Haha... MoGo played the ladder despite white having one extra liberty at C9. Playing non-working ladder is fundamentally bad. However, it is good to know that the programmers did not hard-code it as an absolute rule. Lee Sedol once played non-working ladder and got excellent result from it.

End result, MoGoTitan lost by resignation. As expected. Haha, good to know that human are still that much stronger than machines in Go. Hehe, no heart-feeling my dear PC. :)

Efter att vi slutat promenerade jag, Alef och typgänget mot vasastan. Alexander skulle köpa lite smink, och vi tänkte följa med, men vi avvek för att spela go hemma hos Alef, det vi tänkt göra från början. Vi spelade ett 13 x 13 och ett 19 x 19. Jag vann båda gångerna. Det är skönt att jag blir bättre. Jag spelar självklart endast för att lära mig, och det är något man verkligen gör när man spelar med riktiga stenar. Jag har till och med lite nya taktiker i huvudet som jag kanske ska prova på KGS i kväll.

I morgon ska jag spela badminton med Alef i Eriksdalshallen. Vi anmälde oss inte i tid till de egentliga idrottsdagsaktiviteterna, så vi fick boka bana själva. Fördelen är att det blir en annan "slapp" dag i morgon eftersom vi bara spelar en timme från klockan nio. Sedan är vi lediga resten av dagen.
Jag vet att många på kungsholmen kan skryta med att vara helt lediga i morgon, men i ärlighetens namn tycker jag att det är rätt värdelöst att bara ha gymnastik det första året. Vart tar träningen vägen?
Nu har jag inget bra avslut på inlägget igen. Det blir ofta så här. Ofta blir titeln bara ()x också. Men det gör inget. Jag skriver ju.

Adrian

There articles, which are to the point and offer useful insights, are arranged under various categories like Diet, Exercise, Skin Care, Hair Care, Nail Care, Wardrobe, Accessories and Makeup.

There are also sections where readers can start a discussion, share tips & tricks and provide product reviews. Readers can also share their success stories and get famous!

All the articles are based on the personal experience of the author who, after a lot of struggle with weight and self-image related issues, has successfully managed to get back in shape while staying healthy and fashionable. In the process she has learnt what’s good for the body and how style can be achieved without compromising personal health and well being. She hopes to share her secrets with all the women and motivate them enough to take care of their health and looks. She is confident the results will be fantastic! The goal is to make every woman feel special!

The articles have been written in a very friendly tone with good humor to make each one an interesting read. Here are the links to two articles from the many available at the website:

Exercising - When's the right time?

Dress Size - just another number

Beginning Go

My Go life started with watching Hikaru No Go about five years ago during my A-Level time. I thought the anime was really fantastic, and I quickly learned the rules and tried out few games on Igowin software. But I only truly start playing Go on 19x19 board few months later after I started studying in London. There, I sought out a go club on Internet and found Central London Go Club (CLGC). Also I created an account on Kiseido Go Server (KGS) as 'idazuwaika'. From here, my Go journey began.

Luckily my closest friends in London, Azhari and Hazrul were supportive of my Go. All of us did not care about studies too much :) . Azhari was all into Magic The Gathering whereas Hazrul was more into Playstation. So, I was not psyched to be too studious as I originally planned.

Hazrul played some go too and we fought equally initially. However after I studied Kageyama's Lessons in the Fundamentals of Go, I left him behind. Anyway he was not serious about Go and already had a girlfriend that time, so he was unwilling to follow my pace.

Kageyama's book actually carried me much further than leaving my first rival. Before I knew it, I was already 16k after few weeks. However, that was not enough for me to play without handicap in CLGC. I had to take 9-stones handicap against almost everyone.

More playing, more playing everyday.

Shodan in A Year

By the seventh month, I was about 10k. I suspected that time, my tactical reading was at much higher level but my knowledge of go theories was still lacking. So, I set out to buy the six volumes Elementary Go Series.

Those books gave me another boost in my ranking, comparable to Kageyama's.

By simply learning some opening theories, and keeping in mind that 'the area in front of shimari' is valuable, I had twice of 25-winning streaks on KGS, shooting me up to around 8k. I further improved my skills in the opening by reading Opening Theory Made Easy written by Otake Hideo, and easily got 6k.

Promoting to 5k, then 4k, 3k and 2k were much harder. At 2k I reached one year six month of playing, so basically I totally failed to get "1 dan (1d) in a year" which is the commonly stated goal. However, later KGS revised the ranking system and I got promoted to 1d straightaway. 1-d after almost 2 years, I'm not talented it seems.

Haha, I'm not to concerned anyway. My goal is to keep progressing, no end to it.

Meeting Yuki Shigeno

My progress seemed to be quite steady and fast. I was already at dan level within CLGC. So, when Yuki Shigeno 2 dan professional came to London as guest for London Go Open, I was brought to her by my Japanese friend, Tomahaku Urascoe.

Yuki then interviewed me to be featured on her website. I couldn't describe how honoured I was that time. Interviewed by a Go professional .. shouldn't it be the other way round?

Anyway that gave me another boost of motivation and spirit to keep studying Go.

Leaving London

So finally in June 2007, I completed university. At that time I was 4d KGS. To mark the end of my four years of effort in Go during university, I joined Go To China 2007 trip, organized by Michael Yao and Carl Johan. The idea was to study Go everyday for a month under high-dan Chinese amateurs, along with other go players.

There I was placed within the first group with Sander, Christoph, Neil, Alex, Wills and Andrew. We all studied together under Wu Qi and later Liu Yuanbo (Peter) who was a Chinese professional 2d. Listening to Peter's story, I understood how hard it was to get to high level of go playing. It was both motivating, and scary.

The teaching were excellent but after two weeks, I started skipping morning lessons. But in the afternoon, I played a lot with other go trip members and sometimes go to the local go clubs. At times I still played on KGS but my rank was still 4d.

Time was too short to apply what I learned to my play, but one thing became clearer. I knew, I wanted to play Go all my life.

I knew I wanted to play Go all my life.

On July 29 2007, I returned to Malaysia. I brought along quite a number of Chinese Go books back with me, although I could only read a little. I thought, the trip to China would only mark the end of my 4 year study of Go during university, little did I realise it was a start to another journey.

Asian Tournaments.

When I was in London, I only participated in two tournaments, LSE Open which I finished runner up next to Yun He (KGS 9d mrga) and London International Team Go Tournament where our CLGC team finished first. Pretty cool to win international tournament although actually only 4 go clubs participated in it. :)

After returning to Malaysia, I have already joined two tournaments within two months span. The first was Asian University Go in Khon Kaen, Thailand and also South East Asia Go Game in Korat, Thailand. I did rather badly in both, mostly due to yose play.

And today ... 22 December 2007, I am sensemaker on KGS, at 5-dan. However, I'm thinking of quitting KGS now as the internet is not so reliable here at the moment.

I dont have much time to lose. I will be active on Internet Go again after fiber optic roll-out in Klang Valley is completed and 50Mbps broadband is offered.

Anyway I lent the account idazuwaika to a friend so, at the moment it does not reflect my real rank.

OK, hopefully my story will grow to include more interesting events. :) Jia you myself.

Saiba um pouco mais sobre esse esporte tão glamuroso:

Dança de Salão

A dança de salão é uma atividade física que pode ser feita por pessoas de todas as idades e nunca sai de moda. Sem contra indicações, é uma opção para quem quiser se exercitar e manter a forma, pois 40 minutos de exercício gasta 600 calorias.

O professor e bailarino Carlinhos de Jesus fala da dança como forma preventiva de doenças articulares, como artrose ou artrite e também de doenças circulatórias. “Por ser uma atividade física, os movimentos e passos ativam a circulação do sangue, principalmente nas pernas, além de proporcionar uma melhora considerável na postura”, afirma Carlinhos.

Beto Campos, bailarino e professor em São Paulo, fala que a dança de salão, além do corpo, também trabalha mente e contribui de forma terapêutica. “A partir do momento em que o indivíduo mexe o corpo, ele já está se exercitando, seja um ritmo lento, de baixa intensidade, ou acelerado, de alta intensidade. E durante o momento do exercício, o organismo produz a endorfina, conhecida como hormônio da felicidade”, fala o professor.

Benefícios da dança

“A dança em geral é um meio de liberar toda a energia, de se descontrair, animar. E a dança de salão é ótima para isso, porque existe uma conotação social, uma integração devido à interação entre duas pessoas”, explica Carlinhos de Jesus. “É nítido como as pessoas tímidas, depois de um certo tempo de aula conseguem ficar mais comunicativas, mais seguras, pelo fato de saberem dançar. A dança vem sendo recomendada até mesmo por psicólogos e psiquiatras, como forma de melhorar a vida social do indivíduo”, declara Beto Campos.

E o professor Beto complementa, dizendo que 99% de seus alunos procuram a dança de salão porque se sentem sozinhos. “A dança de salão afasta a solidão, pois é um meio de aproximação entre as pessoas, tanto em uma aula quanto em uma festa”, explica Beto.

Outros ritmos que podem fazer seu estilo:

· Ritmos latinos ou caribenhos - salsa dominicana, salsa cubana, roda de casino - do espanhol, rueda de casino - merengue, cha cha cha e cumbia. Inclui também coreografias de famosos, como do cantor Rick Martin, um ritmo conhecido como pop latino;

· Tradicional – tango, bolero, mambo, soltinho ou swing, fox-trot e rock dos anos 50/60

Ritmos brasileiros:

· Samba - Pagode, de gafieira, samba rock, samba no pé e samba de carnaval.

· Forró - universitário, nordestino, e pé de serra

· Lambada e Zouk;

Já escolheu o seu?

*****************************

Não deixe de ver:

As verdades e os grandes mitos da celulite

Creme + Massagem = Menos celulite.

Verão

******************************

The company running school buses around Orkney decided not to operate their bus service today, meaning anybody not living in Kirkwall, the capital of Orkney, could not attend Kirkwall Grammar School. This includes me.

Looking out my window, I can see a lot of snow. The blizzards have eased a bit, but there's still a thick blanket of snow over everything. Most of the people I know live in Kirkwall, so I'm pretty much alone. Nobody is signed in on Windows Live Messenger. Nobody is signed in on Google Talk. Nobody is signed in on Pidgin.

This day off school has provided me with ample opportunity to write blog posts, and has given me a nice 4-day weekend as there was no school yesterday because of Easter Monday. The problem is, the snow is not quite how I'd like it. You can't sledge on it because there are patches where the snow isn't there and your sledge makes horrible scraping noises against the ground. You can't build igloos or snowmen (or snowpeople to avoid being sexist) or throw snowballs because it's not sticky enough, and as an added bonus the weather is fluctuating between howling gales with blizzards and incredibly bright sunlight: you never know when it's a safe time to venture out of your house for more than 5 minutes.

So I'm stuck inside, typing blog posts and wondering if anybody else will sign in to an IM client. You could argue that it's a good time to "reflect on life" or something, but to be honest, I'd rather listen to music or watch YouTube videos. That's what Web 2.0 is: ignoring real life and watching YouTube.

At least, here in Orkney, we're usually prepared for bad weather. After all, we've seen floods before. Many Orcadians keep some form of backup in case there is a power failure: usually in the form of candles and a portable stove. If a hurricane hit us, we wouldn't be that bothered, really. Severe gale force winds are a fairly regular occurence in Orkney, although power loss is less regular thanks to the backup generators that Scottish Hydro-Electric now operate in the area. Good news for people like me who can't survive without their computers.

School closures are another thing you get used to when you live in Orkney. Every winter, at some point, we're almost guaranteed to get a few days of school because of the weather. In fact, during winter months, a lot of us listen to Around Orkney because, for most of us, it's the best way to find out if school is closed. You'd expect me to be overjoyed at the closure of school; I usually am, but today is different, because I know that people I'm friends with who live in Kirkwall have to go to school. I don't know whether I should be laughing at them or feeling sorry for them.

Anyway, I'm off to listen to music and browse the internet in hope that something interesting will happen. I'm not counting on it.

Ada sebuah pertandingan yang begitu seru waktu aku masih 10 Kyu pada Maret 2007. Sebenarnya aku lupa dengan game ini, karena sudah lama sekali. Iseng melihat Arsip di http://gokgs.com yang memberikan fasilitas pencarian dengan nick name yg sudah hangus, yakni Thevemo [ untuk kemudian aku beruntuk bisa memakai nick ini kembali setelah memutuskan untuk bermain lagi].

Kulihat, ada pertandingang antara aku [ Thevemo ] lawan NANAME yang sama2 Rangking 10 KYU. Yang dilaksanakan di http://gokgs.com pada tanggal 2007-03-25. Pertandingan ini aku menangi dengan TKO [ kalo di Tinju ]. Yang buat aku sebel, ternyata setelah hampir setahun Sabbatical [ April – Nop 2007 ] si NANAME ini sudah Rangking 2 KYU. Sekuat inikah musuh yang pernah aku taklukan?. Gila, sedangkan aku saja berkutat di Rangking kutukan-ku, yakni 10 KYU [ mulai dari awal lagi, setelah akunt-ku expired, dari 30 KYU pada akhir Nop 2007 ].

Seandainya NANAME menyadari bahwa dia pernah kalah dari aku, masihkah dia berniat melakukan Revans?

Download Pertandingan [ jangan lupa membuang extensi .pdf nya. Asilinya file ini berformat extensi .sgf ]

Dari Fuseki sampai adu skill kalah, padahal aku penikmat Fight Style. Dan parahnya Levelku dak nyampe Single Digit Kyu ( SDK ). Sampai tulisan ini dimuat, aku masih berkutat di level 12 Kyu. Semoga di tahun ini aku bisa mencapai Dan ya.....Tunggu teman2 di YIC  dan KGS aku kan kembali.

Igo merupakan permainan papan tertua di Dunia, bahkan lebih tua dari permainan Catur. Menurut sejarahnya, Igo berasal dari China, yang dikenal dengan sebutan Weiqi. Igo kemudian masuk ke Jepang dan mulai bekembang, di Jepang Igo di kenal dengan sebutan GO. Saat ini Igo berkembang di seluruh Dunia, dan sampai lah di Indonesia.

Di Indonesia, Igo masuk sudah lebih dari 10 tahun, namun populer di tahun 2002, TV7 dulunya ( Trans7 sekarang) menayangkan sebuah Anime yang Berjudul “Hikaru No GO”. Yang menceritakan seorang anak yang bernama Hikaru Shindo yang sebelumnya tidak mengerti apa – apa tentang Igo, menjadi jago setelah berkenalan dengan sesosok hantu penasaran yang kago bermain Igo bernama Sai. Penasaran, cari komiknya di Toko Buku atau di Penyewaan Komik atau cari Animenya.

Perlu anda ketahui, Igo ada pemain Profesional dan amatirnya juga. Untuk menjadi pemain Profesional harus terlebih dahulu mengikuti ujian ( di Jepang, Korea, China ).

Dengan seiring perkembangan Igo dan makin di kenalnya Igo di Indonesia, maka terbentuklah Klub Igo di berbagai kota, salah satunya, Yogya Igo Community ( YIC ), yang menginduk ke Igo Indonesia. Saat ini anggota YIC ada sekitar 40 orang dan yang aktif sekitar 20 orang. Penasaran kunjungi situs ini http://www.yic.wikispaces.com

Yups, sekarang bagaimana caranya untuk mulai bermain IGO. Bagi anda yang belum tahu sama sekali peraturan bermain go ada baiknya kunjungi situs ini http://tutorialgo.cjb.net.

Ok saya rasa cukup pengenalan Igonya. Jika anda tertarik dengan permainan Igo bisa coba kunjungi situs berikut ini, dan bagi anda yang di Jogja, silahkan datang ke Gedung LPT Perpustakaan UGM Lt.3 setiap hari Rabu dan Minggu. Dan bagi yang di Jakarta maen aja ke JF ( Japan Foundation ).
Maen Igo Online

http://www.pandanet.co.jp/English/glgo/

http://www.gokgs.com

Tutorial Igo

http://senseis.xmp.net/

http://goproblems.com

Thevemo 10 Kyu di http://www.gokgs.com

1. LSE Open Go Tournament, in London (2005)
2. London International Team Go Tournament, London (2006)
3. Asian University Go Tournament in Khon Kaen, Thailand (2007)
4. SEA GAMES Go Tournament, Korat (2007)

Suprisingly few. That's because I was so stingy to pay for tournament fee and expenditure when I was in London. And now that I am back in Malaysia, I hope to participate more actively in Asian tournaments, particularly ones in Singapore and Thailand.

Goama newsletter today features Robert Jasiek from German who plays sum on KGS, ranked 5d there. I have seen his games a lot since the time I was kyu player.

Anyway, he said in the interview with Goama

Let me stress the major point once more though: I advise to play in real world tournaments if you want to improve faster.

I cannot agree more. I experienced this myself. Reading books is great, but playing on Internet is a poor method to actually gain understanding of the theories you learn.

Sometimes it may be a very simple concept, such as "keeping your opponent weak". Sounds basic and easy enough, and this was one of the first things I learn. But it was only after playing Lin Shih Wei (6d) from Taiwan in a tournament that I could finally clearly relate this idea to other concepts such as direction of attack and exploiting influence and strength.

There are countless others. For example ;

The pain of not making good shape to connect to defend my side group caused me a loss to Zhang Xiang by 0.5 moku.

The play safe attitude (losing fighting spirit) once in the lead caused me to lose to Tran Chi Thanh by 3.5 moku.

Many many more. It seems I learn more from losing, so there's really nothing to lose from entering tournaments. Either you win, or you learn. :)

Time is high for me to stop playing on Internet completely. KGS has been fun and I made a lot of friends there. But, I need to focus more on real life games and bring them to higher level. Besides, my internet connection is too slow and I cant avoid the constant fear of being terminated when playing online.

Now, my online activity on KGS is only teaching a friend by reviewing her KGS games against stronger player. She has still a lot to benefit from Internet Go, but for me, I think I've had enough for now.

It's rather hard to meet real-life opponents here in Kuala Lumpur, but I'll make effort to meet them.

I think that a basic over-view of what is planned for the year thus far is in order. As is traditional, the Cybernetics Society will be organizing a gaming tournament, which will be open to all students of the College Section. While in the past, the tournament has usually involved Counter-Strike competitions, I feel that Counter-Strike just isn't as popular as it used to be. As such, the general members will be allowed to decide, by vote, which game they wish to play; it may still be Counter-Strike, of course, but any other widely-known and played games will be up for consideration as well. We will also be looking into getting official sponsorship for the tournament this year, in which case the participants will be competing for cash or material prizes.

Last years Photo shop Workshop drew a number of students, and we will be organizing something similar this year, perhaps in league with the schools Photography Society.

Furthermore, the computer students in the school have been throwing around the idea of bringing wi-fi capabilities to KGS for a while now; that possibility is one of the things the Cybernetics Society - which, in its earliest years, connected the College Section to permanent internet - will look into this year.

So, if you are interested in any of the plans out-lined above, would like to put forward any ideas of your own and/or would like to become a member of the Cybernetics Society, feel free to contact either myself, or my co- and vice-presidents. If you would like to apply for council-membership of the society - open only to first and second years - submit a proposal to any of us by Monday the 17th at the latest (though submitting it sooner is preferable; remember - we like you better if you make our lives easier).

- Ahmed Asi

ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ

Κάθε μέλος της οικογένειας των Χονδρ που έχει συναίσθηση της πραγματικότητας και σέβεται τον εαυτό του* σιχαίνεται το καλοκαίρι. Το καλοκαίρι όλα βγαίνουν φόρα παρτίδα έξω :? - το μαύρο (γνωστός κόφτης) είναι σταντάρ completely out of the question γιατί μαζεύει ήλιο - και το κυριότερο δεν μπορείς να φορέσεις μπουφάν για να μαζέψεις τα ασυμάζευτα. Το χειρότερο: θα πας διακοπές σε νησί, άρα ΑΑΑΡΑ (παπάρα) θα φορέσεις μαγιό!
Η Ρούλα συνέχισε να καταπίνει τα βελουδένια τσικολατίνια χωρίς ίχνος τύψεως. Οι τύψεις μαζί με τους σπασμούς στο στομάχι θα έρχονταν αργότερα, στην ώρα τους.
Το Σάββατο το βράδυ βγήκε για φαγητό (χμ) με τη φίλη της την Πολυάννα. Η Πολυάννα έσκουζε από μέρες στο τηλέφωνο. ''Από τότε που έμπλεξες με αυτόν τον γκόμενο τον Γκόνεξ, μας έχεις φτυσμένους. Πάμε ρε να φάμε κάνα Fridays''. Ρούλα και Πολυάννα, εκλεκτικές συγγένειες και χαρακτηριστικά παραδείγματα της γενιάς των g700, αλλά γι' αυτό το τελευταίο θα μιλήσουμε άλλη φορά... Αφού εξάντλησαν όλα τα νέα της εβδομάδας για τις γαμοδουλειές, η Ρούλα εντελώς μπουκωμένη με στέικ στα δεξιά και μακαρόνι εντ τσιιζ στα αριστερά ρώτησε τη φίλη της, η οποία μονίμως κουβαλούσε 8 με 10 κιλά περισσότερα από τη Ρ.
- Ρε Πόλυ, δεν σε πειράζει καθόλου που είμαστε έτσι; Που εσύ είσαι έτσι; Πώς νιώθεις;
- Μονίμως σέξι. Με πειράζει μόνο που μερικές φορές δεν μου κάνουν τα ρούχα μου και πρέπει να αγοράζω καινούργια.
- ...
- Γιατί δεν μιλάς, τι σκέφτεσαι;
- Σκέφτομαι ότι καλά κάνουμε και μασαμπουκώνουμε σαββατιάτικα, δεν πειράζει. Η Δευτέρα είναι κοντά, έχω και ρεπό, θα πάω σουπερμάρκετ. Και κομμωτήριο. Να πάρουμε και γλυκό.
- Εκείνο το τρίπατο που είναι σοκολάτα με σοκολάτα και σοκολάτα;
- Ναι ρε, σέξι. Τι άλλο;
- Ω ρε μάνα μου.
- Έτσι όπως πάμε, σέξι, ω ρε μάνα μου θα λέμε μόνο για γλυκά και φαγητούμπες... Για να μη σου πω ότι για να το ακούσουμε να μας το λέει κάνας άλλος, θα πρέπει να ντυθούμε ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ τσιζ κέικ σοκολάτα με βύσσινο.
- Ω ρε μάνα μουουου!
- ...
- Ε όλο ... και ...! Ξεκόλλα! Και πάρε καμιά σοβαρή απόφαση. Έλεος με το αυτομαστίγωμα.
- Σκσ! Τη Δευτέρα, είπα, σουπερμάρκετ και κομμωτήριο!!!
- Σκσ εσύ! Κομμωτήριο πας κάθε βδομάδα, στο σούπερ τι θα γενεί;
- Αυτό που κάνουν όλοι οι ευυπόληπτοι Χονδρ. Θα πάρω υλικά για δίαιτα, για ε... για υγιεινή διατροφή.
- Να σε δω.
- Θα με δεις. Κι έτσι όπως θα βγαίνω, θα μπω και σ' ένα ντραγκ στορ.
- Πολύ Down Town διαβάζεις. Τι θα κάνεις εκεί;
- Θα πάρω Αρντάν, Αταράξ, ό,τι γίνεται να μου δώσουν χωρίς συνταγή.
- ...

*άλλοι βέβαια που σέβονται τον εαυτό τους το έχουν σε καλό εκτός από αυτοοικτιρμό να το ρίχνουν και στο κυνήγι. Των θέλω τους, και των ονείρων τους.
**κλικ στον Αρκά για να διαβάζει καλύτερα ;)

Για την ακριβεία του αποτελέσματος σου ζητάει και τον περίφημο ΔΜΣ. Για να φτάσεις σε ένα καλό επίπεδο το ΔουΜουΣου σου, πρέπει να αλλάξεις. Γιατί ακριβώς πρέπει να αλλάξεις; Ε, για ιατρικούς λόγους προφανώς! Στην πραγματικότητα όμως όταν νιώθεις νέος, ωραίος (λέμε τώρα) και ακμαίος (λέμε τώρα) και πέρα από τα όριά σου, ξέρεις γιατί θέλεις να αλλάζεις την εικόνα σου κάθε τόσο;

Ίσως για να χωράς. Όχι στα μικρότερα sizes. Όχι. Αυτό είναι πολύ απλό. Για να χωράς στην εκτίμησή Τους που θα γίνει κομμάτι του καθρέφτη για τη δική Σου αποδοχή Σου. Ζόρικο πράμα. Κι εσύ είσαι ζόρικο πράμα. Άπειρες φορές είπες ''σε όποιον αρέσει''. Τέλος. Ώς εδώ. Τέλος. Άλλες φορές ναρκώθηκες Εύκολα σε κρεβάτια που δεν πολυγούσταρες. Τέλος. Ώς εκεί. Και πάλι κάτι έπρεπε να Αλλάξει. Και έκλεινες την πόρτα σου ερμητικά, γιατί έπεφτε πολύ ξύλο, ρε Ένη, και στα αφτιά σου άκουγες συνέχεια: ''Πότε θα γίνεις καλό παιδί να σε αγαπάει η μανούλα;''.
Και θυμάσαι και μια φορά, τότε που άλλαξες δουλειά, και σου είπε η Κατερίνα ''Εκεί που θα πας, μη δείξεις την αδυναμία σου'' Και θυμάσαι και μια άλλη φορά που σου είπε ο Crap να βγείτε έξω κι εσύ είπες πως δούλευες 15 ώρες σερί και ήσουν χάλια και εκείνος σου απάντησε δεν πειράζει έλα όπως είσαι και είπες όχι και φοβόσουν μη σε δει με τους μαύρους κύκλους και δεν είχες και concealer εκείνη τη μέρα ειδικά στην τσάντα σου, και θυμάσαι που σου είπε ρε βλήμα, εγώ σε αγαπάω όπως είσαι, και θυμάσαι που πάλι δεν ήθελες και νόμιζες πως στενοχωρήθηκε και τελικά πήγες και τον βρήκες και περάσατε γαμάτα και όταν σε γύρισε στο σπίτι σε ρώτησε πολύ σοβαρά γιατί δεν φοράς ποτέ σκουλαρίκια κι εσύ ΔΕΝ του είχες πει ποτέ πως είχες αλλεργία σε σχεδόν όλα τα μέταλλα. Και θυμάσαι που μόλις έφτασε στο σπίτι του σε πήρε τηλέφωνο και σου είπε πως η Πολυτίμη φορούσε κάτι εξαιρετικά κοσμήματα και δεν καταλαβαίνει και καληνύχτα.

Και θυμάσαι γιατί πρέπει να αλλάξεις;
Για να χωράς.

Δεν υπάρχει πιο δύσκολο πράγμα για έναν χύμα Υδροχόο όπως είναι το aa-duck να του ζητάς αυτό το πράγμα... Γιατί, φίλε μου, ο λαίμαργος άνθρωπος δεν ξέρω ειλικρινά αν καταφέρνει να έχει ποτέ όρια και προτεραιότητες. Και όταν λέω «λαιμαργία» δεν αναφέρομαι στην πρόσληψη τροφής, έτσι; Πες πως σου αρέσει πολύ ένα βιβλίο. Τι θα κάνεις θα το διαβάσεις... Εγώ δεν αντέχω να ξέρω πως ΘΑ το διαβάσω και ΘΑ το τελειώσω. Θα το τελειώσω τώρα. Μέσα στη νύχτα, κι ας έχω να ξυπνήσω στις 8 το πρωί κι ας κλείσω την τελευταία του σελίδα στις 7,15. Ανασαίνω βιβλίο, ακούω βιβλίο, βλέπω βιβλίο, μιλάω βιβλίο, τρώω βιβλίο. Δεν υπάρχει τπτ άλλο. Ακριβώς το ίδιο μου συνέβαινε και όταν ήμουν με τον Crap. Το ίδιο με τους φίλους που αγαπώ πολύ. Το ίδιο όταν πρωτομπήκα στον επαγγελματικό χώρο που βρίσκομαι τώρα. Το ίδιο όταν πρωτοάκουσα το Blower's Daughter. Το ίδιο όταν ήμουν μικρή και είχα ένα αγαπημένο παιχνίδι, ένα κουκλόσπιτο. Το ίδιο όταν μου άρεσε ένα συγκεκριμένο ποτό. Δεν το έπινα, το ξεφτίλιζα. Δεν είναι μαγκιά αυτά που σου λέω. Μερικές φορές καταντάει αλητεία απέναντι στον ίδιο σου τον οργανισμό και στη ζωή σου. Αλλά έτσι είμαι... Θέλω να πω ζόρικο πράμα να σκεφτώ προτεραιότητες... 

Μερικές φορές, ένιγουεϊ, έρχονται έτσι τα πράγματα που οι προτεραιότητες πέφτουν σαν παλιά τουβλάκια lego μπροστά σου και σου λένε, duck, αν είσαι μάγκας τώρα διάλεξε...

1) Η Μάνα μας - Ήμουν τυχερό παιδί. Πολύ. Γιατί αν και εγώ και σχεδόν όλα τα ξαδέλφια μου μεγαλώσαμε μέσα σε ό,τι είδους διαζύγια μπορείς να φανταστείς, γνωρίσαμε όλα τα σετάκια παππουδογιαγιάδων, μέχρι και προγιαγιάδες που προλάβαμε (επί τη ευκαιρία να σου πω καμιά φορά ιστορίες που μας έμαθαν για τον Συνωστισμό στη Σμύρνη, ε; @#$@#$) Μας αγαπούσαν, μας έκαναν αγκαλιές, μας έλεγαν παραμυθάκια για μαγικά χαλιά, όταν πηγαίναμε στα σπίτια τους μας άφηναν να βλέπουμε και θρίλερ ;) Είναι όμως μια γιαγιά... Μάνα μας τη λέμε... Δεν άφησε ποτέ κανένα από τα παιδιά της να μαλώσουν μεταξύ τους, μας κρατάει πάντα όλους μαζί. Ενωμένους. Γκρικ φάμιλι, ε; Συναντιόμαστε τουλάχιστον κάθε δύο Κυριακές στο σπίτι της. Στη Δραπετσώνα. Και μη φανταστείς πως υπάρχει κάποια κόλλα που λέγεται «ακίνητα», «χρήμα» ή ό,τι άλλο. Τίποτα ρε συ. Στη Δραπετσώνα πια δεν έχουμε ζωή και τέτοια. Η κόλλα είναι η αγάπη και η αγκαλιά. Και διακριτικότητα. Και τόσος σεβασμός στο privacy από αυτή τη γυναίκα που δεν έχει πάει ποτέ σχολείο. Οποτε είμαι σκτ, πηγαίνω και κοιμάμαι εκεί. Και δεν με ρωτάει ποτέ τίποτα. Ποτέ. Μόνο αν έχω ξεχυλίσει της μιλάω - και Αν. Και την άλλη μέρα μια καινούρια μέρα και τέτοιες χολιγουντιανές παπαριές. Τεσπά.

Η μάνα μας λύγισε... Ταλαιπωρείται πολλά χρόνια από διάφορες αρρώστιες και τώρα ήρθε αυτό που φοβόταν καιρό. Αιμοκάθαρση... Ετσι, το πρώτο τουβλάκι (μεγατόνων) lego που μου φράζει τον δρόμο για οτιδήποτε άλλο είναι αυτό. Η γιαγιά. Κάθε μέρα εκεί. Μας χρειάζεται και για πρώτη φορά μας το ζητάει. Με τα λόγια, με τα μάτια, με ό,τι... Θέλω να πιστεύω πως θα έχουμε λίγο καιρό ακόμα... Οχι ακόμα, γιαγιάκα, not ready yet... Πάρε και μια αισιοδοξία τώρα: Οταν ήμασταν στο Τζάνειο από τη μία ήταν όλο παράπονο και μουρ-μουρ και οχ και αφήστε με να πεθάνω, και από την άλλη όλο ζήλιες ήταν με τον Θανάση! «Θα με πεθάνει τελικά ο παππούς σου, ε; Τι μιλάει πάλι με αυτήν;» «Και γιατί μιλάς με ΑΥΤΗΝ; Και μμμ έπιασες και πικοινωνίες με τις νοσοκόμες και σου φέρνουν και σένα γιαούρτια και τέτοια... αμάν βρε Θανασάκη μου» και ο παππούς «Ναι! Σε είδαμε και σένα πως ζαχάρωνες με τον γιατρό...» Ζήλιες στα 80φεύγα. Ε, θα Αναστήσουμε και φέτος, λέω!     

2 - Δουλειά. Μου αρέσει και φοβάμαι. Φοβάμαι και αυτό δεν μου αρέσει. Αλλά θέλω να συνεχίσω να την παλεύω!.. Αλλά φοβάμαι και μετά φοβάμαι που φοβάμαι. Μπέρδεμα. Ασ' το.

3 - Να καθαρίσω με τις σκατούλες του Αυγεία. Χρόνια κουβαλάω στενοχ. Θέλω να σταματήσω κάποιες ταινίες που είναι συνέχεια σε re-re-re-re-re-re-re-replay και στοιχειώνουν τις καλημέρες μου. Το εννοώ. Μέσα στις σκτλς βάλε και τα εξτρά κιλά που, εντάξει, τώρα, δεν είναι και τόσο σοβαρό ζήτημα στην ουσία, αλλά είναι το τελευταίο παθέτικ καταφύγιο. Γιατί μέσα από κάθε γιατί-ρε-γαμώτο ο τελευταίος συνειρμός μου είναι πάντα: Αν δεν ήταν και αυτά τα γαμημένα!!! 

4 - Θέλω να είμαι καλό παπί. Δεν τα καταφέρνω. Νευριάζω, φωνάζω, τσαντίζομαι, κρατάω μούρες. Θέλω να έχω αγάπη, εννοώ μέσα μου χωρίς αιμοδότη χμ, και αν γίνεται να μη με νοιάζει ό,τι με νοιάζει και να με νοιάζει ό,τι δεν με νοιάζει περισσότερο. Άααλλο μπέρδεμα πάλι... 

Πάσα στην ιντερνετική γκράνμα και στον μαλακάκος γιατί μου αρέσει πώς τα λένε και τα γμν όλα. Γκράνμα, γκρέμισέ τα όλα πλζ, Αδερφέ του Pascal, μιαμ εξαίρεση; Πάσα και στον most kind gentleman prosferus που παρόλο που έχει blog για να μας ενημερώνει γι' άλλα πράγματα, όταν γράφει για διάφορα, τα λέει ωραία. ;)

Jako gracz KGSowy mam to szczęście że jak wracam do gry to dość często spotykam uciekinierów i tak było tak samo co znowu mnie znowu przekonuje by sobie z tym serwer dać sobie spokój i zapisać się na TYGEM'a.I tutaj doszłem do sedna sprawy: Znacznie bardziej wole grać na azjatyckich serwerach niż angielsko-języcznych ponieważ na takich serwerach jak Cyberoro, Hangame, TOM spotkanie uciekiniera graniczy z cudem. Być może powodem tego jest inna mentalność azjatów, którzy grają w BADUK od małego i grają dużo i nie muszą sobie sztucznie nabijać rnaku by sobie poprawić samopoczucia.

Tak więc KGS znowu miesiąc albo więcej sobie poczeka a ja ide założyc sobie konto na jakimś nowym serwerze.

Diagram 1

Czasami po białych 3 na Diagramie 1 zamiast wydłużyć w A czarny gra cross-cut w 4. Wydaje się że sytuacja się skomplikowała jednak nie jest tak źle, co pokazałem na Wykładzie. Rozwiązanie tego problemu zamiszczam w Sgfie poniżej

Wykład 02-12-06 część 1

Następnie omówiłem bardzo ciekawe zagranie, które często można spotkać na grach handicapowych. Tym razem sekwencje były znaczniej trudniejsze. A chodzi o taką sytuacje:

Diagram 2

Na wcześniejszych wykładach pokazywałem sekwencje co robić na wypadek ciecia 3-5 jednak sekwencje te były bez wymiany 1-2. Tym razem sytuacja jest naprawde skomplikowana i ta część wykładu była kierowana dla silnych graczy Kyu i Dan. Zapis tej części także można ściagnąć:

Wykład 02-12-06 część 2

Reszta wykładu głównie była analizą gry Japońskich profesjonalistów. Wszystkich zainteresowanych takimi wykładami zapraszam już w najblizszy Czwartek o godzinie 20:00 na serwerze KGS do Polskiego Pokoju. Wykłady prowadze pod nickiem Nexik ^_^