Wydaje się, że nigdzie nie kultywuje się tradycji z takim entuzjazmem jak na obcej ziemi.

My w każdym razie jesteśmy wzorem kultywacji i entuzjazmu. Na pączki się nie porwałyśmy, bo to wyższa szkoła jazdy, ale faworki wyszły bajeczne!

Gdyby kogoś naszła ochota, przepis jest dziecinnie prosty: zagniatamy ciasto z 3 szklanek przesianej mąki, 6-7 żółtek i pół szklanki piwa. I już. Nam wyszło tej mąki trochę więcej, no ale to już chyba indywidualnie, ważne żeby konsystencja była odpowiednia. I trzeba wyrobić tak, żeby jak najwięcej powietrza dostało się do środka. A potem wałkujemy cienieńko na posypanej mąką stolnicy, tniemy na paski z dziurą w środku i zawijamy. I smażymy na głębokim oleju o odpowiedniej temperaturze. Nam pierwsze się trochę spaliły, ale po zmniejszeniu ognia było idealnie.

Jak widać, za wałek robiła butelka wina. I pomagali wszyscy.

Oprócz faworków w skład menu weszły placki ziemniaczane z gulaszem i 2 sałatki, jedna przygotowana przez Asię, druga przez Alyię.

Asia, Grzesiek, Filipinka Fe, Alyia:

Tutaj jeszcze dodatkowo z Youssefem.

Trzeba nadmienić, że nie było ani jednego rdzennego Hiszpana w tym gronie. Bilans przedstawia się następująco: nasza czwórka, Algierka Alyia, Marokańczyk Youssef, Filipinka Fe i Senegalczyk o dumnym imieniu Gouda. Dosyć barwnie, co?

ale przejdźmy do rzeczy, jutro tłusty czwartek, więc smacznego pączka i faworka życzę :)

Przy krojeniu pasków ciasta na mniejsze paski kroiłem je pod kątem 90 stopni, na kształt prostokąta. A na wikipedii jest fotka ciasta krojonego pod większym kątem, w takie romby, i te drugie, no.. równoległoboki. W sumie nie wpadłem na to, żeby kroić pod większym kątem... łatwiej by się je przekładało przez środek, wiecie, o co chodzi :)

Kilka osób na GG wg mojego opisu o smażeniu faworków prosiło, żebym się podzielił ;) tak więc jutro do szkoły wezmę ich trochę, żeby pochwalić się tym arcydziełem. A teraz, cóż, do końca wieczoru streszczenie i opracowanie Fausta, trzeba sobie przypomnieć, o czym to było.. ;)