Pasuje jak ulał romantyzm to sraczka tylko taka mentalna. Przepraszam jeśli ktoś uważa słowo na “s” za wulgaryzm, ale się wk… Zdenerwowałem i “dobre” słowa nie przychodzą mi jakoś do głowy.

Pomyślmy czysto zdroworozsądkowo, co dobre dał nam romantyzm?? Mężczyzn kompletnie pozbawionych charakteru, smutnych jak flaki z olejem, nudnych, beznadziejnie zakochanych i nie umiejących powiedzieć kobiecie, którą kochają co tak naprawdę do niej czują. Na dodatek kończą strzałem w łeb, przyczym niektórzy chybiają (!), albo rzucają się pod pociąg, tu akurat najczęściej udaje im się trafić.
Pomyśl nad tym strzałem, jak kurna można chybić?!

Tym sposobem mamy niemęskich mężczyzn i nieszczęśliwe kobiety. O mój Boże! Niczego Ci to nie przypomina! EMO! Niestety nie mieli żyletek, albo nie wpadli na tak przewrotowe i kreatywne zastosowanie jak emo-dziwaki.

Na jakimś blogu znalazłem definicję EMO:
”Emo – reason for boys to behave like girls.” Tłumacząc – Emo to wymówka dla chłopców żeby mogli zachowywać się jak dziewczynki. Dla mnie to sama prawda. Uważam dzieci emo za poważnie skrzywdzone przez los i za ciekawy materiał do badań dla psychologów i socjologów. Że też o nich pracy nie pisałem!

Wróćmy jednak do romantyzmu. Zapomnij o nim! Od roku prawie jestem tzw. singlem. Dzięki Ci Panie za ten stan! To szansa na szczerze wolne związki, oparte o seks albo wariacje i zabawę.
Teraz jak patrzę sobie na te śmieszne parki snujące się gdzieś Bóg-wie-gdzie po mieście to żal mi ich i siebie-kiedyś.
On z maślanymi beznadziejnie smutnymi oczami uwieszony na niej, ona dzielnie zmagająca się z tym ciężarem. Oboje nie zdają sobie sprawy, że to początek dopiero.
Ostrzegam będzie wulgaryzm, wkurwia mnie myśl o przechodzeniu tego jeszcze raz, o tym gruchaniu i tego typu dernotach, łapa za łapkę itd. Przepraszam idę zwymiotować.

Dwa ostatnie związki, a w zasadzie ostatni związek skutecznie obrzydził mi chęć stałego związku. Poza tym nie ma kobiety, która akceptowała by moje warunki, a tylko na nich jestem w stanie chcieć zbudować związek.

Myśleliście kiedyś o małżeństwie? Mnie nawet ta myśl nie przebiegła przez głowę. Czy jestem niedojrzały? Wątpię… to REALIZM. Większość związków, małżeństw, które obserwuję rozpadają się. Oczywiście są szczytne wyjątki, ale to piękne wyjątki.

Zwłaszcza że jutro rano wyruszam do Agry (Taj Mahal) i Jaipuru, które razem z Delhi tworzą tzw. Złoty Trójkąt Rajasthanu. Relacja we Wtorek….. lub środę.

Pozdro

Kuba

Ponad 20 procent dorosłych ma przewlekłe problemy z jelitami - mówił w Warszawie psychiatra, dr Janusz Krzyżowski na konferencji prasowej dotyczącej zespołu jelita drażliwego.

Zespół jelita drażliwego, zwany też z angielska IBS (Irritable Bowel Syndrom), to schorzenie przewlekłe -rozpoznaje się go, gdy dolegliwości trwają dłużej niż 12 tygodni. Występuje dwa razy częściej u kobiet niż u mężczyzn. Pokarm zalega w przewodzie pokarmowym albo - przeciwnie - przesuwa się zbyt szybko. Może pojawiać się stan zapalny. Głównymi objawami są bóle brzucha, wzdęcia, uczucie pełności, dokuczliwe skurcze jelit, nudności oraz biegunka lub zaparcia.

Szacuje się, że IBS to problem 10-20 procent dorosłej populacji. Chociaż tylko około 15 procent z nich szuka pomocy lekarza, stanowią około połowy pacjentów kierowanych po specjalistyczną poradę do gastroenterologa.

Zespół jelita drażliwego wyraźnie pogarsza jakość życia - dotknięci chorobą boją się odwiedzać miejsca publiczne i podróżować. Jest zaliczany do schorzeń psychosomatycznych - często towarzyszy depresjom, stanom lękowym i nerwicom. Dlatego pacjenci szukają pomocy również u psychiatrów

Jeśli podejrzewamy u siebie zespół drażliwego jelita, trzeba skonsultować się z lekarzem. Ponieważ nie jest znana przyczyna, leczenie dotyczy tylko objawów. Ważne są regularne, niezbyt obfite posiłki zawierające błonnik (owoce, warzywa, kasze), oraz picie dużych ilości wody - nawet 2 litrów dziennie (podobno to wodzie zawdzięcza swoją wciąż gładką skórę Sophia Loren).

Lekarze przepisują preparaty przeciw biegunkom bądź zaparciom, rozkurczowe i przeciwbólowe, czasem także uspokajające lub przeciwdepresyjne. Stosowana jest również psychoterapia.

Pomocne mogą być preparaty ziołowe (zawierające między innymi rumianek, kminek, arcydzięgiel, ostropest plamisty, melisę, miętę, glistnik, lukrecję i ubiorek gorzki) o działaniu przeciwazapalnym, przeciwbakteryjnym i regulującym napięcie mięśni przewodu pokarmowego. Nie wymagają one recept.

Jeśli jednak objawy nie ustępują po kilku tygodniach samodzielnego leczenia, trzeba koniecznie odwiedzić lekarza - długotrwałe bóle, wzdęcia czy zaparcia mogą być objawami na przykład wrzodów żołądka czy nowotworu.

Z kolei gorączka, dreszcze, zmiana koloru stolca, utrata masy ciała czy domieszka krwi w stolcu nie są objawami zespołu jelita nadwrażliwego.

Ponad 20 procent dorosłych ma przewlekłe problemy z jelitami - mówił w Warszawie psychiatra, dr Janusz Krzyżowski na konferencji prasowej dotyczącej zespołu jelita drażliwego.

Zespół jelita drażliwego, zwany też z angielska IBS (Irritable Bowel Syndrom), to schorzenie przewlekłe -rozpoznaje się go, gdy dolegliwości trwają dłużej niż 12 tygodni. Występuje dwa razy częściej u kobiet niż u mężczyzn. Pokarm zalega w przewodzie pokarmowym albo - przeciwnie - przesuwa się zbyt szybko. Może pojawiać się stan zapalny. Głównymi objawami są bóle brzucha, wzdęcia, uczucie pełności, dokuczliwe skurcze jelit, nudności oraz biegunka lub zaparcia.

Szacuje się, że IBS to problem 10-20 procent dorosłej populacji. Chociaż tylko około 15 procent z nich szuka pomocy lekarza, stanowią około połowy pacjentów kierowanych po specjalistyczną poradę do gastroenterologa.

Zespół jelita drażliwego wyraźnie pogarsza jakość życia - dotknięci chorobą boją się odwiedzać miejsca publiczne i podróżować. Jest zaliczany do schorzeń psychosomatycznych - często towarzyszy depresjom, stanom lękowym i nerwicom. Dlatego pacjenci szukają pomocy również u psychiatrów

Jeśli podejrzewamy u siebie zespół drażliwego jelita, trzeba skonsultować się z lekarzem. Ponieważ nie jest znana przyczyna, leczenie dotyczy tylko objawów. Ważne są regularne, niezbyt obfite posiłki zawierające błonnik (owoce, warzywa, kasze), oraz picie dużych ilości wody - nawet 2 litrów dziennie (podobno to wodzie zawdzięcza swoją wciąż gładką skórę Sophia Loren).

Lekarze przepisują preparaty przeciw biegunkom bądź zaparciom, rozkurczowe i przeciwbólowe, czasem także uspokajające lub przeciwdepresyjne. Stosowana jest również psychoterapia.

Pomocne mogą być preparaty ziołowe (zawierające między innymi rumianek, kminek, arcydzięgiel, ostropest plamisty, melisę, miętę, glistnik, lukrecję i ubiorek gorzki) o działaniu przeciwazapalnym, przeciwbakteryjnym i regulującym napięcie mięśni przewodu pokarmowego. Nie wymagają one recept.

Jeśli jednak objawy nie ustępują po kilku tygodniach samodzielnego leczenia, trzeba koniecznie odwiedzić lekarza - długotrwałe bóle, wzdęcia czy zaparcia mogą być objawami na przykład wrzodów żołądka czy nowotworu.

Z kolei gorączka, dreszcze, zmiana koloru stolca, utrata masy ciała czy domieszka krwi w stolcu nie są objawami zespołu jelita nadwrażliwego.