من مسافر اتوبوسی هستم که نمی دانم مسیرش کجاست با خودم فکر می کنم که آیا به مقصد میرسد یا در بین راه چپ می کند و اگر در بین راه چپ کرد آیا من تمام نخواهم شد تا سوار اوتوبوسی دیگر شوم و آیا آن اتوبوس در بین را چپ می کند و ...

شاید هر روز و هر لحظه تمام شویم .شاید با تمام شدن هر کسی تمام شویم. و خیلی موارد دیگر که آدم را تمام می کند. کلا موجودات تمام شدنی ای هستیم. خیلی وقتها با گریه تمام می شویم خیلی وقتها با داد و بیداد و خیلی وقتها با تصادفی، اتفاق خاصی و چیزی...

قابل اعتماد نیستیم دست خودمان هم نیست که بخواهیم اینطور باشیم. اطرافمان را پر کرده ایم از مزخرفاتی که امکان دارد هر لحظه تماممان کنند و دست به دست کسانی داده ایم که فکر می کنم خیلی وقتها کاری جز تمام کردنمان ندارند.

یک روزی من می خواستم با یکی از دوستانم کار مهمی انجام بدهم دنبالش رفتم همه چیز را هماهنگ کردم و مقدمات زیادی چیدم. موعد کار رسید قرار گذاشتیم و ییشش رفتم اما او نبود.او تمام شده بود. بدون این که خودش بخواهد. همین مزخرفی که خودش دنبالش بود تمامش کرده بود.

تلاش زیادی می کنیمن برای این تمام نشدن برنامه ریزی می کنیم جان می کنیم بزرگ و کوچکمان همه و همه. بیرحمانه تلاش می کنیم اما با اینحال تمام می شویم.

در عشق شکست می خوریم در مسائل اقتصادی شکست می خوریم و خیلی اتفاقات دیگر و یک باره تمام می شویم مثل یک توپ دستمال کاغذی بی ارزش. دوباره شروع می کنیم باز هم مثل یک دستمال کاغذی بی ارزش و باز تلاش می کنیم و هواسمان نیست که هر لحظه داریم به لحظه تمام شدن آخر نزدیک می شویم.و آخرین برگمان هم به سطل آشغال خواهد افتاد.

هر چقدر بزرگتر شویم بی ارزش تر می شویم. هر جقدر پولدار تر و معروف تر و کلا هر چقدر بر تر شویم نزدیک تر به خط آخریم . باورم نمی شود که چرا انقدر جدی گرفته ایم این بازی را. با این همه مخلفات و مزخرفات بی معنی و تلاش های بی هدف و پوچ.

با انواع مذاهب و مسالک برای روز آخر خودمان برنامه ریزی می کنیم. برنامه ریزی های عجیب و غریبی که خیلی وقتها از نظر عقلی قابل تحلیل نیستند و کلا خنده بازاریست. غافل از این که فرصتی نمانده و هر لحظه به تمام شدن تزدیک تر می شویم.

گمان می کنیم که در این تمام شدن آخر هم مثل قبلی هاست اما خبر نداریم که در بی خبر ترین و پرنشدنی ترین تمام شدن زندگی قرار داریم. اساسا آنهایی از ما که زیاد به این مسئله فکر می کنند و عاقل ترند، در لاک خودشان می روند و به بی خیالی می گذرانند و بقیه هم با مزخرفاتی که به خوردشان داده شده در پی درست کردن جهان دیگر و این بازی ها بر می آیند.

من در عجبم واقعا در عجبم که چرا اینطور عمل می کنیم. نگاه می کنم به خیلی ها که غیر از خودم هستند و می مانم در این که چرا تا به حال تمام نشده اند و احمقانه به نظرم می اید این تلاشی که می کنند. و باور نمی کنم که کسی بدون کتا ب و موسیقی و ...بتواند برای تمام نشدن هدف داشته باشد.

...

حرفم را نتوانستم بیان کنم غرض اینکه زیاد جدی گرفته ایم و از دور خیلی خنده دار به نظر میرسیم من از آلان می خندم به روزی که تلنگ این دنیا در برود و همه باهم تمام شویم و مثل یک باد کنکی که چس چس (ملا لغتی ها ایراد نگیرند لطفا، ches ches منظوراست) می کند و به در و دیوار می خورد همه چیز تمام شود. و باور کنید اگر کتابهایم و موسیقی و اندکی دست آوردهای هنری بشر نبود سریع این بازی را خودم تمام می کردم و در گیر این تلاش های بیهوده و بی معنی نمی شدم.

حالا من اینجا نشسته ام مثل مسافر یک اتوبوس بی مقصد که معلوم نیست می رسد یا بین راه چپ می کند و معلوم نیست که اگر چپ کرد من در آن تمام خواهم شد یا سوار اتوبوسی می شوم و به راهم ادامه می دهم و آیا آن اتوبوس چپ می کند و ...

Może na werscji cd zostało to wyciszone? W każdym razie płyta nie ma dla mnie widocznych/słyszalnych wad. Niepozwalające ma odejście od głośnika podkłądy, leniwe - niby na odwal się flow. Razem daje to “coś”, czego na innych materiałach można szukać do “usranej śmierci”.

“Mili ludzie”, “Zawiść wchuj”, “Spirala zła”, “Chryzantemy złociste” i “To jest ten” - moje top5 tej płyty. Z tym, że zaznaczam - to zmienia się co godzinę, czyli po kolejnym odsłuchu.

Na koniec, żebym miał czyste sumienie. Na płycie nie podoba mi się jeden track (”Zostawiłem portfel…”), przez który niemogę się przebić. Ale czy to ważne skoro dostajemy od panów z Opola winyl (lub cd, w zależności co zakupimy) z pełnowartościowym materiałem? Pretendent do płyty roku 2006 w kategorii 'hip hop', polecam.