Likia (Licja), niewielka starożytna kraina w południowo-zachodniej Anatolii, słynie z licznych grobowców wykutych w skale. Najbardziej znane powstały niedaleko Kaunos (na zdjęciu), które w V i IV w. było jednym z najważniejszych miast w tej części Anatolii.

Nie wiemy kogo w nich pochowno. Często nazywa się je królewskimi, ale prawdopodobnie należały do zamożnych mieszkańców Kaunos. Większość z nich była zresztą ponownie używana w poźniejszych czasach. Fasady grobowców są wzorowane na jońskich świątyniach. Największy nigdy nie został dokończony, dzięki czemu naukowcy mieli wyjątkową okazję przestudiowania metod ich budowy. Na popularność grobowców z Kaunos wpływa też ich bardzo malownicze położenie.

Kaunos kwitło jeszcze w czasach rzymskich, ale później jego znaczenie zmalało w wyniku zamulenia zatoki i w końcu miasto wyludniło się. Pozostały tylku ruiny, w tym teatru, który miał obrotową scenę.

Zdjęcie na licencji Creative Commons Attribution 2.5. Autor: Vikimach

Scena w Kaunos miała dwa metry wysokości i trzy boki. Jej obracanie umożliwiało szybką zmianę dekoracji podczas przedstawienia.

Kaunos powstało w IX w. p.n.e. Według Herodota, greckiego historyka z V w. p.n.e. zamieszkująca miasto ludność używała miejscowego języka karyjskiego. Przez wiele stuleci Kaunos było ważnym portem handlowym. Słynęło z fig, których wielkie ilości wysyłało do Rzymu. Kres prospericie przyniosło zamulenie zatoki, nad którą miasto leżało.