Nabyłem z wielkim optymizmem i ciekawością ale także z dużą dozą lęku. Książka napisana przez ludzi zajmujących się zawodowo sztuczną inteligencją.... To zmusza do pokory!

Książka pokonała mnie po przeszło 250 stronach. Od tego mniej więcej momentu przestałem wnikać w dowody matematyczne. Po prostu przyjmowałem tezę na wiarę nie próbując nawet analizować przedstawionych wzorów jako dowodów poparcia tej tezy. Nagle moja ciężka harówka zamieniła się w przygodę. W przygodę z własną inteligencją, przenikliwością i charakterem... bardzo przypominało to "puzzlomatic".

Ale niestety nie ma nic za darmo... im głębiej w książkę tym bardziej czułem się wystrzelony w kosmos... tym treść książki coraz mniej mi mówiła i coraz mniej mi zależało na jej przeczytaniu. W okolicach strony 500 porzuciłem niewiernie i chyba będę powracał tylko kiedy będę chciał wiedzieć jakiego koloru niedźwiedzia widział pan Brunatny albo jak dać mata w 3 ruchach.

Książka wydana porządnie w twardej obwolucie. Papier przyzwoicie biały z bardzo wyraźny - choć naćkanym - drukiem. Przekład... sam nie wiem...

Generalnie nie umiem ocenić tej książki dlatego pozostaje bez oceny.

Pierwsze nieudane podejście... czyli po czterdziestu kilku stronach darowałem sobie. Autor zajmuje się generalnie grzebaniem w odpadach historii udowadniając, ze nie jest ona tak piękna jak wygląda. Nie wiem jaki jest cel udowadniania, że nasze "gówno jest bardziej gówniane niż zagraniczne gówno"!?

Dla każdego, w miarę świadomego obywatela Polski jest oczywiste, że postaci historyczne oprócz wspaniałych osiągnięć musiały utaplać się w błocie pragmatyzmu politycznego. Inaczej nie da się zbudować historii.