Pomysł pierwszy: Wisła wita.

Wakacyjny wypad w gronie znajomych w góry. Wersja o tyle fajna, że ja wraz z częścią kumpli miałem jechać rowerem. Były plany, były nawet już pierwsze wersje tras, były rozmowy na temat posiłków podczas jazdy. Był nawet regulamin stworzony bardziej dla żartów mający na celu zabezpieczenie się przed dziwnymi problemami uczestników…

Początkowo chętni na wyjazd to ja i kolega. To był pierwszy skład, który kilkanaście razy powiększał się i zmniejszał. Z 2 osób urósł do bodajże 8, potem zmalazł do 4, potem wzrósł do 6 i ostatecznie wynosi zero.
Powodów, dla których się nie udał było kilka. Ja chciałem jechać tam głównie z tego powodu, że po raz pierwszy zrobiłbym na rowerze ponad 100 km w ciągu jednego dnia. Ot, taki mały schizm z mojej strony. Kocham to, nic na to nie poradzę… Kolega, który prawie cały czas ze mną jeździ też był bardzo napalony na ten wyjazd. Ale jego niezbadana psychika nagle podpowiedziała mu „nie dasz rady wrócić” i to samo mi zakomunikował kilka tygodni przed wakacjami…
Ja pierdole. Zrozumiałbym argument, że nie da rady tam dojechać, ale nie da rady wrócić? Trudno, Wisła nie zostanie podbita.
Ostatecznie kumple pojadą do Krościenka nad Dunajcem… Niestety znalezienie pracy uniemożliwiło mi wyjazd razem z nimi…

Pomysł drugi: Działkowe maratony.

Biba za bibą. Ognisko za ogniskiem, grill za grillem. Plany były, ale na planach się kończy. Niestety jedyny właściciel działki ma nagłe problemy z zorganizowaniem ognisk, które były obiecywane przed wakacjami. A już, co poniektórzy w tym ja cieszyli się, że będą mieli okazję razem napić się wódki i wspólnie pobawić się…

Zgasić Słońce!

Reakcja na 4 pory roku typowego Polaka:
1. Jesień - wieje zimny wiatr, leje deszcz, jest ślisko, szaro, ponuro. Lepiej siedzieć w domu.
2. Zima - jest zimno, pada śnieg, wieje zimny wiatr, jest szaro, buty mokną od chodzenia po śniegu. Lepiej siedzieć w domu.
3. Wiosna - zimny, nieprzyjemny wiatr, wiosenne niespodziewane opady deszczu, a czasami nawet śniegu. Lepiej siedzieć w domu,
4. Lato – jest gorąco, wokół latają owady, żar leje się z nieba, od czasu do czasu popada. Bywają burze z piorunami. Lepiej siedzieć w domu.

Jakiego ja mam pecha, że moi najbliżsi kumple są typowymi Polakami. Psioczyli i psioczyli, że cały czas jest za zimno na długie wypady. Zrobiło się ciepło i co? I kurwa lepiej siedzieć w domu, bo Słońce zabija. Nie ważne czy chciałbym coś porobić o 9, 11, czy 19. Jest ciepło, siedzimy w domu.

"Zdam prawko, będziemy jeździć samochodem”.

Pełnoletność sprawiła, że wielu spośród moich znajomych zapisała się na kurs prawa jazdy. Nim go zdali snuli wizje całodniowych weekendowych wypadów za miasto…Nawet nie było problemów z brakiem samochodu. Mówili: „auto jest, będzie prawko i możemy jeździć…”.

No i co? Prawko jest, wycieczek i auta nie ma. Nagle w jednym przypadku ojciec ciągle kursuje (jak on kurwa może ciągle kursować jak jebane 8 godzin spędza na kopalni pracując), a drugim przypadku auto jest, ale od popołudnia, ale wtedy już nie opłaca się nigdzie jechać. Szkoda tylko, że jedyną osobą, dla której nie opłaca się jechać jest syn właściciela auta…

Posiedźmy na ławce.

Ponoć nie ma nic fajniejszego niż posiedzieć sobie w gronie kumpli do późnego wieczora na ławce. Ciepła letnia noc, browar, ewentualnie pepsi dla abstynentów, multum tematów do rozmów, wygłupy, ciekawe akcje. Dlaczego ponoć? Ano dlatego, że tą wersję znam tylko i wyłącznie z opowiadań jednego z klasowych kolegów ;).
Szkoda, że z moimi znajomymi takiego czegoś zorganizować się nie da. Jedyne, na co ich stać to 40-60 min. spacer dookoła dzielnicy. Jak jebane wyjście z psem, żeby się wysrał i wyszczał i w domu był spokojny. Chociaż nie do końca, bo mój wujek z psem wychodzi na dłuższe spacery…

Jest jedna osoba, która zarzuca coraz to lepszymi pomysłami typu „pojedźmy w południe do centrum Katowic, bo muszę coś kupić w elektroniku” No jak chuj chce mi się jechać 2 autobusami w ścisku gdzieś do centrum handlowego… Na szczęście nie tylko mi ten pomysł wydawał się głupi.

Nie ma to jak wakacje w gronie kumpli…
I znowu nie pozostaje mi nic innego jak sobie pojeździć na rowerze...

okej, najpierw była wycieczka do Pażęc. haha, jak kilka dni przed wyjazdem z ciekawości wklepałam Pażęce do wyszukiwarki w wikipedii, i wyskoczyła mi "osada w województwie pomorskim", czy coś tego typu, a obok "liczba mieszkańców: 6", to umarłam prawie.

(najbardziej podoba mi się duet Pawła z punktem kopulacyjnym knura)

potem w szkole jakiś Dzień Wolności był. i z tego jedna migawka:

teraz baaal:

haha, czysta komedia. aa, i zakończenie roku. Chryste. są dwie rzeczy, za którymi na pewno nie będę tęsknić - lekcje polskiego, i czekanie przed pierwszą godziną na angielski (o ile można tu mówić o czekaniu, jeśli w 3/4 przypadków się spóźniało).

blah blah, nie chce mi się już. po zakończeniu oczywiście, bo jak inaczej, wywieźli mnie na działkę.

a właśnie, nie chciałby nikt kotka? - hahah, i w końcu Jurata.

nigdy więcej już tak tego nie zaniedbam, bo padnę następnym razem.

Źródło: Rzeczpospolita C 06.05.08. (za PFRN.pl)

Rośliny pokojowe

Rośliny balkonowe

Rośliny ogrodowe

Pielęgnacja roślin

Żywotnik (Thuja)

Wyjechałam na parę dni za miasto. To miejsce jest dla mnie ważne, może nawet najważniejsze. Spędzałam tu tylko  po kilkanaście dni w roku. To nie jest moje naturalne środowisko, ale babcia z dziadkiem stworzyli tu taką rodzinną enklawę. Rozsiałam tu na każdym kroku dziecięce radości i lęki, potem wzburzenia i pełne patosu przeżycia czasu dojrzewania. Plączą się tu wszędzie ścieżki moich poszukiwań. Sporo rzeczy zginęło, ale i tak nie sposób uniknąć tysięcy mocnych wspomnień. Patrzę i pamiętam, pamiętam!

Podłogi skrzypią, ptaki świergolą, komary bzyczą. Sufity zarośnięte są gęsto pajęczynami, ściany straszą nieotynkowaną nagością i drewnem pełnym szpar i dobrze zadomowionych robaków. Zasłony lepią się od kurzu. W przepokoju stoją wędki. Na górę wiodą bezczelnie strome schody - miejsce przełamywania strachu przed groźnym upadkiem. O dziwo wszystkie dzieci to przeżyły.

Dom był kiedyś ogromny i tajemniczy, teraz badam jego zawartość i rozkład pokoi z archeologiczną ciekawością. Na półkach stosy książek, w pięciu językach. Komiksy dla dzieci leżą na Tygodnikach Powszechnych, które z kolei leżą na pracach doktorskich i magisterskich pisanych pod kierunkiem dziadka. Babcia pali nimi w kominku.
Najbardziej zagraconym pomieszczeniem jest łazienka, która pełni jednocześnie rolę spiżarni i schowka na wszystko. Obok jajek i pomidorów stoją farby, zwoje kabli i trucizny na robaki i krety. Wojna z tymi ostatnimi toczy się od wielu lat - żadna ze stron nie chce zrezygnować z okupowania tego kawałka ziemi.
Totalny chaos.

Oczywiśnie to wszystko ma być tylko użyteczne. Może skrzypieć i nawarstwiać się mijającymi latami - byle fotele pozostały fotelami, a łóżka łóżkami.

Ale to tylko dom. Zaraz za nim - a właściwie w jakiś sposób poprzez niego - jest świat trawy, która wyrwana z ziemi pachnie, lecz nie boli. Jest ogród, za ogrodem las, za lasem pole, za polem łąka. Za łąką las, za lasem jezioro. Leśmianowska przestrzeń, po której chodzę, w której zalegam w bezmyśleniu i w której medytuję. O dwóch białych motylach, o szukaniu robaków na ryby. O budowaniu szałasu w wielkiej tajemnicy. O wszystkich odbytych tu ogniskach - tych pradawnych, kiedy jako dzieci skakaliśmy przez ogień (nie próbuj skakać nad ogniem! skacz przez ogień!) albo w czasie których byliśmy czarownicami i czarownikami, tak długo w wieczór aż dorośli nie zmusili nas do spania. Pamiętam też ogniska późniejsze, kiedy wpatrywałam się w ogień i przysłuchiwałam dyskusjom o tym, ile wymiarów ma wszechświat, albo na czym polega magyia, kiedy toczyły się sesje rpg prowadzone przez tego lub tamtego kuzyna. Naście lat, ależ ja się wtedy ekscytowałam byciem tam, chodzeniem nocą po lesie i rozmowami pomostowymi przy winie! Jakby nic nigdy nie miało już być równie ważne. Ot, durnie i chmurnie się to teraz jawi.

Czemu mój miś jest taki twardy, co on ma w środku? Ma trociny, kupiliśmy go dla twojego brata, ale on go nie chciał i ty go przygarnęłaś. Teraz już nie ma takich misiów, wszystkie są mięciutkie. A ja muszę zrobić lalkę, lekarz mi to zalecił. Kupić ci zestaw szpilek? Haha, bardzo śmieszne.

No a wracając do meritum. Jezioro. Moje jezioro. Okrągłe, głebokie, z każdej strony otoczone lasem i bagnami. Zamulone, i na szczęście mało popularne. Karpie, płotki, uklejki, sumy i paru utopionych wędkarzy. Ten widok dziwnie uspokaja. Jezioro w nocy, w deszczu, latem, zimą - obojętnie.

Dobrze się tu czujesz? Dobrze babciu, dobrze. Ułożyłaś sobie sprawy w Warszawie? Właściwie to średnio... Przecież możesz chodzić chociaż na wykłady. Wstydzę się innych studentów. No nie, nie masz powodu się wstydzić! Jak się ktoś będzie wtrącał, to zapytaj - dajesz jeść moim dzieciom? Skoro nie, to nie ich sprawa. Ja tak zawsze mówiłam. Każdy inaczej sobie układa, każdy ma do tego prawo. I możesz tu przyjeżdżać kiedy chcesz. Wiem i dziękuję babciu.

Idzie miłość po kwiatach - wadzi o twe ciało,

Zważaj, by ci przed czasem w słońcu nie zemdlało.

W mojej rosie, w moim znoju

Pod dostatkiem masz napoju

Dla wargi, przeciążonej purpurą dojrzałą.

Na to pytanie starają się odpowiedzieć specjaliści od inwestycji w nieruchomości. Jednoznacznych odpowiedzi niema, jednak szacuje się, że ceny powinny ustabilizować się na jakiś czas. Podając prosty przykład sam wynajem Kraków w 2005 roku był o ponad 80 procent tańszy, w niektórych przypadkach nawet o 100 procent. Co znaczny wpływ ma na gorszą sytuacje wśród studentów chcących w tym mieście studiować. Ale kreatywna młodzież i na ten problem znalazła rozwiązanie. Mianowicie wynajmują mieszkania po 3-4 osoby w jednym. To znacznie zmniejsza koszta przypadające na jednego lokatora, a jednocześnie polepsza relacje towarzyskie u młodych osób, więc można zaobserwować plusy tej sytuacji.

Nie tylko nieruchomości typu: mieszkania, lokale, domy, działki ale także materiały budowlane podniosły niemalże dwukrotnie swoją wartość. Teraz wybudowanie domu jest dwa razy kosztowniejsze. Wzrost cen tych materiałów przyczynił się do zwiększenia importu z innych krajów często wchodzących w skład Unii aby uniknąć cła. Więc, wznoszący nowe budynki ludzie znaleźli rozwiązanie na uniknięcie wysokich opłat budowlanych.

Na koniec chciałbym zwrócić uwagę na inwestorów którzy kierują swoje zainteresowanie na kraje wchodzące do Unii lub te które weszły całkiem niedawno i nie zanotowano u nich jeszcze takiego wzrostu cen. Jest to dobra i mało ryzykowna inwestycja, która powiększa portfel inwestora przy niewielkim czynniku ryzyka.

Wczorajszego sylwestra spędziłem z moją Ukochaną na działce u dobrego kumpla. Na imprezie było chyba z 15 osób. Było bardzo śmiesznie i pozytywnie. Problem było tylko spanie. Braku miejsca raczej nie było ale koszmarnie wysoka temperatura w górnych partiach domku. Dopiero koło 6stej rano kiedy piec przygasł dało rade zostać na górze i zasnąć. Kiedy obudziliśmy sie o 10:30 temperatura była już normalna a ci na dole marzli, więc nam "góralom" to się bardziej opłaciło. ;) Czuje wielką ulgę kiedy patrze na kalendarz i widzę 2008. Ma wiele planów i postanowień które chce zrealizować. Zacząłem już szukać pracy. To znaczy zarejestrowałem moje CV w portalu praca.pl gdzie zostawiłem informacje jaka praca mnie interesuje. Mam nadzieje że wkrótce ktoś się odezwie. W poniedziałek pojadę do urzędu pracy jeszcze. I postaram się jakoś zebrać konkretne informacje na temat szkół policealnych (informatyka - grafika). Może jest coś od semestru zimowego i nie stracę całego roku.

Wracając do tematu imprezy, było naprawdę fajnie. "Wysadzanie" głowy naszego "totemu" z brodą to chyba najgłupszy sposób wykorzystania petardy jaki tam się trafił :D Mamy filmik z tego "przedsięwzięcia" Postaram się go zdobyć i umieścić tutaj :) Nie obyło się niestety bez zniszczeń. Nadmierny zapał kumpla (pozdrawiam Majster ;) ) doprowadził do uszkodzenia posadzki na zewnątrz. Jak? Czytajcie:

Tomato: "Majster tylko uważaj na kafelki"

JEB w kafelki - kawałek pęka
Tomat: "Masz porąbać drewno nie kafelki! Jeszcze raz"

BOOM w kafle. Odpada spora część.

Tomato: "Majster, zdemolowałeś mi działkę, kafelki pękły"

Najzabawniejszy w tym był stoicki spokój Tomata i nie świadomość Majstra :D
Pozdrawiam chłopaki :D Dzięki za dobrą imprezę ;)

ale od początku, był weekend, więc znów mnie tam wywieźli. och luz, przyjechała ciotka z wujkiem + Julka, ognisko do trzeciej w nocy, likier czekoladowy - kurna, boski był - i rozmowy niekoniecznie poważne. wtajemniczać nie będę, no, w każdym razie, miałam plan genialny - pójdę spać trochę wcześniej, to zasnę spokojnie, nie będę wsłuchiwać się w ciszę za drzwiami, zero stresu, bla bla. mamuśka już zdążyła stwierdzić, że chyba mam fobię, a to pewnie już się kwalifikuje na kolejną wizytę u psychologa, haha. więc wychodzę z domu, usiadłam koło nich, czysto teoretycznie to chciałam się tylko pożegnać. no, ale siadłam, zaczęłam słuchać, no same ciekawości opowiadali. więc zostałam. do trzeciej. no i kurna, nici z mojego genialnego planu.

położyłam się jakoś bardziej na luzie niż zwykle, zmęczona już trochę byłam, i szybko zasnęłam. obudziłam się gdzieś w okolicach piątej, może szóstej, no, w każdym razie - świtało już. ptaszki śpiewały, wcisnęłam się głębiej w kołdrę, uśmiechając się pod nosem, i nagle uświadomiłam sobie, że coś nie gra. ptaszek dziwnie śpiewał. no i zauważyłam, że, to głupie, ale latał sobie w domu. obijał się o szyby, więc jęknęłam głośno:

- Tata, wypuść go! - na co odezwała się też mama [czyli że niby większość nie spała?].
- Arek, on się biedny obija o szyby!

tata pomruczał pod nosem i nic. więc ja, dzielna, bohaterska, bla bla, poszłam i otworzyłam drzwi. ale kurna, zmęczona byłam, spać mi się chciało, no to wróciłam do łóżka. a drzwi zostały otwarte...

o dziwo, przeżyłam.

kocham biegać po krzakach.

a potem wywieźli mnie na działkę. imieniny mamy, tak. przyjechało pełno ludzi, dwudniowe picie do trzeciej w nocy, zgubienie kluczy, i spanie przy otwartych drzwiach. strzelanie z wiatrówki, karmienie kotów pod stołem. teoretycznie nie lubię tam siedzieć, nie sama, bo wtedy można umrzeć z nudów. ale było dobrze.

a wczoraj poszłyśmy z Agą na spacer, taki od 12.00 do 21.20. cały dzień na nogach. włóczyłyśmy się po Parku Oliwskim, straszyłyśmy dzieci, śmiałyśmy się, śpiewałyśmy "Lokomołszyn" przeglądając koszulki w sklepie. i ochroniarz dziwnie na nas wtedy patrzał. a potem zadzwoniłyśmy po Natalię, i jeszcze więcej łaziłyśmy. kupiłyśmy Tęcza Colę w Biedronce [nigdy! tego nie róbcie, błagam.], i piłyśmy ją, jedna po drugiej, po łyku, w kółko. a potem wodę. ojej, prawie się poszczałyśmy pod drzwiami mojego mieszkania, hahaha. kocham takie dni. a dziś pada. no trudno.

a potem wywieźli mnie na działkę. imieniny mamy, tak. przyjechało pełno ludzi, dwudniowe picie do trzeciej w nocy, zgubienie kluczy, i spanie przy otwartych drzwiach. strzelanie z wiatrówki, karmienie kotów pod stołem. teoretycznie nie lubię tam siedzieć, nie sama, bo wtedy można umrzeć z nudów. ale było dobrze.

a wczoraj poszłyśmy z Agą na spacer, taki od 12.00 do 21.20. cały dzień na nogach. włóczyłyśmy się po Parku Oliwskim, straszyłyśmy dzieci, śmiałyśmy się, śpiewałyśmy "Lokomołszyn" przeglądając koszulki w sklepie. i ochroniarz dziwnie na nas wtedy patrzał. a potem zadzwoniłyśmy po Natalię, i jeszcze więcej łaziłyśmy. kupiłyśmy Tęcza Colę w Biedronce [nigdy! tego nie róbcie, błagam.], i piłyśmy ją, jedna po drugiej, po łyku, w kółko. a potem wodę. ojej, prawie się poszczałyśmy pod drzwiami mojego mieszkania, hahaha. kocham takie dni. a dziś pada. no trudno.