Oto zdjęcia z naszej podroży autostopowej i dwoch muzycznych dni w Bielawce

ZŁOTA ŁUSKA
Miejscowości Dolnego Śląska liczą z grubsza 5-10-15 tys. mieszkańców, czasem 50. W zestawieniu z Wrocławiem są jak ten program telewizyjny - dziecinnie niedoskonałe. Sajdingi udają marmury, poddasza domów obite są plastikową dachówką o wzorze rybiej łuski. Oczywiście w popularnym wśród ryb – złotym kolorze.
Często jakby udają miasta, a ludzie żyją w nich jak za starych dobrych czasów. Chłopskie ławeczki przy drodze zastąpiły zdewastowane ławki pod trzepakiem, w oparach smrodu z pobliskich kontenerów na śmieci. Za wiejskie podwórka robią teraz zarośnięte placyki trawy z wydeptanymi ścieżkami. Latem z tej pajęczyny ścieżek unosi się mikroskopijny kurz, jesienią zamieniają się w błotny szlak.
Miasteczka, choć tak podobne w udawaniu prawdziwego miasta, różnią się od siebie.
Taka Srebrna Góra, czy Niemcza to jednak inna kategoria niż Ząbkowice czy Dzierżoniów z regularnym rynkiem i, w wielu przypadkach, z restauracją McDonald’s.

PAN OBCY
Dolny Śląsk, który mnie interesuje jest na południe od Wrocławia. Oczywiście, można się skupić na zaletach: Lądek Zdrój, sztolnie, forty, kopalnie złota i złote unijne inwestycje. Ale bardziej przyciąga ta mieszanka złuszczonej farby olejnej, powykrzywianych plastików i prowizorki osadzonej w starych (i tylko dlatego jeszcze stojących) przedwojennych murach.
Ten widok wydaje się prawdziwszy. Ogląda się to trochę jak obcy, choć znany kraj. Dla ludzi, z w miarę europejskiego miasta Wrocławia, to taka "Konopielka". Malownicza i wręcz stworzona do fotografowania, ale smutna. Łatwo jest wpaść na dzień, pooglądać i uciec. Ale tam naprawdę mieszkają ludzie.

Samochody prowincji to fiat - duży i mały, polonez, łada. A do transportu żuk albo nysa. Latem motorower romet, pięćdziesięcioletni mężczyzna z pooraną twarzą i wielkim wąsem w "orzeszku" o wyrazistych kolorach. Piąta warstwa farby olejnej miesza się z trzecią, a otarcie na prawym boku ujawnia pierwotny kolor kasku.

Ludzie prowincji dostojnieją przed aparatem. W dużych miastach mają dość fotoreporterów, ukrytych kamer, sond ulicznych. Prowincja jeszcze się nie nasyciła. Nie fotograf, ale Pan fotograf. Nie dziennikarz a Pan dziennikarz. Pan z lepszego świata. Pan przyjechał robić reportaż. Widocznie ważna sprawa, bo inaczej by się nie fatygował.

MARAZM
- Panie nie rób pan takiej brzydkiej bramy. – Niech pan nie robi zdjęć, taka zniszczona ta nasza klatka. To ją wreszcie pomalujcie!
Tutaj mentalność Polaków widać bez maski kupionej za unijne dotacje. Jest smród, jest brud i dobrze jest. Byle tylko nikt obcy nie widział, nie opisał. A jak już z zagranicy ktoś przyjedzie i zobaczy to własnym ciałem liszaje zakryją. Pojedzie i liszaj dalej zostanie. Zamiast zrobić dobrze sobie samemu – w końcu przy tym liszaju dorastają, żyją i umierają – wolą się martwić tym, co przyjezdny zobaczy i jak tu liszaj mu schować.
Bystrzyca Kłodzka - mroczne, zniszczone miasto ze średniowiecznym klimatem. Przy jednej z baszt tabliczka informująca, o miejskiej trasie turystycznej, projekcie współfinansowanym przez Unię. – Smród, kiła i mogiła – komentuje nasze zaczytanie przechodząca obok kobieta. Niestety, jest bliższa prawdy niż mosiężna tabliczka z piętnastoma gwiazdkami.

MIASTA ŚWIĘTEJ WIEŻY

Zawsze się trafia do centrum. Ekspresowa albo krajowa się kończy, białe przerwane lub ciągłe linie pośrodku drogi znikają. Jeden skręt i pojawiają się kręte rozwalone dróżki prowadzące do miasteczka. Z daleka widać czułki dwóch, trzech wież. To zawsze jest centrum. Tam trzeba się kierować.
Najciekawsze są stare miasta z tradycjami. Widać w nich jeszcze kawałki baroku, renesansu, secesji czy modernizmu. Na to nakłada się grubą warstwą komunistyczna tandeta, kwadratowe domki z pustaków, prowizorka. Jedyną oznaką lat 90 są kiczowate kolorowe elementy – gipsowa ozdoba w ogródku, jaskrawo czerwony Mikołaj w okresie świątecznym. Mikołaj przyczepiony do okna oczywiście na tle spleśniałej i obdrapanej ściany kamienicy.
Estetyka miasteczka jest śmietnikowa. Zostały panele podłogowe? Można nimi obić drzwi wejściowe. Czemu nie. Będzie pod kolor podłogi.
Ktoś wyrzucił fotele – można je przynieść i postawić na ganku. Wchodzący do domu widzą na dzień dobry te porwane i połamane fotele. Każdy inny. Zepsuła się rynna? Podstawmy wiaderko po śledziach. A grzyb na ścianie po cieknącej wodzie kiedyś się zamaluje.

XXI wiek jeszcze na prowincje nie dotarł. No może tylko wtedy, kiedy właścicielka solarium w Niemczy podjeżdża pod lokal swoim terenowym pajero w kolorze wrzosowy metalik. Będzie inspiracja dla malujących kaski motocyklowe.

Słoneczny Boguszów-Gorce

Świetna pogoda, świetne rejony, w skrócie wszystko w Boguszowie było tak jak trzeba :) Wyścig rewelacja, górki pierwsza klasa, oby takich wyścigów więcej.

Kilka zdań o tym wyścigu możecie jeszcze poczytać w serwisie Czas na rower!

Deszczowa Bielawa

Dzień później zabrakło już słoneczka, zabrakło ciepła i zabrakło sił w nogach. W strugach deszczu, w błocie i mrozie rozgrywał się wyścig po Górach Sowich... Ogólnie nie mam nic przeciwko błotku, deszczu, ale tego dnia po prostu zmęczenie dnia poprzedniego dało znać o sobie i ciężkie warunki atmosferyczne były jeszcze bardziej odczuwalne.

Krótka relacja również w serwisie Czas na rower!.

Rowerek też ciężko zniósł te warunki, im bliżej mety tym gorzej hamował, aż w końcu stracił niemalże całe klocki. Błotko znów było wszędzie..... i znów pół dnia spędzone na doprowadzaniu go do normalnego stanu. Ale co tam, już jest wszystko OK, rowerek zwarty i gotowy na kolejne starcie. Przesieka czeka!

Kto był w Szczawnie na poprzedniej edycji Skandii i wybiera się na Bike Maraton do Boguszowa, ten może spodziewać się identycznego fragmentu trasy w okolicach masywu Chełmca, znów będziemy objeżdżać szczyt, ale tym razem już nie wjedziemy na sam czubek i nie zjedziemy fajnym stromym żółtym szlakiem (a szkoda...). Potem Bike Maraton będzie kierował się już w stronę Masywu Trójgarba, zatem będą to zupełnie nowe, aczkolwiek równie ciekawe i malownicze tereny...

Pełny opis trasy autorstwa Tomka możecie przeczytać w serwisie czasnarower.pl

W ubiegłą niedzielę, korzystając z pięknej słonecznej pogody udało mi się trochę pokręcić po wspomnianych wyżej okolicach i zrobić kilka fotek...

Prawda, że fajna trasa?

Nie wiem co się szykuje w Bielawie, ale podobno tereny też są piękne, w końcu Góry Sowie z Wielką Sową ...

Mam nadzieję, że nogi i rowerek wytrzymają 2 maratony :) Dam znać co tam się będzie działo.