W przeciwieństwie do analizy fundamentalnej wskaźniki makroekonomiczne, analizy branżowe czy raporty ogłaszane przez spółkę nie są brane pod uwagę w procesie podejmowania decyzji inwestycyjnych. Wszystkie potrzebne do prognozy informacje odczytuje się z wykresu historycznej zmienności cen.

Modele analizy technicznej zakładają, że ceny akcji zmieniają się według możliwych do zaobserwowania, powtarzalnych schematów. Zależnie od zastosowanego modelu można zauważyć powtarzalność pewnych figur geometrycznych lub zachowanie wskaźników statystycznych.

Założenia analizy technicznej

Analiza techniczna opiera się na 3 podstawowych założeniach:

1) rynek dyskontuje wszystko - cena uwzględnia wszystkie dostępne informacje dotyczące danego papieru wartościowego, jego emitenta, sytuację mikro i makroekonomiczną oraz uwarunkowania gospodarcze i polityczne.
2) ceny podlegają trendom - ceny znajdują się w określonych trendach (wzrostowym, spadkowym, horyzontalnym) i będą tym trendom podlegać, dopóki nie nastąpią wyraźne sygnały oznajmujące odwrócenie tego trendu.
3) historia się powtarza - analiza techniczna zajmuje się badaniem przyszłości, w oparciu o badanie przeszłości.

Formacje w analizie technicznej

Do formacji w analizie technicznej zaliczamy

* Formacja trójkąta
* Formacja czworokąta
* Formacja diamentu
* Formacja spodka
* Formacja V
* Formacja klina
* Formacja głowy i ramion
* Formacja podwójnego szczytu
* Formacja podwójnego dna
* Formacja potrójnego szczytu
* Formacja potrójnego dna
* Formacja flagi
* Formacja chorągiewki
* Formacja Gartley

Metody

* analiza liniowa
* świece japońskie
* fale Elliotta
* poziomy Fibonacciego
* wskaźniki analizy technicznej

Owalny stół. Przy nim dziewięć osób, w tym ja. Marzena Bogdańska, organizatorka spotkań przy Cashflow, rozkłada na koronkowej serwecie planszę i karty do gry. Patrzę na moje partnerki. Spędzimy tu trzy i pół godziny. One grają kolejny raz, ja pierwszy. Cashflow obnaża charaktery. Może zmienić życie. Kiedy Marzena rozdaje karty, jeszcze w to nie wierzę. Rzucam kostkami i wciąż myślę, że to tylko zabawa.

Początkowy etap gry to gonitwa szczurów po zamkniętym okręgu w centrum planszy, wymowny symbol pogoni za pieniędzmi na bieżące potrzeby. Zapłacić rachunki, kredyt, ratę, kupić ubranie, jedzenie, książki dla dzieci. Jeszcze kino, kolacja na mieście, wakacje, jakieś zakupowe szaleństwo. Wszyscy tak mamy. Żeby zebrać pieniądze na wyrwanie się z wyścigu, trzeba dobrze inwestować. Kupuje się akcje, nieruchomości, sztukę. Kartoniki, kolejne szanse na zysk, ciągnie się ze stołu. Cel: zgromadzenie nadwyżki do zainwestowania. To warunek wydostania się z błędnego koła.

Anna Piechowicz (gra piąty raz), szczupła szatynka, bez sympatii patrzy na figurkę swego plastikowego szczurka. Jej wyścig trwa. Miała w życiu jeden niefart i wciąż za niego płaci. Ma 39 lat, od ośmiu mieszka w Warszawie. Studiowała architekturę, ale szyb- ko wsiąkła w inną dziedzinę. W firmie informatycznej musiała nauczyć się księgowości, marketingu, zarządzania. Dorabiała, oprowadzając wycieczki po Krakowie. Założyła swój biznes, została audytorem. Przyjechała do Warszawy, bo nadarzyła się okazja współpracy z dużym zleceniodawcą. Szło dobrze i wtedy urodziła się Bietka, dziś czteroletnia. Po pół roku macierzyńskiego Anna nie miała już do czego wracać. Wtedy trafił się kontrakt mina. Współpraca z firmą, która za chwilę miała paść na łopatki. Utopione pieniądze i psychiczny dół. Anna jest ambitna, ale gdy ma się na utrzymaniu dziecko, wynajęte mieszkanie, a do tego długi, ambicja do przeżycia nie wystarcza. Znalazła pracę, ale to za mało. Skupiona rzuca kostką. Musi się wyzwolić z zaklętego kręgu na planszy i w życiu.

Marzena Mazur, blondynka o dużych oczach i śniadej cerze, uśmiecha się wyrozumiale, gdy kolejny raz losuje pole oznaczające koszty zamiast zysków. Raz na wozie, raz pod wozem. Ma 32 lata, jest doktorem psychologii, pracuje na uczelni i prowadzi swoją firmę: szkolenia z komunikowania się, negocjacji, technik sprzedaży. Kiedy miała 18 lat, wyprowadziła się z domu, wynajęła mieszkanie, zarabiała korepetycjami z angielskiego i matematyki. Po roku kupiła pierwszy samochód. Wyjechała na stypendium do USA. Wróciła, skończyła studia, rozkręciła firmę. Trzy lata temu kupiła wymarzony motor yamahę. Lubi dobre wina, eleganckie restauracje. Ma coraz więcej i wydaje coraz więcej. Spłaca kredyty, nie ma oszczędności. Firma mogłaby się rozwijać, a jest constans. Co działa nie tak? W grze jest równie ambitna jak w życiu. Ale widzi, że ma typowy problem klasy średniej: im lepsze zarobki, tym większa konsumpcja. Tak nie można. Jako pierwsza wyrywa się z wyścigu szczurów. Z ulgą, ale bez euforii.

W życiu też przeskok do wyższego etapu gry skalkulowała na spokojnie. - Zaczęłam od prześwietlenia wydatków. Wcześniej nie miałam pojęcia, na co dokładnie idą moje pieniądze. Zaczęłam zapisywać, podliczać. Zauważyłam, że da się zrobić oszczędności, nie rezygnując ze standardu życia. Kupujemy tańsze wina i sery, kolacje jadamy w tańszych, ale nie gorszych restauracjach. Kupuję jedną, a nie trzy bluzki na miesiąc, jedną, a nie dwie pary butów na sezon. Znalazłam w Wołominie sklep z markowymi ciuchami, które w Warszawie kosztują 30 proc. więcej.

Następna wydostaje się z wyścigu Joanna Łukaszewicz - Bernady. Zostały jej dwa pola do końca. Trzydziestodwulatka, magister zarządzania. Jeszcze na studiach zafascynowała ją fantastyka, reiki, potem feng shui. Po dyplomie przez półtora roku prowadziła internetowy serwis ezoteryczny Radia Zet. Grała w scenariuszowe gry strategiczne RPG. Szukała złotego środka między pędem do sukcesu i pieniędzy a dążeniem do rozwoju, kontaktu z naturą, realizowania pasji. Wyjechała na rok do Stanów. Chodziła na warsztaty technik szamańskich, uczyła się energetyzującego tańca, medytacji. Zrozumiała: chce harmonijnie łączyć "mieć" i "być". Została konsultantką feng shui, ma pomysł na firmę, prowadzi zajęcia tańca dance alive uczącego harmonii ciała i umysłu. Chce znaleźć sposób na zarabianie pieniędzy w zgodzie ze swoją filozofią. Czasami przesuwając swojego szczurka, robi strategiczne błędy, kupiła akcje nierentownego przedsiębiorstwa i straciła. Kupiła starą monetę, którą musiała sprzedać za bezcen. Nie złości się, chociaż chciałaby już unikać takich wpadek. Ale to się zdarza. Także w rzeczywistości.

- Kilka miesięcy temu zrobiliśmy z mężem dokładnie odwrotnie, niż radzi Kiyosaki. Kupiliśmy dom do remontu. Pochłonął mnóstwo pieniędzy. Zamiast kupić coś na wynajem, by mieć stałe dochody, utopiliśmy oszczędności w inwestycji, na której nie zarobimy.

Czwarta kobieta przy stole to Magda Urbańska. 29 lat, szczupła, z krótką ciemną fryzurką. Rekordzistka. Zagrała w Cashflow ponad sto razy. Gra systematycznie, coś zapisuje, nie poddaje się emocjom. Dla niej to trening. Ma swój cel i idzie do niego małymi krokami. - Dzięki Kiyosakiemu zrozumiałam, że można z niskiego pułapu zawodowego wskoczyć na dużo wyższy poziom życia. Z kasjerki stać się bizneswoman. Do tego teraz dążę. Była kasjerką w dobrych sklepach, widziała klientki obracające dużą gotówką. Sama tylko przekładała pieniądze. Szybko odkryła, że ma złe podejście do pracy, ulega stereotypowi: moja posada jest kiepska, więc normalne, że narzekam. Mało zarabiam, siedzę w firmie godzinami, nie mam satysfakcji. Szukała iskry, która rozpali w niej chęć do zmian. Szeroko otworzyła oczy i uszy, trafiła na Marzenę Bogdańską. Została jej asystentką, dzięki czemu ma stały kontakt z Cashflow. Teraz już wie, czego chce. Nie wielkich pieniędzy, ale wygodnego życia. Rzuca kostką metodycznie, analizuje każdą możliwość zysku. Kiyosaki ma rację. Każdy ma szansę wyrwać się z wyścigu szczurów. Ale w jaki sposób odłożyć, kiedy i tak zarabia się na styk? Zdaniem Magdy trzeba stosować politykę małych zysków. Grając, nie rzuca się szaleńczo na łatwe przychody, spokojnie idzie do przodu. A w prawdziwym życiu? Magda uśmiecha się: - Miałam niedużą pensję i wydawało mi się, że absolutnie nie mam z czego zaoszczędzić. Ale trzy miesiące temu rzuciłam palenie i okazało się, że to była bardzo ważna pozycja w moim budżecie. Wcześniej nie zdawałam sobie z tego sprawy.

Robi się gorąco. Wszyscy wyskoczyliśmy wreszcie z zaklętego kręgu, po którym biegały nasze szczury, i teraz rozkręca się poważniejsza rywalizacja. Kto pierwszy osiągnie swój cel, komu bardziej zależy? Wyciągam kartę z przestojem w grze. Nie idzie mi za dobrze, utopiłam kupę forsy w akcjach firmy elektronicznej. Ale OK, mogę chwilę ochłonąć. Popijam kawę i analizuję cele, które wybrały moje przeciwniczki: Joanna chce zostać właścicielką małej farmy w centrum dużego miasta, takiej gdzie przychodzi się, żeby pobyć w sielskich warunkach, pokazać dzieciom żywe zwierzęta. Anna marzy o podróży dookoła świata. Marzena chciałaby dofinansować akcję charytatywną, Magda kupić stary las, dom, być panią w prywatnym raju.

Nagle Marek, jeden z graczy, musi odebrać telefon. Robimy przerwę. Rozmawiamy o tym, co daje Cashflow. Poza przyjemnością i zabawą jest narzędziem, które moje koleżanki wybrały do rozwijania inteligencji finansowej. Zachęcił je Kiyosaki. Przeczytały jego książki. Ja jestem sceptyczna: gra mimo wszystko jest teorią, transfer jej reguł do realnego życia to większa sztuka niż zarabianie i inwestowanie papierowych pieniędzy. Hipotetyczne operacje mają przenieść się w świat prawdziwych zdarzeń, rzeczywistego ryzyka. Ale jak nauczyć się inwestować, obracać pieniędzmi, zmieniać spojrzenie na własne finanse, gdy jest się kobietą nieprzywykłą do płacenia rachunków, analizowania wydatków, uprawiającą ulubioną politykę leczenia złego nastroju zakupami?

Dziewczyny podkreślają: wiedziały, że to będzie trudne. Ale postawiły sobie cel, tym razem już rzeczywisty. Anna wyjście z finansowego dołka i odzyskanie niezależności, Joanna stworzenie firmy, Magda zebranie pieniędzy na własny biznes, Marzena wzmocnienie firmy tak, by zainwestowane pieniądze pracowały na nią, a ona mogła oddać się swojej pasji pracy ze studentami. W tle są domy, samochody, egzotyczne wakacje, dostatnie życie z komfortowym marginesem oszczędności. Ale jeszcze nie teraz. Teraz trzeba oszczędzać.

Czy to musi oznaczać wielkie wyrzeczenia? Anna zdradza swoją strategię: omija miejsca pokus, wyprzedaże, promocje. - Po prostu mniej konsumuję. Myślę o przyszłości, że Bietka będzie rosła, a razem z nią wydatki. Mój plan zakłada stabilizację, spłatę zobowiązań, zarabianie, żeby obracać pieniędzmi. Kiedy widzi się sens oszczędzania, rezygnacja z przyjemności nie jest taka przykra. Po prostu czemuś służy.

Wznawiamy grę. Anna rzuca kostkami pierwsza. - Nie wolno stawiać wszystkiego na jedną kartę. Cena może być zbyt wysoka - mówi. Teraz wiem, że dobrze wie, co mówi. Przy stole zachowuje się tak, jakby obracała realną gotówką. Ta gra jest lustrem naszych prawdziwych zachowań. (Matko, to znaczy, że ja się tak wściekam, gdy przepłacam za buty, i upieram się, że to nie moja wina, choć mąż udowadnia mi finansowy błąd?!)

Po dwóch godzinach wciąga nas na dobre. Czujemy już smak zwycięstwa lub przegranej, tak jak w moim przypadku. Obserwuję twarze graczek. Każda z nas dała się ponieść. Ale też każda po zaliczonym ruchu mimo emocji zagląda przez sekundę w swoją duszę. Magda, która grała ponad sto razy, uważa, że kobiety są lepszymi analityczkami niż mężczyźni. Oni się emocjonują, grają ambicjonalnie, one wyciągają wnioski ze swoich zachowań, przyglądają się bar- dziej sobie niż innym graczom.

Uczestniczki gry potwierdzają, że Cashflow pozwala poznać własne możliwości, skłonności, gotowość do podejmowania ryzyka, odporność na porażki. Anna: - Od lat pracuję w sektorze finansów, ale początkowo każda gra była dla mnie bolesnym doświadczeniem. Myślałam, że miło się zabawię, a tu łup-łup po głowie. Okazywało się, że nie umiem przegrywać, złości mnie, gdy komuś idzie lepiej. Dopiero z czasem odkryłam najważniejszą zasadę: nie wolno odpuszczać. Trzeba wierzyć w wygraną. Kiedy stoi się w miejscu i próbuje cicho przeczekać złą passę, jest tak jak z rowerem: jeśli stajesz, to upadasz. Magda: - Grając, uczę się panować nad emocjami, ale też korzystać z intuicji i obserwować zachowania innych graczy. Dzięki temu dostrzegam szanse. Joanna: - gram, przegrywam, wściekam się: znów komuś się udało, a mnie nie. Ale potem uświadamiam sobie: tak jest w życiu. Farty i wpadki. Ludzie zakładają firmy, wiedzie im się lepiej albo gorzej, ale nie siedzą bezczynnie. A ja czasem zamierałam w pół drogi i myślałam: co będzie? Obok płynęły szanse, ale ja nie umiałam chwycić. Teraz wiem, że liczy się optymizm, nie wolno myśleć negatywnie. Czasami, gdy w grze coś szło nie tak, siadał mi nastrój, przestawałam wierzyć w wygraną. I zaczynałam przegrywać. Tak jest w życiu, dynamika zmienia się na plus, jeśli powiem sobie: zmieniam nastawienie, od teraz będzie lepiej. Marzena dodaje: - Gra pozwala przećwiczyć różne strategie, mniej lub bardziej agresywne. Bo każdy z nas jest inny, szuka swojej drogi.

Agresja - dobre słowo. Pod koniec gry wszyscy stajemy się coraz bardziej nastawieni na sukces. To się udziela. Mój sąsiad po prawej wylosował zawód kierowcy ciężarówki, a teraz jest krezusem na miarę Billa Gatesa. Kurczę, czy ja sroce spod ogona wypadłam - przykręcam sobie śrubę, przyspieszam z inwestycjami, za radą Anny studzę głowę przed strategicznymi decyzjami i ostatecznie robię kilka wcale niegłupich ruchów. Magda puszcza oko: Może zagrasz kiedyś na giełdzie? Kręcę głową, z językiem na brodzie przesuwam mój pionek, ale myśl mnie zastanawia: giełda? Marzena już gra na kontraktach krótkoterminowych. Jestem pod wrażeniem. Magda tłumaczy: nawet niewielką nadwyżkę pieniędzy można ulokować na giełdzie. Poważnie? Moim zdaniem to niemożliwe, niewykonalne, za trudne. Magda: - Gdyby rok temu ktoś powiedział mi, że będę zarabiać na giełdzie, uznałabym go za wariata.
Dowiaduję się, że wszystkie cztery po rozegraniu kilku gier skończyły kurs inwestowania na tzw. kontraktach krótkoterminowych. To giełdowe przedszkole, w osiem godzin (cztery teorii i cztery ćwiczeń) można opanować wiedzę potrzebną, żeby wejść do prawdziwej gry. Marzena: - Przez pierwsze dwa miesiące gra się "na sucho", codziennie analizując kurs zamknięcia giełdy. I robi operacje na papierze: jak bym się zachowała, inwestując realnie. Ale ja jestem niecierpliwa, uzbierałam półtora tysiąca, założyłam konto przez internet i pierwszego dnia zarobiłam... trzysta złotych!

- Marzena odgarnia długie blond włosy. - To można ogarnąć, żadna filozofia. Kobiety nie grają, bo nie wierzą w siebie. A powinny. Magda jeszcze gra wirtualnie, ale lada moment zrobi pierwszą prawdziwą transakcję. Pewnie kupi sobie w nagrodę ulubione perfumy Kenzo. Albo nie, chyba raczej odłoży na kolejną inwestycję. Proszę, jak się człowiek szybko uczy. - Robię na razie wykresy kursów, wyrabiam sobie systematyczność. I uczę się przegrywać. Bo inwestując, trzeba umieć pozwolić sobie na stratę nawet siedmiu punktów - mówi. Co to jest te siedem punktów? Och, to naprawdę nic trudnego, Magda miała z matematyki zaledwie mierny, a z kontraktami radzi sobie bez problemu. Anna nie gra, bo nie ma pieniędzy, żeby tracić je bez bólu. Zagra, jak odłoży odpowiednio dużo. Joanna jeszcze w liceum chodziła na kurs maklera giełdowego. Potem odpłynęła w inny świat. Teraz chce wrócić. Dobrze, że nikt nie mierzy tu poziomu inteligencji finansowej, mój wynik byłby pewnie zupełnym obciachem.

Finał. Wygrał Bill Gates, za nim Magda, Anna, Piotr, który z radości, że kupił wielki jacht, zaprasza nas na piwo. Ja w sumie całkiem przyzwoicie, przedostatnia. Jak na pierwszy raz może być. Wstaję od stołu i przyciskam do muru moje nowe znajome: chyba tak naprawdę macie z Cashflow zysk nie tylko wirtualny? Marzena po aksamitnej finansowej rewolucji, która dokonała się w jej głowie, spłaciła z narzeczonym wielką działkę pod Warszawą, dali sobie dwa lata na wyzerowanie reszty kredytów. Następnych już nie wezmą. Marzena myśli o włożeniu pieniędzy w rynek nieruchomości biurowych. Anna planuje inwestowanie w firmę zajmującą się nowoczesnymi technologiami. Joanna wydała w listopadzie Księgę dobrych wróżb swojego autorstwa, teraz szuka miejsca, gdzie ulokuje centrum, w którym będzie uczyć, jak osiągnąć równowagę, nie rezygnując z materialnego sukcesu. Magda planuje grę na poważniejszych rynkach, może na WIG 20, cokolwiek miałoby to znaczyć. Zauważyła na Bielanach sklep Szop - Pracz z mydłami, proszkami na wagę. I wieloma klientami. Może założy taki sam? Patrzę na nie z ciekawością. Może to racja, co radzi Kiyosaki: trzeba zacząć inaczej myśleć o swoich pieniądzach. Marzena w taksówce wiozącej nas z Bielan do centrum mówi: - Pracodawca płaci za nasze umiejętności i czas. A gdyby te umiejętności pracowały na nas też poza etatem? Jeżeli umiesz piec ciasta, tłumaczyć z angielskiego, projektować kapelusze czy układać kwiaty, otwórz małą firmę i zarabiaj tylko dla siebie. Kierowca spogląda na nas uważnie w lusterku. Marzena uśmiecha się, ja patrzę na mrugającą neonami Warszawę. Robert Kiyosaki pewnie wygląda oknem z apartamentu na Manhattanie. Jest dziś milionerem. Nie robi nic. Zainwestował w nieruchomości, teraz odcina kupony. Ma czterdzieści siedem lat. Ja dziesięć mniej. Jak dojadę do domu, spróbuję rozpisać na kartce miesięczne wydatki. Przysięgam, zrobię to pierwszy raz w życiu. A Ty? Może idź i zrób to samo. A potem coś odłóż, zainwestuj, zagraj o życiowe grand prix, finansową niezależność. I spotkajmy się w tym samym miejscu za dziesięć lat. - Agnieszka Litorowicz-Siegert

Co to jest: Cashflow?

Grę Cashflow wymyślił Robert Kiyosaki, autor bestsellerowych książek Kwadrant przepływu pieniędzy, Inwestycyjny poradnik biednego ojca, Mądre bogate dziecko, Bogaty ojciec, biedny ojciec. Ta ostatnia książka pobiła rekordy popularności, długo utrzymywała się na liście bestsellerów "New York Timesa" i "The Wall Street Journal". Cashflow uczy, jak przestać pracować dla pieniędzy i spowodować, by to one pracowały na nas. Na starcie każdy gracz dostaje z przydziału zawód, status rodzinny, wysokość zarobków, zobowiązania finansowe: kredyty, pożyczki, rachunki. Porusza się po planszy pionkiem w kształcie szczurka, który ścigając się po zamkniętym kole bieżących wydatków, symbolizuje naszą pogoń za materialną niezależnością. Szczurek staje na jednym z trzech rodzajów pól: transakcyjnym, losowym albo rynkowym. Kiedy zdobędzie odpowiednią ilość oszczędności, wyrywa się z wyścigu po wewnętrznym kole i może już zdobywać inne, ambitniejsze cele, do których dąży poprzez umiejętne inwestowanie i pomnażanie pieniędzy.

Sharon i Michael Lechter są małżeństwem od ponad 22 lat i mają troje dzieci: Phillipa, Shelly i Williama. Kiedy ich dzieci dorastały, Sharon była wciąż czynnie zaangażowana w edukację. Stała się głośną aktywistką w takich dziedzinach jak matematyka, komputery, czytanie i sztuka pisania.

W 1989 r. połączyła swoje umiejętności z wynalazcą pierwszej elektronicznej „mówiącej książki”, pomagając w transformacji branży wydawniczej „elektronicznych książek” w międzynarodowy rynek szacowany na wiele milionów dolarów. Sharon L. Lechter nadal pozostaje pionierem w rozwoju nowych technologii mających na celu edukowanie dzieci w sposób innowacyjny, stawiający wyzwania a jednocześnie będący zabawą.

„Nasz system edukacyjny nie jest w stanie dotrzymywać kroku globalnym i technologicznym zmianom, zachodzącym w dzisiejszym świecie. Musimy uczyć młodych ludzi nabywania umiejętności zarówno typowo szkolnych, jak i finansowych, których będą potrzebowali nie tylko do przetrwania, ale przede wszystkim rozwijania się w świecie, który na nich czeka”.

Sharon jest również związana z filantropią, wspierając światowe społeczności jako wolontariuszka i jako darczyńca. Kieruje fundacją Foundation for Financial Literacy, intensywnie promując konieczność edukacji w zakresie finansowego alfabetu i rozwijania finansowej inteligencji. W maju 2002 r. Sharon została prezesem zarządu oddziału stanu Arizona organizacji Childhelp USA.

Robert Kiyosaki, jej partner w biznesie i przyjaciel, tak mówi o niej: „Sharon jest jedną z niewielu osób, które spotkałem, mającą wrodzone cechy przedsiębiorczości. W miarę jak współpracujemy, każdego dnia moje uznanie dla niej wciąż rośnie”.

„Napisałam książkę Bogata kobieta, ponieważ zbyt wiele kobiet − zwłaszcza gdy stają się starsze − znajduje się w poważnych kłopotach finansowych, z powodu śmierci małżonka, rozwodu lub tylko dlatego, że nie mają żadnego planu. Problem polega na tym, że wiele z nas nigdy nie uczono o pieniądzach i inwestowaniu. Nie jest to książka o tym, jak kupić ubezpieczenie samochodu czy jak oszczędzać na zakupach w sklepie spożywczym. Myślę, że my kobiety jesteśmy jednak trochę bardziej inteligentne. Bogata kobieta jest o kobietach, które przejmują kontrolę nad swoim finansowym życiem, zamiast trzymać kciuki, że ktoś inny zajmie się ich finansową przyszłością”.

Kim weszła w świat biznesu, gdy została zatrudniona przez najlepszą agencję reklamową w Honolulu. W wieku 25 lat prowadziła dział reklamy w lokalnym czasopiśmie dla biznesmenów. Niedługo potem, w Kim wyzwolił się duch przedsiębiorczości. Po 2 latach założyła swój pierwszy biznes − firmę odzieżową, z siecią dystrybucji w całym kraju.

Wkrótce po założeniu tej firmy, Kim wspólnie z Robertem Kiyosaki stworzyła kolejną, która zajmowała się nauczaniem biznesu i przedsiębiorczości na całym świecie. Biznes rozwinął się i miał 11 oddziałów w 7 krajach. Z ich seminariów i szkoleń biznesowych skorzystały dziesiątki tysięcy osób.

W 1989 roku Kim rozpoczęła karierę na rynku nieruchomości, kupując niewielki dom pod wynajem z 2 sypialniami i 1 łazienką w Portland w stanie Oregon. Dziś firma Kim, która zajmuje się inwestowaniem na rynku nieruchomości, kupuje, sprzedaje i zarządza nieruchomościami wartymi wiele milionów dolarów.

Kim i Robert pobrali się w 1984 roku, a w 1994 roku sprzedali swój biznes edukacyjny i zostali „rentierami”. W 1997 roku Kim i Robert − razem ze wspólniczką oraz współautorką książki Bogaty ojciec, Biedny ojciec Sharon Lechter − założyli firmę, która szerzy przesłanie bogatego ojca i finansową edukację − poprzez książki, gry i inne narzędzia edukacyjne − na całym świecie.

„Napisałam książkę Bogata kobieta, ponieważ wierzę, że świat będzie lepszy, gdy będzie więcej Bogatych kobiet”.

Gra Cashflow uczy życia w epoce Internetu, w epoce błyskawicznego transferu pieniędzy i zawrotnego postępu cywilizacji zaawansowanych technologii. To lekcja roztropnego i mądrego gospodarowania własnymi pieniędzmi. W czasach, kiedy większość mieszkańców globalnej wioski poddaje się niekontrolowanej konsumpcji na kredyt, Cashflow, planszowa gra strategiczna, ukazuje bardzo atrakcyjną alternatywę. Rozumne traktowanie finansów osobistych, nawet gdy nie są zbyt duże, prowadzi stopniowo do zamożności, a nawet bogactwa. Otwiera drzwi do korzystania z uroków świata, ale bez popadania w finansowe pułapki, kredyty konsumpcyjne i zadłużenia w banku.

III Turniej Rodzinny Cashflow był nie tylko okazją do sprawdzenia siebie w grze symulującej rzeczywistość, ale zgodnie z tradycją, był okazją do zdobycia nagród. Wszyscy uczestnicy otrzymali nagranie "Czego bogaty ojciec nauczył mnie o pieniądzach", a zwycięzcy zostali nagrodzeni grą Cashflow® 101 Roberta Kiyosaki. Grę otrzymywali ci, którzy najszybciej wydostali się z tzw. wyścigu szczurów, czyli osiągnęli finansową niezależność.

- Nie jestem już taka pewna, czy wyjadę w przyszłym roku do pracy w Wielkiej Brytanii – mówi Magda, studentka IV roku ekonomii i uczestniczka Turnieju. Ta gra, i w ogóle to, czego uczy Kiyosaki, spowodowała w moim myśleniu o pieniądzach niemal kopernikański przewrót. Okazuje się, że aby mieć pieniędzy pod dostatkiem należy zmienić koncepcję zarządzania nimi, a do tego emigracja chyba nie jest konieczna. Może za rok pojadę do Londynu na wycieczkę, a nie do pracy – śmieje się pokazując na wygraną kilka minut wcześniej grę Cashflow.

Instytut Praktycznej Edukacji wziął udział w Targach Twoje Pieniądze nie tylko jako organizator Turnieju Cashflow. Stoisko IPE zachęcało atrakcyjną ofertą już od początku Targów. Zainteresowani mogli otrzymać wszystkie książki z serii „Bogaty ojciec”, filmy edukacyjne Roberta Kiyosaki, gry Cashflow, a także uzyskać informacje o Internetowej Szkole E-Biznesu im. Adama Smitha, programie partnerskim IPE i innych projektach, produktach oraz planach wydawniczych IPE. Tych ostatnich jest sporo. Wkrótce oficjalna premiera Cashflow® 202. Jeszcze w tym roku na polskim rynku pojawi się świetnie przyjęta na świecie „Przepowiednia bogatego ojca”, książka ważna dla polskiego odbiorcy, dotyka bowiem problemu przyszłości funduszy emerytalnych i inwestycyjnych.

- Myślałem, że to zdanie „nie pracuj dla pieniędzy, niech pieniądze pracują dla ciebie” to zwykły chwyt marketingowy – mówi pracownik naukowy jednej z czołowych polskich uczelni technicznych, dorabiający do skromnej pensji wykładami w prywatnych szkołach. Tymczasem Kiyosaki udowadnia, że na początku nie trzeba zarabiać bardzo dużo pieniędzy, idąc drogą ku zamożności. Trzeba „tylko” odróżnić konsumpcję od inwestowania. Politechnika nauczyła mnie naprawdę dużo, ale zarządzania własnymi pieniędzmi raczej nie. A szkoda. Bo finansowa inteligencja w dzisiejszych czasach powinna być traktowana równie poważnie jak nauka zawodu.

Ucieczce kolejnych dziesiątków tysięcy Polaków za chlebem nic nie zapobiegnie. Pytanie tylko, jak wielu naszych rodaków zrobi sensowny użytek z ciężko zarobionych w Anglii czy Irlandii pieniędzy. Kiyosaki, który sam od lat jest już multimilionerem powtarza, że bogactwo, dobrobyt i dostatek to przede wszystkim odmienny od powszechnego sposób myślenia.

Rynek terminowy istnieje ponieważ nie można wyeliminować niepewności z gospodarki oraz dlatego, że w warunkach takiej samej wiedzy podmioty działające na rynku posiadają różne oczekiwania co do przyszłości.

Trzeba wyodrębnić trzy grupy inwestorów działających na rynkach terminowych: hedgers (zabezpieczający pozycje), arbitrażyści i spekulanci. Pierwsi dokonują transakcji w celu zabezpieczenia już posiadanych aktywów np. producenci czy to płodów rolnych czy towarów jak ropa czy miedź, druga grupa dokonuje transakcji w momencie kiedy istnieje korzystna relacja między rynkiem futures a np. rynkiem spot tj. rynkiem, gdzie handluje się rzeczywistymi towarami, trzecia grupa podejmuje transakcje licząc na osiągnięcie zysku właśnie z nich tj. na sprzedaż po wyższych cenach niż zakupiła, przyczynia się ona walnie do podniesienia płynności rynku.

Misją Klubu CashFlow jest podnoszenie finansowych umiejętności osób zainteresowanych taką edukacją, poprzez dobrą zabawę i wzajemną interakcję, i dzięki temu wpływanie na polepszenie finansowej sytuacji naszego społeczeństwa.

Celem Klubu CashFlow jest:

- szerzenie wśród społeczeństwa świadomości, że posiadanie właściwych umiejętności finansowych jest bardzo ważne w dzisiejszych czasach

- rozwijanie finansowej inteligencji poprzez gry interaktywne i dyskusje

- umożliwienie spotkań z ludźmi mającymi podobne cele finansowe

- rozwijanie odruchu brania swoich spraw w swoje ręce i bycia odpowiedzialnym za własną sytuację finansową w życiu

- uczenie, jak każdy człowiek może osiągnąć finansową niezależność

- uczenie, jak zbudować przychód pasywny

- uczenie, jak zarządzać własnym przepływem pieniężnym

- uczenie, jak stworzyć w swoim życiu egzystencję lepszą niż obecna

- spędzanie wolnego czasu w sposób pożyteczny dla siebie i innych osób.

Dlaczego Klub CashFlow propaguje granie w Cashflow 101? Gry tradycyjne mają bardzo szczególne znaczenie w naszym życiu. Pośród nich bardzo ważne miejsce w naszej życiowej aktywności edukacyjnej zajmują gry planszowe. Gry te odzwierciedlają nasze zachowanie na co dzień. Jako pomoc dydaktyczna, umożliwiają nam uczenie się poprzez bycie aktywnym. Bardzo często proces uczenia się jest tak zajmujący, że zapominamy, iż głównym celem gry jest nauczenie nas czegoś. Celem Cashflow 101 jest rozwijanie naszej finansowej inteligencji.

Granie w Cashflow 101 jest szczególnie ważne dla osób, które chcą dokonać zmian w sferze własnych finansów, gdyż gra odzwierciedla życie. Podobnie jak w życiu, w grze również napotykamy na wiele finansowych przypadków: musimy podejmować decyzje związane z utratą pracy, urodzeniem się dziecka, nieprzewidzianymi wydatkami, przychodami, kosztami, podatkami, dobroczynnością czy wreszcie decyzje dotyczące zawierania małych i wielkich transakcji. Zrozumienie tego, jak podejmowane przez nas decyzje wpływają na nasze finanse oraz zrozumienie, jak nasze lepsze umiejętności finansowe mogą bezpośrednio wpływać na jakość naszego życia - to wielki "zwrot z inwestycji", jaką jest poświęcenie własnego czasu na granie w Cashflow.

Ponieważ gra Cashflow 101 jest już powszechnie wykorzystywana we wszystkich krajach Zachodu, rozwijanie swojej finansowej inteligencji przez dorosłych i dzieci stało się już masowym zjawiskiem. Wejście Polski do Unii Europejskiej sprawiło, że jesteśmy w jej fizycznych granicach. Fakt ten nie dokona jednak zmian w naszej zacofanej mentalności. O te zmiany sami musimy zadbać. W ramach Klubów CashFlow mamy więc okazję szybko dostosować swoje umiejętności i nawyki do realiów współczesnej gospodarki rynkowej.

Cashflow 101 uczy nas podstaw inwestowania, kierowania swoimi finansami czy tworzenia biznesów poprzez właściwe zarządzanie naszym przepływem pieniężnym. Autor gry, Robert Kiyosaki, uświadamia nam, że pieniądze mogą zrobić z nas niewolników, ale mogą też dać nam finansową wolność. Który z przypadków zajdzie w naszym życiu, zależy wyłącznie od każdego z nas z osobna. Podniesienie ilorazu naszej finansowej inteligencji na pewno pomoże nam szybciej dostosować się do nowych realiów - realiów związku z Unią Europejską.

Motto gry Cashflow 101 brzmi: "Pieniądze nie są najważniejszą rzeczą w życiu, ale wydają się mieć wpływ na wszystko, co jest ważne". Jeśli dostrzeżemy ten fakt, zrozumiemy, dlaczego powinniśmy rozwijać swoją finansową inteligencję. Udział w grach i dyskusjach w ramach Klubu CashFlow na pewno pomoże poznać finansowy alfabet wszystkim tym, dla których powyższe motto jest odzwierciedleniem tego, co się wydarza w ich codziennym życiu.

Każdy, kto ma na uwadze swoją obecną i przyszłą sytuację finansową może zagrać w klubie w Cashflow 101, aby sprawdzić i poszerzyć zakres swoich finansowych umiejętności. Zatem zapraszamy wszystkich, którzy chcą grać w Cashflow 101 i chcą nabywać nowe umiejętności.