Pierwsza istotna i najbardziej zauważalna zmiana to nowy wygląd. Całkiem nowa szata graficzna naszym zdaniem jest przyjemniejsza i bardziej przejrzysta. Mamy nadzieję, że i wam przypadnie do gustu.

Druga zmiana dotyczy dodawania komentarzy. Już nie trzeba się logować i podawać swojego adresu e-mail, a wasze komentarze nie będą dodatkowo czekać na akceptację administratora.Teraz wasze odpowiedzi pojawią się odrazu po opublikowaniu. Liczymy, że to dodatkowo zachęci was do odwiedzania i wypowiadania się na naszym blogu.

Pozdrawiamy wszystkich miłośników psów i zapraszamy do lektury.

Co powinieneś robić:

• Informuj swojego weterynarza o wszelkich zmianach w wyglądzie i zachowaniu swojego psa.
• W rozmowie z weterynarzem bądź konkretny i rzeczowy.
• Przygotuj sobie listę spraw, które chciałbyś przedyskutować ze swoim weterynarzem.
• W trakcie rozmowy o zdrowiu swojego psa z lekarzem - sporządzaj notatki i staraj się zapamiętać jak najwięcej.
• Gdy w trakcie spotkania coś nadal jest niejasne lub czegoś nie jesteś pewien, powinieneś prosić lekarza o dokładniejsze wyjaśnienie problemu.
• Już na samym początku powinieneś ustalić kwestie finansowe i koszty, jakie jesteś w stanie ponieść, aby zapewnić psu zdrowie.
• Jeśli masz wątpliwości co do opini weterynarza - to zwróć się o radę do innego specjalisty. Wkońcu zdrowie twojego psa jest najważniejsze.
• W wypadku, gdy nie zgadzasz się z radami weterynarza, powinieneś śmiało z nim o tym porozmawiać i wyrazić wszelkie obawy i niezadowolenie.

Czego nie powinieneś robić:

• Nie czekaj dni, tygodni czy nawet miesięcy, ze zgłoszaniem zmian w zachowaniu i zdrowiu psa.
• Nie wpadaj do weterynarza w ostatniej chwili, bez zapowiedzi - jeśli sytuacja nie jest krytyczna i stan zdrowia psa tego nie wymaga.
• Nie odstawiaj psu leków bez wiedzy weterynarza, tylko dlatego że jego stan zdrowia się widocznie polepszył, lub odwrotnie - nie zauważyłeś żadnej poprawy.
• Nie powinieneś bagatelizować jakichkolwiek zaleceń swojego weterynarza.
• Nie chodź do innego lekarza, bez ich wiedzy o sobie. To oczywiste, że czasem należy udać się do konkretnego specjalisty z danym problemem.

Nie powinieneś sugerować się tylko i wyłącznie tym, co przeczytasz w internecie lub dowiesz się od innego właściciela psa. Twój weterynarz ma ogromną wiedzę, popartą dyplomami oraz wieloletnią praktyką.

Na wstępie przepraszam za "trochę dziwne" daty pierwszych postów [bardzo bliskie] - po prostu umieszczam hurtowo wpisy o tych projektach, które powstały wcześniej. Ten blog to taki SVN moich programów. ;] W miarę rozwijania się bloga, te daty już będą normalne, w końcu projektu nie tworzy się w 2 godziny ;]

Mam nadzieję, że posty jakie będę tu zamieszczał przypadną go gustu Tobie, Internauto, i z chęcią będziesz wracał na moją stronę. ;]

Tommy.

Podczas kąpieli psa należy pamiętać o kilku podstawowych zasadach. Należy pilnować stałej temperatury wody podczas kąpieli i nie używać zbyt gorącej i zbyt zimnej wody. Po namydleniu należy psa dobrze spłukać wodą, uważając aby nic nie dostało się psu do nosa, uszu i oczu. Po kąpieli trzymać psa w domu dopóki całkowicie nie wyschnie.

Najlepiej planować kąpiel psa na wieczór, po jedzeniu i ostatnim spacerze. Do zmoczenia sierści, a potem do jej spłukania najlepszy jest prysznic. Jeśli nim nie dysponujemy, polewamy psa z wiaderka lub kubeczka. Ponieważ kąpiel usuwa z psiej sierści substancje tłuszczowe, zabezpieczające ją przed przemoczeniem i zwiększające jej zdolności izolacyjne, nie należy tego zabiegu dokonywać zbyt często. Po zdjęciu obroży stawiamy zwierzę w wannie lub umywalce.W uszach należy umieścić tampony z waty, aby zapobiec dostaniu się do nich wody - może to spowodować zapalenie psiego ucha. Teraz trzeba sierść dokładnie zmoczyć, posuwając się od szyi do ogona. Wcześniej przygotowujemy w kubku szampon, zmieszany z niewielką ilością wody. Szampon powinien być starannie dobrany do rodzaju i aktualnego stanu włosa naszego psa. Szampon należy dokładnie rozprowadzić po całej powierzchni i dobrze wetrzeć. Uważać trzeba, aby nie dostał się on do oczu, uszu, nosa i pyska, szczególnie jeśli jest to szampon zawierający składniki owadobójcze. Woda używana do kąpieli powinna być umiarkowanie ciepła, nigdy zimna ani gorąca i utrzymywać w miarę jednakową temperaturę.

Po bardzo dokładnym wypłukaniu należy odcisnąć nadmiar wody z sierści, od góry do dołu. Teraz można już psa wyjąć z wanny i umieścić na dużym ręczniku. Trzeba mu najpierw pozwolić na energiczne wytrzepanie reszty wody, zmienić ręcznik na suchy i porządnie wytrzeć. W miarę potrzeby zmieniać ręczniki, a jeśli pies na to pozwala, dokończyć suszenia przy pomocy suszarki do włosów. Jeśli używamy suszarki, trzeba psa jednocześnie szczotkować. Przyspieszy to suszenie i pozwoli na ładne ułożenie włosa w pożądanym kierunku. Jeśli nasz pies wymaga częstego kąpania, na przykład w sezonie wystawowym, warto zaopatrzyć się w specjalną, stojącą suszarkę - mamy wtedy obie ręce wolne do szczotkowania i czesania.

Kilka rad, które sprawią, że szkolenie psa będzie przyjemne i skuteczne

Pozytywne nastawienie
To bardzo ważne, aby w trakcie szkolenia, twój pies był chwalony i nagradzany za każdym razem, gdy właściwie wykona zadanie. Mogą to być pochwały słowne lub jakiś smakołyk, który zmotywuje psa do dalszej współpracy. Zapamiętaj - szkolenie psa to zabawa.

Stanowczo lecz przyjaźnie
Gdy wydajesz psu komendy typu "do nogi", używaj wesołego i przyjaznego głosu, aby wzbudzić u psa zaufanie. Jednak, gdy chcesz aby pies usiadł i został - powinieneś zniżyć swój głos i być stanowczy przy wydawaniu komendy.

Szkolenie zacznij jak najwcześniej.
Najlepszy czas na rozpoczęcie szkolenia psów to okres pomiędzy 6 - 8 miesiącem. Jednak zapamiętaj, że nigdy nie jest zapóźno aby nauczyć psa kilku owych sztuczek.

Nie karz psa zbyt surowo
Bicie i popychanie psa, wsadzanie jego nosa w to co narobił na dywanie - nie jest właściwym sposóbem na wychowanie psa. Może to przyspożyć wielu problemów przy dalszym szkoleniu, bo pies zacznie się ciebie bać i straci zaufanie do ciebie.

Bądź cierpliwy
Cierpliwość to najważniejsza cecha w trakcie szkolenia psa i jest prawdziwym kluczem do sukcesu. Jeśli jesteś w złym nastroju to nie przystępuj do treningu z psem. Pamiętaj, że jest on wyjątkowo sprytny i wyczuje wszystkie twoje złe emocje.

Nie rozpraszaj psa.
Na treningi wybieraj ciche miejsca na uboczu, w parku, polanie, lub w domowym zaciszu.

Krótki czas treningu
Około piętnaście minut wystarczy, aby nauczyć psa prostych, podstawowych komend. Gdy pies kilkukrotnie, prawidłowo wykona zadanie, pochwal go i zrób przerwę na zabawę. Dzięki temu pies się nie znudzi dalszą nauką.

Zbliża się zima, a więc pora krótkich dni i chłodnych nocy. To okres gdy pies czuje się osamotniony i znudzony. Staje się apatyczny i przygnębiony. Aby poprawić naszemu pupilkowi samopoczucie powinniśmy poświęcić mu znacznie więcej uwagi. Podstawowa sprawa, to zapewnić mu zwiększoną porcję ruchu i zabawy. Jednak uważaj, bo wychodząc z ogrzanego mieszkania bezpośrednio na chłodne podwórze - narażasz psa na szok fizyczny, wywołany różnicą temeratur w domu a na dworze. Dlatego niezależnie od pogody i rasy psa każdy właściciel powinien zapewniać swojemu psu wystarczająco dużo ruchu.
A gdy jego organizm będzie w ruchu - wytworzy dostateczną ilość ciepła.

W okresie zimy psy - podobnie jak ludzie - są bardziej narażone na infekcje. Dlatego właściciele są zobowiązani do szczególnej dbałości o dostarczanie im witamin. Można także, w ramach profilaktyki, zaszczepić pupila przeciwko psiej grypie i innym infekcjom górnych dróg oddechowych.

Wzbogać dietę swojego czworonoga o witaminę A i B6, które wzmocnią jego pazury i poduszki łap, witamina H (biotyna) oraz kwasy tłuszczowe wzmocną i zwiększy gęstość psiej sierści. Z powodu małej ilości słońca w zimowe dni, należy uzupełnić jej naturalny niedobór w organiźmie naszego psa, wzbogacjąc posiłki o witaminę D.

Zimą pies instynktownie zacznyna więcej jeść, gromadząc w ten sposób zapas energii, który wykorzysta do ogrzania swojego ciała. Zimą pies potrzebuje diety bogatej w białko i tłuszcz, szczególnie jeśli cały czas przebywa na zewnątrz. W okresie jesienno-zimowym wszystkie psy potrzebują także suplementacji witaminowej i mineralnej.

Aby młody pies prawidłowo się rozwijał - potrzebuje odpowiednio zbilansowanej diety. Jego jedzenie powinno być skrupulatnie dobrane, zwierając właściwe proporcje białka, węglowodanów oraz składników mineralnych. Od chwili urodzenia do około czwartego tygodnia życia podstawowym pokarmem dla młodego szczeniaka jest mleko jego matki. Z chwilą odstawienia pieska od mleka matki - co następuje zazwyczaj około 6 tygodnia życia, powinniśmy zacząć przyzwyczajać szczeniaka do jedzenia pokarmów stałych. Na początku powinniśmy ułatwić psu jedzenie suchej karmy i namoczyć ją w ciepłej wodzie lub mleku.
Jednak stopniowo powinniśmy ograniczać ilość dodawanych płynów tak, aby szczeniak nauczył się samodzielnie gryźć pokarm.

Właściwie dobrana dieta dla młodego psa - zwierająca dużą ilość białka, tłuszczy, optymalnie dobrany zestaw witamin, związków mineralnych, nienasycone kwasy tłuszczowe, zapewnia prawidłowy wzrost i w pełni zaspokaja jego zapotrzebowanie na energię i składniki odżywcze. Tak dobrane jedzenie, podawane w odpowiednich ilościach zapewnia harmonijny rozwój szkieletu i prawidłowe przyrosty siły i masy mięśniowej.

Okres w życiu psa pomiędzy 4 tygodniem a 12 miesiącem to czas jego niezwykle intensywnego wzrostu, w którym masa ciała szczeniaka rośnie niezwykle szybko. Jego mięśnie i kości potrzebują odpowiedniej ilości białka, fosforu, wapnia oraz innych składników mineralnych i witamin. Białkio stymuluje rozwój jego mięśni, natomiast optymalnie zbilansowana ilości wapnia i fosforu dbają o to, aby zębę, kości i stawy były w jak najlepszej formie

Pamiętaj, że młody pies nie ma jeszcze w pełni wykształconego układu odpornościowego, co naraża go na wiele chorób. Dlatego już na samym początku należy wzbogacać pokarm psa o dpowiednią ilość witaminy E i składników mineralnych, które skutecznie ochroną wrażliwy układ odpornościowy waszego pupilka.

Zapraszam także na moją oficjalną stronię, gdzie znajdą państwo więcej informacji i porad na temat profesjonalnego szkolenia psów i ich tresury.

" Arteterapia w teorii i praktyce" Ewelina J. Konieczna

Arteterapia w wąskim znaczeniu obejmuje terapię z użyciem sztuk plastycznych, w szerokim znaczeniu obejmuje natomiast muzykoterapię, biblioterapię, a ponadto działania terapeutyczne z wykorzystaniem teatru, filmu oraz malarstwa, rzeźby, grafiki i innych sztuk plastycznych. Niniejsza książka ma charakter rozważań teoretycznych, ale zawiera cenne wskazówki mogące znaleźć zastosowanie w praktyce pedagogicznej. Dlatego oprócz założeń teoretycznych w odniesieniu do każdego rodzaju terapii Autorka przedstawiła również część warsztatową. Publikacja adresowana jest do pedagogów, psychologów oraz psychoterapeutów.

"Bajka w twórczym rozwoju terapii" Olga Hanford,  Wiesław Karolak

Powstanie książki "Bajka w twórczym rozwoju i arteterapii" jest wynikiem chęci podzielenia się doświadczeniami z pracy artystycznej, pedagogicznej i arteterapeutycznej autorów: Olgi Handford i Wiesława Karolaka.

Książka składa się z dwóch części.

• Część pierwsza to wstęp - rozważania teoretyczne na temat bajki, myślenia twórczego oraz form i sposobów zapisu procesów myślowego w postaci książkowej.
• Część druga składa się z zestawu ćwiczeń wraz z dokumentacją z ich realizacji.

Ćwiczenia znajdujące się w książeczce przeznaczone są dla dzieci, młodzieży i osób dorosłych.

Pozycja jest ofertą dla nauczycieli, metodyków, arteterapeutów, ale również dla studentów wielu specjalności pedagogicznych, edukacji artystycznej i arteterapii.

"ARTEterapia. Szczęśliwy świat tworzenia " Alina Arciszewska - Blinnebessel

Książka kierowana jest do nauczycieli, instruktorów oraz rodziców; może być wykorzystana na lekcjach, kółkach teatralnych, zajęciach terapeutycznych, w świetlicach szkolnych. Polecana do pracy z dziećmi, młodzieżą oraz osobami dorosłymi w szkołach podstawowych, gimnazjach, również placówkach szkolno-wychowawczych szkolnictwa specjalnego. Może stanowić inspiracje dla nauczycieli przy opracowywaniu własnych programów pracy z uczniami. Zawarte w materiałach wskazówki dotyczące technik plastycznych mogą wzbogacić warsztat pracy nauczycieli i sprawić, że uczniowie będą bardziej zainteresowani pracą i zadowoleni z własnych wytworów plastycznych, czasami zrobionych praktycznie "z niczego". Autorka dużą uwagę przywiązuje do wykonywania z dziećmi prac rozwijających sprawność manualną, dokładność i staranność, jednocześnie dających zadowolenie i satysfakcję ze zrobienia rzeczy użytecznej i dekoracyjnej.

Opracowanie składa się z 2 części:

• I część - opisująca techniki plastyczne, plan pracy (format A4, 32 strony)
• II część - 56 szablonów pomocniczych do tworzenia pocztówek, witraży, obrazów

"Bajki i opowiadania w terapii i psychoedukacji dzieci" Anna Niesłuchowska

Propozycja historii, które mogą pomóc w rozpoczęciu rozmowy z dzieckiem na trudny temat, skierują jego uwagę na własne kłopoty lub wyjaśnią skomplikowaną sytuację. Pracując z dziećmi, często sięgamy do literatury dziecięcej. Przy pomocy bajek i opowiadań możemy wiele dziecku wyjaśnić, to są przecież "historie dotyczące kogoś innego" więc bardziej bezpiecznie. Identyfikując się z bohaterami literackimi, dziecko ma możliwość dostrzec własne problemy i spróbować je nazwać.
Pozycja napisana z myślą pedagogach i terapeutach, ale również mogą z niej skorzystać rodzice.

Spis treści:Matylda, dla której zaświeciło słońce- Matylda to dziewczynka chorująca na depresję...
Cześć, jestem Marcin... - Wydarzenia życiowe zmuszają nas do rozmów z dziećmi na temat wykorzystywania ludzi i manipulowania nimi...
O tym, jak królewna Różyczka pokonała wroga - Bajka o królewnie Różyczce odzwierciedla problem separacji i indywiduacji...
Magiczny kamień Marysi - Jak wyjaśnić dziecku, że jego rodzic cierpi na zaburzenia psychiczne?
Płomień - Jak rozpocząć rozmowę z tymi dziećmi, które doświadczyły traumy i z tymi, które są ich towarzyszami zabaw?
Wyprawa z Marysią - Ludzie biorąc ślub, zakładają że będą żyli razem długo i szczęśliwie. Niektórym się to udaje, innym nie.

"Psychodrama" Alfons Aichinger , Walter Holl

Opisana przez specjalistów metoda psychodramy w dziecięcej terapii grupowej zainteresuje z pewnością terapeutów – praktyków. Doskonale przybliża dzieciom system funkcjonowania rodziny i zapoczątkować korzystne zmiany. Wzbogaca terapię z poszczególnymi dziećmi.

"Terapia sztuką " Susan I. Buchalter

Trudno jest być spontanicznym i nowatorskim podczas każdej sesji arteterapii. Dlatego dobrze jest mieć pod ręką zbiór kreatywnych i inspirujących pomysłów. Terapia sztuką zawiera praktyczne instrukcje, które na pewno okażą się pomocne zarówno podczas sesji indywidualnych, jak i grupowych.
Poszczególne rozdziały są poświęcone różnym technikom artystycznym, włącznie z wielkoformatowym malarstwem ściennym, kolażem, rzeźbą oraz rysunkiem, co sprawia, że książka jest cennym i przystępnym źródłem dla każdego terapeuty. Susan Buchalter ujęła w niej scenariusze projektów artystycznych wykorzystujących zwyczajne przedmioty codziennego użytku. Prezentacja każdego z nich składa się z listy potrzebnych materiałów, planu postępowania oraz celu ćwiczenia. Twórcze zajęcia odwołują się do sytuacji bliskich dorosłym i dzieciom – na przykład rysowanie pragnień, rzeźbienie reprezentacji własnego stresu czy tworzenie autoportretu techniką kolażu. Ksiązka ta jest odpowiednia zarówno dla początkujących, jak i doświadczonych arteterapeutów, doradców i pracowników socjalnych, oraz dla wszystkich zainteresowanych wykorzystaniem różnych form artystycznych w pracy z innymi ludźmi.

Susan I. Buchalter jest starszym terapeutą w University Medical Center w Princeton, posiada certyfikat arteterapii, jest licencjonowanym doradcą oraz profesjonalnym psychoterapeutą specjalizującym się w terapii grup. Ma ponad dwudziestoletnie doświadczenie w prowadzeniu arteterapii.

Wśród głównych pokazów można było zobaczyć ukraińskie przedstawienie "Złe dni" Teatru Arabesky opisujące sytuację kobiety we współczesnym świecie, ścieranie się przemian kulturowych z pulsującym instynktem. Spektakl "Ortopoetikum" który w onirycznej atmosferze ukazuje kontrast pomiędzy ciałem zdrowym i niepełnosprawnym oraz Peruwiańskie "Al Vera De Camino"[na zdjęciu] dotykające tematu migracji, powrotu do własnej wioski, do przeszłości, które zostały unicestwione przez wojnę.

W tym roku zaproszono również, zespół z Polski, Teatr trochę Inny z Krakowa ze spektaklem "Bez słów" opartym na jednoaktówkach Samuela Becketta. Przedstawienie przygotowane przez zespół niepełnosprawnych intelektualnie aktorów ukazuje, że codzienne bariery, pustka i poniżenie dotyczą nas wszystkich a każdy ma prawo realizować własne cele. Równie ważne jak codzienne pokazy było spotkanie rozmaitych kultur arteterapeutycznych. Od produkowania instrumentów dostosowanych do potrzeb osób niepełnosprawnych, przez warsztaty choreterapeutyczne, muzykoterapeutyczne, do warsztatów filmowych i wielu, wielu innych. Festiwal w Bańskiej Bystrzycy jest jednym z niewielu, które ukazują, że sztuka nie jest tylko narzędziem terapii ale może być też jej pełnowartościowym efektem. Warto czasem wyjść ze środka na margines.

1. Biblioterapia (terapia wykorzystująca książki i słowo pisane).

2. Choreoterapia (czyli terapie wykorzystującą szeroko pojęty taniec).

3. Estazjoterapia (zestawienie w jedno malarstwa, rysunku, rzeźby, teatru i filmu).

4. Muzykoterapia ( czyli terapia dźwiękiem).

5. Dramatoterapia ( psychoterapia wykorzystująca elementy teatru i dramy ).

6. Sylwoterapia ( pobudzanie organizmu poprzez przebywanie w obecności drzew i krzewów).

1. Z konkursem wyszła wielka lipa, trochę za mały jestem (179cm)  żeby powalczyć jeszcze na arenie międzynarodowej :)
2. W firmie niebawem zmiany, o których pewnie dowiecie się z miejsc, w które zaglądacie po wiadomości.
3. Coraz więcej roboty, nowi klienci, więcej fraz, przez co od lipca poszerzamy ekipę o młodego ;).

To chyba tyle. Pzdr.

Stefanie Zweig
Poznaj świat ludzi widziany oczami kota ! Zabawna i zaskakująca powieść o najsprytniejszej kotce świata!
.
Sissi to wyrafinowana, sprytna, mądra i zarazem przewrotna Syjamka. Pewnego dnia opuszcza dotychczasowych opiekunów z zamiarem znalezienia nowego domu. Znajduje odpowiednią osobę - Julię - panią doktor psychologii. Obecność Sissi wprowadza w dotychczasowe ustabilizowane życiem Julii i jej pacjentów mnóstwo zamętu, gdyż Sissi już od pierwszych chwil, biorąc się ostro do roboty, stawia pod znakiem zapytania dotychczasowe metody terapii stosowne przez panią doktor
więcej o książce >>
www.galaktyka.com.pl

Udomowiony ok. 4000 p.n.e, w Nubii, a ok. 2000 p.n.e pospolicie hodowany w Egipcie.

Był wykorzystywany do:

• tępienia gryzoni zagrażającym zapasom żywności osiadłych ludzi
• pozyskiwania futer, a nawet mięsa (Boliwia, Chiny)
• celów naukowych.

Czasami gdy doceniono ich zasługi w zwalczaniu szkodników koty stawały się obiektem kultu tak jak w starożytnym Egipcie. Wyhodowano wiele ras różniących się ubarwieniem i długością włosów.