć.

Granie na czas
Czekamy jak najdłużej z zawarciem porozumienia, tak by zawrzeć je dopiero w ostatniej chwili. Presja czasu (przykładowo negocjując jakieś kluczowe dostawy), sprawi że druga strona bardziej ugodowa - nie będzie miała alternatywy w postaci dalszych negocjacji lub porozumienia z kim innym.

Udajemy głupiego
Udajemy, że my nic nie wiemy o danej sprawie, zostaliśmy w zastępstwie wysłani na negocjacje, pytamy więc o wszystko oponenta. Oponent tym samym przedstawia nam swoją wizję, przedstawia nam swoje argumenty itd. Zdradza nam całą swoją strategie negocjacji... którą potem zgrabnie wykorzystujemy na naszą korzyść. Wiemy wszystko o przeciwniku, a on nic nie wie o nas - taki wilk w owczej skórze.

Zbyt niskie kompetencje
'Przepraszam, ale muszę się skontaktować z szefem w tej sprawie' - to taka metoda na zyskanie na czasie. Można dzięki temu zyskać małą przerwę teoretycznie na telefon, lub nawet kilka dni na zebranie nowych danych. Ograniczone pełnomocnictwo można również wykorzystać do zbicia możliwości ustępstw w danej sprawie, mówiąc że czegoś się nie da zrobić, argumentując tym, że przykładowo cele strategiczne firmy tego zabraniają.

Szybka zgoda i skubanie
Nadzwyczaj szybko zgadzamy się z ofertą oponenta (rzecz jasna zostawiamy furtkę do późniejszego ewentualnego wycofania się). Po takiej zgodzie ustalając szczegóły skubiemy kolejne z pozoru (w porównaniu z naszym wielkim ustępstwem) małe liczne ustępstwa na naszą korzyść.

Obietnice w raju
'Następnym razem wy dostaniecie to i to.' - problem w tym, że następny raz może być dopiero w raju :) Technika ta polega na obiecywaniu niezbyt jasnych i niezbyt określonych przyszłych korzyści. Korzyści takich nigdzie się nie zapisuje, ani nie notuje, bo w rzeczywistości one nie istnieją- nie na rękę o nich pamiętać.

Zdechła ryba
Wymyślamy jakieś argumenty, na których kompletnie nam nie zależy, a dla przeciwnika mogą mieć duże znaczenie. Zyskujemy dzięki temu kolejne ustępstwa z naszej strony - rzecz jasna nie dajemy, żadnego z nich za darmo.

Odwołanie do konkurencji
'Pan wie, że za miesiąc będę miał innego klienta na ten towar?' - To taka wręcz groźba, która ma sprawić wrażenie, że wcale nam nie zależy tak bardzo na danej ofercie.

Podrzucone papiery
Kładziemy na stole jakieś papiery - niby nasz tajny atut. W rzeczywistości zawierają one przygotowane przez nas dane. W czasie przerwy wychodzimy zostawiając oponenta wraz z tymi papierami (udajemy, że zapominamy o nich) zamkniętego w pokoju. Jak dobrze pójdzie to się z nimi zapozna - będą tam jakieś informacje z ostatniej chwili, które mogą zadziałać na naszą korzyść.

Degradujemy stan emocjonalny...
Każemy na siebie czekać, wybieramy niewygodne dla oponenta miejsce negocjacji, odległe, głośne, ciepłe, duszne itd. Przyprowadzamy ze sobą do negocjacji jakiegoś naszego człowieka, który siedzi cicho nic nie mówi tylko obserwuje - patrzy wciąż na oponenta. Wszystko to w celu rozstrojenia stanu emocjonalnego przeciwnika, w celu zniwelowania pewności siebie, z którą do nas przyszedł.

Technik manipulacyjnych w negocjacjach jest rzecz jasna znacznie więcej, to tylko taki przedsmak, tego co Cię może czekać. Oprócz tych wyżej wspomnianych warto również poznać techniki działające na poziomie nieświadomym - polecam w tym celu zajrzeć do tej książki.

I pamiętaj BATNA - najlepsza obrona przed manipulacją w negocjacjach!

A co to jest BATNA?

Mógłbym wręcz powiedzieć, przystępując do negocjacji bez BATNA jesteś na pozycji przegranej… BATNA (z ang. Best Alternative to a Negotiated Agreement) to najlepsza alternatywa w razie niepowodzenia negocjacji. Znając naszą alternatywę mamy możliwość przerwania w każdej chwili negocjacji, nie stawiamy osiągnięcia porozumienia jako nasz cel ostateczny. Nie uzależniamy naszego być albo nie być od dojścia do porozumienia.

To wbrew pozorom bardzo ważne… bo gdy damy przeciwnikowi do zrozumienia, że nie mamy innego rozwiązania jak tylko się z nim dogadać, może on to wykorzystać do osiągnięcia jeszcze większych ustępstw z naszej strony. Dlatego w toku całych negocjacji, należy zawsze podkreślać to, że masz inne wyjście.

PS: Więcej o BATNA i negocjacjach znajdziesz w książce Lecha Baczynskiego Sekrety skutecznych negocjacji

--
Autor: Dyżurny Manipulant Kraju - Manipulant.pl - Manipulacja, perswazja i wywieranie wpływu.

Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

By wiedzieć jeszcze więcej:
Sukces w każdych negocjacjach - audiobook poruszający skuteczne techniki negocjacyjne. Warto posłuchać!

Donald Tusk musiał przełknąć świadomość, że nie ma w tym momencie możliwości pozbycia się piątej kolumny PiS z CBA. Pisana przez Mariusza Kamińskiego dla siebie ustawa o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym mówi, że jego szef może być odwołany jedynie w dwóch przypadkach: jeśli zostanie skazany za przestępstwo lub kiedy nie wykazuje „nieskazitelnej postawy moralnej, obywatelskiej i patriotycznej". Nie wiadomo jeszcze, czy Kamiński popełnił jakiekolwiek przestępstwo – czy to w związku z akcją w Ministerstwie Rolnictwa, czy to w sprawie Sawickiej. Trudno skwantyfikować „nieskazitelną postawę”, więc równie trudno ją zanegować. Piterze się tego nie udało – trzeba więc czekać na wyniki dochodzenia. Trzeba pamiętać, że Tusk musi mieć bardzo silne dokumenty, żeby Kamińskiego zdjąć - tak ze względu na umocowanie ustawowe, jak i na larum, jakie niewątpliwie podniesie PiS w razie zmiany na stanowisku szefa CBA. Nie wystarczą do tego argumenty dostarczone przez Piterę, że np. CBA zakupiło broń i amunicję na parę dni zanim zostało do tego upoważnione - Kamiński to nie Al Capone, tylko znany uprzednio z uczciwości ideowy lider walki z korupcją, stojący na czele służby, która zajmuje się sferą życia publicznego, którą obie partie prawicowe uczyniły swoją wizytówką.

Widać też, że i w samej PO nie ma jednomyślności co do dalszych losów CBA. Nie jest to tak bardzo zdumiewające, biorąc pod uwagę, że Platforma za powołaniem urzędu antykorupcyjnego głosowała, a jej szef był przez czołówkę PO jeszcze rok temu uznawany za niezłomnego idealistę. Tusk zapowiedział, że chce mieć uczciwego, sprawnego szefa Biura, ale nie wykluczył, ze Kamiński może na stanowisku pozostać. PO ma wiele do stracenia w odbiorze społecznym, bo każdy niebaczny ruch przyniesie echo dawnego hasła "liberały-aferały" ukutego przez przeciwników politycznych dla KLD, dawnej formacji środowiska obecnego premiera.

Z tych właśnie powodów Tusk dla „Newsweeka” powiedział dość jednoznacznie, że szef Biura na stanowisku na jakiś czas pozostanie – i raczej można to założyć z dużym prawdopodobieństwem, niezależnie od wyniku spotkania pomiędzy panami, planowanego na nadchodzący tydzień. Zaryzykuję stwierdzenie, że na spotkaniu zostanie ubity pewien biznes - Tusk zaniecha ataków na CBA, a Kamiński wycofa się w cień i będzie współpracował z premierem. Niewykluczone, że jego osoba może stać się kartą przetargową w rozgrywkach między PO a PiS. Ostatecznie, Kamiński bez wsparcia Jarosława Kaczyńskiego jako premiera i Zbigniewa Ziobro jako ministra sprawiedliwości nie jest już zbyt groźny, a na pierwszy plan wysuwa się raczej konieczność zmiany ustawy o CBA. Kto wie, może porozumienie będzie wyglądać tak, że liderzy Prawa i Sprawiedliwości przymkną oczy na nowelizację, jeśli Kamiński pozostanie szefem Urzędu? Na miejscu Tuska w obecnych okolicznościach dążyłbym prawdopodobnie właśnie do takiego rozwiązania.