Gdy zrobiło się ciepło zacząłem też wystawiać rośliny na balkon -- skoro umieją łapać owady, to niech ćwiczą -- na razie idzie im dobrze :).

Na Flickrze można zobaczyć parę zdjęć z ,,werandowania'' muchołówek.

Operację należy uznać za udaną. Doczekałem się 4 wyrośniętych egzemplarzy, jednego malucha oraz, co najmniej, dwóch maluszków.

Maluch i maluszki są na zdjęciach poniżej.

Dla amatorów hodowania muchołówek -- doniczki muszą być plastikowe lub ceramiczne -- moje gliniane pokryły się pleśnią, więc musiałem:

1. Poszukać w sklepie nowych doniczek.
2. Przesadzić rośliny do nowych doniczek.

Zakupów, a zwłaszcza wyboru doniczek, nie cierpię, a przesadzanie wymagało poświęcenia jednego wieczoru.

Muchołówka wymaga specjalnego podłoża -- mieszaniny torfu (o pH 3-5 bez dodatków nawozów) i gruboziarnistego piasku w proporcji 2:1, oraz wysokiej, wąskiej, o średnicy nie większej niż 7-9cm (w zależności od źródła), doniczki z otworami na dnie. Obie rzeczy praktycznie nie do zdobycia w, wydawałoby się, dużym mieście na północy Polski jakim jest Szczecin.

Na szczęście mamy internet (nawet w Szczecinie :) ) i sklepy internetowe, gdzie nie tylko można kupić poszukiwany przeze mnie torf, ale także gotowe podłoże dla muchołówek.

Podłoże przyszło po paru dniach, w między czasie jakieś doniczki kupiłem w Castoramie i mogłem przystąpić do rozbudowy hodowli.

Przy przesadzaniu mojego egzemplarza okazało się, że mam cztery osobne kłącza (tak przynajmniej zinterpretowałem to co wyciągnąłem z ziemi :) ), obciąłem dwa rosnące pędy kwiatowe, obciąłem parę liści i dorobiłem się w ten sposób 10 sztuk muchołówek. Przynajmniej potencjalnie, bo operacja trwa i nie wiadomo, czy pacjent ją przeżyje...

Po operacji roślinki wyglądały tak:

A tak prezentowały się na parapecie:

.

A więc, gdy w maju lub czerwcu 2006, na wystawie stroczyków zorganizowanej na Zamku Książat Pomorskich w Szczecinie zobaczyłem, że jest nie wahałem się długo i kupiłem muchołówkę. Wybrałem ją ze względu na atrakcyjny sposób chwytania zdobyczy (kto oglądał, dzieckiem będąc, Pszczółkę Maję, wie o czym piszę) i niezbyt wymagające warunki środowiskowe.

Gdy kupiłem muchołówkę to wyglądała tak:

Jeden z wymagań muchołówek to spodek z wodą -- najlepiej destylowaną -- o dziwno takie małe stworzenie ma duże zapotrzebowanie na wodę -- mi na podlewanie szedł nawet litr wody tygodniowo! -- pewnie przez to przekarmienie...

Roślinka bardzo spodobała się całej rodzinie (żonie, mamie i teściwej), która obficie ja karmiła muchami i pająkami:

Więc po trzech miesiącach wyrosła i wyglądała tak:

A na początku grudnia zaczeła kwitnąć:

A na Boże Narodzenie 2006 kwiatek wyrósł i rozkwitł w pełnej okazałości:

Jak muchołówka rosła przez pierwsze trzy miesiące można zobaczyć tu (slideshow na Flickr.com).